Atos 20
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs ARIB
1 Kukpiinku nnɔ ya waaku tì ŋmile' ma nnɔ, nɛ Pɔl cère' binib bà teke' *Yesu ki jin' nnɔ taan' uʼsaan, nɛ u saake' biʼgbɛnɛnt, ki cɛ̀be' bɛ ki bure' Maseduɔnn ya tinfɛnm bó.
1 Depois que cessou o alvoroço, Paulo mandou chamar os discípulos e, tendo-os exortado, despediu-se e partiu para a Macedônia.
2 U ñɛh idu yà te mitinfɛnm nnɔ ni, ki tɔkeh binib bà teke' *Yesu ki jin' nnɔ tigbɛr tù yɛbe ki saakreh biʼgbɛnɛnt, ki tì baa' Grɛs ya du ni,
2 E, havendo andado por aquelas regiões, exortando os discípulos com muitas palavras, veio à Grécia.
3 ki tien' len iŋmaale ita. U là benh wɔ ń kɔ buñɛrciɛnbu uyo wà kí jo Siri ya tinfɛnm bó nnɔ nɛ ki cii' *Sufmbɛ kpaan' uʼbo iyɛ bɛ ń tien wɔ nà bre, nɛ u ye u li liɛbe' kí ñɛ Maseduɔnn ya tinfɛnm bó nɛ.
3 Depois de passar ali três meses, visto terem os judeus armado uma cilada contra ele quando ia embarcar para a Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Nɛ binib biba pìɛre' wɔ. Bà pìɛre' wɔ nnɔ ya yel si: Sopatɛr, u yé Bere ya du ya nil nɛ, ki yé Pirus ya bijɛ nin Aristak nin Sekundus, bi yé Tesalonik ya du ya nib nɛ nin Gayus, u yé Dɛbe ya du ya nil nɛ nin Ticik nin Trofim, bi yé Asi ya tinfɛnm ya nib nɛ nin Timote.
4 Acompanhou-o Sópater de Beréia, filho de Pirro; bem como dos de Tessalônica, Aristarco e Segundo; Gaio de Derbe e Timóteo; e dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 Binib bugbɛn liere' usɛn ki jon' Trowas ya du ni ki tì gu tɛ.
5 Estes porém, foram adiante e nos esperavam em Trôade.
6 Tinbi wɔn, kpɔnɔ wà ŋa ŋmɔbe ñɔke ya *nacenku gɛ̀bre' nɛ ki yaan ti kɔn' buñɛrciɛnbu Filip ya du ni. Ti tì tu' bɛ Trowas ya du ni wienŋun daali nɛ, ki tien' len iwien ilole.
6 E nós, depois dos dias dos pães ázimos, navegamos de Filipos, e em cinco dias fomos ter com eles em Trôade, onde nos detivemos sete dias.
7 *Saba ya daali ya tajuɔku nɛ ti taan' tí ji Yonbdaan ya jier, nɛ Pɔl cin' ki tɔkeh binib Uwien ya gbɛr. Nì faa' la, u li bure ma nnɔ nɛ u tɔke' bɛ tù ki tì baa' kuyɔku ya siik.
7 No primeiro dia da semana, tendo-nos reunido a fim de partir o pão, Paulo, que havia de sair no dia seguinte, falava com eles, e prolongou o seu discurso até a meia-noite.
8 Ti taan' lidutɔtuɔl liba ya paaki ya duku ni nɛ. Ifr yɛbe kuduku nnɔ ni.
8 Ora, havia muitas luzes no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Unacenfaan uba kɛ lidutɔtuɔl nnɔ ya dutaaku ya dubonl bo, bi yih wɔ Etikus. Pɔl tɔke' tigbɛr ki wuɔke' ma nnɔ nɛ migùɔnm ñɔ̀nde' unacenfaan nnɔ u gùɔn' ki gbɔkre', nɛ ki cere' ki lu' tingi. Bi jiire' bɛ ń fin wɔ ki laa' u kpo'-a!
9 E certo jovem, por nome Êutico, que estava sentado na janela, tomado de um sono profundo enquanto Paulo prolongava ainda mais o seu sermão, vencido pelo sono caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Nɛn saan nɛ Pɔl jiire' ki bùɔn' ki yuure' wɔ, nɛ ki tɔke' bɛ ki ye: «Cuo mɛn niʼba, wa kpo'.»
10 Tendo Paulo descido, debruçou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, pois a sua alma está nele.
11 Pɔl liɛbe' ki don' kuduku nnɔ ya paaki nɛ ki gbiire' Yonbdaan ya jier bi jin', nɛ u tí tɔke' bɛ tigbɛr ki wuɔke'. Nì tì tuo mifaam, nɛ u bure'.
