Atos 2
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs NVT
1 *Pantekot ya nacenku ya daali, nɛ binib bà teke' *Yesu ki jin' nnɔ kɛ taan' ki te bùol liba.
1 No dia de Pentecostes, todos estavam reunidos num só lugar.
2 Nɛ bi cii' i ya tàan bo kuwaaku kuba ñɛn' ní kutaaku bó, ki naan tɛn kutafaabiiku, ki lá gbe kuduku kùa bi kɛ kuʼni nnɔ.
2 De repente, veio do céu um som como o de um poderoso vendaval e encheu a casa onde estavam sentados.
3 Nɛn saan nɛ bi laa' nibonn niba baa' ki naan imupien, ki pàareh ki paakeh wà kɛ ya yul bo.
3 Então surgiu algo semelhante a chamas ou línguas de fogo que pousaram sobre cada um deles.
4 Nɛ *Mifuoñaanm kɔn' biʼkɛ ki tì gben', ki cère' bi lienh ilenbol, mì yíe wà kɛ ń len ma bo.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, conforme o Espírito os habilitava.
5 U ya yo ki laa' *Sufmbɛ bà pɛ Uwien bo mɔnmɔnm nnɔ te Yerusalɛm ni nɛ. Bi ñɛn' idu yà kɛ te uŋɛndun ni nɛ ki baa'.
5 Naquela época, judeus devotos de todas as nações viviam em Jerusalém.
6 Bi cii' binib bà teke' *Yesu ki jin' nnɔ ya waaku bó ma nnɔ nɛ ki taan' niʼsaan ki yɛbe. Bi cii' bi lienh ma nnɔ nɛ nì bɛke' bɛ ki gbien', kimɛ wà kɛ ciih bi lienh uʼtiɛma lenm nɛ.
6 Quando ouviram o som das vozes, vieram correndo e ficaram espantados, pois cada um deles ouvia em seu próprio idioma.
7 Nì bɛke' bɛ ki gbien' ba ji bɛn bi li ye bà, ki ñuɔreh binib bà teke' *Yesu ki jin' nnɔ, nɛ ki ye: «O, binib bà lienh nɔ, biʼkɛ ŋa yé Galile yaab-ii?
7 Muito admirados, exclamavam: “Como isto é possível? Estes homens são todos galileus
8 Nì tien' mila ŋɔ tiʼni wà kɛ ciih bi lienh uʼyaajɛlenm-i?
8 e, no entanto, cada um de nós os ouve falar em nosso próprio idioma!
9 Tiʼni biba ñɛn' Pat ya du bó ní nɛ, bitɔb ñɛn' Medi ya du bó ní, bitɔb mɔ ñɛn' Elam ya du bó ní, bitɔb mɔ ñɛn' Mesopotami bó ní, bitɔb mɔ yé Sude ya tinfɛnm yaab, bitɔb mɔ ñɛn' Kapadosi ya tinfɛnm bó ní, bitɔb mɔ ñɛn' Pɔnt ya tinfɛnm bó ní, bitɔb mɔ ñɛn' Asi ya tinfɛnm bó ní,
9 Estão aqui partos, medos, elamitas, habitantes da Mesopotâmia, da Judeia, da Capadócia, do Ponto, da província da Ásia,
10 bitɔb mɔ ñɛn' Friji ya tinfɛnm bó ní, bitɔb mɔ ñɛn' Panfili bó ní, bitɔb mɔ ñɛn' Esipt bó ní, bitɔb mɔ ñɛn' Libi ya du wà bi yih wù Sirɛnn nnɔ ya tinfɛnm bó ní. Bitɔb mɔ ñɛn' Erom bó ní.
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e de regiões da Líbia próximas a Cirene, visitantes de Roma
11 Tiʼni, biba yé *Sufmbɛ nɛ, bitɔb mɔ yé Sufkpɛnkpɛnd. Bitɔb mɔ yé Krɛt yaab, bitɔb mɔ yé Arabi yaab. Tiʼkɛ ciih bi lienh tiʼlenm ni nɛ ki tɔkeh Uwien sɔn' itùonciɛn yà nnɔ.»
