João 11

Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 — ausente —
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Ujɛ nnɔ ya ninsiɛb nnɔ sɔn' bi tì tɔke' *Yesu ki ye: «Yonbdaan, unil wà a yíe wɔ nnɔ bun nɛ.»
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Yesu cii' ma nnɔ nɛ ki ye: «Iwìɛn bugbɛn ŋa yé kuum. Ama ì li cère binib ń kpiɛke Uwien ŋɔ kí kpiɛke wɔn Uwien ya Bijɛ mɔ.»
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Yesu là yíe Mart nin uʼninsɛ nin Lasaar ya gbɛr.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 U cii' Lasaar bun ma nnɔ nɛ u juore' ki tien' u te nà saan nnɔ iwien ile.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Iwien ile nnɔ gɛ̀bre' nɛ u tɔke' uʼpanpaankaab ki ye: «Cère mɛn tí liɛbe Sude ya tinfɛnm bó.»
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Nɛ uʼpanpaankaab ye: «Cɛnbaa, na yé idɛn yiɛ nɛ Sufmbɛ là nuunh bɛ ń yèke itɛn kí ku ŋɛ niʼbó nɛ a tí liɛbeh niʼbó-oo?»
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Nɛ u jiin' bɛ ki ye: «Uwien uba ŋa te tikur piik nin tule-ee? Unil cuonh uwien ni la, wa ń gbiɛre, kimɛ uŋɛndun wuu ya wenwenku nɛ cèreh u lɛnh.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Ama unil cuonh kuñɔnku la, u li gbiɛre nɛ, kimɛ na wien.»
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Yesu len' nnɔ ki tì gben', nɛ ki tí ye: «Tiʼjɔ Lasaar gùɔn'-a, ama n li jo kí tì fìnde wɔ.»
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Nɛ uʼpanpaankaab ye: «Yonbdaan, u gùɔn' la, u li faake-a!»
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Yesu là yíe wɔ ń tɔke kí ye Lasaar kpo' nɛ. Ama uʼpanpaankaab bɛn maaleh ki teh u lienh migɔmɔ̀nm ya gbɛr nɛ.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Nɛn saan nɛ *Yesu ji tɔke' bɛ nì wien ki ye: «Lasaar kpo'-a!
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 U kpo', ma te niʼsaan ma nnɔ, ninbi bo nɛ nì tien' nni uyɛnsɔnge, kimɛ nɛn nɛ li cère ní tùɔre kí teke nni kí ji. Tí jo mɛn uʼbó.»
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Nɛ uʼpanpaankaab ya uba, bi yih wà Toma ki liɛbe' ki yih wɔ lilebl nnɔ tɔke' bitɔb ki ye: «Cère mɛn tiʼmɔ ń jo kí tì kpo nin wɔ.»
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 *Yesu tì baa' Betani ya du ni uyo wà nnɔ, ki laa' Lasaar tien' likul ni iwien inan nínɔ.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Betani ŋa fɔke nin Yerusalɛm. Nì li te tɛn kɔnsini uta nɛ.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Nɛn nɛ cère' Sufmbɛ là baa' Mart nin Mari saan, bɛ ń lá suon bɛ biʼninjɛ ya kuum bo ki yɛbe.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Mart cii' *Yesu we ní, nɛ u tobreh wɔ usɛn bó. Ama Mari wɔn juore' ki kɛ iden nɛ.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Mart tì tɔke' *Yesu ki ye: «Yonbdaan, a bi te niɛ saan la, nʼninjɛ ŋa bi kpo'.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Ama n bɛn ki ye fɛnfɛnnɔ wuɔ mɔnɔn, a miɛ' Uwien nibonn nà kɛ la, u li de ŋɛ nɛ̀ nɛ.»
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Nɛ *Yesu tɔke' wɔ ki ye: «Aʼninjɛ li mɛkre.»
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Nɛ Mart ye: «N bɛn ki ye u lá li mɛkre uwenfɔrkɛ ya daali, lidaali là binib li mɛkre nnɔ nɛ.»
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Nɛ Yesu ye: «Min nɛ yé mimɛkrm ki yé limiɛl. Unil teke' nni ki jin' la, u kpo' mɔnɔn la, u li fuobe nɛ.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Wà kɛ fuobe ki teke' nni ki jin' la, wa ń kpo fiebu. A teke' n len' nà nɔ ki jin-ii?»
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Nɛ Mart ye: «Hnn, Yonbdaan, n teke' ki jin' ki ye a yé Uwien ya Bijɛ nɛ, ki yé Uwien ya Nigɛndkɛ Kristo wà li baa ní uŋɛndun ni nnɔ.»
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Mart len' nnɔ, nɛ ki bure' ki tì yin' uʼninsɛ Mari, ki bunbe' ki tɔke' wɔ ki ye: «Cɛnbaa baa' ní, ki yih ŋɛ.»
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Mari cii' nnɔ ma nnɔ nɛ ki pɔk ki fii', ki jon' uʼsaan.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 *Yesu ŋa laan kɔn' udu ni, u laan te usɛn ni, Mart tuobe' wɔ nà saan nnɔ nɛ.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 *Sufmbɛ bà te iden Mari saan, ki suondeh wɔ nnɔ laa' u pɔk ki fii' ki ñɛn' saali ma nnɔ nɛ biʼmɔ paan' uʼbo. Bi là maaleh ki teh u joh likul bó nɛ wɔ ń tì muɔ.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Mari tì baa' *Yesu te nà saan uyo wà ki laa' wɔ nnɔ, nɛ ki gbaan' uʼnintuɔli, ki tɔke' wɔ ki ye: «Yonbdaan, a bi te niɛ saan la, nʼninjɛ ŋa bi kpo'.»
