Atos 2
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs NTLH
1 *Pantekot ya nacenku ya daali, nɛ binib bà teke' *Yesu ki jin' nnɔ kɛ taan' ki te bùol liba.
1 Quando chegou o dia de Pentecostes , todos os seguidores de Jesus estavam reunidos no mesmo lugar.
2 Nɛ bi cii' i ya tàan bo kuwaaku kuba ñɛn' ní kutaaku bó, ki naan tɛn kutafaabiiku, ki lá gbe kuduku kùa bi kɛ kuʼni nnɔ.
2 De repente, veio do céu um barulho que parecia o de um vento soprando muito forte e esse barulho encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Nɛn saan nɛ bi laa' nibonn niba baa' ki naan imupien, ki pàareh ki paakeh wà kɛ ya yul bo.
3 Então todos viram umas coisas parecidas com chamas, que se espalharam como línguas de fogo; e cada pessoa foi tocada por uma dessas línguas.
4 Nɛ *Mifuoñaanm kɔn' biʼkɛ ki tì gben', ki cère' bi lienh ilenbol, mì yíe wà kɛ ń len ma bo.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, de acordo com o poder que o Espírito dava a cada pessoa.
5 U ya yo ki laa' *Sufmbɛ bà pɛ Uwien bo mɔnmɔnm nnɔ te Yerusalɛm ni nɛ. Bi ñɛn' idu yà kɛ te uŋɛndun ni nɛ ki baa'.
5 Estavam morando ali em Jerusalém judeus religiosos vindos de todas as nações do mundo.
6 Bi cii' binib bà teke' *Yesu ki jin' nnɔ ya waaku bó ma nnɔ nɛ ki taan' niʼsaan ki yɛbe. Bi cii' bi lienh ma nnɔ nɛ nì bɛke' bɛ ki gbien', kimɛ wà kɛ ciih bi lienh uʼtiɛma lenm nɛ.
6 Quando ouviram aquele barulho, uma multidão deles se ajuntou, e todos ficaram muito admirados porque cada um podia entender na sua própria língua o que os seguidores de Jesus estavam dizendo.
7 Nì bɛke' bɛ ki gbien' ba ji bɛn bi li ye bà, ki ñuɔreh binib bà teke' *Yesu ki jin' nnɔ, nɛ ki ye: «O, binib bà lienh nɔ, biʼkɛ ŋa yé Galile yaab-ii?
7 A multidão ficou admirada e espantada e comentava: — Estas pessoas que estão falando assim são da Galileia!
8 Nì tien' mila ŋɔ tiʼni wà kɛ ciih bi lienh uʼyaajɛlenm-i?
8 Como é que cada um de nós as ouvimos falar na nossa própria língua?
9 Tiʼni biba ñɛn' Pat ya du bó ní nɛ, bitɔb ñɛn' Medi ya du bó ní, bitɔb mɔ ñɛn' Elam ya du bó ní, bitɔb mɔ ñɛn' Mesopotami bó ní, bitɔb mɔ yé Sude ya tinfɛnm yaab, bitɔb mɔ ñɛn' Kapadosi ya tinfɛnm bó ní, bitɔb mɔ ñɛn' Pɔnt ya tinfɛnm bó ní, bitɔb mɔ ñɛn' Asi ya tinfɛnm bó ní,
9 Nós somos da Pártia, da Média, do Elão, da Mesopotâmia, da Judeia, da Capadócia, do Ponto, da província da Ásia,
10 bitɔb mɔ ñɛn' Friji ya tinfɛnm bó ní, bitɔb mɔ ñɛn' Panfili bó ní, bitɔb mɔ ñɛn' Esipt bó ní, bitɔb mɔ ñɛn' Libi ya du wà bi yih wù Sirɛnn nnɔ ya tinfɛnm bó ní. Bitɔb mɔ ñɛn' Erom bó ní.
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e das regiões da Líbia que ficam perto de Cirene. Alguns de nós são de Roma.
11 Tiʼni, biba yé *Sufmbɛ nɛ, bitɔb mɔ yé Sufkpɛnkpɛnd. Bitɔb mɔ yé Krɛt yaab, bitɔb mɔ yé Arabi yaab. Tiʼkɛ ciih bi lienh tiʼlenm ni nɛ ki tɔkeh Uwien sɔn' itùonciɛn yà nnɔ.»
