Atos 9
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs NAA
1 U ya yo ki laa' Sɔl laan biɛ ki ŋmɔbe limutuol binib bà teke' Yonbdaan ki jin' nnɔ bo nɛ, ki nuunh wɔ ń ku bɛ. U jon' bitɔtuɔrciɛnb ya ciɛn saan,
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 wɔ ń kɛle kugbɔnku kí de wɔ usɛn wɔ ń jo *Sufmbɛ ya táan ya dur tà te Damas ya du ni nnɔ. U tì laa' niʼbó binib bà pɛ *Yesu ya sɛn bo, nì yé bijɛb bii bipiib la, wɔ ń cuo bɛ kí lòle, kí taa bɛ ní Yerusalɛm ni.
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, tanto homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 Sɔl joh ki tì nɛke Damas ya du ma nnɔ, nɛ kuwenwenku kuba ñɛn' paaki bó ní i ya tàan bo, ki wende' ki yile' uʼbo.
3 Enquanto seguia pelo caminho, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 U lu' tingi ni, nɛ ki cii' uniɛke uba bó u teh: «Sɔl, Sɔl, bɛ tien' a jɛ̀ndeh nni?»
4 Ele caiu por terra e ouviu uma voz que lhe dizia:
5 Nɛ Sɔl niire' ki ye: «Yonbdaan, a yé u lɛ daan nɛ?» Nɛ u tɔke' wɔ ki ye: «Min *Yesu nɛ, a jɛ̀ndeh min nɛ.
5 Ele perguntou: — Senhor, quem é você? E a resposta foi:
6 Ama fii, kí kɔ udu ni, bi li tɔke ŋɛ a li tien ma bo.»
6 Mas levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que você deve fazer.
7 Sɔl nin bijɛb bà tɔke nnɔ jeke ki se, ka ji li fre kí len, kimɛ bi cii' uniɛke bó nɛ, ama ba laa' wà lienh.
7 Os homens que viajavam com Saulo pararam emudecidos, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Sɔl fii', uʼnunbii kɛ, ama wa ji lɛnh. Nɛ bi cuo' uʼnuɔ, ki dɛ̀re' wɔ ki kɔn' Damas ya du ni.
8 Então Saulo se levantou do chão e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 U tien' iwien ita ka lɛnh, ka jinh, ka ñuh mɔ.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 Tɔ, unil uba là te Damas ya du ni, ki teke' Yonbdaan ki jin', bi yih wɔ Ananiyas. Yonbdaan yin' wɔ tidɛknt yaam ki ye: «Ananiyas.» Nɛ u ye: «Min sɔ, Yonbdaan.»
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor lhe apareceu numa visão e disse: Ao que ele respondeu: — Eis-me aqui, Senhor!
11 Nɛ Yonbdaan tɔke' wɔ ki ye: «Fii, kí tì kpìen usɛn wà bi yih wù usɛn wà cuube nnɔ, kí li joh Sudas den, kí tì niire ujɛ uba bó, u te ki kàareh, bi yih wɔ Sɔl. U yé Tars ya du ya nil nɛ.
11 Então o Senhor lhe disse:
12 U laa' ujɛ uba tidɛknt yaam, bi yih wɔ Ananiyas, u kɔn' ní uʼsaan, ki lá taa' uʼnuɔ ki paan' uʼbo, wɔ ń likre.»
12 e, numa visão, viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Nɛ Ananiyas jiin' ki ye: «Yonbdaan, n cii' binib len' ujɛ bugbɛn ya gbɛr ki yɛbe. Bi ye u jɛ̀nde' aʼnib ki gbien' Yerusalɛm ni.
13 Ananias, porém, respondeu: — Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quanto mal tem feito aos teus santos em Jerusalém.
14 Bitɔtuɔrciɛnb de' wɔ usɛn u baa' niɛ saan mɔ wɔ ń cuo binib bà taakeh aʼyel bo nnɔ nɛ.»
14 E aqui em Damasco ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos os que invocam o teu nome.
15 Nin nɛn kɛ Yonbdaan tɔke' wɔ ki ye: «Li joh uʼsaan, kimɛ min nɛ gɛ̀nde' wɔ, wɔ ń cère bà ŋa yé Israyɛl yaab nin biʼbɛrb nin Israyɛl yaab ń bɛnde n yé udaan wà.
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 Min bugbɛn nɛ li wuɔn wɔ u li ji ijɛnd yà kɛ nʼyel bo.»
16 Pois eu mesmo vou mostrar a ele quanto deve sofrer pelo meu nome.
17 Nɛn saan nɛ Ananiyas fii' ki jon' Sudas den, ki tì kɔn' Sɔl saan, ki taa' uʼnuɔ ki paan' uʼbo, nɛ ki ye: «Nʼninjɛ Sɔl, Yonbdaan *Yesu wà cère' a laa' wɔ usɛn ni, uyo wà a we ní nnɔ nɛ sɔn' nni ní, ń baa kí cère á likre, kí cère *Mifuoñaanm ń jiire ní aʼbo.»
