Atos 20
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs NVT
1 Kukpiinku nnɔ ya waaku tì ŋmile' ma nnɔ, nɛ Pɔl cère' binib bà teke' *Yesu ki jin' nnɔ taan' uʼsaan, nɛ u saake' biʼgbɛnɛnt, ki cɛ̀be' bɛ ki bure' Maseduɔnn ya tinfɛnm bó.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 U ñɛh idu yà te mitinfɛnm nnɔ ni, ki tɔkeh binib bà teke' *Yesu ki jin' nnɔ tigbɛr tù yɛbe ki saakreh biʼgbɛnɛnt, ki tì baa' Grɛs ya du ni,
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 ki tien' len iŋmaale ita. U là benh wɔ ń kɔ buñɛrciɛnbu uyo wà kí jo Siri ya tinfɛnm bó nnɔ nɛ ki cii' *Sufmbɛ kpaan' uʼbo iyɛ bɛ ń tien wɔ nà bre, nɛ u ye u li liɛbe' kí ñɛ Maseduɔnn ya tinfɛnm bó nɛ.
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 Nɛ binib biba pìɛre' wɔ. Bà pìɛre' wɔ nnɔ ya yel si: Sopatɛr, u yé Bere ya du ya nil nɛ, ki yé Pirus ya bijɛ nin Aristak nin Sekundus, bi yé Tesalonik ya du ya nib nɛ nin Gayus, u yé Dɛbe ya du ya nil nɛ nin Ticik nin Trofim, bi yé Asi ya tinfɛnm ya nib nɛ nin Timote.
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Binib bugbɛn liere' usɛn ki jon' Trowas ya du ni ki tì gu tɛ.
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 Tinbi wɔn, kpɔnɔ wà ŋa ŋmɔbe ñɔke ya *nacenku gɛ̀bre' nɛ ki yaan ti kɔn' buñɛrciɛnbu Filip ya du ni. Ti tì tu' bɛ Trowas ya du ni wienŋun daali nɛ, ki tien' len iwien ilole.
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 *Saba ya daali ya tajuɔku nɛ ti taan' tí ji Yonbdaan ya jier, nɛ Pɔl cin' ki tɔkeh binib Uwien ya gbɛr. Nì faa' la, u li bure ma nnɔ nɛ u tɔke' bɛ tù ki tì baa' kuyɔku ya siik.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 Ti taan' lidutɔtuɔl liba ya paaki ya duku ni nɛ. Ifr yɛbe kuduku nnɔ ni.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 Unacenfaan uba kɛ lidutɔtuɔl nnɔ ya dutaaku ya dubonl bo, bi yih wɔ Etikus. Pɔl tɔke' tigbɛr ki wuɔke' ma nnɔ nɛ migùɔnm ñɔ̀nde' unacenfaan nnɔ u gùɔn' ki gbɔkre', nɛ ki cere' ki lu' tingi. Bi jiire' bɛ ń fin wɔ ki laa' u kpo'-a!
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 Nɛn saan nɛ Pɔl jiire' ki bùɔn' ki yuure' wɔ, nɛ ki tɔke' bɛ ki ye: «Cuo mɛn niʼba, wa kpo'.»
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 Pɔl liɛbe' ki don' kuduku nnɔ ya paaki nɛ ki gbiire' Yonbdaan ya jier bi jin', nɛ u tí tɔke' bɛ tigbɛr ki wuɔke'. Nì tì tuo mifaam, nɛ u bure'.
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 Bi tuke' unacenfaan nnɔ ní u fuobe nɛ unil kɛ ya yɛnm duɔn'.
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Tinbi kɔn' buñɛrciɛnbu, ki liere' usɛn ki bure' Asɔs ya du bó. Pɔl ye ti li taa wɔ buñɛrciɛnbu ni nɛn bó nɛ, kimɛ u là yíe wɔ ń cuon nɛ kí jo niʼbó.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 U tì tu' tɛ Asɔs ni, nɛ ti taa' wɔ buñɛrciɛnbu nnɔ ni ti bure' Mitilɛnn ya du bó.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 Ti siere' niʼsaan ki bure', nì ŋmɔŋmɔbe ki tì faa' ki laa' ti gaake Kiyo ya dekl nɛ. Kutaaku faa' nɛ ti baa' lidektɔl saan, bi yih lɛ Samɔs, kutaaku tí liɛbe' ki faa' nɛ ti baa' Milɛ ya du ni.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Kimɛ Pɔl ŋa yíe wɔ ń wuɔke Asi ya tinfɛnm ni nɛ ki lɔke' Efɛs ya du. U là benh wɔ ń baa Yerusalɛm tonm nɛ, ki maaleh nì tuo' la, wɔ ń baa len *Pantekot ya nacenku ya daali.
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 Pɔl te Milɛ ya du ni, nɛ ki sɔn' ki yin' *Kristo ya taanl ya ciɛnb bà te Efɛs ya du ni nnɔ.