11 Uns são judeus, e outros, convertidos ao Judaísmo. Alguns são de Creta, e outros, da Arábia. E como é que todos estamos ouvindo essa gente falar em nossa própria língua a respeito das grandes coisas que Deus tem feito?
12 Nì bɛke' bɛ ki gbien', ba ji bɛn bi li maale kí ye bà, nɛ ki niireh tɔb ki teh: «Niʼtingi si ba?»
12 Todos estavam admirados, sem saberem o que pensar, e perguntavam uns aos outros: — O que será que isso quer dizer?
13 Ama biba mɔ sukreh bɛ nɛ ki teh bi ñun' midaam nɛ ki yibe'.
13 Mas outros zombavam, dizendo: — Esse pessoal está bêbado!
14 Nɛn saan nɛ Piɛr nin uʼtɔb piik nin uba nnɔ fii' ki sere', nɛ Piɛr len' ufaa bo, ki tɔke' linigol nnɔ ki ye: «Ninbi *Sufmbɛ nin ninbi bà kɛ te *Yerusalɛm ni nɔ, cenge mɛn nʼbó mɔnmɔnm, ń tɔke nɛ niʼtingi.
14 Então Pedro se levantou, junto com os outros onze apóstolos , e em voz bem alta começou a dizer à multidão: — Meus amigos judeus e todos vocês que moram em Jerusalém, prestem atenção e escutem o que eu vou dizer!
15 Ni maaleh ki teh binib biɛ ñun' midaam nɛ ki yibe'-ee? Ba ñun' daam, kimɛ nì laan te kutɛnŋaaku ya kur tuwɛ nɛ.
15 Estas pessoas não estão bêbadas, como vocês estão pensando, pois são apenas nove horas da manhã.
16 Ama *Uwien ya ñɔbonsɔknl Sowɛl là len' nà nnɔ nɛ teh. U là len' ki ye:
16 O que, de fato, está acontecendo é o que o profeta Joel disse:
17 ‹Uwien ye: iwenfɔrkɛ yà we ní nɔ;
17 “É isto o que eu vou fazer nos últimos dias — diz Deus: Derramarei o meu Espírito sobre todas as pessoas. Os filhos e as filhas de vocês anunciarão a minha mensagem; os moços terão visões, e os velhos sonharão .
18 U ya yo nɛ n lá li cère nʼFuoñaanm ń baa nʼtonsɔnb,
18 Sim, eu derramarei o meu Espírito sobre os meus e naqueles dias eles também anunciarão a minha mensagem.
19 N li tien micincilnm kutaaku nin kitink bo,
19 Em cima, no céu, farei com que apareçam coisas espantosas; e embaixo, na terra, farei milagres. Haverá sangue, e fogo, e nuvens de fumaça;
20 uwien li bìike tɛn licinñunl,
20 o sol ficará escuro, e a lua se tornará cor de sangue, antes que chegue o grande e Dia do Senhor.
21 Nɛn daali wà kɛ li muɔ kí yin Yonbdaan ya yel nɛ li ŋmɛre.› »
21 Então todos os que pedirem a ajuda do Senhor serão salvos.”
22 Piɛr tí len' ki pukn' ki ye: «Israyɛl yaabɛ, cenge mɛn nʼbó. Ninbi mɔnɔn bɛn ki ye Uwien cère' Nasarɛt ya *Yesu tien' miyɔkm ya bont nin tibont tà kɛ nisaal ŋa ń fre kí tien tù, ŋɔ wɔ ń wuɔn nɛ *Yesu yé udaan wà nɛ.
22 Pedro continuou: — Homens de Israel, escutem o que eu vou dizer. Deus mostrou a vocês que Jesus de Nazaré era um homem aprovado por ele. Pois, por meio de Jesus, Deus fez milagres, maravilhas e coisas extraordinárias no meio de vocês, como vocês sabem muito bem.
23 Bi taa' wɔ ki ŋukn' nɛ, nɛ ni cère' bà ŋa pɛ yiko bo kpɛ' wɔ udɔpɔnpɔn bo ki ku' wɔ. Uwien là bɛn nɛ ki sien' ki ye nɛ̀ ń tien nnɔ.
23 Deus, por sua própria vontade e sabedoria, já havia resolvido que Jesus seria entregue nas mãos de vocês. E vocês mesmos o mataram por mãos de homens maus, que o crucificaram.
