João 11
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs ARIB
1 — ausente —
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Ujɛ nnɔ ya ninsiɛb nnɔ sɔn' bi tì tɔke' *Yesu ki ye: «Yonbdaan, unil wà a yíe wɔ nnɔ bun nɛ.»
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Yesu cii' ma nnɔ nɛ ki ye: «Iwìɛn bugbɛn ŋa yé kuum. Ama ì li cère binib ń kpiɛke Uwien ŋɔ kí kpiɛke wɔn Uwien ya Bijɛ mɔ.»
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Yesu là yíe Mart nin uʼninsɛ nin Lasaar ya gbɛr.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 U cii' Lasaar bun ma nnɔ nɛ u juore' ki tien' u te nà saan nnɔ iwien ile.
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 Iwien ile nnɔ gɛ̀bre' nɛ u tɔke' uʼpanpaankaab ki ye: «Cère mɛn tí liɛbe Sude ya tinfɛnm bó.»
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 Nɛ uʼpanpaankaab ye: «Cɛnbaa, na yé idɛn yiɛ nɛ Sufmbɛ là nuunh bɛ ń yèke itɛn kí ku ŋɛ niʼbó nɛ a tí liɛbeh niʼbó-oo?»
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Nɛ u jiin' bɛ ki ye: «Uwien uba ŋa te tikur piik nin tule-ee? Unil cuonh uwien ni la, wa ń gbiɛre, kimɛ uŋɛndun wuu ya wenwenku nɛ cèreh u lɛnh.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Ama unil cuonh kuñɔnku la, u li gbiɛre nɛ, kimɛ na wien.»
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Yesu len' nnɔ ki tì gben', nɛ ki tí ye: «Tiʼjɔ Lasaar gùɔn'-a, ama n li jo kí tì fìnde wɔ.»
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Nɛ uʼpanpaankaab ye: «Yonbdaan, u gùɔn' la, u li faake-a!»
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 Yesu là yíe wɔ ń tɔke kí ye Lasaar kpo' nɛ. Ama uʼpanpaankaab bɛn maaleh ki teh u lienh migɔmɔ̀nm ya gbɛr nɛ.
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 Nɛn saan nɛ *Yesu ji tɔke' bɛ nì wien ki ye: «Lasaar kpo'-a!
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 U kpo', ma te niʼsaan ma nnɔ, ninbi bo nɛ nì tien' nni uyɛnsɔnge, kimɛ nɛn nɛ li cère ní tùɔre kí teke nni kí ji. Tí jo mɛn uʼbó.»
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 Nɛ uʼpanpaankaab ya uba, bi yih wà Toma ki liɛbe' ki yih wɔ lilebl nnɔ tɔke' bitɔb ki ye: «Cère mɛn tiʼmɔ ń jo kí tì kpo nin wɔ.»
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 *Yesu tì baa' Betani ya du ni uyo wà nnɔ, ki laa' Lasaar tien' likul ni iwien inan nínɔ.
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 Betani ŋa fɔke nin Yerusalɛm. Nì li te tɛn kɔnsini uta nɛ.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Nɛn nɛ cère' Sufmbɛ là baa' Mart nin Mari saan, bɛ ń lá suon bɛ biʼninjɛ ya kuum bo ki yɛbe.
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 Mart cii' *Yesu we ní, nɛ u tobreh wɔ usɛn bó. Ama Mari wɔn juore' ki kɛ iden nɛ.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Mart tì tɔke' *Yesu ki ye: «Yonbdaan, a bi te niɛ saan la, nʼninjɛ ŋa bi kpo'.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 Ama n bɛn ki ye fɛnfɛnnɔ wuɔ mɔnɔn, a miɛ' Uwien nibonn nà kɛ la, u li de ŋɛ nɛ̀ nɛ.»
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Nɛ *Yesu tɔke' wɔ ki ye: «Aʼninjɛ li mɛkre.»
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Nɛ Mart ye: «N bɛn ki ye u lá li mɛkre uwenfɔrkɛ ya daali, lidaali là binib li mɛkre nnɔ nɛ.»
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Nɛ Yesu ye: «Min nɛ yé mimɛkrm ki yé limiɛl. Unil teke' nni ki jin' la, u kpo' mɔnɔn la, u li fuobe nɛ.
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Wà kɛ fuobe ki teke' nni ki jin' la, wa ń kpo fiebu. A teke' n len' nà nɔ ki jin-ii?»
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 Nɛ Mart ye: «Hnn, Yonbdaan, n teke' ki jin' ki ye a yé Uwien ya Bijɛ nɛ, ki yé Uwien ya Nigɛndkɛ Kristo wà li baa ní uŋɛndun ni nnɔ.»
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Mart len' nnɔ, nɛ ki bure' ki tì yin' uʼninsɛ Mari, ki bunbe' ki tɔke' wɔ ki ye: «Cɛnbaa baa' ní, ki yih ŋɛ.»
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 Mari cii' nnɔ ma nnɔ nɛ ki pɔk ki fii', ki jon' uʼsaan.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 *Yesu ŋa laan kɔn' udu ni, u laan te usɛn ni, Mart tuobe' wɔ nà saan nnɔ nɛ.
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 *Sufmbɛ bà te iden Mari saan, ki suondeh wɔ nnɔ laa' u pɔk ki fii' ki ñɛn' saali ma nnɔ nɛ biʼmɔ paan' uʼbo. Bi là maaleh ki teh u joh likul bó nɛ wɔ ń tì muɔ.
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 Mari tì baa' *Yesu te nà saan uyo wà ki laa' wɔ nnɔ, nɛ ki gbaan' uʼnintuɔli, ki tɔke' wɔ ki ye: «Yonbdaan, a bi te niɛ saan la, nʼninjɛ ŋa bi kpo'.»