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Bi baa' uʼsaan uyo wà nnɔ, nɛ u tɔke' bɛ ki ye: «Kí ñɛ lidaali là nʼtaal tɛ Asi ya tinfɛnm ni nnɔ, ninbi nɛ bɛn n là fuobe nin nɛ idaan kɛ ma bo.
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 N jiin' nʼba tingi nɛ ki sɔn' Yonbdaan ya tuonl nin tinunsiir, ki jin' ijɛnd, kimɛ *Sufmbɛ biba là kpaan' iyɛ bɛ ń li teh nni nà bre nɛ.
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 N tɔke' nɛ *Yesu ya gbɛr binib taakeh nà saan nin niʼden ka bɔle' nɛ tigbɛr tà kɛ li tore nɛ.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 N tɔke' *Sufmbɛ nin bà ŋa yé *Sufmbɛ ki ye bɛ ń lèbre biʼtetem kí paan Uwien ya sɛn bo, kí teke Yonbdaan *Yesu kí ji.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 Fɛnfɛnnɔ min nɛ te usɛn ni ki joh Yerusalɛm nɔ. *Uwien ya Fuoñaanm nɛ wɔbn' nni ń jo. Ma bɛn nà li tì tu nni niʼbó.
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 Ama n nín bɛn ki ye *Mifuoñaanm tɔkeh nni idu kɛ ni ki teh bi li tì lòle nni niʼbó, kí jɛ̀nde nni mɔ.
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 Ama min ŋa nín tɔngeh nʼmiɛl tɛn lɛn nɛ yé nʼbo nibonmɔ̀nn. N yíe ń sɔn ki tì baa' nʼtuonl ya biɛn nɛ. N yíe ń tien Yonbdaan *Yesu ye ń tien nà nnɔ nɛ. Nɛn si: ń tɔke binib Uwien ya juokm ya gbɛmɔnmɔnt.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 «N là cuonh ki tɔkeh ninbi bà kɛ Uwien ya bɛl ya gbɛr nnɔ, n bɛn ki ye na ji li lɛ nni.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 Nɛn bo nɛ n tɔkeh nɛ dinnɔ wuɔ ki teh niʼni wà kɛ kpo' ki juore' fɛnfɛnm la, na ñɛn' min,
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 kimɛ n tɔke' nɛ Uwien yíe nà kɛ, ka bɔle' nɛ niba.
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 Li ŋuuke mɛn niʼba mɔnmɔnm, kí li ŋuuke binib bà *Mifuoñaanm guun' nɛ bɛ nnɔ mɔ mɔnmɔnm. Li likeh bɛ mɛn. Bi yé Uwien ya taanl nɛ. U taa' uʼBijɛ ya sɛ̀m nɛ ki dɛ' lɛ̀.
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 N bɛn ki ye n bure' la, binib li kɔ niʼni, kí li bre tɛn ikɛ̀r, kí li nuunh bɛ ń bere litaanl nnɔ, kí tien liʼnib nà bre ka ń lɔkre uba mɔnɔn.
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 Bitonnɛndɛnb li ñɛ ninbi mɔnɔn ni kí lɛre binib bà teke' *Yesu ki jin' nnɔ bɛ ń wiɛ uʼsɛn kí paan bɛn bo.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 Nɛn bo, la gɔh mɛn, kí li tiɛn kí ye ibin ita sɔ n gbiereh niʼni wà kɛ nin tinunsiir nɛ ñɔnku nin wien ni.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 «Fɛnfɛnnɔ n taa' nɛ ki ŋukn' Uwien; ki tɔkeh nɛ ki teh ní tiɛre Uwien ya juokm ya gbɛr bó. Tigbɛr nnɔ ŋmɔbe mituɔm, ki li cère ní li faa mitekjim ni, ki li de nɛ lifaal là u bonde' lɛ̀ ki ble' binib bà kɛ yé uʼyaab nnɔ.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 N là te niʼsaan ma nnɔ, ma binbe' uba ya likbu ki niireh nin uʼwɛngolkaar.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Ninbi mɔnɔn bɛn ki ye n ya nɔjɛ bo nɛ min nin nʼtɔntɔknlieb là fuobe.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 N tuu ki sɔnh ki wɔngeh nɛ ki teh niʼmɔ ń li sɔnh nin inunmɔ́n ŋɔ kí li toreh bijiinb, kí li tiɛn Yonbdaan *Yesu mɔnɔn là len' liñɔbonl là ki ye: ‹Wà dienh ya yɛnm sɔnge ki cɛn' wà teknh nnɔ.› »
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 Pɔl len' ki tì gben', nɛ wɔn nin bɛn kɛ gbaan' nɛ u kàare'.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 Nɛn saan nɛ biʼkɛ cin' ki muɔh ki joh ki tì lɔkndeh Pɔl.
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 Biʼyɛnm tùɔre' ki saa' u len' liñɔbonl là ki ye ba ji li lɛ wɔ nnɔ bo nɛ, nɛ ki pìɛre' wɔ, wɔ ń tì kɔ buñɛrciɛnbu.
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.