Gálatas 4
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs ACF
1 Tɔ, n ye ń ye nà si: kibuk kà li ji lifaal laan yé kibuwawaak uyo wà la, ka cɛn' yonb nin kɛn si lifaal ma kɛ nnɔ.
1 Digo, pois, que todo o tempo que o herdeiro é menino em nada difere do servo, ainda que seja senhor de tudo;
2 Ama kì laan yé kibuk ma nnɔ, kì li boh binib bà likeh kɛ̀ nin bà likeh kiʼfaal nnɔ nɛ, kí tì baa uyo wà kiʼbaa sien' ki ye kì ji yé uciɛn nnɔ.
2 Mas está debaixo de tutores e curadores até ao tempo determinado pelo pai.
3 Tiʼmɔ yaam te nnɔ nɛ. Uyo wà ta laan là teke' Kristo ki jin' nnɔ, ti là yé iyaajɛbok yà te uŋɛndun ni ya yonbe nɛ.
3 Assim também nós, quando éramos meninos, estávamos reduzidos à servidão debaixo dos primeiros rudimentos do mundo.
4 Ama nì lá kpaan' uyo wà Uwien sien' nnɔ, nɛ u sɔn' ní uʼBijɛ, ki cère' upii maa' wɔ, yiko ŋuuke wɔ,
4 Mas, vindo a plenitude dos tempos, Deus enviou seu Filho, nascido de mulher, nascido sob a lei,
5 ŋɔ wɔ ń dɛ binib bà yiko ŋuuke bɛ nnɔ kí wiɛ. Nnɔ nɛ u tien' tɛ Uwien ya bumu.
5 Para remir os que estavam debaixo da lei, a fim de recebermos a adoção de filhos.
6 Ni mɔnbe ki yé uʼbumu nɛ. Nɛn bo nɛ u sɔn' ní uʼBijɛ ya Fuoñaanm tiʼfɛ̀l ni, mì cèreh ti yih Uwien tiʼBaa.
6 E, porque sois filhos, Deus enviou aos vossos corações o Espírito de seu Filho, que clama: Aba, Pai.
7 Nɛn bo, ŋa ji yé yonb, a ji yé uʼbuk nɛ. A yé uʼbuk ma nnɔ, aʼmɔ li lɛ uʼmɔnm nɛ. Uwien nɛ cère' nì te nnɔ.
7 Assim que já não és mais servo, mas filho; e, se és filho, és também herdeiro de Deus por Cristo.
8 Na laan là bɛn Uwien ma nnɔ, ni là pɛ ibule bo nɛ ì co nɛ tiyonbt. Ibule nnɔ ŋa yé Wien.
8 Mas, quando não conhecíeis a Deus, servíeis aos que por natureza não são deuses.
9 Ama fɛnfɛnnɔ, ni bɛnde' Uwien, wɔn Uwien nɛ cère' ni bɛnde wɔ. Bɛ tien' ni nuunh ní liɛbe kí paan iyaajɛbok bo? Ya ŋmɔbe tuɔm, ka yé niba mɔ? Bɛ tien' ni yíe ní liɛbe kí li yé iʼyonbe?
9 Mas agora, conhecendo a Deus, ou, antes, sendo conhecidos por Deus, como tornais outra vez a esses rudimentos fracos e pobres, aos quais de novo quereis servir?
10 Ni ŋmɔbe ibok nɛ ki tùɔreh ki boh yɛ̀ ibin iba ni nin iŋmaale iba ni nin iwien iba nin uyo uba.
10 Guardais dias, e meses, e tempos, e anos.
11 Nʼyɛnm saa' niʼbo, kimɛ n likeh n sɔn' lituonl là nin inunmɔ́n ki de' nɛ nnɔ la juore fɛnm nɛ.
11 Receio de vós, que não haja trabalhado em vão para convosco.
12 Nʼyaabɛ, n gbáanh nɛ nɛ, li te mɛn tɛn min, kimɛ n tien' nʼba tɛn ninbi bà yé *Sufmbɛ nɛ. Na bii' nni niba.
12 Irmãos, rogo-vos que sejais como eu, porque também eu sou como vós; nenhum mal me fizestes.
13 Ni bɛn ki ye iwìɛn yà là ŋmɔbe nni nnɔ bo nɛ n laa' usɛn ki tɔke' nɛ tigbɛmɔnmɔnt mikpiɛkm.
13 E vós sabeis que primeiro vos anunciei o evangelho estando em fraqueza da carne;
14 Nin iwìɛn nnɔ là cère' nʼgbɛnɛnt ŋa ŋmɔbe liikm ma kɛ nnɔ, na là senge' nni, ka liike' nni fɛnm. Ama ni là teke' nni tɛn n yé Uwien ya tond bii n yé *Yesu Kristo nin uʼyul nɛ.
14 E não rejeitastes, nem desprezastes isso que era uma tentação na minha carne, antes me recebestes como um anjo de Deus, como Jesus Cristo mesmo.
15 Ni là ŋmɔbe uyɛnsɔnge wà nnɔ ji te la? Kimɛ n li fre kí kun nɛ imɔ̀n kí ye ni bi là li fre kí lòkre niʼnunbii mɔnɔn kí de nni la, ni bi là lòkre' yɛ̀ ki de' nni nɛ.
15 Qual é, logo, a vossa bem-aventurança? Porque vos dou testemunho de que, se possível fora, arrancaríeis os vossos olhos, e mos daríeis.
