Atos 5
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs ACF
1 Tɔ, ujɛtɔ mɔ là te biʼni, bi yih wɔ Ananiyas, ki yih uʼpo Safira. U kuɔre' uʼkpàabu buba, ki teke' ilike.
1 Mas um certo homem chamado Ananias, com Safira, sua mulher, vendeu uma propriedade,
2 Wɔn nin uʼpo kpaan' buñɔbu nɛ u bore' ilike nnɔ ya niba bó ki taa' uʼba, ki tuke' nà bó sìen' nnɔ ki lá de' *Yesu ya tondb.
2 E reteve parte do preço, sabendo-o também sua mulher; e, levando uma parte, a depositou aos pés dos apóstolos.
3 Nɛ Piɛr niire' wɔ ki ye: «Ananiyas, bɛ tien' a taa' aʼfɛ̀l ki cɛ̀be' *Satan nɔ nnɔ, ki lɛre' *Mifuoñaanm, ki bore' bukpàabu nnɔ ya like ya niba bó ki taa' aʼba!
3 Disse então Pedro: Ananias, por que encheu Satanás o teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo, e retivesses parte do preço da herdade?
4 Ŋa laan là kuɔre' bukpàabu nnɔ ma nnɔ, bù là yé aʼyaabu nɛ. A kuɔre' bù ma nɔ, ilike nnɔ mɔ yé aʼyi nɛ. Bɛ tien' a maale' aʼfɛ̀l ni á tien nɔ? A lɛre' Uwien nɛ, ŋa lɛre' nib.»
4 Guardando-a não ficava para ti? E, vendida, não estava em teu poder? Por que formaste este desígnio em teu coração? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Ananiyas cii' iñɔbon nnɔ ma nnɔ, nɛ ki lu' ki kpo'. Nɛ bujɛwaanciɛnbu cuo' binib bà kɛ cii' tigbɛr nnɔ.
5 E Ananias, ouvindo estas palavras, caiu e expirou. E um grande temor veio sobre todos os que isto ouviram.
6 Nɛn saan nɛ binacenfɛ̀nb baa' ki taa' bukpɛlbu, ki pɔbn' wɔ, ki yuure' ki ñɛn' ki tì sube'.
6 E, levantando-se os moços, cobriram o morto e, transportando-o para fora, o sepultaram.
7 Nì tien' tɛn tikur tuta, nɛ uʼpo kɔn' ní, ka bɛn nà tien'.
7 E, passando um espaço quase de três horas, entrou também sua mulher, não sabendo o que havia acontecido.
8 Nɛ Piɛr niire' wɔ ki ye: «Tɔke nni tigbɛmɔ̀nt, ni kuɔre' bukpàabu bùa nnɔ ya like kɛkɛ sɔ-ɔɔ?» Nɛ u ye: «Hnn, iʼkɛkɛ nínɔ.»
8 E disse-lhe Pedro: Dize-me, vendestes por tanto aquela herdade? E ela disse: Sim, por tanto.
9 Nɛ Piɛr tɔke' wɔ ki ye: «Bɛ tien' sin nin aʼcɛ kɛ kpaan' buñɔbu ki biike' *Yonbdaan ya Fuoñaanm-i? Liike, bà sube' aʼcɛ nnɔ nɛ tuo bunañɔbu nɔ. Bi li yuure aʼmɔ, kí ñɛn.»
9 Então Pedro lhe disse: Por que é que entre vós vos concertastes para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e também te levarão a ti.
10 Nɛ uʼmɔ lu' uʼnun bó i ya tàan bo ki kpo'. Binacenfɛ̀nb nnɔ kɔn' ní ki laa' u kpo', nɛ bi tí yuure' uʼmɔ, ki tì sube' uʼcɛ saan.
10 E logo caiu aos seus pés, e expirou. E, entrando os moços, acharam-na morta, e a sepultaram junto de seu marido.
11 Bujɛwaanciɛnbu cuo' Kristo ya taanl yaab kɛ nin binib bà kɛ cii' tigbɛr nnɔ.
11 E houve um grande temor em toda a igreja, e em todos os que ouviram estas coisas.
12 *Yesu ya tondb teh miyɔkm ya bont udu ya nib ni cɛɛn. Binib bà teke' *Yesu ki jin' nnɔ kɛ kpɛ buñɔbu nɛ, ki taan' ki te Salomɔn ya ninbonku ni.
