Atos 4
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs NAA
1 Piɛr nin San laan biɛ ki lienh nin linigol nnɔ; u ya yo nɛ bitɔtuɔrkaab nin Uwien ya duguurb ya ciɛn nin Saduseyɛnmbɛ baa' biʼsaan.
1 Enquanto Pedro e João ainda falavam ao povo, chegaram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Biʼbenku ni ben' Piɛr nin San bo, kimɛ bi wɔknh binib ki teh *Yesu mɛkre' bitɛnkpiib ni ma nnɔ, binib bà kpo' mɔ li mɛkre nɛ.
2 ressentidos porque os apóstolos estavam ensinando o povo e anunciando, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos.
3 Bi cuo' bɛ ki laa' uwien lu' ŋɔ, nɛ bi taa' bɛ ki tì pɛkn' ki cère' bi te len nì tì faa'.
3 Prenderam Pedro e João e os recolheram ao cárcere até o dia seguinte, pois já era tarde.
4 Nin nɛn kɛ, binib bà cii' Piɛr nin San len' nà nnɔ, biʼni bà yɛbe teke' *Yesu ki jin'. Bijɛb bà teke' wɔ ki jin' nnɔ li baa tɛn itur iŋun.
4 Porém muitos dos que ouviram a palavra creram, subindo o número desses homens a quase cinco mil.
5 Kutaaku faa', nɛ bitɔtuɔrciɛnb nin *Sufmbɛ ya ciɛnb nin *Yiko ya wɔnwɔknb taan' Yerusalɛm ni.
5 No dia seguinte, as autoridades, os anciãos e os escribas se reuniram em Jerusalém
6 Bà là taan' nnɔ ya biba si: bitɔtuɔrciɛnb ya ciɛn Anni nin Kayif nin San nin Alɛksand nin bitɔtuɔrciɛnb ya cɛkl ya nitɔb kɛ.
6 com o sumo sacerdote Anás, com Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Bi cère' Piɛr nin San sere' biʼsiik ni nɛ bi niire' bɛ ki ye: «Ni taa' ba ya tuɔm nɛ bii ni taa' ŋmɛ ya yel nɛ ki buu' uwɔb wuɔ nɔ?»
7 E, colocando os apóstolos diante deles, perguntaram: — Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso?
8 Nɛn saan nɛ *Mifuoñaanm cère' Piɛr tɔke' bɛ ki ye: «Bitɔtuɔrciɛnb nin *Sufmbɛ ya ciɛnbɛ,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: — Autoridades do povo e anciãos,
9 ti tore' uwɔb nnɔ ma nnɔ, nɛ ni buh tɛ tibuur dinnɔ, ki niireh tɛ ki teh ti tien' mila ki buu' wɔ.
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo como ele foi curado,
10 Tɔ, ninbi nin Israyɛl ya nitɔb kɛ ń bɛnde kí ye Nasarɛt ya *Yesu Kristo wà ninbi kpɛ' wɔ udɔpɔnpɔn bo nnɔ, Uwien mɛkre' wɔ bitɛnkpiib ni. U ya yel ya tuɔm nɛ cère' ujɛ wuɔ faake' ki se niʼnun bó nɔ.
10 saibam os senhores todos e todo o povo de Israel que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vocês crucificaram e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado na presença de vocês.
11 *Yesu bo nɛ nì kɛle' *Uwien ya gbɔnku ni ki ye:
11 Este Jesus é a pedra que vocês, os construtores, rejeitaram, mas ele veio a ser a pedra angular.
12 Miŋmiɛnm ŋa ń ñɛ uba saan ki kɛnde' *Yesu saan, kimɛ *Yesu ya yel baba ŋa ñí la, Uwien ŋa de' nil uba liyel uŋɛndun wuu ni ŋɔ lɛn bo tí fre kí ŋmɛre.»
