Atos 5
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs VC
1 Tɔ, ujɛtɔ mɔ là te biʼni, bi yih wɔ Ananiyas, ki yih uʼpo Safira. U kuɔre' uʼkpàabu buba, ki teke' ilike.
1 Um certo homem chamado Ananias, de comum acordo com sua mulher Safira, vendeu um campo
2 Wɔn nin uʼpo kpaan' buñɔbu nɛ u bore' ilike nnɔ ya niba bó ki taa' uʼba, ki tuke' nà bó sìen' nnɔ ki lá de' *Yesu ya tondb.
2 e, combinando com ela, reteve uma parte da quantia da venda. Levando apenas a outra parte, depositou-a aos pés dos apóstolos.
3 Nɛ Piɛr niire' wɔ ki ye: «Ananiyas, bɛ tien' a taa' aʼfɛ̀l ki cɛ̀be' *Satan nɔ nnɔ, ki lɛre' *Mifuoñaanm, ki bore' bukpàabu nnɔ ya like ya niba bó ki taa' aʼba!
3 Pedro, porém, disse: Ananias, por que tomou conta Satanás do teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e enganasses acerca do valor do campo?
4 Ŋa laan là kuɔre' bukpàabu nnɔ ma nnɔ, bù là yé aʼyaabu nɛ. A kuɔre' bù ma nɔ, ilike nnɔ mɔ yé aʼyi nɛ. Bɛ tien' a maale' aʼfɛ̀l ni á tien nɔ? A lɛre' Uwien nɛ, ŋa lɛre' nib.»
4 Acaso não o podias conservar sem vendê-lo? E depois de vendido, não podias livremente dispor dessa quantia? Por que imaginaste isso em teu coração? Não foi aos homens que mentiste, mas a Deus.
5 Ananiyas cii' iñɔbon nnɔ ma nnɔ, nɛ ki lu' ki kpo'. Nɛ bujɛwaanciɛnbu cuo' binib bà kɛ cii' tigbɛr nnɔ.
5 Ao ouvir estas palavras, Ananias caiu morto. Apoderou-se grande terror de todos os que o ouviram.
6 Nɛn saan nɛ binacenfɛ̀nb baa' ki taa' bukpɛlbu, ki pɔbn' wɔ, ki yuure' ki ñɛn' ki tì sube'.
6 Uns moços retiraram-no dali, levaram-no para fora e o enterraram.
7 Nì tien' tɛn tikur tuta, nɛ uʼpo kɔn' ní, ka bɛn nà tien'.
7 Depois de umas três horas, entrou também sua mulher, nada sabendo do ocorrido.
8 Nɛ Piɛr niire' wɔ ki ye: «Tɔke nni tigbɛmɔ̀nt, ni kuɔre' bukpàabu bùa nnɔ ya like kɛkɛ sɔ-ɔɔ?» Nɛ u ye: «Hnn, iʼkɛkɛ nínɔ.»
8 Pedro perguntou-lhe: Dize-me, mulher. Foi por tanto que vendestes o vosso campo? Respondeu ela: Sim, por esse preço.
9 Nɛ Piɛr tɔke' wɔ ki ye: «Bɛ tien' sin nin aʼcɛ kɛ kpaan' buñɔbu ki biike' *Yonbdaan ya Fuoñaanm-i? Liike, bà sube' aʼcɛ nnɔ nɛ tuo bunañɔbu nɔ. Bi li yuure aʼmɔ, kí ñɛn.»
9 Replicou Pedro: Por que combinastes para pôr à prova o Espírito do Senhor? Estão ali à porta os pés daqueles que sepultaram teu marido. Hão de levar-te também a ti.
10 Nɛ uʼmɔ lu' uʼnun bó i ya tàan bo ki kpo'. Binacenfɛ̀nb nnɔ kɔn' ní ki laa' u kpo', nɛ bi tí yuure' uʼmɔ, ki tì sube' uʼcɛ saan.
10 Imediatamente caiu aos seus pés e expirou. Entrando aqueles moços, acharam-na morta. Levaram-na para fora e a enterraram junto do seu marido.