11 Então subiu, e tendo partido o pão e comido, ainda lhes falou largamente até o romper do dia; e assim partiu.
12 Bi tuke' unacenfaan nnɔ ní u fuobe nɛ unil kɛ ya yɛnm duɔn'.
12 E levaram vivo o jovem e ficaram muito consolados.
13 Tinbi kɔn' buñɛrciɛnbu, ki liere' usɛn ki bure' Asɔs ya du bó. Pɔl ye ti li taa wɔ buñɛrciɛnbu ni nɛn bó nɛ, kimɛ u là yíe wɔ ń cuon nɛ kí jo niʼbó.
13 Nós, porém, tomando a dianteira e embarcando, navegamos para Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque ele, havendo de ir por terra, assim o ordenara.
14 U tì tu' tɛ Asɔs ni, nɛ ti taa' wɔ buñɛrciɛnbu nnɔ ni ti bure' Mitilɛnn ya du bó.
14 E, logo que nos alcançou em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;
15 Ti siere' niʼsaan ki bure', nì ŋmɔŋmɔbe ki tì faa' ki laa' ti gaake Kiyo ya dekl nɛ. Kutaaku faa' nɛ ti baa' lidektɔl saan, bi yih lɛ Samɔs, kutaaku tí liɛbe' ki faa' nɛ ti baa' Milɛ ya du ni.
15 e navegando dali, chegamos no dia imediato defronte de Quios, no outro aportamos a Samos e {e tendo-nos demorado em Trogílio, chegamos,} no dia seguinte a Mileto.
16 Kimɛ Pɔl ŋa yíe wɔ ń wuɔke Asi ya tinfɛnm ni nɛ ki lɔke' Efɛs ya du. U là benh wɔ ń baa Yerusalɛm tonm nɛ, ki maaleh nì tuo' la, wɔ ń baa len *Pantekot ya nacenku ya daali.
16 Porque Paulo havia determinado passar ao largo de Éfeso, para não se demorar na Ásia; pois se apressava para estar em Jerusalém no dia de Pentecostes, se lhe fosse possível.
17 Pɔl te Milɛ ya du ni, nɛ ki sɔn' ki yin' *Kristo ya taanl ya ciɛnb bà te Efɛs ya du ni nnɔ.
17 De Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Bi baa' uʼsaan uyo wà nnɔ, nɛ u tɔke' bɛ ki ye: «Kí ñɛ lidaali là nʼtaal tɛ Asi ya tinfɛnm ni nnɔ, ninbi nɛ bɛn n là fuobe nin nɛ idaan kɛ ma bo.
18 E, tendo eles chegado, disse-lhes: Vós bem sabeis de que modo me tenho portado entre vós sempre, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,
19 N jiin' nʼba tingi nɛ ki sɔn' Yonbdaan ya tuonl nin tinunsiir, ki jin' ijɛnd, kimɛ *Sufmbɛ biba là kpaan' iyɛ bɛ ń li teh nni nà bre nɛ.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade, e com lágrimas e provações que pelas ciladas dos judeus me sobrevieram;
20 N tɔke' nɛ *Yesu ya gbɛr binib taakeh nà saan nin niʼden ka bɔle' nɛ tigbɛr tà kɛ li tore nɛ.
20 como não me esquivei de vos anunciar coisa alguma que útil seja, ensinando-vos publicamente e de casa em casa,
21 N tɔke' *Sufmbɛ nin bà ŋa yé *Sufmbɛ ki ye bɛ ń lèbre biʼtetem kí paan Uwien ya sɛn bo, kí teke Yonbdaan *Yesu kí ji.
21 testificando, tanto a judeus como a gregos, o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 Fɛnfɛnnɔ min nɛ te usɛn ni ki joh Yerusalɛm nɔ. *Uwien ya Fuoñaanm nɛ wɔbn' nni ń jo. Ma bɛn nà li tì tu nni niʼbó.
22 Agora, eis que eu, constrangido no meu espírito, vou a Jerusalém, não sabendo o que ali acontecerá,
23 Ama n nín bɛn ki ye *Mifuoñaanm tɔkeh nni idu kɛ ni ki teh bi li tì lòle nni niʼbó, kí jɛ̀nde nni mɔ.
23 senão o que o Espírito Santo me testifica, de cidade em cidade, dizendo que me esperam prisões e tribulações,
24 Ama min ŋa nín tɔngeh nʼmiɛl tɛn lɛn nɛ yé nʼbo nibonmɔ̀nn. N yíe ń sɔn ki tì baa' nʼtuonl ya biɛn nɛ. N yíe ń tien Yonbdaan *Yesu ye ń tien nà nnɔ nɛ. Nɛn si: ń tɔke binib Uwien ya juokm ya gbɛmɔnmɔnt.
