Atos 16

Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Pɔl nin Silas tì baa' Dɛbe nin Lista ya du ni, ki laa' ujɛ uba teke' *Yesu ki jin' ki te mifɛnm nnɔ, bi yih wɔ Timote. Uʼnaa yé Suf nɛ, ki teke' *Yesu ki jin', nɛ uʼbaa yé Grɛk.
1 Chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Binib bà teke' *Yesu ki jin' ki te Lista nin Ikoniyɔm ya du ni nnɔ kɛ pɛ̀keh Timote nɛ.
2 dele davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Pɔl yíe Timote ń pìɛre wɔ. *Sufmbɛ bà te niʼsaan nnɔ bo nɛ u jiɛ' Timote ya punl, kimɛ *Sufmbɛ nnɔ kɛ bɛn ki ye Timote ya baa yé Grɛk nɛ.
3 Quis Paulo que ele fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 Bi cuonh ki ñɛh idu ni ma nnɔ, nɛ ki tɔkeh binib bà teke' ki jin' ki te iʼni nnɔ, *Yesu ya tondb nin uʼtaanl yaab ya ciɛnb bà te Yerusalɛm ni ñɛn' isɛn yà nnɔ, nɛ ki sureh bɛ bɛ ń li pɛ iʼbo.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos, para que as observassem, as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém.
5 Nɛn bo nɛ *Kristo ya táan yaab faakreh mitekjim ni, nɛ binitɔb teknh wɔ ki jinh ki pukndeh biʼbó daan kɛ daan.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 *Mifuoñaanm pien' Pɔl nin uʼtɔntɔknlieb bi la tɔke Uwien ya gbɛr Asi ya tinfɛnm ni. Nɛn bo nɛ bi gɛ̀bre' Friji nin Galasi ya tinfɛnm,
6 E, percorrendo a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na Ásia,
7 ki tì baa' Misi ya tinbiɛn, ki maaleh bɛ ń jo Bitini ya tinfɛnm ni, nɛ *Yesu ya Fuoñaanm ŋa de' bɛ sɛn.
7 defrontando Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Nɛn saan nɛ bi gɛ̀bre' Misi ya tinfɛnm, ki tì baa' Trowas ya du ni.
8 E, tendo contornado Mísia, desceram a Trôade.
9 Kuñɔnku nɛ Pɔl laa' Maseduɔnn ya tinfɛnm ya jɛ uba tidɛknt yaam, u se uʼsaan ki gbáanh wɔ ki teh wɔ ń baa ní Maseduɔnn kí lá tore bɛ.
9 À noite, sobreveio a Paulo uma visão na qual um varão macedônio estava em pé e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Pɔl laa' Maseduɔnn ya jɛ nnɔ tidɛknt yaam ma nnɔ, nɛ ti pɔk ki bonde' i ya tàan bo, tí jo Maseduɔnn ya tinfɛnm bó, kimɛ ti bɛnde' ki ye Uwien nɛ yin' tɛ niʼbó tí tì tɔke uʼgbɛmɔnmɔnt.
10 Assim que teve a visão, imediatamente, procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Nɛn saan nɛ ti kɔn' buñɛrciɛnbu Trowas ya du ni, ki cubn' Samotras ya dekl bó. Kutaaku faa' nɛ ti bure' Neyapoli ya du bó.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, seguimos em direitura a Samotrácia, no dia seguinte, a Neápolis
12 Nɛ ki ñɛn' nɛn saan, ki jon' Filip ya du bó; u yé Maseduɔnn ya tinfɛnm ya ducɛnciɛn nɛ. Erom yaab nɛ ŋuuke udu nnɔ. Ti tien' uʼni iwenkàankɛ nɛ.
12 e dali, a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 *Saba ya daali, nɛ ti ñɛn' udu nnɔ ni, ki jon' ukpen uba ya gbaal. Ti maale' ki ye *Sufmbɛ taakeh nà saan ki kàareh lii te nɛ̀ nɛ. Ti laa' bipiib biba taan' niʼsaan, nɛ ti kɛ̀le' ki tɔke' bɛ Uwien ya gbɛr.
13 No sábado, saímos da cidade para junto do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que para ali tinham concorrido.
14 Upii uba là te biʼni, bi yih wɔ Lidi. U yé Tiyatiir ya du ya pii nɛ, ki pukeh Uwien, ki kuɔreh ikpɛlde ì mɔn ki yé imɔ́nmɔ́n. Yonbdaan cìbre' uʼyɛnm ki cère' u cenge' mɔnmɔnm, ki tuo' Pɔl len' nà nnɔ.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Ti sìi' wɔn nin uʼden yaab kɛ Uwien ya ñunm ma nnɔ, nɛ u tɔke' tɛ ki ye: «Ni tuo' ki ye n mɔnbe ki teke' Yonbdaan ki jin' la, dɛn mɛn, kí li te nʼden.» Nɛ ki cɛ́kn' tɛ ti tuo'.
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos rogou, dizendo: Se julgais que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa e aí ficai. E nos constrangeu a isso.