11 Bujɛwaanciɛnbu cuo' Kristo ya taanl yaab kɛ nin binib bà kɛ cii' tigbɛr nnɔ.
11 Sobreveio grande pavor a toda a comunidade e a todos os que ouviram falar desse acontecimento.
12 *Yesu ya tondb teh miyɔkm ya bont udu ya nib ni cɛɛn. Binib bà teke' *Yesu ki jin' nnɔ kɛ kpɛ buñɔbu nɛ, ki taan' ki te Salomɔn ya ninbonku ni.
12 Enquanto isso, realizavam-se entre o povo pelas mãos dos apóstolos muitos milagres e prodígios. Reuniam-se eles todos unânimes no pórtico de Salomão.
13 Nitɔb ŋa kaabe' ki taakeh nin bɛ, ama udu ya nib kɛ là pɛ̀keh bɛ nɛ.
13 Dos outros ninguém ousava juntar-se a eles, mas o povo lhes tributava grandes louvores.
14 Nɛ binib ligol, bijɛb nin bipiib kɛ teknh Yonbdaan ki jinh uyo kɛ ki pukndeh biʼbó.
14 Cada vez mais aumentava a multidão dos homens e mulheres que acreditavam no Senhor.
15 *Yesu ya tondb teh miyɔkm ya bont ma nnɔ, nɛ binib yuunh biwiɛnb ki là blinh tikaagbɔnt nin igado bo isɛngbɛ, ŋɔ Piɛr lá gɛ̀breh, uʼjinjinku mɔnɔn lu' biʼbo la, bɛ ń faake.
15 De maneira que traziam os doentes para as ruas e punham-nos em leitos e macas, a fim de que, quando Pedro passasse, ao menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Linigol mɔ tukeh biwiɛnb nin binib bà isɛnpol ŋaake bɛ nnɔ, ki ñɛh ní idu yà nɛke Yerusalɛm nnɔ ni, ki bàareh *Yesu ya tondb saan nɛ bi cèreh biʼkɛ faakreh.
16 Também das cidades vizinhas de Jerusalém afluía muita gente, trazendo os enfermos e os atormentados por espíritos imundos, e todos eles eram curados.
17 Tɔ, bitɔtuɔrciɛnb ya ciɛn nin binib bà kɛ pɛ uʼbo ki yé Saduseyɛnmbɛ nnɔ laa' *Yesu ya tondb teh nnɔ ma nnɔ, nɛ bi taa' biʼbo iponponbe, ki jon'
17 Levantaram-se então os sumos sacerdotes e seus partidários {isto é, a seita dos saduceus} cheios de inveja,
18 ki cuo' bɛ, ki tì pɛkn' udu nnɔ ya pɛkl ni.
18 e deitaram as mãos nos apóstolos e meteram-nos na cadeia pública.
19 Ama niʼdaali ya ñɔnku, nɛ Yonbdaan Uwien ya tond baa' ki lá pìire' lipɛkl ya nagɛnku, ki ñɛn' bɛ, nɛ ki tɔke' bɛ ki ye:
19 Mas um anjo do Senhor abriu de noite as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, disse-lhes:
20 «Li joh mɛn Uwien ya duku ya luo bo, kí tì ń li tɔkeh binib mifuobfɛ̀nm miɛ ya gbɛr kɛ.»
20 Ide e apresentai-vos no templo e pregai ao povo as palavras desta vida.
21 Bi tuo' uʼñɔbu bó, nɛ kutɛnŋɛsɔnsɔnku bi kɔn' Uwien ya duku ya luo bo, ki wɔknh binib Uwien ya gbɛr.
21 Obedecendo a essa ordem, eles entraram ao amanhecer, no templo, e puseram-se a ensinar. Enquanto isso, o sumo sacerdote e os seus partidários reuniram-se e convocaram o Grande Conselho e todos os anciãos de Israel, e mandaram trazer os apóstolos do cárcere.
22 Bi tì baa' niʼsaan ka laa' bɛ, nɛ ki liɛbe' ní ki lá tɔke' ki ye:
22 Dirigiram-se para lá os guardas, mas ao abrirem o cárcere, não os encontraram, e voltaram a informar:
23 «Ti tì baa' ki laa' lipɛkl ya duku pi mɔnmɔnm nɛ, biguguurb mɔ se kunagɛnku saan ki gu. Nin nɛn kɛ ti pìire' ma, ta laa' nil uba mɔnɔn len.»
