Atos 23

Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Pɔl caan' tibuur ya ciɛn nnɔ bo inun nɛ ki ye: «Nʼyaabɛ, n bɛn nʼyɛnm ni ki ye ma ŋmɔbe biil Uwien ya nun bó haali nin fɛnfɛnnɔ.»
1 Fitando Paulo os olhos no Sinédrio, disse: Varões, irmãos, tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência até ao dia de hoje.
2 U len' nnɔ ma nnɔ, nɛ bitɔtuɔrciɛnb ya ciɛn Ananiyas tɔke' bà se ki nɛke Pɔl nnɔ ki ye bɛ ń ñì uʼñɔbu bó nɛ bi ñi'.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam perto dele que lhe batessem na boca.
3 Nɛn saan nɛ Pɔl tɔke' wɔ ki ye: «A yíe a li mɔn binib ya nun ni nɛ, Uwien nɛ li ñì sin. A kɛ niɛ saan ki ye a buh nni tibuur tiʼyiko ye ma bo nɛ, nɛ ki kɛnde' *yiko bugbɛn bo ki ye bɛ ń ñì nni.»
3 Então, lhe disse Paulo: Deus há de ferir-te, parede branqueada! Tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei e, contra a lei, mandas agredir-me?
4 Nɛ binib bà te niʼsaan nnɔ tɔke' Pɔl ki ye: «A sukreh bitɔtuɔrciɛnb ya ciɛn sɔ-ɔɔ?»
4 Os que estavam a seu lado disseram: Estás injuriando o sumo sacerdote de Deus?
5 Nɛ Pɔl ye: «Weee! Nʼyaabɛ, ma bɛn ki ye u yé bitɔtuɔrciɛnb ya ciɛn. N bi bɛn la, ma bi li len nnɔ, kimɛ nì kɛle' *Uwien ya gbɔnku ni ki ye: ‹Ŋa ń len aʼdu ya ciɛn fɛnfɛnm.› »
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote; porque está escrito: Não falarás mal de uma autoridade do teu povo.
6 Tɔ, Pɔl bɛn ki ye biʼni biba yé Saduseyɛnmbɛ nɛ, bitɔb mɔ yé Farisiɛnmbɛ. Nɛ u wuure' tibuur ya cɛkl yaab nnɔ ya siik ni ki ye: «Nʼyaabɛ, n yé Farisiɛn nɛ, nɛ nʼbaa mɔ yé Farisiɛn. N ŋmɔbe lidɛndɛnl ki ye bitɛnkpiib li mɛkre. Lidɛndɛnl nnɔ bo nɛ, bi buh nni tibuur.»
6 Sabendo Paulo que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: Varões, irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus! No tocante à esperança e à ressurreição dos mortos sou julgado!
7 U len' nnɔ uʼñɔbu ŋa lu', nɛ Farisiɛnmbɛ nin Saduseyɛnmbɛ cin' ki findeh nin tɔb, nɛ linigol nnɔ bore' mile.
7 Ditas estas palavras, levantou-se grande dissensão entre fariseus e saduceus, e a multidão se dividiu.
8 Saduseyɛnmbɛ bɛn, maaleh ki teh tɛnkpiib ŋa ń mɛkre, Wien ya tondb ŋa te, ciiku mɔ ŋa te, ama *Farisiɛnmbɛ bɛn teh niʼkɛ te nɛ.
8 Pois os saduceus declaram não haver ressurreição, nem anjo, nem espírito; ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Bi biɛ findeh nin tɔb, ki ŋmɔbe kuwaaku ki gbien', nɛ *Yiko ya wɔnwɔknb ni bà yé *Farisiɛnmbɛ nnɔ ya biba fii' ki sere' ki len' ufaa bo ki ye: «Ta laa' ujɛ wuɔ ya biil. Nba la, Uwien ya tond bii niba nɛ len' nin wɔ.»
9 Houve, pois, grande vozearia. E, levantando-se alguns escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Não achamos neste homem mal algum; e será que algum espírito ou anjo lhe tenha falado?
10 Ifinfinde nnɔ brikreh ki joh ma nnɔ, Sojambɛ ya ciɛn nnɔ fɛnge bi la lá dɛre kí tɔnde Pɔl nɛ ki tɔke' uʼsojambɛ ki ye bɛ ń jiire kí jo kí tì ñɛn Pɔl biʼni, kí jiin biʼduku ni.