11 (tanto judeus como convertidos ao judaísmo), cretenses e árabes, e todos nós ouvimos estas pessoas falarem em nossa própria língua sobre as coisas maravilhosas que Deus fez!”.
12 Nì bɛke' bɛ ki gbien', ba ji bɛn bi li maale kí ye bà, nɛ ki niireh tɔb ki teh: «Niʼtingi si ba?»
12 Admirados e perplexos, perguntavam uns aos outros: “Que significa isto?”.
13 Ama biba mɔ sukreh bɛ nɛ ki teh bi ñun' midaam nɛ ki yibe'.
13 Outros, porém, zombavam e diziam: “Eles estão bêbados!”.
14 Nɛn saan nɛ Piɛr nin uʼtɔb piik nin uba nnɔ fii' ki sere', nɛ Piɛr len' ufaa bo, ki tɔke' linigol nnɔ ki ye: «Ninbi *Sufmbɛ nin ninbi bà kɛ te *Yerusalɛm ni nɔ, cenge mɛn nʼbó mɔnmɔnm, ń tɔke nɛ niʼtingi.
14 Então Pedro deu um passo à frente com os onze apóstolos e dirigiu-se em alta voz à multidão: “Ouçam com atenção, todos vocês, povo da Judeia e habitantes de Jerusalém! Escutem o que lhes digo!
15 Ni maaleh ki teh binib biɛ ñun' midaam nɛ ki yibe'-ee? Ba ñun' daam, kimɛ nì laan te kutɛnŋaaku ya kur tuwɛ nɛ.
15 Estas pessoas não estão bêbadas, como alguns de vocês pensam, pois são apenas nove horas da manhã.
16 Ama *Uwien ya ñɔbonsɔknl Sowɛl là len' nà nnɔ nɛ teh. U là len' ki ye:
16 Pelo contrário! O que vocês estão vendo foi predito há tempos pelo profeta Joel:
17 ‹Uwien ye: iwenfɔrkɛ yà we ní nɔ;
17 ‘Nos últimos dias’, disse Deus, ‘derramarei meu Espírito sobre todo tipo de pessoa. Seus filhos e suas filhas profetizarão; os jovens terão visões, e os velhos terão sonhos.
18 U ya yo nɛ n lá li cère nʼFuoñaanm ń baa nʼtonsɔnb,
18 Naqueles dias, derramarei meu Espírito até mesmo sobre servos e servas, e eles profetizarão.
19 N li tien micincilnm kutaaku nin kitink bo,
19 Farei maravilhas em cima, no céu, e sinais embaixo, na terra: sangue e fogo, e nuvens de fumaça.
20 uwien li bìike tɛn licinñunl,
20 O sol se escurecerá, e a lua se tornará vermelha como sangue, antes que chegue o grande e glorioso dia do Senhor.
21 Nɛn daali wà kɛ li muɔ kí yin Yonbdaan ya yel nɛ li ŋmɛre.› »
21 Mas todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo’.
22 Piɛr tí len' ki pukn' ki ye: «Israyɛl yaabɛ, cenge mɛn nʼbó. Ninbi mɔnɔn bɛn ki ye Uwien cère' Nasarɛt ya *Yesu tien' miyɔkm ya bont nin tibont tà kɛ nisaal ŋa ń fre kí tien tù, ŋɔ wɔ ń wuɔn nɛ *Yesu yé udaan wà nɛ.
22 “Povo de Israel, escute! Deus aprovou publicamente Jesus, o nazareno, ao realizar milagres, maravilhas e sinais por meio dele, como vocês bem sabem.
23 Bi taa' wɔ ki ŋukn' nɛ, nɛ ni cère' bà ŋa pɛ yiko bo kpɛ' wɔ udɔpɔnpɔn bo ki ku' wɔ. Uwien là bɛn nɛ ki sien' ki ye nɛ̀ ń tien nnɔ.
23 Ele foi entregue conforme o plano preestabelecido por Deus e seu conhecimento prévio daquilo que aconteceria. Com a ajuda de gentios que desconheciam a lei, vocês o pregaram na cruz e o mataram.
