Gálatas 4
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs VC
1 Tɔ, n ye ń ye nà si: kibuk kà li ji lifaal laan yé kibuwawaak uyo wà la, ka cɛn' yonb nin kɛn si lifaal ma kɛ nnɔ.
1 Explico-me: enquanto o herdeiro é menor, em nada difere do escravo, ainda que seja senhor de tudo,
2 Ama kì laan yé kibuk ma nnɔ, kì li boh binib bà likeh kɛ̀ nin bà likeh kiʼfaal nnɔ nɛ, kí tì baa uyo wà kiʼbaa sien' ki ye kì ji yé uciɛn nnɔ.
2 mas está sob tutores e administradores, até o tempo determinado por seu pai.
3 Tiʼmɔ yaam te nnɔ nɛ. Uyo wà ta laan là teke' Kristo ki jin' nnɔ, ti là yé iyaajɛbok yà te uŋɛndun ni ya yonbe nɛ.
3 Assim também nós, quando menores, estávamos escravizados pelos rudimentos do mundo.
4 Ama nì lá kpaan' uyo wà Uwien sien' nnɔ, nɛ u sɔn' ní uʼBijɛ, ki cère' upii maa' wɔ, yiko ŋuuke wɔ,
4 Mas quando veio a plenitude dos tempos, Deus enviou seu Filho, que nasceu de uma mulher e nasceu submetido a uma lei,
5 ŋɔ wɔ ń dɛ binib bà yiko ŋuuke bɛ nnɔ kí wiɛ. Nnɔ nɛ u tien' tɛ Uwien ya bumu.
5 a fim de remir os que estavam sob a lei, para que recebêssemos a sua adoção.
6 Ni mɔnbe ki yé uʼbumu nɛ. Nɛn bo nɛ u sɔn' ní uʼBijɛ ya Fuoñaanm tiʼfɛ̀l ni, mì cèreh ti yih Uwien tiʼBaa.
6 A prova de que sois filhos é que Deus enviou aos vossos corações o Espírito de seu Filho, que clama: Aba, Pai!
7 Nɛn bo, ŋa ji yé yonb, a ji yé uʼbuk nɛ. A yé uʼbuk ma nnɔ, aʼmɔ li lɛ uʼmɔnm nɛ. Uwien nɛ cère' nì te nnɔ.
7 Portanto já não és escravo, mas filho. E, se és filho, então também herdeiro por Deus.
8 Na laan là bɛn Uwien ma nnɔ, ni là pɛ ibule bo nɛ ì co nɛ tiyonbt. Ibule nnɔ ŋa yé Wien.
8 Outrora, é certo, desconhecendo a Deus, servíeis aos que na realidade não são deuses.
9 Ama fɛnfɛnnɔ, ni bɛnde' Uwien, wɔn Uwien nɛ cère' ni bɛnde wɔ. Bɛ tien' ni nuunh ní liɛbe kí paan iyaajɛbok bo? Ya ŋmɔbe tuɔm, ka yé niba mɔ? Bɛ tien' ni yíe ní liɛbe kí li yé iʼyonbe?
9 Agora, porém, conhecendo a Deus, ou melhor, sendo conhecidos por Deus, como é que tornais aos rudimentos fracos e miseráveis, querendo de novo escravizar-vos a eles?
10 Ni ŋmɔbe ibok nɛ ki tùɔreh ki boh yɛ̀ ibin iba ni nin iŋmaale iba ni nin iwien iba nin uyo uba.
10 Observais dias, meses, estações e anos!
11 Nʼyɛnm saa' niʼbo, kimɛ n likeh n sɔn' lituonl là nin inunmɔ́n ki de' nɛ nnɔ la juore fɛnm nɛ.
11 Temo que os meus esforços entre vós tenham sido em vão. Voltemos à nossa confiança cordial
12 Nʼyaabɛ, n gbáanh nɛ nɛ, li te mɛn tɛn min, kimɛ n tien' nʼba tɛn ninbi bà yé *Sufmbɛ nɛ. Na bii' nni niba.
12 Irmãos, sede como eu, pois também eu me tornei como vós. Não tenho nenhum motivo de queixa contra vós.
13 Ni bɛn ki ye iwìɛn yà là ŋmɔbe nni nnɔ bo nɛ n laa' usɛn ki tɔke' nɛ tigbɛmɔnmɔnt mikpiɛkm.
13 Estais lembrados de como eu estava doente quando, pela primeira vez, vos preguei o Evangelho
14 Nin iwìɛn nnɔ là cère' nʼgbɛnɛnt ŋa ŋmɔbe liikm ma kɛ nnɔ, na là senge' nni, ka liike' nni fɛnm. Ama ni là teke' nni tɛn n yé Uwien ya tond bii n yé *Yesu Kristo nin uʼyul nɛ.
14 e fui para vós uma provação por causa do meu corpo. Mas nem por isto me desprezastes nem rejeitastes, antes me acolhestes como um enviado de Deus, como Cristo Jesus.
15 Ni là ŋmɔbe uyɛnsɔnge wà nnɔ ji te la? Kimɛ n li fre kí kun nɛ imɔ̀n kí ye ni bi là li fre kí lòkre niʼnunbii mɔnɔn kí de nni la, ni bi là lòkre' yɛ̀ ki de' nni nɛ.
15 Onde está agora aquele vosso entusiasmo? Asseguro-vos que, se possível fora, teríeis arrancado os vossos olhos para mos dar!