10 Tomando vulto a celeuma, temendo o comandante que fosse Paulo espedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Niʼdaali ya ñɔnku nɛ Yonbdaan baa' Pɔl saan, ki tɔke' wɔ ki ye: «Cuo aʼba. A tɔke' binib nʼgbɛr Yerusalɛm ni ma bo nnɔ, a li tì tɔke tù nnɔ nɛ Erom ya du ni mɔ.»
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado dele, disse: Coragem! Pois do modo por que deste testemunho a meu respeito em Jerusalém, assim importa que também o faças em Roma.
12 Kutaaku faa' nɛ *Sufmbɛ biba taan' ki kpaan' iyɛ ki pole' ki ye ba ku' Pɔl la, ba ń ji ka ń ñu mɔ.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e, sob anátema, juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Binib bà kpaan' iyɛ nnɔ gɛ̀bre' pinan.
13 Eram mais de quarenta os que entraram nesta conspirata.
14 Bi jon' bitɔtuɔrciɛnb nin *Sufmbɛ ya ciɛnb saan, ki tì tɔke' bɛ ki ye: «Ti pole' ki ye ta ku' Pɔl la, ta ń ji bonn.
14 Estes, indo ter com os principais sacerdotes e os anciãos, disseram: Juramos, sob pena de anátema, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Fɛnfɛnnɔ ninbi nin *Sufmbɛ ya buur ya cɛkl yaab tuo' la, ní sɔn unil wɔ ń jo Sojambɛ ya ciɛn saan kí tì tɔke wɔ kí ye wɔ ń cère Pɔl ń baa niʼsaan, ní tùɔre kí fìin uʼgbɛr. Tinbi bonde' ŋɔ tí ku wɔ, wa ń baa niɛ saan.»
15 Agora, pois, notificai ao comandante, juntamente com o Sinédrio, que vo-lo apresente como se estivésseis para investigar mais acuradamente a sua causa; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para assassiná-lo.
16 Pɔl ya ninsɛ ya bijɛ cii' bi bonde' ma bo, nɛ ki jon' Sojambɛ ya tonsɔnduku bó, ki tì kɔn' ki tɔke' Pɔl.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a trama, foi, entrou na fortaleza e de tudo avisou a Paulo.
17 Nɛn saan nɛ Pɔl yin' Sojambɛ kobk ya ciɛn uba, ki tɔke' wɔ ki ye: «Pìɛre unacien wuɔ niʼciɛn saan, kimɛ u ŋmɔbe tigbɛr tuba wɔ ń tɔke wɔ.»
17 Então, este, chamando um dos centuriões, disse: Leva este rapaz ao comandante, porque tem alguma coisa a comunicar-lhe.
18 Nɛ sojambɛ kobk ya ciɛn nnɔ taa' wɔ ki jon' biʼciɛn nnɔ saan, ki tì tɔke' wɔ ki ye: «Lipɛkl ya nil Pɔl nɛ yin' nni ki tɔke' nni ki ye ń pìɛre unacien wuɔ aʼsaan, u ŋmɔbe tigbɛr tuba wɔ ń tɔke ŋɛ.»
18 Tomando-o, pois, levou-o ao comandante, dizendo: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este rapaz, pois tem algo que dizer-te.
19 Sojambɛ ya ciɛn nnɔ cuo' unacien nnɔ ya nuɔ bi jɛnde', nɛ u niire' wɔ ki ye: «A yíe á tɔke nni bɛ ya gbɛr-i?»
19 Tomou-o pela mão o comandante e, pondo-se à parte, perguntou-lhe: Que tens a comunicar-me?
20 Nɛ u ye: «*Sufmbɛ biba bonde', ki ye bi li tɔke ŋɛ kí ye á wun taa Pɔl ní tibuur ya ciɛnb saan, ŋɔ bɛ ń tùɔre kí fìin uʼgbɛr.
20 Respondeu ele: Os judeus decidiram rogar-te que, amanhã, apresentes Paulo ao Sinédrio, como se houvesse de inquirir mais acuradamente a seu respeito.
21 Bi tɔke' ŋɛ la, a la tuo, kimɛ bijɛb bà nuunh bɛ ń gùbn usɛn bó kí ku Pɔl nnɔ gɛ̀bre' pinan. Bi pole' ki ye ba ku' Pɔl la, ba ń ji ka ń ñu mɔ. Fɛnfɛnnɔ bi bonde' ki gben'-a, bi ji cengeh sin bó nɛ.»
21 Tu, pois, não te deixes persuadir, porque mais de quarenta entre eles estão pactuados entre si, sob anátema, de não comer, nem beber, enquanto não o matarem; e, agora, estão prontos, esperando a tua promessa.