24 Ama Uwien mɛkre' wɔ ki ñɛn' wɔ mikuum ya jɛnd ni, kimɛ kuum ŋa ŋmɔbe tuɔm mɛ̀ ń juon wɔ kutɛnkpiiku ni.
24 Mas Deus o ressuscitou, libertando-o dos horrores da morte, pois ela não pôde mantê-lo sob seu domínio.
25 *Dafid là len' uʼbo ki ye:
25 A respeito dele disse o rei Davi: ‘Vejo que o Senhor está sempre comigo; não serei abalado, pois ele está à minha direita.
26 Nɛn bo nɛ n ŋmɔbe uyɛnsɔnge,
26 Não é de admirar que meu coração esteja alegre e que minha língua o louve; meu corpo repousa em esperança.
27 kimɛ ŋa ń cère ń juore kutɛnkpiiku ni,
27 Pois tu não deixarás minha alma entre os mortos, nem permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo.
28 A wuɔn' nni limiɛl ya sɛn.
28 Tu me mostraste o caminho da vida, e me encherás com a alegria de tua presença’.
29 Piɛr tí len' ki ye: «Nʼyaabɛ, nì kpɛ ń tùɔre kí tɔke nɛ tiʼyaajɛ *Dafid ya gbɛr nɛ. U là kpo', nɛ bi sube' wɔ. Uʼkul biɛ ki te tiʼdu ni haali nin dinnɔ.
29 “Irmãos, permitam-me dizer com toda convicção que o patriarca Davi não estava se referindo a si mesmo, pois ele morreu e foi sepultado, e seu túmulo ainda está aqui, entre nós.
30 U là yé *Uwien ya ñɔbonsɔknl nɛ, ki bɛn ki ye Uwien là pùon' ki pole' ki ye u lá li cère uʼyaabil liba ń kɛ̀le uʼbɛrbiɛk bo.
30 Mas ele era profeta e sabia que Deus havia prometido sob juramento que um de seus descendentes se sentaria em seu trono.
31 Uwien là cère' *Dafid bɛnde' ki ye uʼNigɛndkɛ Kristo lá li mɛkre bitɛnkpiib ni. Nɛn bo nɛ *Dafid là len' uʼbo ki ye:
31 Davi estava olhando para o futuro e falando da ressurreição do Cristo, que não foi deixado entre os mortos nem seu corpo apodreceu no túmulo.
32 U ya *Yesu nɛ Uwien mɛkre' wɔ bitɛnkpiib ni, nɛ tiʼkɛ yé bimɔ̀nkunb.
32 “Foi esse Jesus que Deus ressuscitou, e todos nós somos testemunhas disso.
33 UʼBaa Uwien kpiɛke' wɔ, ki taa' wɔ ki kàan' uʼjie bó, ki de' wɔ u là pùon' ki ye u li de wɔ Mifuoñaanm mà nnɔ, nɛ u cère' mì baa' tiʼbo. Ni ciih nà, ki likeh nɛ̀ nɔ, nì yé *Mifuoñaanm ya tuonl nɛ.
33 Ele foi exaltado ao lugar de honra, à direita de Deus. E, conforme havia prometido, o Pai lhe deu o Espírito Santo, que ele derramou sobre nós, como vocês estão vendo e ouvindo hoje.
34 Ti bɛn ki ye *Dafid ŋa là don' paaki, ama wɔn bugbɛn là len' ki ye:
34 Pois Davi não subiu ao céu e, no entanto, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita,
35 kí tì baa uyo wà n li cère á tɛ aʼnɛnnɛndb bo litaal.› »
35 até que eu humilhe seus inimigos e os ponha debaixo de seus pés’.
36 Nɛ Piɛr tí len' ki ye: «Israyɛl yaabɛ, niʼkɛ ń mɔnbe kí bɛnde kí ye ninbi kpɛ' *Yesu wà udɔpɔnpɔn bo nnɔ, Uwien tien' wɔn nɛ Yonbdaan, ki tien' wɔ Kristo uʼNigɛndkɛ.»
36 “Portanto, saibam com certeza todos em Israel que a esse Jesus, que vocês crucificaram, Deus fez Senhor e Cristo!”.
