Atos 9

Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 U ya yo ki laa' Sɔl laan biɛ ki ŋmɔbe limutuol binib bà teke' Yonbdaan ki jin' nnɔ bo nɛ, ki nuunh wɔ ń ku bɛ. U jon' bitɔtuɔrciɛnb ya ciɛn saan,
1 Enquanto isso, Saulo ainda respirava ameaças de morte contra os discípulos do Senhor. Dirigindo-se ao sumo sacerdote,
2 wɔ ń kɛle kugbɔnku kí de wɔ usɛn wɔ ń jo *Sufmbɛ ya táan ya dur tà te Damas ya du ni nnɔ. U tì laa' niʼbó binib bà pɛ *Yesu ya sɛn bo, nì yé bijɛb bii bipiib la, wɔ ń cuo bɛ kí lòle, kí taa bɛ ní Yerusalɛm ni.
2 pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, de maneira que, caso encontrasse ali homens ou mulheres que pertencessem ao Caminho, pudesse levá-los presos para Jerusalém.
3 Sɔl joh ki tì nɛke Damas ya du ma nnɔ, nɛ kuwenwenku kuba ñɛn' paaki bó ní i ya tàan bo, ki wende' ki yile' uʼbo.
3 Em sua viagem, quando se aproximava de Damasco, de repente brilhou ao seu redor uma luz vinda do céu.
4 U lu' tingi ni, nɛ ki cii' uniɛke uba bó u teh: «Sɔl, Sɔl, bɛ tien' a jɛ̀ndeh nni?»
4 Ele caiu por terra e ouviu uma voz que lhe dizia: "Saulo, Saulo, por que você me persegue? "
5 Nɛ Sɔl niire' ki ye: «Yonbdaan, a yé u lɛ daan nɛ?» Nɛ u tɔke' wɔ ki ye: «Min *Yesu nɛ, a jɛ̀ndeh min nɛ.
5 Saulo perguntou: "Quem és tu, Senhor? " Ele respondeu: "Eu sou Jesus, a quem você persegue.
6 Ama fii, kí kɔ udu ni, bi li tɔke ŋɛ a li tien ma bo.»
6 Levante-se, entre na cidade; alguém lhe dirá o que você deve fazer".
7 Sɔl nin bijɛb bà tɔke nnɔ jeke ki se, ka ji li fre kí len, kimɛ bi cii' uniɛke bó nɛ, ama ba laa' wà lienh.
7 Os homens que viajavam com Saulo pararam emudecidos; ouviam a voz mas não viam ninguém.
8 Sɔl fii', uʼnunbii kɛ, ama wa ji lɛnh. Nɛ bi cuo' uʼnuɔ, ki dɛ̀re' wɔ ki kɔn' Damas ya du ni.
8 Saulo levantou-se do chão e, abrindo os olhos, não conseguia ver nada. E eles o levaram pela mão até Damasco.
9 U tien' iwien ita ka lɛnh, ka jinh, ka ñuh mɔ.
9 Por três dias ele esteve cego, não comeu nem bebeu.
10 Tɔ, unil uba là te Damas ya du ni, ki teke' Yonbdaan ki jin', bi yih wɔ Ananiyas. Yonbdaan yin' wɔ tidɛknt yaam ki ye: «Ananiyas.» Nɛ u ye: «Min sɔ, Yonbdaan.»
10 Em Damasco havia um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: "Ananias! " "Eis-me aqui, Senhor", respondeu ele.
11 Nɛ Yonbdaan tɔke' wɔ ki ye: «Fii, kí tì kpìen usɛn wà bi yih wù usɛn wà cuube nnɔ, kí li joh Sudas den, kí tì niire ujɛ uba bó, u te ki kàareh, bi yih wɔ Sɔl. U yé Tars ya du ya nil nɛ.
11 O Senhor lhe disse: "Vá à casa de Judas, na rua chamada Direita, e pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando;
12 U laa' ujɛ uba tidɛknt yaam, bi yih wɔ Ananiyas, u kɔn' ní uʼsaan, ki lá taa' uʼnuɔ ki paan' uʼbo, wɔ ń likre.»
12 numa visão viu um homem chamado Ananias chegar e impor-lhe as mãos para que voltasse a ver".