17 Então Ananias foi e, entrando na casa, impôs as mãos sobre Saulo, dizendo: — Saulo, irmão, o Senhor Jesus, que apareceu a você no caminho para cá, me enviou para que você volte a ver e fique cheio do Espírito Santo.
18 Nɛ nibonn niba ñɛn' Sɔl ya nun ni i ya tàan bo ki lu' ki naan tijɛnpɔkr. U ya yo nɛ u likre', ki fii', bi sìi' wɔ Uwien ya ñunm,
18 Imediatamente caíram dos olhos de Saulo umas coisas parecidas com escamas, e ele voltou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 nɛ u jin' tijier ki laa' mituɔm.
19 E, depois de comer, sentiu-se fortalecido. Saulo permaneceu alguns dias com os discípulos em Damasco.
20 Nɛ ki cin' i ya tàan bo ki kɔh *Sufmbɛ ya táan ya dur ni, ki tɔkeh binib ki teh *Yesu yé Uwien ya Bijɛ nɛ.
20 E logo, nas sinagogas, proclamava Jesus, afirmando que ele é o Filho de Deus.
21 Miyɔkm cuo' binib bà kɛ ciih u tɔkeh tigbɛr tà nnɔ, nɛ bi niireh tɔb ki teh: «Bo, na yé wɔn nɛ là jɛ̀ndeh binib bà taakeh *Yesu ya yel bo Yerusalɛm ni nnɔ-ɔɔ? Wa baa' wɔ ń lá cuo bà mɔ te niɛ saan nɔ nɛ, kí lòle bɛ, kí taa bɛ kí jo Yerusalɛm, kí tì ŋukn bitɔtuɔrciɛnb-ii?»
21 Todos os que ouviam Saulo estavam atônitos e diziam: — Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus e veio para cá precisamente para prender e levá-los aos principais sacerdotes?
22 Sɔl wɔn tùɔreh ki faakreh nɛ, ki lienh ki jinh *Sufmbɛ bà te Damas ya du ni nnɔ, ki wɔngeh bɛ ki teh *Yesu mɔnbe ki yé Uwien ya Nigɛndkɛ Kristo nɛ.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Iwien yà yɛbe gɛ̀bre', nɛ *Sufmbɛ nnɔ gbiere' ki kpaan' bɛ ń ku Sɔl.
23 Decorridos muitos dias, os judeus resolveram matar Saulo,
24 Idaan kɛ, ñɔnku nin wien ni, bi kɛ ki gu udu nnɔ ya guon ya nañuɔn nɛ, Sɔl lá ñɛn' ní la, bɛ ń ku wɔ. Nɛ u cii' bi kpaan' uʼbo iyɛ ma bo.
24 mas ele ficou sabendo do plano deles. Dia e noite guardavam também os portões da cidade, para o matar.
25 Nɛ kuñɔnku kuba, wɔn nin binib bà te nnɔ yuure' wɔ kukɛndɛncɛnciɛnku kuba ni, ki ñɛn' liguonl.
25 Mas os discípulos de Saulo tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 Nɛ Sɔl bure' ki tì baa' Yerusalɛm, ki yíe wɔ ń taan nin binib bà teke' *Yesu ki jin' nnɔ; nɛ biʼkɛ fɛnge' wɔ, ka teke' ki jin' ki ye uʼmɔ ji yé unil wà teke' *Yesu ki jin' nɛ.
26 Quando chegou a Jerusalém, Saulo procurou juntar-se aos discípulos de Jesus. Porém todos tinham medo dele, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Nɛn saan nɛ Banabas taa' wɔ ki jon' *Yesu ya tondb saan, ki tì tɔke' bɛ Sɔl là laa' Yonbdaan usɛn ni ma bo nin Yonbdaan len' nin wɔ ma bo nin u laa' lifɛ̀l ki tɔke' binib *Yesu ya gbɛr Damas ya du ni ma bo.
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos. Contou-lhes como Saulo tinha visto o Senhor no caminho, e que o Senhor tinha falado com ele. Também contou como, em Damasco, Saulo tinha pregado ousadamente em nome de Jesus.
28 Banabas tɔke' bɛ ma nnɔ nɛ bi tuo' ki cère' Sɔl nin bɛn te. U tɔkeh nin bɛ ki cuonh Yerusalɛm ni niʼkɛ saan, ki tɔkeh binib Yonbdaan ya gbɛr nin lifɛ̀l.
28 E Saulo ficou com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 U là tɔke' *Sufmbɛ bà lienh Grɛkmbɛ ya lenm nnɔ mɔ tigbɛr nnɔ, nɛ bi finde' nin wɔ, ki nuunh bɛ ń ku wɔ.
29 Falava e discutia com os helenistas, mas eles procuravam matá-lo.
30 Binib bà teke' *Yesu ki jin' nnɔ cii' bi nuunh bɛ ń ku Sɔl ma nnɔ, nɛ bi taa' wɔ ki jon' Sesare ya du ni, ki cère' u bure' Tars ya du bó.