24 Ama Uwien mɛkre' wɔ ki ñɛn' wɔ mikuum ya jɛnd ni, kimɛ kuum ŋa ŋmɔbe tuɔm mɛ̀ ń juon wɔ kutɛnkpiiku ni.
24 Mas Deus ressuscitou Jesus, livrando-o do poder da morte, porque não era possível que a morte o dominasse.
25 *Dafid là len' uʼbo ki ye:
25 Pois Davi disse a respeito de Jesus o seguinte: “Eu via sempre o Senhor comigo porque ele está ao meu lado direito, para que nada me deixe abalado.
26 Nɛn bo nɛ n ŋmɔbe uyɛnsɔnge,
26 Por isso o meu coração está feliz, e as minhas palavras são palavras de alegria; e eu, um ser mortal, vou descansar cheio de esperança,
27 kimɛ ŋa ń cère ń juore kutɛnkpiiku ni,
27 pois tu, Senhor, não me abandonarás no Eu tenho te servido fielmente, e por isso não deixarás que eu apodreça na sepultura.
28 A wuɔn' nni limiɛl ya sɛn.
28 Tu me tens ensinado os caminhos que levam à vida, e a tua presença me encherá de alegria.”
29 Piɛr tí len' ki ye: «Nʼyaabɛ, nì kpɛ ń tùɔre kí tɔke nɛ tiʼyaajɛ *Dafid ya gbɛr nɛ. U là kpo', nɛ bi sube' wɔ. Uʼkul biɛ ki te tiʼdu ni haali nin dinnɔ.
29 E Pedro disse mais isto: — Meus irmãos, eu preciso falar claramente com vocês a respeito do
30 U là yé *Uwien ya ñɔbonsɔknl nɛ, ki bɛn ki ye Uwien là pùon' ki pole' ki ye u lá li cère uʼyaabil liba ń kɛ̀le uʼbɛrbiɛk bo.
30 Ele era profeta e sabia que Deus lhe havia jurado que um dos seus descendentes seria rei, como ele.
31 Uwien là cère' *Dafid bɛnde' ki ye uʼNigɛndkɛ Kristo lá li mɛkre bitɛnkpiib ni. Nɛn bo nɛ *Dafid là len' uʼbo ki ye:
31 Davi sabia o que Deus ia fazer e por isso falou a respeito da ressurreição do Messias . Davi disse: “Ele não foi abandonado no mundo dos mortos, nem o seu corpo apodreceu na sepultura.”
32 U ya *Yesu nɛ Uwien mɛkre' wɔ bitɛnkpiib ni, nɛ tiʼkɛ yé bimɔ̀nkunb.
32 Deus ressuscitou este Jesus, e todos nós somos testemunhas disso.
33 UʼBaa Uwien kpiɛke' wɔ, ki taa' wɔ ki kàan' uʼjie bó, ki de' wɔ u là pùon' ki ye u li de wɔ Mifuoñaanm mà nnɔ, nɛ u cère' mì baa' tiʼbo. Ni ciih nà, ki likeh nɛ̀ nɔ, nì yé *Mifuoñaanm ya tuonl nɛ.
33 Pois Jesus foi levado para sentar-se ao lado direito de Deus, o seu Pai, o qual lhe deu o Espírito Santo, como havia prometido. E Jesus derramou sobre nós esse Espírito, conforme vocês estão vendo e ouvindo agora.
34 Ti bɛn ki ye *Dafid ŋa là don' paaki, ama wɔn bugbɛn là len' ki ye:
34 Pois Davi não subiu para o céu, mas ele mesmo afirmou: “O Senhor Deus disse ao meu Senhor: ‘Sente-se do meu lado direito,
35 kí tì baa uyo wà n li cère á tɛ aʼnɛnnɛndb bo litaal.› »
35 até que eu ponha os seus inimigos como estrado debaixo dos seus pés.’ ”
36 Nɛ Piɛr tí len' ki ye: «Israyɛl yaabɛ, niʼkɛ ń mɔnbe kí bɛnde kí ye ninbi kpɛ' *Yesu wà udɔpɔnpɔn bo nnɔ, Uwien tien' wɔn nɛ Yonbdaan, ki tien' wɔ Kristo uʼNigɛndkɛ.»
36 Todo o povo de Israel deve ficar bem certo de que este Jesus que vocês crucificaram é aquele que Deus tornou Senhor e Messias.