12 E não há salvação em nenhum outro, porque debaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 Bi sekn' ki laa' Piɛr nin San ŋa yé nikpɛkpiɛkb udu ni, ka bɛn gbɔnku ki gbien', ki ŋmɔbe lifɛ̀l ki lienh ma nnɔ, nɛ nì cuo' bɛ miyɔkm. Nɛ bi bɛnde' ki ye bɛn nin *Yesu nɛ là te.
13 Ao verem a ousadia de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, ficaram admirados; e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Tɔ, bi laa' ujɛ wà faake' nnɔ se Piɛr nin San saan ma nnɔ nɛ ba ji bɛn bi li ye bà.
14 Vendo que o homem que havia sido curado estava com eles, nada tinham a dizer em contrário.
15 Bi cère' bi ñɛn' Piɛr nin San tibuur ya duku nnɔ ni, nɛ bi cin' ki gbiereh
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, discutiam entre si,
16 ki teh: «Ti li tien mila binib biɛ nɔ? Binib bà kɛ te Yerusalɛm ni bɛn ki ye bi mɔnbe ki tien' miyɔkm ya bonn nɛ, ta ń fre kí niɛ.
16 dizendo: — Que faremos com estes homens? Pois todos os moradores de Jerusalém sabem que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar.
17 Ama ta yíe tigbɛr nnɔ ń yɛbre udu ni niʼkɛ saan. Nɛn bo, cère mɛn tí mɔ́nde biʼbo inun kí wɔbn bɛ, bi la ji ń tɔke nil *Yesu ya gbɛr.»
17 Mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, vamos ameaçá-los para não falarem mais neste nome a quem quer que seja.
18 Nɛ bi liɛbe' ki yin' bɛ ki kuɔn', ki pien' bɛ ki ye bi la ji ń wɔkn nil *Yesu ya gbɛr, ki la ji ń tɛ uʼyel mɔ.
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que de modo nenhum falassem nem ensinassem no nome de Jesus.
19 Ama Piɛr nin San tɔke' bɛ ki ye: «Nì kpɛ tí tuo ni ya ñɔbu bó bii Uwien ya ñɔbu bó nɛ? Ninbi mɔnɔn maale mɛn kí liike. Ni lɛ ba mɔn Uwien saan ní-i?
19 Mas Pedro e João responderam: — Os senhores mesmos julguem se é justo diante de Deus ouvirmos antes aos senhores do que a Deus;
20 Tinbi ŋa ń fre kí li ŋmin kí la tɔke ti laa' nà nin ti cii' nà.»
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 Biciɛnb nnɔ tí mɔ́nde' biʼbo inun nɛ ki taa' bɛ ki wiɛ'. Ba laa' bi li dule nà bo kí dɛre biʼtub, kimɛ udu ya nib kɛ pɛ̀keh Uwien miyɔkm ya bonn nnɔ bo nɛ.
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Piɛr nin San tien' miyɔkm ya bonn, ki cère' ujɛ wà faake' nnɔ ya bin gɛ̀bre' ibin pinan.
22 Ora, o homem em quem tinha sido operado esse milagre de cura tinha mais de quarenta anos de idade.
23 Tɔ, bi taa' Piɛr nin San ki wiɛ' ma nnɔ nɛ bi liɛbe' ki jon' biʼtɔb saan, ki tì tɔke' bɛ bitɔtuɔrciɛnb nin *Sufmbɛ ya ciɛnb nnɔ tɔke' bɛ nà nnɔ kɛ.
23 Uma vez soltos, Pedro e João procuraram os irmãos e lhes contaram tudo o que os principais sacerdotes e os anciãos lhes tinham falado.
24 Bi cii' ma nnɔ nɛ biʼkɛ kpaan' buñɔbu, ki kàareh Uwien ki teh: «Yonbdaan, sin nɛ ñɛn' kutaaku nin kitink nin miñunciɛnm, ki ñɛn' tibont tà kɛ te kutaaku bo nin tà kɛ te kitink bo nin tà kɛ te miñunciɛnm ni.