37 Linigol nnɔ cii' Piɛr len' nnɔ ma nnɔ nɛ nì jin' bɛ, ki saa' biʼyɛnm ki gbien', nɛ bi niire' Piɛr nin *Yesu ya tondtɔb ki ye: «Tiʼyaabɛ, ti nín li tien mila?»
37 As palavras partiram o coração dos que ouviam, e eles perguntaram a Pedro e aos outros apóstolos: “Irmãos, o que devemos fazer?”.
38 Nɛ Piɛr jiin' bɛ ki ye: «Lèbre mɛn niʼtetem, kí cère tí sìi niʼni wà kɛ Uwien ya ñunm *Yesu Kristo ya yel bo, ŋɔ Uwien ń fère nɛ niʼbiɛre, kí pu nɛ *Mifuoñaanm,
38 Pedro respondeu: “Vocês devem se arrepender, para o perdão de seus pecados, e cada um deve ser batizado em nome de Jesus Cristo. Então receberão a dádiva do Espírito Santo.
39 kimɛ tiʼYonbdaan Uwien là pùon' lipuonl ki ye u li taa *Mifuoñaanm kí de u yin' binib bà kɛ nnɔ. Bɛn si: ninbi nin niʼbumu nin bà kɛ te fɔkm nnɔ.»
39 Essa promessa é para vocês, para seus filhos e para os que estão longe, isto é, para todos que forem chamados pelo Senhor, nosso Deus”.
40 Piɛr taah iñɔbontɔ ì yɛbe ki sureh bɛ, ki saakreh biʼgbɛnɛnt ki teh: «Wiɛ mɛn fɛnfɛnnɔ ya nib bà yé bibiɛrdɛnb nnɔ ya gbɛr ŋɔ Uwien ń ŋmiɛn nɛ.»
40 Pedro continuou a pregar, advertindo com insistência a seus ouvintes: “Salvem-se desta geração corrompida!”.
41 Nɛ bi sìi' binib bà tuo' uʼgbɛr nnɔ Uwien ya ñunm. Niʼdaali binib bà pukn' bà teke' *Yesu ki jin' bó nnɔ li baa tɛn itur ita.
41 Os que acreditaram nas palavras de Pedro foram batizados, e naquele dia houve um acréscimo de cerca de três mil pessoas.
42 Bi tuu ki cengeh *Yesu ya tondb ya wɔknm nin inunmɔ́n nɛ, ki te tɛn bi tɛ naa nin baa, ki taakeh ki jinh tijier, ki taakeh ki kàareh.
42 Todos se dedicavam de coração ao ensino dos apóstolos, à comunhão, ao partir do pão e à oração.
43 Tɔ, Uwien cère' *Yesu ya tondb teh miyɔkm ya bont cɛɛn. Nɛn bo nɛ binib kɛ fɛnge Uwien.
43 Havia em todos eles um profundo temor, e os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas.
44 Binib bà kɛ teke' *Yesu ki jin' nnɔ kpɛ buñɔbu nɛ, ki taah biʼbont kɛ ki gbiinh tɔb.
44 Os que criam se reuniam num só lugar e compartilhavam tudo que possuíam.
45 Bi kuɔreh biʼtinmu nin bi ŋmɔbe tibont tà, nɛ ki taah ilike ki gbiinh tɔb, nì wiɛbe bɛ ma bo.
45 Vendiam propriedades e bens e repartiam o dinheiro com os necessitados,
46 Idaan kɛ bi là kpɛ buñɔbu nɛ, ki tuu ki taakeh Uwien ya duku ya luo bo, ki taakeh tɔb den ki jinh tijier, ki ŋmɔbe uyɛnŋmaa nin lifɛ̀sɔngl,
46 adoravam juntos no templo diariamente, reuniam-se nos lares para comer e partiam o pão com grande alegria e generosidade,
47 ki pɛ̀keh Uwien, nɛ biʼdu ya nib kɛ yíe biʼgbɛr. Nɛ idaan kɛ Yonbdaan ŋmiɛndeh binib ki pukndeh biʼbó.
47 sempre louvando a Deus e desfrutando a simpatia de todo o povo. E, a cada dia, o Senhor lhes acrescentava aqueles que iam sendo salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.