16 Fɛnfɛnnɔ, n tɔkeh nɛ tigbɛmɔ̀nt ma nnɔ nɛ cère' n kpɛnde' niʼnɛnnɛnd-ii?
16 Fiz-me acaso vosso inimigo, dizendo a verdade?
17 Binib biba te biʼnun mɔ́n bɛ ń li yíe niʼgbɛr ama bi ŋmɔbe iyɛnmaale yà nnɔ ŋa mɔn. Bi nuunh bɛ ń bore min nin ninbi nɛ kí taa nɛ kí mɔkn biʼba.
17 Eles têm zelo por vós, não como convém; mas querem excluir-vos, para que vós tenhais zelo por eles.
18 Nì mɔn, niʼnun ń li mɔ́n ní li tuu ki teh nà mɔn uyo kɛ nɛ, na yé n lá te niʼsaan uyo wà baba nɛ la.
18 É bom ser zeloso, mas sempre do bem, e não somente quando estou presente convosco.
19 Nʼbumu, nì liɛbe' ki wi nni niʼbo tɛn imɛrwiɛn nɛ. Nì lì li wi nni nnɔ nɛ kí tì baa uyo wà ni li ŋmɔbe Kristo ya tetem.
19 Meus filhinhos, por quem de novo sinto as dores de parto, até que Cristo seja formado em vós;
20 N bi yíe ń li te niʼsaan fɛnfɛnnɔ wuɔ nɛ, kí bɛnde n li len nɛ ma bo, kimɛ nʼyɛnm nɛ ñɛn' niʼni.
20 Eu bem quisera agora estar presente convosco, e mudar a minha voz; porque estou perplexo a vosso respeito.
21 Tɔke nni mɛn, ninbi bà yíe yiko ń li ŋuuke nɛ nnɔ, na ciih u teh bà nɛ-ɛɛ?
21 Dizei-me, os que quereis estar debaixo da lei, não ouvis vós a lei?
22 Nì kɛle' *Uwien ya gbɔnku ni ki ye: «*Abraham là ŋmɔbe bijiɛb bile nɛ. Upiiyonb là maa' uba, nɛ uʼpo umɔ̀n mɔ maa' utɔ.
22 Porque está escrito que Abraão teve dois filhos, um da escrava, e outro da livre.
23 Upiiyonb nnɔ maa' wà nnɔ u maa' wɔ unisaal yíe ma bo nɛ. Ama uʼpo umɔ̀n maa' wà nnɔ, Uwien nɛ là pùon' ki ye u li maa wɔ.
23 Todavia, o que era da escrava nasceu segundo a carne, mas, o que era da livre, por promessa.
24 Tigbɛr tuu ya tingi ŋmɔbe imɛsɛn ile nɛ; kimɛ bipiib bile biɛ te tɛn Uwien là cuo' nin binib kujɔtieku kùa bolm mile nnɔ ya nɛnnɛnku nɛ. Kuba si: Uwien là cuo' kùa nin uʼnib Sinayi ya juɔl bo nnɔ nɛ. Agaar nɛ yé ku ya jɔtieku ya nɛnnɛnku, nɛ u maa' mubumu mùa kɛ nnɔ yé iyonbe.
24 O que se entende por alegoria; porque estas são as duas alianças; uma, do monte Sinai, gerando filhos para a servidão, que é Agar.
25 Bi ye Agaar la, bi niireh Sinayi ya juɔl là te Arabi ya du ni nnɔ nɛ. Fɛnfɛnnɔ ya Yerusalɛm te tɛn upiiyonb nnɔ nɛ, kimɛ uʼnib yé iyonbe nɛ.
25 Ora, esta Agar é Sinai, um monte da Arábia, que corresponde à Jerusalém que agora existe, pois é escrava com seus filhos.
26 Ama Yerusalɛm wà te paaki nnɔ, wun ŋa te tɛn piiyonb. Wun nɛ yé tiʼdu ki te tɛn tiʼnaa.
26 Mas a Jerusalém que é de cima é livre; a qual é mãe de todos nós.
27 Kimɛ nì kɛle' *Uwien ya gbɔnku ni ki ye:
27 Porque está escrito: Alegra-te, estéril, que não dás à luz; Esforça-te e clama, tu que não estás de parto; Porque os filhos da solitária são mais do que os da que tem marido.
28 Nʼyaabɛ, ninbi bɛn wɔn, Uwien là pùon' lipuonl là nnɔ bo nɛ ni yé uʼbumu tɛn *Isaak.
28 Mas nós, irmãos, somos filhos da promessa como Isaque.
29 Bi là maa' kibuk kà unisaal yíe ma bo nnɔ là jɛ̀nde' uyo bo bi là maa' kà *Mifuoñaanm ya tuɔm bo nnɔ. Fɛnfɛnnɔ mɔ nì biɛ ki te nnɔ nɛ.
29 Mas, como então aquele que era gerado segundo a carne perseguia o que o era segundo o Espírito, assim é também agora.
30 Tɔ, nì kɛle' *Uwien ya gbɔnku ki ye ba? Nì kɛle' ki ye: «Ŋɔre upiiyonb nnɔ nin uʼbijɛ, kimɛ upiiyonb nnɔ ya buk ŋa ŋmɔbe sɛn kɛn nin upiimɔ̀n ya buk ń taan kí ji biʼbaa ya faal»
30 Mas que diz a Escritura? Lança fora a escrava e seu filho, porque de modo algum o filho da escrava herdará com o filho da livre.
31 Nɛn bo, nʼyaabɛ, ta yé piiyonb ya bumu ama ti yé upiimɔ̀n yaamu nɛ.
31 De maneira que, irmãos, somos filhos, não da escrava, mas da livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.