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Yesu laa' u muɔh, ki laa' *Sufmbɛ bà pɛ uʼbo nnɔ mɔ muɔh ma nnɔ, nɛ uʼyɛnm saa' ki gbien',
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 nɛ u niire' bɛ ki ye: «Ni sube' wɔ lɛ saan-i?» Nɛ bi ye: «Yonbdaan, dɛn kí tì liike-a!»
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Nɛ saan nɛ Yesu muɔ'.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Nɛ *Sufmbɛ ye: «Liike mɛn u là yíe wɔ nì tì kpɛ ma.»
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Nɛ biʼni biba ye: «Wɔn wà là likre' ujuɔn-ii? Wa bi li fre kí cère Lasaar la kpo-oo?»
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Nɛn saan nɛ *Yesu ya yɛnm tí saa' ki gbien', nɛ u bure' likul bó. Nì là yé kujɔlulnku nɛ, nɛ litɛnl bi kuʼñɔbu.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Yesu ye: «Biire mɛn litɛnl nnɔ.» Ujɛ wà kpo' nnɔ ya ninsɛ Mart tɔke' wɔ ki ye: «Yonbdaan, u lii nuuke'-a! Kimɛ u tien' len iwien inan sɔ.»
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Nɛ *Yesu ye: «Ma tɔke' ŋɛ ki ye a teke' nni ki jin' la, a li lɛ Uwien ŋmɔbe ukpiɛke ma bo-oo?»
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Nɛn saan nɛ bi biire' litɛnl nnɔ, nɛ u yaare' ki liike' paaki ki ye: «NʼBaa, n faareh ŋɛ nin a cenge' nʼbó ma nɔ.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 N bɛn ki ye uyo kɛ a cengeh nʼbó nɛ. Ama linigol liɛ bo nɛ cère' n len' nnɔ, ŋɔ bɛ ń teke kí ji kí ye sin nɛ sɔn' nni ní.»
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 U len' nnɔ, nɛ ki tiɛn' ufaa bo ki ye: «Lasaar, ñɛ ní!»
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Nɛ ujɛ wà bi yé utɛnkpii nnɔ ñɛn' likul ni ní, tikpɛlcɛr biɛ ki tɛntɛn' uʼnuɔ nin uʼtàan, kutɔku piibe uʼnun bó. Nɛ Yesu tɔke' bɛ ki ye: «Ñɛnñɛn mɛn tikpɛlcɛr nnɔ, kí cère wɔ ń li joh.»
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Sufmbɛ bà là baa' Mari saan ki laa' Yesu tien' nibonn nà nnɔ, biʼni bà yɛbe teke' wɔ ki jin'.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Ama biʼni biba mɔ jon' *Farisiɛnmbɛ saan ki tì tɔke' bɛ *Yesu tien' nà nnɔ.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Nɛn saan nɛ bitɔtuɔrciɛnb nin *Farisiɛnmbɛ nnɔ yin' biʼbuur ya cɛkl yaab ki taan', nɛ ki tɔke' bɛ ki ye: «Ti li tien mila? Kimɛ ujɛ bugbɛn teh miyɔkm ya bont cɛɛn nɛ.
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Ti cère' u tuu ki teh nnɔ la, binib kɛ li teke' wɔ kí ji, nɛ Erom yaab li baa kí lá bere tiʼWien ya duku, kí gben tiʼbol ya nib kɛ.»
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Bi yih biʼni uba Kayif, wɔn nɛ là yé bitɔtuɔrciɛnb ya ciɛn libinl nnɔ, nɛ u tɔke' bitɔb ki ye: «Na bɛn niba,
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 ka bɛn ki ye nì mɔn unibaab ń kpo tiʼdu ya nib bo ŋɔ tiʼbol kɛ la gben-ii?»
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 U len' ma nnɔ, na yé wɔn bugbɛn ya yɛnm ni nɛ u len' nnɔ. U là yé bitɔtuɔrciɛnb ya ciɛn libinl nnɔ ma nnɔ, nɛ cère' u len' tɛn uñɔbonsɔknl ki ye *Yesu li kpo biʼbol ya nib kɛ bo.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Na yé biʼbol ya nib baba bo nɛ u li kpo. U li kpo kí taan Uwien ya bumu mùa yɛre' niʼkɛ saan nnɔ kí tien bɛ unibaab nɛ.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Kí ñɛ nɛn daali nɛ bi sien' ki ye bi li ku Yesu nɛ.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Nɛn bo nɛ *Yesu ŋa ji cèreh *Sufmbɛ lɛnh wɔ. U siere' niʼsaan ki bure' udu uba bó, bi yih wù Efrayim, wa fɔke nin kupenpelku, nɛ wɔn nin uʼpanpaankaab tì te niʼbó.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Nì là sìen' waamu nɛ bɛ ń jele *Sufmbɛ ya Pak ya nacenku. Nɛ binib ñɛn' idugbaan ni ki baa' Yerusalɛm ki yɛbe, bɛ ń lá ñɛn biʼyul bo tijɔknt kí bonde kunacenku nnɔ.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Bi te Uwien ya duku ya luo bo ki nuunh Yesu ma nnɔ nɛ ki niireh tɔb ki teh: «Ni maaleh mila? U li baa kunacenku kuu bii wa ń baa?»
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Bitɔtuɔrciɛnb nin *Farisiɛnmbɛ là len' ki ye unil bɛn u te nà saan la, wɔ ń wuɔn bɛ, bɛ ń jo kí tì cuo wɔ.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.