Atos 26
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs ARIB
1 Tɔ, ubɛr Agripa tɔke' Pɔl ki ye: «A ŋmɔbe usɛn á len kí fie aʼba.»
1 Depois Agripa disse a Paulo: É-te permitido fazer a tua defesa. Então Paulo, estendendo a mão, começou a sua defesa:
2 «Ubɛr Agripa, nʼyɛnm sɔnge cɛɛn nin n laa' usɛn dinnɔ wuɔ ma ń len aʼnun bó kí fie nʼba *Sufmbɛ biin' nni mibiinm mà kɛ nnɔ ni.
2 Sinto-me feliz, ó rei Agripa, em poder defender-me hoje perante ti de todas as coisas de que sou acusado pelos judeus;
3 N bɛn ki ye a bɛn *Sufmbɛ ya tentienm kɛ, ki bɛn bi findeh nin tɔb nà bo. Nɛn bo nɛ n gbáanh ŋɛ á duɔn aʼyɛnm kí li cengeh n li len kí ye bà.
3 mormente porque és versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus; pelo que te rogo que me ouças com paciência.
4 «*Sufmbɛ kɛ bɛn n là te ma nʼnacenfɛ̀nm ni. Bi bɛn haali micincinm n là fuobe ma bo nʼdu ya nib ni nin Yerusalɛm ni.
4 A minha vida, pois, desde a mocidade, o que tem sido sempre entre o meu povo e em Jerusalém, sabem-na todos os judeus,
5 Bi bɛn nni nì wuɔke' ki ye n yé Farisiɛnmbɛ ya cɛkl yɔ nɛ. Li ya cɛkl nɛ boh Moyis ya yiko mɔnmɔnm ki cɛn' icɛktɔ. Bi yíe la, bi li fre kí kun imɔ̀n.
5 pois me conhecem desde o princípio e, se quiserem, podem dar testemunho de que, conforme a mais severa seita da nossa religião, vivi fariseu.
6 N ŋmɔbe lidɛndɛnl Uwien là pùon' lipuonl là ki de' tiʼyaajɛb nnɔ bo nɛ. Nɛn bo nɛ bi buh nni tibuur dinnɔ.
6 E agora estou aqui para ser julgado por causa da esperança da promessa feita por Deus a nossos pais,
7 Tinbi *Sufmbɛ ya baamul piik nin ile nnɔ kɛ pukeh Uwien ñɔnku nin wien ni, nɛ ki daan ki ye Uwien li tien uʼpuonl nnɔ. Ubɛr Agripa, li ya dɛndɛnl bo nɛ *Sufmbɛ biindeh nni.
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente noite e dia, esperam alcançar; é por causa desta esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 Ninbi Sufmbɛ, bɛ bo nɛ na teke' ki jin' ki maaleh ki teh Uwien ŋa ń mɛkre tɛnkpiib-i?
8 Por que é que se julga entre vós incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 Min mɔnɔn là maaleh ki teh nì kpɛ, nì tuo' la, ń ñɛ isɛn kɛ kí saa Nasarɛt ya *Yesu ya yel nɛ.
9 Eu, na verdade, cuidara que devia praticar muitas coisas contra o nome de Jesus, o nazareno;
10 N là teh nnɔ nɛ Yerusalɛm ni. Min nin nʼyul là coh Uwien ya nib nɛ ki tì pɛkndeh, kí ñɛ bitɔtuɔrciɛnb de' nni usɛn wà nnɔ bo. Bi là ye bi li ku bɛ la, nʼmɔ se biʼciɛk bó nɛ.
10 o que, com efeito, fiz em Jerusalém. Pois havendo recebido autoridade dos principais dos sacerdotes, não somente encerrei muitos dos santos em prisões, como também dei o meu voto contra eles quando os matavam.
11 Uyo kɛ n là joh *Sufmbɛ ya táan ya dur ni nɛ ki tì jɛ̀ndeh Uwien ya nib, ki wɔbndeh bɛ bɛ ń suke wɔ. Nʼbenku ni là piebe' biʼbo ki gbien', nɛ n joh idu yà ŋa te *Sufmbɛ ya tinfɛnm ni bó, ki tì jɛ̀ndeh bɛ.»