13 Nɛ Ananiyas jiin' ki ye: «Yonbdaan, n cii' binib len' ujɛ bugbɛn ya gbɛr ki yɛbe. Bi ye u jɛ̀nde' aʼnib ki gbien' Yerusalɛm ni.
13 Respondeu Ananias: "Senhor, tenho ouvido muita coisa a respeito desse homem e de todo o mal que ele tem feito aos teus santos em Jerusalém.
14 Bitɔtuɔrciɛnb de' wɔ usɛn u baa' niɛ saan mɔ wɔ ń cuo binib bà taakeh aʼyel bo nnɔ nɛ.»
14 Ele chegou aqui com autorização dos chefes dos sacerdotes para prender todos os que invocam o teu nome".
15 Nin nɛn kɛ Yonbdaan tɔke' wɔ ki ye: «Li joh uʼsaan, kimɛ min nɛ gɛ̀nde' wɔ, wɔ ń cère bà ŋa yé Israyɛl yaab nin biʼbɛrb nin Israyɛl yaab ń bɛnde n yé udaan wà.
15 Mas o Senhor disse a Ananias: "Vá! Este homem é meu instrumento escolhido para levar o meu nome perante os gentios e seus reis, e perante o povo de Israel.
16 Min bugbɛn nɛ li wuɔn wɔ u li ji ijɛnd yà kɛ nʼyel bo.»
16 Mostrarei a ele o quanto deve sofrer pelo meu nome".
17 Nɛn saan nɛ Ananiyas fii' ki jon' Sudas den, ki tì kɔn' Sɔl saan, ki taa' uʼnuɔ ki paan' uʼbo, nɛ ki ye: «Nʼninjɛ Sɔl, Yonbdaan *Yesu wà cère' a laa' wɔ usɛn ni, uyo wà a we ní nnɔ nɛ sɔn' nni ní, ń baa kí cère á likre, kí cère *Mifuoñaanm ń jiire ní aʼbo.»
17 Então Ananias foi, entrou na casa, impôs as mãos sobre Saulo e disse: "Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho por onde você vinha, enviou-me para que você volte a ver e seja cheio do Espírito Santo".
18 Nɛ nibonn niba ñɛn' Sɔl ya nun ni i ya tàan bo ki lu' ki naan tijɛnpɔkr. U ya yo nɛ u likre', ki fii', bi sìi' wɔ Uwien ya ñunm,
18 Imediatamente, algo como escamas caiu dos olhos de Saulo e ele passou a ver novamente. Levantando-se, foi batizado
19 nɛ u jin' tijier ki laa' mituɔm.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo passou vários dias com os discípulos em Damasco.
20 Nɛ ki cin' i ya tàan bo ki kɔh *Sufmbɛ ya táan ya dur ni, ki tɔkeh binib ki teh *Yesu yé Uwien ya Bijɛ nɛ.
20 Logo começou a pregar nas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Miyɔkm cuo' binib bà kɛ ciih u tɔkeh tigbɛr tà nnɔ, nɛ bi niireh tɔb ki teh: «Bo, na yé wɔn nɛ là jɛ̀ndeh binib bà taakeh *Yesu ya yel bo Yerusalɛm ni nnɔ-ɔɔ? Wa baa' wɔ ń lá cuo bà mɔ te niɛ saan nɔ nɛ, kí lòle bɛ, kí taa bɛ kí jo Yerusalɛm, kí tì ŋukn bitɔtuɔrciɛnb-ii?»
21 Todos os que o ouviam ficavam perplexos e perguntavam: "Não é ele o homem que procurava destruir em Jerusalém aqueles que invocam este nome? E não veio para cá justamente para levá-los presos aos chefes dos sacerdotes? "
22 Sɔl wɔn tùɔreh ki faakreh nɛ, ki lienh ki jinh *Sufmbɛ bà te Damas ya du ni nnɔ, ki wɔngeh bɛ ki teh *Yesu mɔnbe ki yé Uwien ya Nigɛndkɛ Kristo nɛ.