12 E muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E estavam todos unanimemente no alpendre de Salomão.
13 Nitɔb ŋa kaabe' ki taakeh nin bɛ, ama udu ya nib kɛ là pɛ̀keh bɛ nɛ.
13 Dos outros, porém, ninguém ousava ajuntar-se a eles; mas o povo tinha-os em grande estima.
14 Nɛ binib ligol, bijɛb nin bipiib kɛ teknh Yonbdaan ki jinh uyo kɛ ki pukndeh biʼbó.
14 E a multidão dos que criam no Senhor, tanto homens como mulheres, crescia cada vez mais.
15 *Yesu ya tondb teh miyɔkm ya bont ma nnɔ, nɛ binib yuunh biwiɛnb ki là blinh tikaagbɔnt nin igado bo isɛngbɛ, ŋɔ Piɛr lá gɛ̀breh, uʼjinjinku mɔnɔn lu' biʼbo la, bɛ ń faake.
15 De sorte que transportavam os enfermos para as ruas, e os punham em leitos e em camilhas para que ao menos a sombra de Pedro, quando este passasse, cobrisse alguns deles.
16 Linigol mɔ tukeh biwiɛnb nin binib bà isɛnpol ŋaake bɛ nnɔ, ki ñɛh ní idu yà nɛke Yerusalɛm nnɔ ni, ki bàareh *Yesu ya tondb saan nɛ bi cèreh biʼkɛ faakreh.
16 E até das cidades circunvizinhas concorria muita gente a Jerusalém, conduzindo enfermos e atormentados de espíritos imundos; os quais eram todos curados.
17 Tɔ, bitɔtuɔrciɛnb ya ciɛn nin binib bà kɛ pɛ uʼbo ki yé Saduseyɛnmbɛ nnɔ laa' *Yesu ya tondb teh nnɔ ma nnɔ, nɛ bi taa' biʼbo iponponbe, ki jon'
17 E, levantando-se o sumo sacerdote, e todos os que estavam com ele (e eram eles da seita dos saduceus), encheram-se de inveja,
18 ki cuo' bɛ, ki tì pɛkn' udu nnɔ ya pɛkl ni.
18 E lançaram mão dos apóstolos, e os puseram na prisão pública.
19 Ama niʼdaali ya ñɔnku, nɛ Yonbdaan Uwien ya tond baa' ki lá pìire' lipɛkl ya nagɛnku, ki ñɛn' bɛ, nɛ ki tɔke' bɛ ki ye:
19 Mas de noite um anjo do Senhor abriu as portas da prisão e, tirando-os para fora, disse:
20 «Li joh mɛn Uwien ya duku ya luo bo, kí tì ń li tɔkeh binib mifuobfɛ̀nm miɛ ya gbɛr kɛ.»
20 Ide e apresentai-vos no templo, e dizei ao povo todas as palavras desta vida.
21 Bi tuo' uʼñɔbu bó, nɛ kutɛnŋɛsɔnsɔnku bi kɔn' Uwien ya duku ya luo bo, ki wɔknh binib Uwien ya gbɛr.
21 E, ouvindo eles isto, entraram de manhã cedo no templo, e ensinavam. Chegando, porém, o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o conselho, e a todos os anciãos dos filhos de Israel, e enviaram ao cárcere, para que de lá os trouxessem.
22 Bi tì baa' niʼsaan ka laa' bɛ, nɛ ki liɛbe' ní ki lá tɔke' ki ye:
22 Mas, tendo lá ido os servidores, não os acharam na prisão e, voltando, lho anunciaram,
23 «Ti tì baa' ki laa' lipɛkl ya duku pi mɔnmɔnm nɛ, biguguurb mɔ se kunagɛnku saan ki gu. Nin nɛn kɛ ti pìire' ma, ta laa' nil uba mɔnɔn len.»
23 Dizendo: Achamos realmente o cárcere fechado, com toda a segurança, e os guardas, que estavam fora, diante das portas; mas, quando abrimos, ninguém achamos dentro.