11 E, castigando-os muitas vezes por todas as sinagogas, obrigava-os a blasfemar; e enfurecido cada vez mais contra eles, perseguia-os até nas cidades estrangeiras.
12 «Nnɔ nɛ lidaali liba bitɔtuɔrciɛnb de' nni usɛn ń jo kí tì cuo binib bà teke' *Yesu ki jin' ki te Damas ya du ni nnɔ.
12 Indo com este encargo a Damasco, munido de poder e comissão dos principais sacerdotes,
13 Ubɛr Agripa, n là te usɛn ni ki joh Damas bó ma nnɔ, kuwensiiku ya yo nɛ n laa' kuwenwenku kuba ñɛn' paaki bó ní ki windeh ki cɛn' uwien, ki wende' ki yile' min nin nʼtɔntɔknlieb bo.
13 ao meio-dia, ó rei vi no caminho uma luz do céu, que excedia o esplendor do sol, resplandecendo em torno de mim e dos que iam comigo.
14 Tiʼkɛ lu' tingi ni, nɛ n cii' uniɛke uba bó u len' *Sufmbɛ ya lenm ni ki ye: ‹Sɔl, Sɔl, bɛ tien' a jɛ̀ndeh nni? Nì bre aʼbo nin á mɔ̀ nin Uwien.›
14 E, caindo nós todos por terra, ouvi uma voz que me dizia em língua hebráica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra os aguilhões.
15 Nɛ n niire' wɔ ki ye: ‹Yonbdaan, a yé u lɛ daan nɛ?› Nɛ u tɔke' nni ki ye: ‹Min *Yesu nɛ, a jɛ̀ndeh min nɛ.
15 Disse eu: Quem és, Senhor? Respondeu o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
16 Fii kí sere, kimɛ n baa' aʼsaan, ki gɛ̀nde' ŋɛ á sɔn nʼtuonl nɛ, kí li yé n cère' a laa' tibont tà nɔ nin n lá li cère á lɛ tà nnɔ ya mɔ̀nkunl.
16 mas levanta-te e põe-te em pé; pois para isto te apareci, para te fazer ministro e testemunha tanto das coisas em que me tens visto como daquelas em que te hei de aparecer;
17 N sɔnh ŋɛ *Sufmbɛ nin bà ŋa yé *Sufmbɛ nnɔ saan nɛ. N li cère bi la fre kí tien ŋɛ niba.
17 livrando-te deste povo e dos gentios, aos quais te envio,
18 Tì wende biʼnun bó, kí ñɛn bɛ licinñunl ni, kí cère bɛ ń li te kuwenwenku ni, kí fie bɛ *Satan ya nuɔ ni, kí taa bɛ kí ŋukn Uwien, ŋɔ Uwien ń fère bɛ biʼbiɛre, kí de bɛ lifaal là Uwien li de lɛ̀ binib bà teke' min *Yesu ki jin' ki yé uʼyaab nnɔ.› »
18 para lhes abrir os olhos a fim de que se convertam das trevas à luz, e do poder de Satanás a Deus, para que recebam remissão de pecados e herança entre aqueles que são santificados pela fé em mim.
19 «Tɔ, ubɛr Agripa, kí ñɛ nɛn daali ma, ma yìe' udaan wà len' nni paaki bó tidɛknt yaam nnɔ ya ñɔbu bó.
19 Pelo que, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 N kpiɛ' ki tɔke' Damas ya du ya nib nɛ Uwien ya gbɛr, ki tuɔn' Yerusalɛm yaab nin Sude ya tinfɛnm kɛ yaab nin bà ŋa yé Sufmbɛ. N tɔke' bɛ ki ye bɛ ń lèbre biʼtetem kí paan Uwien ya sɛn bo kí sɔn itùon yà wɔngeh ki teh bi mɔnbe ki lèbre' biʼtetem.
20 antes anunciei primeiramente aos que estão em Damasco, e depois em Jerusalém, e por toda a terra da Judéia e também aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 Nɛn bo nɛ *Sufmbɛ cuo' nni Uwien ya duku ya luo bo, ki nuunh bɛ ń ku nni.