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Yesu laa' u muɔh, ki laa' *Sufmbɛ bà pɛ uʼbo nnɔ mɔ muɔh ma nnɔ, nɛ uʼyɛnm saa' ki gbien',
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 nɛ u niire' bɛ ki ye: «Ni sube' wɔ lɛ saan-i?» Nɛ bi ye: «Yonbdaan, dɛn kí tì liike-a!»
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Nɛ saan nɛ Yesu muɔ'.
35 Jesus chorou.
36 Nɛ *Sufmbɛ ye: «Liike mɛn u là yíe wɔ nì tì kpɛ ma.»
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 Nɛ biʼni biba ye: «Wɔn wà là likre' ujuɔn-ii? Wa bi li fre kí cère Lasaar la kpo-oo?»
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 Nɛn saan nɛ *Yesu ya yɛnm tí saa' ki gbien', nɛ u bure' likul bó. Nì là yé kujɔlulnku nɛ, nɛ litɛnl bi kuʼñɔbu.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Yesu ye: «Biire mɛn litɛnl nnɔ.» Ujɛ wà kpo' nnɔ ya ninsɛ Mart tɔke' wɔ ki ye: «Yonbdaan, u lii nuuke'-a! Kimɛ u tien' len iwien inan sɔ.»
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 Nɛ *Yesu ye: «Ma tɔke' ŋɛ ki ye a teke' nni ki jin' la, a li lɛ Uwien ŋmɔbe ukpiɛke ma bo-oo?»
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Nɛn saan nɛ bi biire' litɛnl nnɔ, nɛ u yaare' ki liike' paaki ki ye: «NʼBaa, n faareh ŋɛ nin a cenge' nʼbó ma nɔ.
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 N bɛn ki ye uyo kɛ a cengeh nʼbó nɛ. Ama linigol liɛ bo nɛ cère' n len' nnɔ, ŋɔ bɛ ń teke kí ji kí ye sin nɛ sɔn' nni ní.»
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 U len' nnɔ, nɛ ki tiɛn' ufaa bo ki ye: «Lasaar, ñɛ ní!»
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Nɛ ujɛ wà bi yé utɛnkpii nnɔ ñɛn' likul ni ní, tikpɛlcɛr biɛ ki tɛntɛn' uʼnuɔ nin uʼtàan, kutɔku piibe uʼnun bó. Nɛ Yesu tɔke' bɛ ki ye: «Ñɛnñɛn mɛn tikpɛlcɛr nnɔ, kí cère wɔ ń li joh.»
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Sufmbɛ bà là baa' Mari saan ki laa' Yesu tien' nibonn nà nnɔ, biʼni bà yɛbe teke' wɔ ki jin'.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Ama biʼni biba mɔ jon' *Farisiɛnmbɛ saan ki tì tɔke' bɛ *Yesu tien' nà nnɔ.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Nɛn saan nɛ bitɔtuɔrciɛnb nin *Farisiɛnmbɛ nnɔ yin' biʼbuur ya cɛkl yaab ki taan', nɛ ki tɔke' bɛ ki ye: «Ti li tien mila? Kimɛ ujɛ bugbɛn teh miyɔkm ya bont cɛɛn nɛ.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 Ti cère' u tuu ki teh nnɔ la, binib kɛ li teke' wɔ kí ji, nɛ Erom yaab li baa kí lá bere tiʼWien ya duku, kí gben tiʼbol ya nib kɛ.»
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 Bi yih biʼni uba Kayif, wɔn nɛ là yé bitɔtuɔrciɛnb ya ciɛn libinl nnɔ, nɛ u tɔke' bitɔb ki ye: «Na bɛn niba,
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 ka bɛn ki ye nì mɔn unibaab ń kpo tiʼdu ya nib bo ŋɔ tiʼbol kɛ la gben-ii?»
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 U len' ma nnɔ, na yé wɔn bugbɛn ya yɛnm ni nɛ u len' nnɔ. U là yé bitɔtuɔrciɛnb ya ciɛn libinl nnɔ ma nnɔ, nɛ cère' u len' tɛn uñɔbonsɔknl ki ye *Yesu li kpo biʼbol ya nib kɛ bo.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Na yé biʼbol ya nib baba bo nɛ u li kpo. U li kpo kí taan Uwien ya bumu mùa yɛre' niʼkɛ saan nnɔ kí tien bɛ unibaab nɛ.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 Kí ñɛ nɛn daali nɛ bi sien' ki ye bi li ku Yesu nɛ.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 Nɛn bo nɛ *Yesu ŋa ji cèreh *Sufmbɛ lɛnh wɔ. U siere' niʼsaan ki bure' udu uba bó, bi yih wù Efrayim, wa fɔke nin kupenpelku, nɛ wɔn nin uʼpanpaankaab tì te niʼbó.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 Nì là sìen' waamu nɛ bɛ ń jele *Sufmbɛ ya Pak ya nacenku. Nɛ binib ñɛn' idugbaan ni ki baa' Yerusalɛm ki yɛbe, bɛ ń lá ñɛn biʼyul bo tijɔknt kí bonde kunacenku nnɔ.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 Bi te Uwien ya duku ya luo bo ki nuunh Yesu ma nnɔ nɛ ki niireh tɔb ki teh: «Ni maaleh mila? U li baa kunacenku kuu bii wa ń baa?»
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Bitɔtuɔrciɛnb nin *Farisiɛnmbɛ là len' ki ye unil bɛn u te nà saan la, wɔ ń wuɔn bɛ, bɛ ń jo kí tì cuo wɔ.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.