Atos 4

Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Piɛr nin San laan biɛ ki lienh nin linigol nnɔ; u ya yo nɛ bitɔtuɔrkaab nin Uwien ya duguurb ya ciɛn nin Saduseyɛnmbɛ baa' biʼsaan.
1 E, estando eles falando ao povo, sobrevieram os sacerdotes, e o capitão do templo, e os saduceus,
2 Biʼbenku ni ben' Piɛr nin San bo, kimɛ bi wɔknh binib ki teh *Yesu mɛkre' bitɛnkpiib ni ma nnɔ, binib bà kpo' mɔ li mɛkre nɛ.
2 Doendo-se muito de que ensinassem o povo, e anunciassem em Jesus a ressurreição dentre os mortos.
3 Bi cuo' bɛ ki laa' uwien lu' ŋɔ, nɛ bi taa' bɛ ki tì pɛkn' ki cère' bi te len nì tì faa'.
3 E lançaram mão deles, e os encerraram na prisão até ao dia seguinte, pois já era tarde.
4 Nin nɛn kɛ, binib bà cii' Piɛr nin San len' nà nnɔ, biʼni bà yɛbe teke' *Yesu ki jin'. Bijɛb bà teke' wɔ ki jin' nnɔ li baa tɛn itur iŋun.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra creram, e chegou o número desses homens a quase cinco mil.
5 Kutaaku faa', nɛ bitɔtuɔrciɛnb nin *Sufmbɛ ya ciɛnb nin *Yiko ya wɔnwɔknb taan' Yerusalɛm ni.
5 E aconteceu, no dia seguinte, reunirem-se em Jerusalém os seus principais, os anciãos, os escribas,
6 Bà là taan' nnɔ ya biba si: bitɔtuɔrciɛnb ya ciɛn Anni nin Kayif nin San nin Alɛksand nin bitɔtuɔrciɛnb ya cɛkl ya nitɔb kɛ.
6 E Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, e João, e Alexandre, e todos quantos havia da linhagem do sumo sacerdote.
7 Bi cère' Piɛr nin San sere' biʼsiik ni nɛ bi niire' bɛ ki ye: «Ni taa' ba ya tuɔm nɛ bii ni taa' ŋmɛ ya yel nɛ ki buu' uwɔb wuɔ nɔ?»
7 E, pondo-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Nɛn saan nɛ *Mifuoñaanm cère' Piɛr tɔke' bɛ ki ye: «Bitɔtuɔrciɛnb nin *Sufmbɛ ya ciɛnbɛ,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Principais do povo, e vós, anciãos de Israel,
9 ti tore' uwɔb nnɔ ma nnɔ, nɛ ni buh tɛ tibuur dinnɔ, ki niireh tɛ ki teh ti tien' mila ki buu' wɔ.
9 Visto que hoje somos interrogados acerca do benefício feito a um homem enfermo, e do modo como foi curado,
10 Tɔ, ninbi nin Israyɛl ya nitɔb kɛ ń bɛnde kí ye Nasarɛt ya *Yesu Kristo wà ninbi kpɛ' wɔ udɔpɔnpɔn bo nnɔ, Uwien mɛkre' wɔ bitɛnkpiib ni. U ya yel ya tuɔm nɛ cère' ujɛ wuɔ faake' ki se niʼnun bó nɔ.
10 Seja conhecido de vós todos, e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, em nome desse é que este está são diante de vós.
11 *Yesu bo nɛ nì kɛle' *Uwien ya gbɔnku ni ki ye:
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta por cabeça de esquina.
12 Miŋmiɛnm ŋa ń ñɛ uba saan ki kɛnde' *Yesu saan, kimɛ *Yesu ya yel baba ŋa ñí la, Uwien ŋa de' nil uba liyel uŋɛndun wuu ni ŋɔ lɛn bo tí fre kí ŋmɛre.»
12 E em nenhum outro há salvação, porque também debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Bi sekn' ki laa' Piɛr nin San ŋa yé nikpɛkpiɛkb udu ni, ka bɛn gbɔnku ki gbien', ki ŋmɔbe lifɛ̀l ki lienh ma nnɔ, nɛ nì cuo' bɛ miyɔkm. Nɛ bi bɛnde' ki ye bɛn nin *Yesu nɛ là te.