22 Nɛ Sojambɛ ya ciɛn nnɔ tɔke' unacien nnɔ ki ye: «La tɔke nil kí ye a tɔke' nni tigbɛr tù nɔ», nɛ ki cère' u bure'.
22 Então, o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que a ninguém dissesse ter-lhe trazido estas informações.
23 Sojambɛ ya ciɛn nnɔ yin' sojambɛ kobk ya ciɛnb ni bile ki tɔke' bɛ ki ye bɛ ń taa Sojambɛ kobiile nin bitɛnjɛkb pilole nin sojambɛ bà bukeh ikpaan nnɔ kobiile, bɛ ń bonde kí lá bure kuñɔnku tikur tuwɛ ya yo Sesare ya du bó.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: Tende de prontidão, desde a hora terceira da noite, duzentos soldados, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;
24 Ní bonde itaan mɔ kí taa Pɔl kí jo gobina Feliks saan, wɔ ń ñɛ caabu, niba la tien wɔ.
24 preparai também animais para fazer Paulo montar e ir com segurança ao governador Félix.
25 Sojambɛ ya ciɛn nnɔ kɛle' kugbɔnku bɛ ń tì de gobina Feliks. U kɛle' ki ye:
25 E o comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 «Min Klod Lisiyas nɛ fuondeh sin uciɛn, gobina Feliks.
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 *Sufmbɛ là cuo' ujɛ wuɔ ki benh bɛ ń ku wɔ nɛ. N cii' u yé Erom yɔ ma nnɔ nɛ n taa' Sojambɛ ki tì fie' wɔ biʼsaan.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 N là yíe ń bɛnde bi biindeh wɔ bà bo ma nnɔ, nɛ ki taa' wɔ ki jon' *Sufmbɛ ya buur ya cɛkl yaab saan.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, fi-lo descer ao Sinédrio deles;
29 Bi bun' wɔ tibuur, nɛ n bɛnde' ki ye bi biindeh wɔ biʼyiko bo nɛ. Ma laa' u tien' nà, nì kpɛ bɛ ń ku wɔ bii bɛ ń pɛkn wɔ.
29 verifiquei ser ele acusado de coisas referentes à lei que os rege, nada, porém, que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 N cii' bi ye *Sufmbɛ kpaan' iyɛ bɛ ń bɔle kí ku wɔ ma nnɔ nɛ n cère' bi taa' wɔ i ya tàan bo ki baa' aʼsaan, ki tɔke' binib bà biindeh wɔ nnɔ ki ye biʼmɔ ń jo aʼsaan, kí tì tɔke ŋɛ bi biindeh wɔ bà bo.»
30 Sendo eu informado de que ia haver uma cilada contra o homem, tratei de enviá-lo a ti, sem demora, intimando também os acusadores a irem dizer, na tua presença, o que há contra ele. [Saúde.]
31 Tɔ, Sojambɛ nnɔ paan' biʼciɛn tɔke' bɛ nà nnɔ bo, nɛ ki taa' Pɔl kuñɔnku ki jon' Antipatis ya du bó.
31 Os soldados, pois, conforme lhes foi ordenado, tomaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride;
32 Kutaaku faa' nɛ Sojambɛ bà cuonh tingi ni nnɔ liɛbe' biʼduku bó, nɛ bitɛnjɛkb nnɔ gɛ̀bre' nin Pɔl ki joh Sesare ya du bó.
32 no dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado aos de cavalaria o irem com ele;
33 Bi tì baa' ki taa' kugbɔnku nnɔ ki de' gobina Feliks, nɛ ki taa' Pɔl mɔ ki ŋukn' wɔ.
33 os quais, chegando a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Gobina nnɔ kaan' kugbɔnku nnɔ ki gben', nɛ ki niire' Pɔl ki ye «A yé mi lɛ tinfɛnm bɛ yɔ nɛ?» Nɛ Pɔl ye: «N yé Silisi yɔ nɛ.» U cii' u yé Silisi yɔ ma nnɔ,
34 Lida a carta, perguntou o governador de que província ele era; e, quando soube que era da Cilícia,
35 nɛ u tɔke' wɔ ki ye: «Binib bà biindeh ŋɛ nnɔ mɔ baa' ní la, n li cenge aʼgbɛr.» Ki cère' u te ubɛr Herod là mɛn' kubɛrduku kùa nnɔ ni, nɛ bi gu wɔ.
35 disse: Ouvir-te-ei quando chegarem os teus acusadores. E mandou que ele fosse detido no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.