23 Achamos o cárcere fechado com toda segurança e os guardas de pé diante das portas, e, no entanto, abrindo-as, não achamos ninguém lá dentro.
24 Uwien ya duku ya guguurb ya ciɛn nin bitɔtuɔrciɛnb cii' tigbɛr nnɔ ma nnɔ, nɛ nì bɛke' bɛ *Yesu ya tondb bo cɛɛn, kimɛ ba bɛn nì tien' ma
24 A essa notícia, os sumos sacerdotes e o chefe do templo ficaram perplexos e indagaram entre si sobre o que significava isso.
25 Nɛn saan nɛ unil uba baa', ki tɔke' bɛ ki ye: «Liike mɛn-a! Bijɛb bà ni pɛkn' bɛ nnɔ, bi te Uwien ya duku ya luo bo ki wɔknh binib Uwien ya gbɛr.»
25 Mas, nesse momento, alguém transmitiu-lhes esta notícia: Aqueles homens que metestes no cárcere estão no templo ensinando o povo!
26 Nɛn saan nɛ Uwien ya duku ya guguurb ya ciɛn nin uʼnib bure' bɛ ń tì cuo *Yesu ya tondb ní. Ba cuo' bɛ nin ufaa, bi tuke' bɛ ní suoo nɛ, kimɛ bi fɛnge udu ya nib la yèke bɛ tɛn nɛ.
26 Foi então o comandante do templo com seus guardas e trouxe-os sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Bi tuke' bɛ ki tì baa', nɛ ki cère' bi sere' *Sufmbɛ ya buur ya cɛkl yaab ya nun bó, nɛ bitɔtuɔrciɛnb ya ciɛn tɔke' bɛ ki ye:
27 Trouxeram-nos e os introduziram no Grande Conselho, onde o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 «Ta là wɔbn' ki pien' nɛ ki ye ni la ji ń wɔkn nil *Yesu ya gbɛr-ii? Nɛ ni cère' niʼwɔknm gbe Yerusalɛm ni niʼkɛ saan-a! Ni yíe ní ye ujɛ bugbɛn ya kuum ñɛn' tinbi nɛ-a!»
28 Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome. Não obstante isso, tendes enchido Jerusalém de vossa doutrina! Quereis fazer recair sobre nós o sangue deste homem!
29 Nɛ Piɛr nin *Yesu ya tondtɔb tɔke' bɛ ki ye: «Nì kpɛ tí tuo Uwien ya ñɔbu bó ki cɛn' nin tí tuo binib ya ñɔbu bó.
29 Pedro e os apóstolos replicaram: Importa obedecer antes a Deus do que aos homens.
30 Ninbi nɛ kpɛ' *Yesu udɔpɔnpɔn bo, ki ku' wɔ, nɛ tiʼyaajɛb ya Wien mɛkre' wɔ bitɛnkpiib ni,
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, que vós matastes, suspendendo-o num madeiro.
31 ki kpiɛke' wɔ, ki taa' wɔ ki kàan' uʼjie bó, wɔ ń li yé ubɛr, kí li yé Uŋmiɛnl, kí cère Israyɛl yaab ń lèbre biʼtetem ŋɔ Uwien ń fère bɛ biʼbiɛre.
31 Deus elevou-o pela mão direita como Príncipe e Salvador, a fim de dar a Israel o arrependimento e a remissão dos pecados.
32 Tinbi nɛ yé tigbɛr nnɔ ya mɔ̀nkunb, nɛ Uwien taa' *Mifuoñaanm mà ki de' binib bà boh wɔ nnɔ mɔ yé tuʼmɔ̀nkunl.»
32 Deste fato nós somos testemunhas, nós e o Espírito Santo, que Deus deu a todos aqueles que lhe obedecem.
33 *Sufmbɛ ya buur ya cɛkl yaab cii' bi len' nnɔ ma nnɔ, nɛ biʼbenku ni ben' biʼbo ki tì kɛnde', nɛ bi yíe bɛ ń ku bɛ.