22 Todavia, Saulo se fortalecia cada vez mais e confundia os judeus que viviam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Iwien yà yɛbe gɛ̀bre', nɛ *Sufmbɛ nnɔ gbiere' ki kpaan' bɛ ń ku Sɔl.
23 Decorridos muitos dias, os judeus decidiram de comum acordo matá-lo,
24 Idaan kɛ, ñɔnku nin wien ni, bi kɛ ki gu udu nnɔ ya guon ya nañuɔn nɛ, Sɔl lá ñɛn' ní la, bɛ ń ku wɔ. Nɛ u cii' bi kpaan' uʼbo iyɛ ma bo.
24 mas Saulo ficou sabendo do plano deles. Dia e noite eles vigiavam as portas da cidade a fim de matá-lo.
25 Nɛ kuñɔnku kuba, wɔn nin binib bà te nnɔ yuure' wɔ kukɛndɛncɛnciɛnku kuba ni, ki ñɛn' liguonl.
25 Mas os seus discípulos o levaram de noite e o fizeram descer num cesto, através de uma abertura na muralha.
26 Nɛ Sɔl bure' ki tì baa' Yerusalɛm, ki yíe wɔ ń taan nin binib bà teke' *Yesu ki jin' nnɔ; nɛ biʼkɛ fɛnge' wɔ, ka teke' ki jin' ki ye uʼmɔ ji yé unil wà teke' *Yesu ki jin' nɛ.
26 Quando chegou a Jerusalém, tentou reunir-se aos discípulos, mas todos estavam com medo dele, não acreditando que fosse realmente um discípulo.
27 Nɛn saan nɛ Banabas taa' wɔ ki jon' *Yesu ya tondb saan, ki tì tɔke' bɛ Sɔl là laa' Yonbdaan usɛn ni ma bo nin Yonbdaan len' nin wɔ ma bo nin u laa' lifɛ̀l ki tɔke' binib *Yesu ya gbɛr Damas ya du ni ma bo.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como, no caminho, Saulo vira o Senhor, que lhe falara, e como em Damasco ele havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 Banabas tɔke' bɛ ma nnɔ nɛ bi tuo' ki cère' Sɔl nin bɛn te. U tɔkeh nin bɛ ki cuonh Yerusalɛm ni niʼkɛ saan, ki tɔkeh binib Yonbdaan ya gbɛr nin lifɛ̀l.
28 Assim, Saulo ficou com eles, e andava com liberdade em Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 U là tɔke' *Sufmbɛ bà lienh Grɛkmbɛ ya lenm nnɔ mɔ tigbɛr nnɔ, nɛ bi finde' nin wɔ, ki nuunh bɛ ń ku wɔ.
29 Falava e discutia com os judeus de fala grega, mas estes tentavam matá-lo.
30 Binib bà teke' *Yesu ki jin' nnɔ cii' bi nuunh bɛ ń ku Sɔl ma nnɔ, nɛ bi taa' wɔ ki jon' Sesare ya du ni, ki cère' u bure' Tars ya du bó.
30 Sabendo disso, os irmãos o levaram para Cesaréia e o enviaram para Tarso.
31 *Kristo ya taanl yaab bà te Sude ya tinfɛnm ni nin Galile ya tinfɛnm ni nin Samari ya tinfɛnm ni nnɔ kɛ là te uyɛnduɔn ni nɛ, ki faakreh mitekjim ni, ki boh Yonbdaan biʼfuobm ni nɛ, *Mifuoñaanm saakreh biʼgbɛnɛnt ki cèreh bi yɛbreh ki pukndeh.
31 A igreja passava por um período de paz em toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Ela se edificava e, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número, vivendo no temor do Senhor.
32 Tɔ, Piɛr joh niʼkɛ saan ma nnɔ, nɛ ki jon' Lida ya du ya nib bà teke' *Yesu ki jin' nnɔ mɔ saan.
32 Viajando por toda parte, Pedro foi visitar os santos que viviam em Lida.
33 U laa' ujɛ uba niʼsaan uʼgbɛnɛnt faan' bi yih wɔ Ene. U dɔ kukaagbɔnku bo haali ibin iniin ka freh ki fih.
33 Ali encontrou um paralítico chamado Enéias, que estava acamado fazia oito anos.
34 Nɛn saan nɛ Piɛr tɔke' wɔ ki ye: «Ene, *Yesu Kristo de' ŋɛ laanfiɛ ŋɔ. Fii, kí gbɔgbɔbe aʼkaagbɔnku.» Nɛ u pɔk ki fii' i ya tàan bo.