13 Então eles, vendo a ousadia de Pedro e João, e informados de que eram homens sem letras e indoutos, maravilharam-se e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Tɔ, bi laa' ujɛ wà faake' nnɔ se Piɛr nin San saan ma nnɔ nɛ ba ji bɛn bi li ye bà.
14 E, vendo estar com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Bi cère' bi ñɛn' Piɛr nin San tibuur ya duku nnɔ ni, nɛ bi cin' ki gbiereh
15 Todavia, mandando-os sair fora do conselho, conferenciaram entre si,
16 ki teh: «Ti li tien mila binib biɛ nɔ? Binib bà kɛ te Yerusalɛm ni bɛn ki ye bi mɔnbe ki tien' miyɔkm ya bonn nɛ, ta ń fre kí niɛ.
16 Dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar;
17 Ama ta yíe tigbɛr nnɔ ń yɛbre udu ni niʼkɛ saan. Nɛn bo, cère mɛn tí mɔ́nde biʼbo inun kí wɔbn bɛ, bi la ji ń tɔke nil *Yesu ya gbɛr.»
17 Mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que não falem mais nesse nome a homem algum.
18 Nɛ bi liɛbe' ki yin' bɛ ki kuɔn', ki pien' bɛ ki ye bi la ji ń wɔkn nil *Yesu ya gbɛr, ki la ji ń tɛ uʼyel mɔ.
18 E, chamando-os, disseram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem, no nome de Jesus.
19 Ama Piɛr nin San tɔke' bɛ ki ye: «Nì kpɛ tí tuo ni ya ñɔbu bó bii Uwien ya ñɔbu bó nɛ? Ninbi mɔnɔn maale mɛn kí liike. Ni lɛ ba mɔn Uwien saan ní-i?
19 Respondendo, porém, Pedro e João, lhes disseram: Julgai vós se é justo, diante de Deus, ouvir-vos antes a vós do que a Deus;
20 Tinbi ŋa ń fre kí li ŋmin kí la tɔke ti laa' nà nin ti cii' nà.»
20 Porque não podemos deixar de falar do que temos visto e ouvido.
21 Biciɛnb nnɔ tí mɔ́nde' biʼbo inun nɛ ki taa' bɛ ki wiɛ'. Ba laa' bi li dule nà bo kí dɛre biʼtub, kimɛ udu ya nib kɛ pɛ̀keh Uwien miyɔkm ya bonn nnɔ bo nɛ.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais e, não achando motivo para os castigar, deixaram-nos ir, por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera;
22 Piɛr nin San tien' miyɔkm ya bonn, ki cère' ujɛ wà faake' nnɔ ya bin gɛ̀bre' ibin pinan.
22 Pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara aquele milagre de saúde.
23 Tɔ, bi taa' Piɛr nin San ki wiɛ' ma nnɔ nɛ bi liɛbe' ki jon' biʼtɔb saan, ki tì tɔke' bɛ bitɔtuɔrciɛnb nin *Sufmbɛ ya ciɛnb nnɔ tɔke' bɛ nà nnɔ kɛ.
23 E, soltos eles, foram para os seus, e contaram tudo o que lhes disseram os principais dos sacerdotes e os anciãos.
24 Bi cii' ma nnɔ nɛ biʼkɛ kpaan' buñɔbu, ki kàareh Uwien ki teh: «Yonbdaan, sin nɛ ñɛn' kutaaku nin kitink nin miñunciɛnm, ki ñɛn' tibont tà kɛ te kutaaku bo nin tà kɛ te kitink bo nin tà kɛ te miñunciɛnm ni.