16 Fɛnfɛnnɔ, n tɔkeh nɛ tigbɛmɔ̀nt ma nnɔ nɛ cère' n kpɛnde' niʼnɛnnɛnd-ii?
16 Tornei-me, acaso, vosso inimigo, porque vos disse a verdade?
17 Binib biba te biʼnun mɔ́n bɛ ń li yíe niʼgbɛr ama bi ŋmɔbe iyɛnmaale yà nnɔ ŋa mɔn. Bi nuunh bɛ ń bore min nin ninbi nɛ kí taa nɛ kí mɔkn biʼba.
17 Eles vos testemunham amizade com má intenção, e querem separar-vos de mim, para captar a vossa amizade.
18 Nì mɔn, niʼnun ń li mɔ́n ní li tuu ki teh nà mɔn uyo kɛ nɛ, na yé n lá te niʼsaan uyo wà baba nɛ la.
18 É maravilhoso receber demonstrações de boa amizade, mas que seja em todas as circunstâncias, e não somente quando estou convosco.
19 Nʼbumu, nì liɛbe' ki wi nni niʼbo tɛn imɛrwiɛn nɛ. Nì lì li wi nni nnɔ nɛ kí tì baa uyo wà ni li ŋmɔbe Kristo ya tetem.
19 Filhinhos meus, por quem de novo sinto dores de parto, até que Cristo seja formado em vós,
20 N bi yíe ń li te niʼsaan fɛnfɛnnɔ wuɔ nɛ, kí bɛnde n li len nɛ ma bo, kimɛ nʼyɛnm nɛ ñɛn' niʼni.
20 quem me dera estar agora convosco, para descobrir o tom que convém à minha linguagem, visto que eu me encontro extremamente perplexo a vosso respeito.
21 Tɔke nni mɛn, ninbi bà yíe yiko ń li ŋuuke nɛ nnɔ, na ciih u teh bà nɛ-ɛɛ?
21 Dizei-me, vós que quereis estar sujeitos a uma lei: não ouvis a lei?
22 Nì kɛle' *Uwien ya gbɔnku ni ki ye: «*Abraham là ŋmɔbe bijiɛb bile nɛ. Upiiyonb là maa' uba, nɛ uʼpo umɔ̀n mɔ maa' utɔ.
22 A Escritura diz que Abraão teve dois filhos, um da escrava e outro da livre.
23 Upiiyonb nnɔ maa' wà nnɔ u maa' wɔ unisaal yíe ma bo nɛ. Ama uʼpo umɔ̀n maa' wà nnɔ, Uwien nɛ là pùon' ki ye u li maa wɔ.
23 O da escrava, filho da natureza; e o da livre, filho da promessa.
24 Tigbɛr tuu ya tingi ŋmɔbe imɛsɛn ile nɛ; kimɛ bipiib bile biɛ te tɛn Uwien là cuo' nin binib kujɔtieku kùa bolm mile nnɔ ya nɛnnɛnku nɛ. Kuba si: Uwien là cuo' kùa nin uʼnib Sinayi ya juɔl bo nnɔ nɛ. Agaar nɛ yé ku ya jɔtieku ya nɛnnɛnku, nɛ u maa' mubumu mùa kɛ nnɔ yé iyonbe.
24 Nestes fatos há uma alegoria, visto que aquelas mulheres representam as duas alianças: uma, a do monte Sinai, que gera para a escravidão, é Agar.
25 Bi ye Agaar la, bi niireh Sinayi ya juɔl là te Arabi ya du ni nnɔ nɛ. Fɛnfɛnnɔ ya Yerusalɛm te tɛn upiiyonb nnɔ nɛ, kimɛ uʼnib yé iyonbe nɛ.
25 {O monte Sinai está na Arábia.} Corresponde à Jerusalém atual, que é escrava com seus filhos.
26 Ama Yerusalɛm wà te paaki nnɔ, wun ŋa te tɛn piiyonb. Wun nɛ yé tiʼdu ki te tɛn tiʼnaa.
26 Mas a Jerusalém lá do alto é livre e esta é a nossa mãe,
27 Kimɛ nì kɛle' *Uwien ya gbɔnku ni ki ye:
27 porque está escrito: Alegra-te, ó estéril, que não davas à luz; rejubila e canta, tu que não tinhas dores de parto, pois são mais numerosos os filhos da abandonada do que daquela que tem marido {Is 54,1}.
28 Nʼyaabɛ, ninbi bɛn wɔn, Uwien là pùon' lipuonl là nnɔ bo nɛ ni yé uʼbumu tɛn *Isaak.
28 Como Isaac, irmãos, vós sois filhos da promessa.
29 Bi là maa' kibuk kà unisaal yíe ma bo nnɔ là jɛ̀nde' uyo bo bi là maa' kà *Mifuoñaanm ya tuɔm bo nnɔ. Fɛnfɛnnɔ mɔ nì biɛ ki te nnɔ nɛ.
29 Como naquele tempo o filho da natureza perseguia o filho da promessa, o mesmo se dá hoje.
30 Tɔ, nì kɛle' *Uwien ya gbɔnku ki ye ba? Nì kɛle' ki ye: «Ŋɔre upiiyonb nnɔ nin uʼbijɛ, kimɛ upiiyonb nnɔ ya buk ŋa ŋmɔbe sɛn kɛn nin upiimɔ̀n ya buk ń taan kí ji biʼbaa ya faal»
30 Que diz, porém, a Escritura? Lança fora a escrava e seu filho, porque o filho da escrava não será herdeiro com o filho da livre {Gn 21,10}.
31 Nɛn bo, nʼyaabɛ, ta yé piiyonb ya bumu ama ti yé upiimɔ̀n yaamu nɛ.
31 Pelo que, irmãos, não somos filhos da escrava, mas sim da que é livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.