24 Uwien ya duku ya guguurb ya ciɛn nin bitɔtuɔrciɛnb cii' tigbɛr nnɔ ma nnɔ, nɛ nì bɛke' bɛ *Yesu ya tondb bo cɛɛn, kimɛ ba bɛn nì tien' ma
24 Então o sumo sacerdote, o capitão do templo e os chefes dos sacerdotes, ouvindo estas palavras, estavam perplexos acerca deles e do que viria a ser aquilo.
25 Nɛn saan nɛ unil uba baa', ki tɔke' bɛ ki ye: «Liike mɛn-a! Bijɛb bà ni pɛkn' bɛ nnɔ, bi te Uwien ya duku ya luo bo ki wɔknh binib Uwien ya gbɛr.»
25 E, chegando um, anunciou-lhes, dizendo: Eis que os homens que encerrastes na prisão estão no templo e ensinam ao povo.
26 Nɛn saan nɛ Uwien ya duku ya guguurb ya ciɛn nin uʼnib bure' bɛ ń tì cuo *Yesu ya tondb ní. Ba cuo' bɛ nin ufaa, bi tuke' bɛ ní suoo nɛ, kimɛ bi fɛnge udu ya nib la yèke bɛ tɛn nɛ.
26 Então foi o capitão com os servidores, e os trouxe, não com violência (porque temiam ser apedrejados pelo povo).
27 Bi tuke' bɛ ki tì baa', nɛ ki cère' bi sere' *Sufmbɛ ya buur ya cɛkl yaab ya nun bó, nɛ bitɔtuɔrciɛnb ya ciɛn tɔke' bɛ ki ye:
27 E, trazendo-os, os apresentaram ao conselho. E o sumo sacerdote os interrogou,
28 «Ta là wɔbn' ki pien' nɛ ki ye ni la ji ń wɔkn nil *Yesu ya gbɛr-ii? Nɛ ni cère' niʼwɔknm gbe Yerusalɛm ni niʼkɛ saan-a! Ni yíe ní ye ujɛ bugbɛn ya kuum ñɛn' tinbi nɛ-a!»
28 Dizendo: Não vos admoestamos nós expressamente que não ensinásseis nesse nome? E eis que enchestes Jerusalém dessa vossa doutrina, e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Nɛ Piɛr nin *Yesu ya tondtɔb tɔke' bɛ ki ye: «Nì kpɛ tí tuo Uwien ya ñɔbu bó ki cɛn' nin tí tuo binib ya ñɔbu bó.
29 Porém, respondendo Pedro e os apóstolos, disseram: Mais importa obedecer a Deus do que aos homens.
30 Ninbi nɛ kpɛ' *Yesu udɔpɔnpɔn bo, ki ku' wɔ, nɛ tiʼyaajɛb ya Wien mɛkre' wɔ bitɛnkpiib ni,
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, ao qual vós matastes, suspendendo-o no madeiro.
31 ki kpiɛke' wɔ, ki taa' wɔ ki kàan' uʼjie bó, wɔ ń li yé ubɛr, kí li yé Uŋmiɛnl, kí cère Israyɛl yaab ń lèbre biʼtetem ŋɔ Uwien ń fère bɛ biʼbiɛre.
31 Deus com a sua destra o elevou a Príncipe e Salvador, para dar a Israel o arrependimento e a remissão dos pecados.
32 Tinbi nɛ yé tigbɛr nnɔ ya mɔ̀nkunb, nɛ Uwien taa' *Mifuoñaanm mà ki de' binib bà boh wɔ nnɔ mɔ yé tuʼmɔ̀nkunl.»
32 E nós somos testemunhas acerca destas palavras, nós e também o Espírito Santo, que Deus deu àqueles que lhe obedecem.
33 *Sufmbɛ ya buur ya cɛkl yaab cii' bi len' nnɔ ma nnɔ, nɛ biʼbenku ni ben' biʼbo ki tì kɛnde', nɛ bi yíe bɛ ń ku bɛ.