30 Quando isto chegou ao conhecimento dos irmãos, levaram Saulo até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 *Kristo ya taanl yaab bà te Sude ya tinfɛnm ni nin Galile ya tinfɛnm ni nin Samari ya tinfɛnm ni nnɔ kɛ là te uyɛnduɔn ni nɛ, ki faakreh mitekjim ni, ki boh Yonbdaan biʼfuobm ni nɛ, *Mifuoñaanm saakreh biʼgbɛnɛnt ki cèreh bi yɛbreh ki pukndeh.
31 Assim, a igreja tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor; e, no consolo do Espírito Santo, crescia em número.
32 Tɔ, Piɛr joh niʼkɛ saan ma nnɔ, nɛ ki jon' Lida ya du ya nib bà teke' *Yesu ki jin' nnɔ mɔ saan.
32 Passando Pedro por toda parte, foi também visitar os santos que moravam em Lida.
33 U laa' ujɛ uba niʼsaan uʼgbɛnɛnt faan' bi yih wɔ Ene. U dɔ kukaagbɔnku bo haali ibin iniin ka freh ki fih.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 Nɛn saan nɛ Piɛr tɔke' wɔ ki ye: «Ene, *Yesu Kristo de' ŋɛ laanfiɛ ŋɔ. Fii, kí gbɔgbɔbe aʼkaagbɔnku.» Nɛ u pɔk ki fii' i ya tàan bo.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume a sua cama. Ele imediatamente se levantou.
35 Binib bà kɛ te Lida ya du ni nin Sarɔnn ya du ni nnɔ laa' wɔ, nɛ ki lèbre' biʼtetem, ki paan' Yonbdaan ya sɛn bo.
35 Todos os habitantes de Lida e da região de Sarom viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Upii uba là te Yope ya du ni ki teke' *Yesu ki jin', bi yih wɔ Tabita, ki liɛbe' ki yih uʼyel bugbɛn Grɛkmbɛ ya lenm ni ki teh Dorkas, niʼtingi si: «upiɛcɛl». U là sɔnh itùonmɔnmɔn ì yɛbe, nɛ ki punh bijiinb mipum.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita, nome este que, traduzido, é Dorcas. Ela era notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 Uwien uba sɔ u lá bunge', ki kpo'. Bi sìi' wɔ, nɛ ki taa' wɔ ki tì ble' lidutɔtuɔl ya duku kuba ni paaki.
37 Aconteceu que, naqueles dias, ela adoeceu e veio a morrer. Depois de a lavarem, puseram o corpo num quarto do andar superior.
38 Yope ya du ya nib bà teke' *Yesu ki jin' nnɔ cii' Piɛr te Lida ya du ni. Idu nnɔ ŋa fɔke nin iʼtɔ ma nnɔ, nɛ bi sɔn' bijɛb bile, bɛ ń tì yin Piɛr wɔ ń ñikn kí baa biʼsaan tonm.
38 Como Lida ficava perto de Jope, os discípulos, ouvindo que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens com o seguinte pedido: — Não se demore em vir até nós.
39 Bi tì baa' ki tɔke' Piɛr nɛ u fii' ki paan' biʼbo ki bure'. U tì baa' niʼsaan, nɛ bi taa' wɔ ki don' paaki ya duku nnɔ ni. Bikpopiib bà kɛ taan' niʼsaan nnɔ te Piɛr ya nun bó ki muɔh, ki wɔngeh wɔ tikpɛlcɛr tà Dorkas là ñɛle' tù uyo wà u là fuobe nnɔ.
39 Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram ao quarto do andar superior. Todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas tinha feito enquanto estava com elas.
40 Piɛr ŋɔre' biʼkɛ ki ñɛn', nɛ ki gbaan', ki kàare', ki pekre' utɛnkpii nnɔ bó ki len' ki ye: «Tabita, fii.» Nɛ u likre', ki laa' Piɛr, nɛ ki fii' ki kɛ̀le'.
40 Mas Pedro mandou que todos saíssem, ajoelhou-se e orou; depois, voltando-se para o corpo, disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Piɛr cuo' uʼnuɔ ki fin' wɔ, nɛ ki yin' binib bà teke' *Yesu ki jin' nnɔ nin bikpopiib nnɔ, ki taa' wɔ ki wuɔn' bɛ u fuobe.
41 Ele, dando-lhe a mão, ajudou-a a ficar em pé; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Binib bà kɛ te Yope ya du ni nnɔ cii' tigbɛr nnɔ. Nɛn bo nɛ binib teke' Yonbdaan ki jin' ki yɛbe.
42 Isto se tornou conhecido em toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Piɛr tien' Yope ya du ni ki wuɔke'. U là te ujɛ uʼba den nɛ, bi yih wɔ Simɔn u yé ugbɔnjɛbl.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, na casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.