24 E, ouvindo eles isto, unânimes levantaram a voz a Deus, e disseram: Senhor, tu és o Deus que fizeste o céu, e a terra, e o mar e tudo o que neles há;
25 Sin nɛ là cère' Mifuoñaanm ya tuɔm bo, aʼtonsɔnl tiʼyaajɛ *Dafid len' ki ye:
25 Que disseste pela boca de Davi, teu servo: Por que bramaram os gentios, e os povos pensaram coisas vãs?
26 Uŋɛndun ya bɛrciɛnb bonde' biʼba,
26 Levantaram-se os reis da terra,E os príncipes se ajuntaram à uma,Contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 Imɔ̀n nɛ, ubɛr Herod nin Pɔns Pilat nin bà ŋa yé Israyɛl yaab nin Israyɛl yaab là taan' udu wuu ni, ki ku' *Yesu wà yé aʼtonsɔnñaan ki yé aʼNigɛndkɛ nnɔ.
27 Porque verdadeiramente contra o teu santo Filho Jesus, que tu ungiste, se ajuntaram, não só Herodes, mas Pôncio Pilatos, com os gentios e os povos de Israel;
28 Bi taan' ki tien' aʼtuɔm nin aʼyíem bo, a là sien' ki ye nà ń tien nnɔ nɛ.
28 Para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho tinham anteriormente determinado que se havia de fazer.
29 Yonbdaan, fɛnfɛnnɔ gbìen kí liike bi wɔbndeh tɛ liwɔbl là ba, kí de tinbi aʼtonsɔnb lifɛ̀l ŋɔ tí li tɔkeh binib aʼgbɛr ki la fɛnge.
29 Agora, pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças, e concede aos teus servos que falem com toda a ousadia a tua palavra;
30 Wuɔn aʼtuɔm kí cère biwiɛnb ń faake, miyɔkm ya bont ń li teh, aʼtonsɔnñaan *Yesu ya yel bo.»
30 Enquanto estendes a tua mão para curar, e para que se façam sinais e prodígios pelo nome de teu santo Filho Jesus.
31 Bi kàare' ki gben' ma nnɔ nɛ bi taan' ki te nà saan nnɔ jènge'. *Mifuoñaanm baa' biʼkɛ bo, nɛ bi laa' lifɛ̀l ki tɔkeh binib Uwien ya gbɛr.
31 E, tendo orado, moveu-se o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo, e anunciavam com ousadia a palavra de Deus.
32 Linigol là teke' *Yesu ki jin' nnɔ kpɛ buñɔbu nɛ, ki ŋmɔbe iyɛnmaale iba. Uba ŋa lienh ki teh uʼbonn yé uʼbaba yaann. Biʼkɛ là taakeh biʼbont nɛ ki gbiinh.
32 E era um o coração e a alma da multidão dos que criam, e ninguém dizia que coisa alguma do que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 *Yesu ya tondb ŋmɔbe mitɔciɛnm ki kundeh imɔ̀n ki teh Yonbdaan *Yesu mɔnbe ki mɛkre' bitɛnkpiib ni. Nɛ Uwien juokeh biʼkɛ ki gbiekeh.
33 E os apóstolos davam, com grande poder, testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Biʼni uba ŋa te ki luo' niba, kimɛ bà kɛ ŋmɔbe mutinmu bii iden nnɔ kuɔreh nɛ ki taah bi kuɔreh ki lɛnh ilike yà nnɔ,
34 Não havia, pois, entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam herdades ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que fora vendido, e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 ki lá dienh *Yesu ya tondb, nɛ bi gbiinh, ki dienh unil kɛ nì wiɛbe wɔ ma bo.
35 E repartia-se a cada um, segundo a necessidade que cada um tinha.
36 Ujɛ uba te biʼni, bi yih wɔ Yosɛf. Nɛ *Yesu ya tondb baanh wɔ Banabas, niʼtingi si: «wà sɔngreh binib ya yɛnm.» U yé Lefi ya yaabil nɛ. Bi maa' wɔ Ciip ya du ni nɛ.
36 Então José, cognominado pelos apóstolos Barnabé(que, traduzido, é Filho da consolação), levita, natural de Chipre,
37 U ŋmɔbe bukpàabu buba, ki kuɔre' bù, nɛ ki taa' u kuɔre' ki laa' ilike yà nnɔ, ki lá de' *Yesu ya tondb.
37 Possuindo uma herdade, vendeu-a, e trouxe o preço, e o depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.