37 Linigol nnɔ cii' Piɛr len' nnɔ ma nnɔ nɛ nì jin' bɛ, ki saa' biʼyɛnm ki gbien', nɛ bi niire' Piɛr nin *Yesu ya tondtɔb ki ye: «Tiʼyaabɛ, ti nín li tien mila?»
37 Quando ouviram isso, todos ficaram muito aflitos e perguntaram a Pedro e aos outros apóstolos: — Irmãos, o que devemos fazer?
38 Nɛ Piɛr jiin' bɛ ki ye: «Lèbre mɛn niʼtetem, kí cère tí sìi niʼni wà kɛ Uwien ya ñunm *Yesu Kristo ya yel bo, ŋɔ Uwien ń fère nɛ niʼbiɛre, kí pu nɛ *Mifuoñaanm,
38 Pedro respondeu: — Arrependam-se, e cada um de vocês seja batizado em nome de Jesus Cristo para que os seus pecados sejam perdoados, e vocês receberão de Deus o Espírito Santo.
39 kimɛ tiʼYonbdaan Uwien là pùon' lipuonl ki ye u li taa *Mifuoñaanm kí de u yin' binib bà kɛ nnɔ. Bɛn si: ninbi nin niʼbumu nin bà kɛ te fɔkm nnɔ.»
39 Pois essa promessa é para vocês, para os seus filhos e para todos os que estão longe, isto é, para todos aqueles que o Senhor, nosso Deus, chamar .
40 Piɛr taah iñɔbontɔ ì yɛbe ki sureh bɛ, ki saakreh biʼgbɛnɛnt ki teh: «Wiɛ mɛn fɛnfɛnnɔ ya nib bà yé bibiɛrdɛnb nnɔ ya gbɛr ŋɔ Uwien ń ŋmiɛn nɛ.»
40 Pedro continuou a dar o seu testemunho e, com muitas outras explicações, procurou convencê-los, dizendo: — Saiam do meio dessa gente má e salvem-se!
41 Nɛ bi sìi' binib bà tuo' uʼgbɛr nnɔ Uwien ya ñunm. Niʼdaali binib bà pukn' bà teke' *Yesu ki jin' bó nnɔ li baa tɛn itur ita.
41 Muitos acreditaram na mensagem de Pedro e foram batizados. Naquele dia quase três mil se juntaram ao grupo dos seguidores de Jesus.
42 Bi tuu ki cengeh *Yesu ya tondb ya wɔknm nin inunmɔ́n nɛ, ki te tɛn bi tɛ naa nin baa, ki taakeh ki jinh tijier, ki taakeh ki kàareh.
42 E todos continuavam firmes, seguindo os ensinamentos dos apóstolos, vivendo em amor cristão, partindo o pão juntos e fazendo orações.
43 Tɔ, Uwien cère' *Yesu ya tondb teh miyɔkm ya bont cɛɛn. Nɛn bo nɛ binib kɛ fɛnge Uwien.
43 Os apóstolos faziam muitos milagres e maravilhas, e por isso todas as pessoas estavam cheias de temor .
44 Binib bà kɛ teke' *Yesu ki jin' nnɔ kpɛ buñɔbu nɛ, ki taah biʼbont kɛ ki gbiinh tɔb.
44 Todos os que criam estavam juntos e unidos e repartiam uns com os outros o que tinham.
45 Bi kuɔreh biʼtinmu nin bi ŋmɔbe tibont tà, nɛ ki taah ilike ki gbiinh tɔb, nì wiɛbe bɛ ma bo.
45 Vendiam as suas propriedades e outras coisas e dividiam o dinheiro com todos, de acordo com a necessidade de cada um.
46 Idaan kɛ bi là kpɛ buñɔbu nɛ, ki tuu ki taakeh Uwien ya duku ya luo bo, ki taakeh tɔb den ki jinh tijier, ki ŋmɔbe uyɛnŋmaa nin lifɛ̀sɔngl,
46 Todos os dias, unidos, se reuniam no pátio do Templo. E nas suas casas partiam o pão e participavam das refeições com alegria e humildade.
47 ki pɛ̀keh Uwien, nɛ biʼdu ya nib kɛ yíe biʼgbɛr. Nɛ idaan kɛ Yonbdaan ŋmiɛndeh binib ki pukndeh biʼbó.
47 Louvavam a Deus por tudo e eram estimados por todos. E cada dia o Senhor juntava ao grupo as pessoas que iam sendo salvas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.