21 Por causa disto os judeus me prenderam no templo e procuravam matar-me.
22 Ama Uwien pi nʼbo haali nin dinnɔ, nɛ ki cère' n yé uʼmɔ̀nkunl mubumu nin biciɛnb kɛ ya nun bó. Ma tɔkeh tuba ki kɛnde' *Uwien ya ñɔbonsɔknb nin Moyis là len' ki ye tà li tien nnɔ.
22 Tendo, pois, alcançado socorro da parte de Deus, ainda até o dia de hoje permaneço, dando testemunho tanto a pequenos como a grandes, não dizendo nada senão o que os profetas e Moisés disseram que devia acontecer;
23 N tɔkeh ki teh Uwien ya Nigɛndkɛ Kristo lì bi li ji ijɛnd nɛ, kí li yé unil wà li kpiɛ kí mɛkre bitɛnkpiib ni, kí li wɔngeh *Sufmbɛ nin bà ŋa yé *Sufmbɛ Uwien ya wenwenku.»
23 isto é, como o Cristo devia padecer, e como seria ele o primeiro que, pela ressurreição dos mortos, devia anunciar a luz a este povo e também aos gentios.
24 Pɔl lienh wɔ ń fie uʼba ma nnɔ, nɛ Fɛstus len' ufaa bo ki ye: «Pɔl, a yé uwaar nɛ. Aʼbɛnciɛnm nɛ cère' a waare'.»
24 Fazendo ele deste modo a sua defesa, disse Festo em alta voz: Estás louco, Paulo; as muitas letras te fazem delirar.
25 Nɛ Pɔl jiin' wɔ ki ye: «Uciɛn Fɛstus, ma yé waar. N lienh tigbɛmɔ̀nt nɛ, na yé waarlenm.
25 Mas Paulo disse: Não deliro, ó excelentíssimo Festo, antes digo palavras de verdade e de perfeito juízo.
26 Ubɛr Agripa bɛn tigbɛr nnɔ. Nɛn bo nɛ n laa' lifɛ̀l ki lienh uʼnun bó. N bɛn ki ye tigbɛr nnɔ tuba ŋa luɔn' wɔ, kimɛ tigbɛr nnɔ ŋa là tien' bɔlm ni.
26 Porque o rei, diante de quem falo com liberdade, sabe destas coisas, pois não creio que nada disto lhe é oculto; porque isto não se fez em qualquer canto.
27 Ubɛr Agripa, a teke' *Uwien ya ñɔbonsɔknb là len' nà nnɔ ki jin'-ii? N bɛn ki ye a teke' ki jin'.»
27 Crês tu nos profetas, ó rei Agripa? Sei que crês.
28 Nɛ Agripa niire' Pɔl ki ye: «Nì sìen' waamu nɛ á sure nni ń tien Kristo yɔ.»
28 Disse Agripa a Paulo: Por pouco me persuades a fazer-me cristão.
29 Nɛ Pɔl ye: «N kàareh Uwien tuo' la, nì yé fɛnfɛnnɔ bii uyo uba nɛ la, sin nin binib bà kɛ cengeh nʼbó nnɔ, ń tien *Kristo yaab tɛn min nɛ. Ama ma yíe bɛ ń lòle nɛ tikudɔkr tɛn min».
29 Respondeu Paulo: Prouvera a Deus que, ou por pouco ou por muito, não somente tu, mas também todos quantos hoje me ouvem, se tornassem tais qual eu sou, menos estas cadeias.
30 Nɛ ubɛr Agripa nin gobina Fɛstus nin Berenis nin binib bà kɛ te kuducɛnciɛnku kùa ubɛr teknh binib kuʼni nnɔ fii',
30 E levantou-se o rei, e o governador, e Berenice, e os que com eles estavam sentados,
31 ki ñɛh nɛ ki tɔkeh tɔb ki teh: «Ujɛ wuɔ ŋa tien' nà kpɛ kuum bii pɛkl.»
31 e retirando-se falavam uns com os outros, dizendo: Este homem não fez nada digno de morte ou prisão.
32 Nɛ Agripa tɔke' Fɛstus ki ye: «Ujɛ bugbɛn ŋa bi ye ubɛrciɛn Sesa nɛ li bu uʼbuur la, ti bi li fre kí wiɛ wɔ.»
32 Então Agripa disse a Festo: Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.