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: — Tu, Soberano Senhor, fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há!
25 Sin nɛ là cère' Mifuoñaanm ya tuɔm bo, aʼtonsɔnl tiʼyaajɛ *Dafid len' ki ye:
25 Disseste por meio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: “Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Uŋɛndun ya bɛrciɛnb bonde' biʼba,
26 Os reis da terra se levantaram, e as autoridades se juntaram contra o Senhor e contra o seu Ungido.”
27 Imɔ̀n nɛ, ubɛr Herod nin Pɔns Pilat nin bà ŋa yé Israyɛl yaab nin Israyɛl yaab là taan' udu wuu ni, ki ku' *Yesu wà yé aʼtonsɔnñaan ki yé aʼNigɛndkɛ nnɔ.
27 — Porque de fato, nesta cidade, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel, se juntaram contra o teu santo Servo Jesus, a quem ungiste,
28 Bi taan' ki tien' aʼtuɔm nin aʼyíem bo, a là sien' ki ye nà ń tien nnɔ nɛ.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram.
29 Yonbdaan, fɛnfɛnnɔ gbìen kí liike bi wɔbndeh tɛ liwɔbl là ba, kí de tinbi aʼtonsɔnb lifɛ̀l ŋɔ tí li tɔkeh binib aʼgbɛr ki la fɛnge.
29 Agora, Senhor, olha para as ameaças deles e concede aos teus servos que anunciem a tua palavra com toda a ousadia,
30 Wuɔn aʼtuɔm kí cère biwiɛnb ń faake, miyɔkm ya bont ń li teh, aʼtonsɔnñaan *Yesu ya yel bo.»
30 enquanto estendes a tua mão para fazer curas, sinais e prodígios por meio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 Bi kàare' ki gben' ma nnɔ nɛ bi taan' ki te nà saan nnɔ jènge'. *Mifuoñaanm baa' biʼkɛ bo, nɛ bi laa' lifɛ̀l ki tɔkeh binib Uwien ya gbɛr.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos. Todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com ousadia, anunciavam a palavra de Deus.
32 Linigol là teke' *Yesu ki jin' nnɔ kpɛ buñɔbu nɛ, ki ŋmɔbe iyɛnmaale iba. Uba ŋa lienh ki teh uʼbonn yé uʼbaba yaann. Biʼkɛ là taakeh biʼbont nɛ ki gbiinh.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 *Yesu ya tondb ŋmɔbe mitɔciɛnm ki kundeh imɔ̀n ki teh Yonbdaan *Yesu mɔnbe ki mɛkre' bitɛnkpiib ni. Nɛ Uwien juokeh biʼkɛ ki gbiekeh.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Biʼni uba ŋa te ki luo' niba, kimɛ bà kɛ ŋmɔbe mutinmu bii iden nnɔ kuɔreh nɛ ki taah bi kuɔreh ki lɛnh ilike yà nnɔ,
34 Não havia nenhum necessitado entre eles, porque os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 ki lá dienh *Yesu ya tondb, nɛ bi gbiinh, ki dienh unil kɛ nì wiɛbe wɔ ma bo.
35 e os depositavam aos pés dos apóstolos; então se distribuía a cada um conforme a sua necessidade.
36 Ujɛ uba te biʼni, bi yih wɔ Yosɛf. Nɛ *Yesu ya tondb baanh wɔ Banabas, niʼtingi si: «wà sɔngreh binib ya yɛnm.» U yé Lefi ya yaabil nɛ. Bi maa' wɔ Ciip ya du ni nɛ.
36 Então José, a quem os apóstolos chamavam de Barnabé, que quer dizer filho da consolação, um levita natural de Chipre,
37 U ŋmɔbe bukpàabu buba, ki kuɔre' bù, nɛ ki taa' u kuɔre' ki laa' ilike yà nnɔ, ki lá de' *Yesu ya tondb.
37 vendeu um campo que possuía, trouxe o dinheiro e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.