33 Ao ouvirem essas palavras, enfureceram-se e resolveram matá-los.
34 Tibuur yaab nnɔ ya uba fii' ki sere' biʼnun bó, bi yih wɔ Gamaliɛl. U yé *Farisiɛnmbɛ ya uba nɛ, ki yé *Yiko ya wɔnwɔknl mɔ, ki ŋmɔbe liyel *Sufmbɛ kɛ saan. U tɔke' bɛ ki ye bɛ ń taa *Yesu ya tondb nnɔ kí ñɛ saali waamu.
34 Levantou-se, porém, um membro do Grande Conselho. Era Gamaliel, um fariseu, doutor da lei, respeitado por todo o povo.
35 Bi ñɛn' saali, nɛ u tɔke' tibuur ya cɛkl yaab nnɔ ki ye: «Israyɛl yaabɛ, liike mɛn niʼyul bo nin ni yíe ní tien bijɛb biɛ nà nɔ.
35 Mandou que se retirassem aqueles homens por um momento, e então lhes disse: Homens de Israel, considerai bem o que ides fazer com estes homens.
36 Kimɛ ujɛ uba nɛ là te nà laan wuɔke', bi yih wɔ Teyuda. U là yih uʼba unikpɛkpiɛk nɛ, nɛ bijɛb kobiinan pɛ uʼbo. Bi ku' wɔ nɛ binib bà kɛ pɛ uʼbo nnɔ yɛre', nɛ licɛkl nnɔ juore' fɛnm.
36 Faz algum tempo apareceu um certo Teudas, que se considerava um grande homem. A ele se associaram cerca de quatrocentos homens: foi morto e todos os seus partidários foram dispersados e reduzidos a nada.
37 Ujɛ nnɔ yaam gɛ̀bre', nɛ Galile ya nil uba mɔ fii' ki sure' binib bi paan' uʼbo ki yɛbe, bi yih wɔ Sudas. Nì là yé uyo wà bi kàanh kukɛ̀nku nnɔ nɛ. Bi ku' uʼmɔ, nɛ binib bà kɛ pɛ uʼmɔ bo nnɔ, mɔ yɛre'.
37 Depois deste, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e arrastou o povo consigo, mas também ele pereceu e todos quantos o seguiam foram dispersados.
38 Nɛn bo nɛ n tɔkeh nɛ, ji la tuuke mɛn bijɛb biɛ ya gbɛr. Cère bɛ mɛn bɛ ń li joh. Bi lienh nà nɔ nin bi sɔnh lituonl là nɔ yé unisaal yaam nɛ la, nì li juore fɛnm nɛ.
38 Agora, pois, eu vos aconselho: não vos metais com estes homens. Deixai-os! Se o seu projeto ou a sua obra provém de homens, por si mesma se destruirá;
39 Ama nì yé Uwien yaam nɛ la, na ń fre kí pien bɛ. Ni kɔnh nin bɛ tijɛr la, nba la, ni lá li lɛ ni kɔnh nin Uwien nɛ.»
39 mas se provier de Deus, não podereis desfazê-la. Vós vos arriscaríeis a entrar em luta contra o próprio Deus. Aceitaram o seu conselho.
40 Bi yin' *Yesu ya tondb, bi liɛbe' ki kɔn' ní, nɛ bi ñi' bɛ, ki pien' bɛ ki ye bi la ji ń li tɔkeh nil *Yesu ya gbɛr, nɛ ki taa' bɛ ki wiɛ'.
40 Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Ordenaram-lhes então que não pregassem mais em nome de Jesus, e os soltaram.
41 *Yesu ya tondb siere' biʼsaan nin uyɛnsɔnge, kimɛ bi bɛn nì kpɛ bɛ ń ji ifɛ *Yesu ya yel bo nɛ.
41 Eles saíram da sala do Grande Conselho, cheios de alegria, por terem sido achados dignos de sofrer afrontas pelo nome de Jesus.
42 Idaan kɛ, bi tuu ki joh Uwien ya duku ya luo bo nin binib den nɛ, ki tì wɔknh binib, ki tɔkeh tigbɛmɔnmɔnt ki teh *Yesu nɛ yé Uwien ya Nigɛndkɛ Kristo.
42 E todos os dias não cessavam de ensinar e de pregar o Evangelho de Jesus Cristo no templo e pelas casas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.