34 Disse-lhe Pedro: "Enéias, Jesus Cristo vai curá-lo! Levante-se e arrume a sua cama". Ele se levantou imediatamente.
35 Binib bà kɛ te Lida ya du ni nin Sarɔnn ya du ni nnɔ laa' wɔ, nɛ ki lèbre' biʼtetem, ki paan' Yonbdaan ya sɛn bo.
35 Todos os que viviam em Lida e Sarona o viram e se converteram ao Senhor.
36 Upii uba là te Yope ya du ni ki teke' *Yesu ki jin', bi yih wɔ Tabita, ki liɛbe' ki yih uʼyel bugbɛn Grɛkmbɛ ya lenm ni ki teh Dorkas, niʼtingi si: «upiɛcɛl». U là sɔnh itùonmɔnmɔn ì yɛbe, nɛ ki punh bijiinb mipum.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita, que em grego é Dorcas, que se dedicava a praticar boas obras e dar esmolas.
37 Uwien uba sɔ u lá bunge', ki kpo'. Bi sìi' wɔ, nɛ ki taa' wɔ ki tì ble' lidutɔtuɔl ya duku kuba ni paaki.
37 Naqueles dias ela ficou doente e morreu, e seu corpo foi lavado e colocado num quarto do andar superior.
38 Yope ya du ya nib bà teke' *Yesu ki jin' nnɔ cii' Piɛr te Lida ya du ni. Idu nnɔ ŋa fɔke nin iʼtɔ ma nnɔ, nɛ bi sɔn' bijɛb bile, bɛ ń tì yin Piɛr wɔ ń ñikn kí baa biʼsaan tonm.
38 Lida ficava perto de Jope, e quando os discípulos ouviram falar que Pedro estava em Lida, mandaram-lhe dois homens dizer-lhe: "Não se demore em vir até nós".
39 Bi tì baa' ki tɔke' Piɛr nɛ u fii' ki paan' biʼbo ki bure'. U tì baa' niʼsaan, nɛ bi taa' wɔ ki don' paaki ya duku nnɔ ni. Bikpopiib bà kɛ taan' niʼsaan nnɔ te Piɛr ya nun bó ki muɔh, ki wɔngeh wɔ tikpɛlcɛr tà Dorkas là ñɛle' tù uyo wà u là fuobe nnɔ.
39 Pedro foi com eles e, quando chegou, foi levado para o quarto do andar superior. Todas as viúvas o rodearam, chorando e mostrando-lhe os vestidos e outras roupas que Dorcas tinha feito quando ainda estava com elas.
40 Piɛr ŋɔre' biʼkɛ ki ñɛn', nɛ ki gbaan', ki kàare', ki pekre' utɛnkpii nnɔ bó ki len' ki ye: «Tabita, fii.» Nɛ u likre', ki laa' Piɛr, nɛ ki fii' ki kɛ̀le'.
40 Pedro mandou que todos saíssem do quarto; depois, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para a mulher morta, disse: "Tabita, levante-se". Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Piɛr cuo' uʼnuɔ ki fin' wɔ, nɛ ki yin' binib bà teke' *Yesu ki jin' nnɔ nin bikpopiib nnɔ, ki taa' wɔ ki wuɔn' bɛ u fuobe.
41 Tomando-a pela mão, ajudou-a a pôr-se de pé. Então, chamando os santos e as viúvas, apresentou-a viva.
42 Binib bà kɛ te Yope ya du ni nnɔ cii' tigbɛr nnɔ. Nɛn bo nɛ binib teke' Yonbdaan ki jin' ki yɛbe.
42 Este fato se tornou conhecido em toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Piɛr tien' Yope ya du ni ki wuɔke'. U là te ujɛ uʼba den nɛ, bi yih wɔ Simɔn u yé ugbɔnjɛbl.
43 Pedro ficou em Jope durante algum tempo, com um curtidor de couro chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.