33 E, ouvindo eles isto, se enfureciam, e deliberaram matá-los.
34 Tibuur yaab nnɔ ya uba fii' ki sere' biʼnun bó, bi yih wɔ Gamaliɛl. U yé *Farisiɛnmbɛ ya uba nɛ, ki yé *Yiko ya wɔnwɔknl mɔ, ki ŋmɔbe liyel *Sufmbɛ kɛ saan. U tɔke' bɛ ki ye bɛ ń taa *Yesu ya tondb nnɔ kí ñɛ saali waamu.
34 Mas, levantando-se no conselho um certo fariseu, chamado Gamaliel, doutor da lei, venerado por todo o povo, mandou que por um pouco levassem para fora os apóstolos;
35 Bi ñɛn' saali, nɛ u tɔke' tibuur ya cɛkl yaab nnɔ ki ye: «Israyɛl yaabɛ, liike mɛn niʼyul bo nin ni yíe ní tien bijɛb biɛ nà nɔ.
35 E disse-lhes: Homens israelitas, acautelai-vos a respeito do que haveis de fazer a estes homens,
36 Kimɛ ujɛ uba nɛ là te nà laan wuɔke', bi yih wɔ Teyuda. U là yih uʼba unikpɛkpiɛk nɛ, nɛ bijɛb kobiinan pɛ uʼbo. Bi ku' wɔ nɛ binib bà kɛ pɛ uʼbo nnɔ yɛre', nɛ licɛkl nnɔ juore' fɛnm.
36 Porque antes destes dias levantou-se Teudas, dizendo ser alguém; a este se ajuntou o número de uns quatrocentos homens; o qual foi morto, e todos os que lhe deram ouvidos foram dispersos e reduzidos a nada.
37 Ujɛ nnɔ yaam gɛ̀bre', nɛ Galile ya nil uba mɔ fii' ki sure' binib bi paan' uʼbo ki yɛbe, bi yih wɔ Sudas. Nì là yé uyo wà bi kàanh kukɛ̀nku nnɔ nɛ. Bi ku' uʼmɔ, nɛ binib bà kɛ pɛ uʼmɔ bo nnɔ, mɔ yɛre'.
37 Depois deste levantou-se Judas, o galileu, nos dias do alistamento, e levou muito povo após si; mas também este pereceu, e todos os que lhe deram ouvidos foram dispersos.
38 Nɛn bo nɛ n tɔkeh nɛ, ji la tuuke mɛn bijɛb biɛ ya gbɛr. Cère bɛ mɛn bɛ ń li joh. Bi lienh nà nɔ nin bi sɔnh lituonl là nɔ yé unisaal yaam nɛ la, nì li juore fɛnm nɛ.
38 E agora digo-vos: Dai de mão a estes homens, e deixai-os, porque, se este conselho ou esta obra é de homens, se desfará,
39 Ama nì yé Uwien yaam nɛ la, na ń fre kí pien bɛ. Ni kɔnh nin bɛ tijɛr la, nba la, ni lá li lɛ ni kɔnh nin Uwien nɛ.»
39 Mas, se é de Deus, não podereis desfazê-la; para que não aconteça serdes também achados combatendo contra Deus.
40 Bi yin' *Yesu ya tondb, bi liɛbe' ki kɔn' ní, nɛ bi ñi' bɛ, ki pien' bɛ ki ye bi la ji ń li tɔkeh nil *Yesu ya gbɛr, nɛ ki taa' bɛ ki wiɛ'.
40 E concordaram com ele. E, chamando os apóstolos, e tendo-os açoitado, mandaram que não falassem no nome de Jesus, e os deixaram ir.
41 *Yesu ya tondb siere' biʼsaan nin uyɛnsɔnge, kimɛ bi bɛn nì kpɛ bɛ ń ji ifɛ *Yesu ya yel bo nɛ.
41 Retiraram-se, pois, da presença do conselho, regozijando-se de terem sido julgados dignos de padecer afronta pelo nome de Jesus.
42 Idaan kɛ, bi tuu ki joh Uwien ya duku ya luo bo nin binib den nɛ, ki tì wɔknh binib, ki tɔkeh tigbɛmɔnmɔnt ki teh *Yesu nɛ yé Uwien ya Nigɛndkɛ Kristo.
42 E todos os dias, no templo e nas casas, não cessavam de ensinar, e de anunciar a Jesus Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.