Atos 23
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs NVT
1 Pɔl caan' tibuur ya ciɛn nnɔ bo inun nɛ ki ye: «Nʼyaabɛ, n bɛn nʼyɛnm ni ki ye ma ŋmɔbe biil Uwien ya nun bó haali nin fɛnfɛnnɔ.»
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 U len' nnɔ ma nnɔ, nɛ bitɔtuɔrciɛnb ya ciɛn Ananiyas tɔke' bà se ki nɛke Pɔl nnɔ ki ye bɛ ń ñì uʼñɔbu bó nɛ bi ñi'.
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 Nɛn saan nɛ Pɔl tɔke' wɔ ki ye: «A yíe a li mɔn binib ya nun ni nɛ, Uwien nɛ li ñì sin. A kɛ niɛ saan ki ye a buh nni tibuur tiʼyiko ye ma bo nɛ, nɛ ki kɛnde' *yiko bugbɛn bo ki ye bɛ ń ñì nni.»
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Nɛ binib bà te niʼsaan nnɔ tɔke' Pɔl ki ye: «A sukreh bitɔtuɔrciɛnb ya ciɛn sɔ-ɔɔ?»
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 Nɛ Pɔl ye: «Weee! Nʼyaabɛ, ma bɛn ki ye u yé bitɔtuɔrciɛnb ya ciɛn. N bi bɛn la, ma bi li len nnɔ, kimɛ nì kɛle' *Uwien ya gbɔnku ni ki ye: ‹Ŋa ń len aʼdu ya ciɛn fɛnfɛnm.› »
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 Tɔ, Pɔl bɛn ki ye biʼni biba yé Saduseyɛnmbɛ nɛ, bitɔb mɔ yé Farisiɛnmbɛ. Nɛ u wuure' tibuur ya cɛkl yaab nnɔ ya siik ni ki ye: «Nʼyaabɛ, n yé Farisiɛn nɛ, nɛ nʼbaa mɔ yé Farisiɛn. N ŋmɔbe lidɛndɛnl ki ye bitɛnkpiib li mɛkre. Lidɛndɛnl nnɔ bo nɛ, bi buh nni tibuur.»
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 U len' nnɔ uʼñɔbu ŋa lu', nɛ Farisiɛnmbɛ nin Saduseyɛnmbɛ cin' ki findeh nin tɔb, nɛ linigol nnɔ bore' mile.
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 Saduseyɛnmbɛ bɛn, maaleh ki teh tɛnkpiib ŋa ń mɛkre, Wien ya tondb ŋa te, ciiku mɔ ŋa te, ama *Farisiɛnmbɛ bɛn teh niʼkɛ te nɛ.
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 Bi biɛ findeh nin tɔb, ki ŋmɔbe kuwaaku ki gbien', nɛ *Yiko ya wɔnwɔknb ni bà yé *Farisiɛnmbɛ nnɔ ya biba fii' ki sere' ki len' ufaa bo ki ye: «Ta laa' ujɛ wuɔ ya biil. Nba la, Uwien ya tond bii niba nɛ len' nin wɔ.»
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Ifinfinde nnɔ brikreh ki joh ma nnɔ, Sojambɛ ya ciɛn nnɔ fɛnge bi la lá dɛre kí tɔnde Pɔl nɛ ki tɔke' uʼsojambɛ ki ye bɛ ń jiire kí jo kí tì ñɛn Pɔl biʼni, kí jiin biʼduku ni.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 Niʼdaali ya ñɔnku nɛ Yonbdaan baa' Pɔl saan, ki tɔke' wɔ ki ye: «Cuo aʼba. A tɔke' binib nʼgbɛr Yerusalɛm ni ma bo nnɔ, a li tì tɔke tù nnɔ nɛ Erom ya du ni mɔ.»
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 Kutaaku faa' nɛ *Sufmbɛ biba taan' ki kpaan' iyɛ ki pole' ki ye ba ku' Pɔl la, ba ń ji ka ń ñu mɔ.
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 Binib bà kpaan' iyɛ nnɔ gɛ̀bre' pinan.
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 Bi jon' bitɔtuɔrciɛnb nin *Sufmbɛ ya ciɛnb saan, ki tì tɔke' bɛ ki ye: «Ti pole' ki ye ta ku' Pɔl la, ta ń ji bonn.
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 Fɛnfɛnnɔ ninbi nin *Sufmbɛ ya buur ya cɛkl yaab tuo' la, ní sɔn unil wɔ ń jo Sojambɛ ya ciɛn saan kí tì tɔke wɔ kí ye wɔ ń cère Pɔl ń baa niʼsaan, ní tùɔre kí fìin uʼgbɛr. Tinbi bonde' ŋɔ tí ku wɔ, wa ń baa niɛ saan.»
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Pɔl ya ninsɛ ya bijɛ cii' bi bonde' ma bo, nɛ ki jon' Sojambɛ ya tonsɔnduku bó, ki tì kɔn' ki tɔke' Pɔl.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 Nɛn saan nɛ Pɔl yin' Sojambɛ kobk ya ciɛn uba, ki tɔke' wɔ ki ye: «Pìɛre unacien wuɔ niʼciɛn saan, kimɛ u ŋmɔbe tigbɛr tuba wɔ ń tɔke wɔ.»