24 mas em nada tenho a minha vida como preciosa para mim, contando que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 «N là cuonh ki tɔkeh ninbi bà kɛ Uwien ya bɛl ya gbɛr nnɔ, n bɛn ki ye na ji li lɛ nni.
25 E eis agora, sei que nenhum de vós, por entre os quais passei pregando o reino de Deus, jamais tornará a ver o meu rosto.
26 Nɛn bo nɛ n tɔkeh nɛ dinnɔ wuɔ ki teh niʼni wà kɛ kpo' ki juore' fɛnfɛnm la, na ñɛn' min,
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos.
27 kimɛ n tɔke' nɛ Uwien yíe nà kɛ, ka bɔle' nɛ niba.
27 Porque não me esquivei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 Li ŋuuke mɛn niʼba mɔnmɔnm, kí li ŋuuke binib bà *Mifuoñaanm guun' nɛ bɛ nnɔ mɔ mɔnmɔnm. Li likeh bɛ mɛn. Bi yé Uwien ya taanl nɛ. U taa' uʼBijɛ ya sɛ̀m nɛ ki dɛ' lɛ̀.
28 Cuidai pois de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele adquiriu com seu próprio sangue.
29 N bɛn ki ye n bure' la, binib li kɔ niʼni, kí li bre tɛn ikɛ̀r, kí li nuunh bɛ ń bere litaanl nnɔ, kí tien liʼnib nà bre ka ń lɔkre uba mɔnɔn.
29 Eu sei que depois da minha partida entrarão no meio de vós lobos cruéis que não pouparão rebanho,
30 Bitonnɛndɛnb li ñɛ ninbi mɔnɔn ni kí lɛre binib bà teke' *Yesu ki jin' nnɔ bɛ ń wiɛ uʼsɛn kí paan bɛn bo.
30 e que dentre vós mesmos se levantarão homens, falando coisas perversas para atrair os discípulos após si.
31 Nɛn bo, la gɔh mɛn, kí li tiɛn kí ye ibin ita sɔ n gbiereh niʼni wà kɛ nin tinunsiir nɛ ñɔnku nin wien ni.
31 Portanto vigiai, lembrando-vos de que por três anos não cessei noite e dia de admoestar com lágrimas a cada um de vós.
32 «Fɛnfɛnnɔ n taa' nɛ ki ŋukn' Uwien; ki tɔkeh nɛ ki teh ní tiɛre Uwien ya juokm ya gbɛr bó. Tigbɛr nnɔ ŋmɔbe mituɔm, ki li cère ní li faa mitekjim ni, ki li de nɛ lifaal là u bonde' lɛ̀ ki ble' binib bà kɛ yé uʼyaab nnɔ.
32 Agora pois, vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.
33 N là te niʼsaan ma nnɔ, ma binbe' uba ya likbu ki niireh nin uʼwɛngolkaar.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Ninbi mɔnɔn bɛn ki ye n ya nɔjɛ bo nɛ min nin nʼtɔntɔknlieb là fuobe.
34 Vós mesmos sabeis que estas mãos proveram as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 N tuu ki sɔnh ki wɔngeh nɛ ki teh niʼmɔ ń li sɔnh nin inunmɔ́n ŋɔ kí li toreh bijiinb, kí li tiɛn Yonbdaan *Yesu mɔnɔn là len' liñɔbonl là ki ye: ‹Wà dienh ya yɛnm sɔnge ki cɛn' wà teknh nnɔ.› »
35 Em tudo vos dei o exemplo de que assim trabalhando, é necessário socorrer os enfermos, recordando as palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: Coisa mais bem-aventurada é dar do que receber.
36 Pɔl len' ki tì gben', nɛ wɔn nin bɛn kɛ gbaan' nɛ u kàare'.
36 Havendo dito isto, pôs-se de joelhos, e orou com todos eles.
37 Nɛn saan nɛ biʼkɛ cin' ki muɔh ki joh ki tì lɔkndeh Pɔl.
37 E levantou-se um grande pranto entre todos, e lançando-se ao pescoço de Paulo, beijavam-no.
38 Biʼyɛnm tùɔre' ki saa' u len' liñɔbonl là ki ye ba ji li lɛ wɔ nnɔ bo nɛ, nɛ ki pìɛre' wɔ, wɔ ń tì kɔ buñɛrciɛnbu.
38 Entristecendo-se principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.