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 Nɛ sojambɛ kobk ya ciɛn nnɔ taa' wɔ ki jon' biʼciɛn nnɔ saan, ki tì tɔke' wɔ ki ye: «Lipɛkl ya nil Pɔl nɛ yin' nni ki tɔke' nni ki ye ń pìɛre unacien wuɔ aʼsaan, u ŋmɔbe tigbɛr tuba wɔ ń tɔke ŋɛ.»
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 Sojambɛ ya ciɛn nnɔ cuo' unacien nnɔ ya nuɔ bi jɛnde', nɛ u niire' wɔ ki ye: «A yíe á tɔke nni bɛ ya gbɛr-i?»
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 Nɛ u ye: «*Sufmbɛ biba bonde', ki ye bi li tɔke ŋɛ kí ye á wun taa Pɔl ní tibuur ya ciɛnb saan, ŋɔ bɛ ń tùɔre kí fìin uʼgbɛr.
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 Bi tɔke' ŋɛ la, a la tuo, kimɛ bijɛb bà nuunh bɛ ń gùbn usɛn bó kí ku Pɔl nnɔ gɛ̀bre' pinan. Bi pole' ki ye ba ku' Pɔl la, ba ń ji ka ń ñu mɔ. Fɛnfɛnnɔ bi bonde' ki gben'-a, bi ji cengeh sin bó nɛ.»
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 Nɛ Sojambɛ ya ciɛn nnɔ tɔke' unacien nnɔ ki ye: «La tɔke nil kí ye a tɔke' nni tigbɛr tù nɔ», nɛ ki cère' u bure'.
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 Sojambɛ ya ciɛn nnɔ yin' sojambɛ kobk ya ciɛnb ni bile ki tɔke' bɛ ki ye bɛ ń taa Sojambɛ kobiile nin bitɛnjɛkb pilole nin sojambɛ bà bukeh ikpaan nnɔ kobiile, bɛ ń bonde kí lá bure kuñɔnku tikur tuwɛ ya yo Sesare ya du bó.
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 Ní bonde itaan mɔ kí taa Pɔl kí jo gobina Feliks saan, wɔ ń ñɛ caabu, niba la tien wɔ.
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 Sojambɛ ya ciɛn nnɔ kɛle' kugbɔnku bɛ ń tì de gobina Feliks. U kɛle' ki ye:
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 «Min Klod Lisiyas nɛ fuondeh sin uciɛn, gobina Feliks.
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 *Sufmbɛ là cuo' ujɛ wuɔ ki benh bɛ ń ku wɔ nɛ. N cii' u yé Erom yɔ ma nnɔ nɛ n taa' Sojambɛ ki tì fie' wɔ biʼsaan.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 N là yíe ń bɛnde bi biindeh wɔ bà bo ma nnɔ, nɛ ki taa' wɔ ki jon' *Sufmbɛ ya buur ya cɛkl yaab saan.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 Bi bun' wɔ tibuur, nɛ n bɛnde' ki ye bi biindeh wɔ biʼyiko bo nɛ. Ma laa' u tien' nà, nì kpɛ bɛ ń ku wɔ bii bɛ ń pɛkn wɔ.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 N cii' bi ye *Sufmbɛ kpaan' iyɛ bɛ ń bɔle kí ku wɔ ma nnɔ nɛ n cère' bi taa' wɔ i ya tàan bo ki baa' aʼsaan, ki tɔke' binib bà biindeh wɔ nnɔ ki ye biʼmɔ ń jo aʼsaan, kí tì tɔke ŋɛ bi biindeh wɔ bà bo.»
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 Tɔ, Sojambɛ nnɔ paan' biʼciɛn tɔke' bɛ nà nnɔ bo, nɛ ki taa' Pɔl kuñɔnku ki jon' Antipatis ya du bó.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 Kutaaku faa' nɛ Sojambɛ bà cuonh tingi ni nnɔ liɛbe' biʼduku bó, nɛ bitɛnjɛkb nnɔ gɛ̀bre' nin Pɔl ki joh Sesare ya du bó.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Bi tì baa' ki taa' kugbɔnku nnɔ ki de' gobina Feliks, nɛ ki taa' Pɔl mɔ ki ŋukn' wɔ.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Gobina nnɔ kaan' kugbɔnku nnɔ ki gben', nɛ ki niire' Pɔl ki ye «A yé mi lɛ tinfɛnm bɛ yɔ nɛ?» Nɛ Pɔl ye: «N yé Silisi yɔ nɛ.» U cii' u yé Silisi yɔ ma nnɔ,
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 nɛ u tɔke' wɔ ki ye: «Binib bà biindeh ŋɛ nnɔ mɔ baa' ní la, n li cenge aʼgbɛr.» Ki cère' u te ubɛr Herod là mɛn' kubɛrduku kùa nnɔ ni, nɛ bi gu wɔ.
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.