16 Lidaali liba nɛ ti tí là joh bi taakeh nà saan ki kàareh nnɔ. Nɛ ujɛfaan uba cende' tɛ usɛn ni, ki yé uyonb; ki ŋmɔbe ipol iba, ki tɔkeh binib nà li wun ń tien. U teh nnɔ nɛ ki lɛnh lifaal lì yɛbe ki dienh uʼcɛnbaambɛ.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, nos saiu ao encontro uma jovem possessa de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 U paan' tinbi nin Pɔl bo ki wuureh ki teh: «Binib biɛ nɔ yé Uwien wà ŋa ŋmɔbe Nacentɔ ya tonsɔnb nɛ. Bi tɔkeh nɛ ni li kpìen usɛn wà kí ŋmɛre nɛ.»
17 Seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vos anunciam o caminho da salvação.
18 U teh nnɔ nɛ idaan kɛ, Pɔl ya benku ni tì piebe', nɛ u jiɛbe' ki tɔke' ipol nnɔ ki ye: «Yesu Kristo ya yel bo, siere mɛn uʼsaan.» Nɛ ì siere' uʼsaan i ya tàan bo.
18 Isto se repetia por muitos dias. Então, Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, eu te mando: retira-te dela. E ele, na mesma hora, saiu.
19 Tɔ, ujɛfaan nnɔ ya cɛnbaambɛ laa' ba ji li fre kí lɛ faal uʼbo, nɛ bi cuo' Pɔl nin Silas, ki tuke' bɛ ufaa bo ki jon' udu nnɔ ya nib taakeh nà saan nnɔ, ŋɔ uʼciɛnb ń bu bɛ tibuur.
19 Vendo os seus senhores que se lhes desfizera a esperança do lucro, agarrando em Paulo e Silas, os arrastaram para a praça, à presença das autoridades;
20 Nɛ ki taa' bɛ ki wuɔn' Erom yaab ya buur ya ciɛnb ki ye: «Binib biɛ nɔ yé *Sufmbɛ nɛ, ki tuke' fɛnfɛnm ki baa' tiʼdu ni,
20 e, levando-os aos pretores, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 ki wɔknh mitetem mà ŋa kpɛ tinbi Erom yaab ń tuo mɛ̀, ki niireh nin tí paan miʼbo.»
21 propagando costumes que não podemos receber, nem praticar, porque somos romanos.
22 Bi len' nnɔ ma nnɔ nɛ linigol kpre' biʼbo. Tibuur yaab nnɔ dɛre' ki gore' Pɔl nin Silas ya wɛnt, nɛ ki ye bɛ ń ñì bɛ ilɛnbɛn.
22 Levantou-se a multidão, unida contra eles, e os pretores, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá-los com varas.
23 Bi ñi' bɛ cɛɛn, nɛ ki taa' bɛ ki tì pɛkn', ki tɔke' wà gu lipɛkl nnɔ ki ye wɔ ń li gu bɛ mɔnmɔnm.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram no cárcere, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Bi tɔke' wɔ ma nnɔ nɛ u kuɔn' bɛ lipɛkl ya dubenku ni, ki taa' biʼtàan ki sɛkn' idɔ ya ŋmɔbe ibon ni, ki lòle' ki mɔkn' yì.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 Nì tì tuo kuyɔku, nɛ Pɔl nin Silas te ki kàareh, ki gɛh iyuon ki pɛ̀keh Uwien, nɛ lipɛkl ya nitɔb cengeh biʼbó.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Nɛ kitink jènge' i ya tàan bo ki gbien', ki cère' lipɛkl ya duku ya tɛnpuul mɔ jènge', nɛ liʼnagɛnt kɛ pìpìire'. Tikudɔkr tà lùo lipɛkl ya nib nnɔ kɛ cecere'.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; abriram-se todas as portas, e soltaram-se as cadeias de todos.
27 Wà gu lipɛkl nnɔ fìnde', ki laa' tinagɛnt yɛyɛ ma nnɔ, nɛ u nɛ̀re' uʼjusiek wɔ ń ku uʼba, ki maaleh ki teh lipɛkl ya nib nnɔ kɛ ñɛn' ki sɛnsɛn' nɛ.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas do cárcere, puxando da espada, ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Nɛ Pɔl tiɛn' uʼbo ki ye: «La tien aʼba nà bre, tiʼkɛ te niʼsaan.»
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos!
29 Wà gu lipɛkl nnɔ ye bɛ ń taa umu ní, nɛ ki tòre' ki kɔn' lipɛkl ya du ni, ki gbaan' Pɔl nin Silas ya nun bó, uʼgbɛnɛnt kɛ ŋɔh.
29 Então, o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou precipitadamente e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Ni ya puoli bó nɛ u taa' bɛ ki ñɛn' saali, ki niire' bɛ ki ye: «Biciɛnbɛ, n li tien mila kí ŋmɛre?»
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Nɛ bi jiin' wɔ ki ye: «Teke Yonbdaan *Yesu kí ji, sin nin aʼden yaab kɛ li ŋmɛre.»
31 Responderam-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Nɛn saan nɛ bi tɔke' wɔn nin uʼden yaab kɛ Yonbdaan ya gbɛr.
32 E lhe pregaram a palavra de Deus e a todos os de sua casa.
33 Nɛ u taa' bɛ u ya yo kuñɔnku nnɔ kɛ ki tì sɔkre' bi wun ñiñi' bɛ ma nnɔ ya gbìɛn. Nɛ Pɔl nin Silas sìi' wɔn nin uʼden yaab kɛ Uwien ya ñunm i ya tàan bo.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes os vergões dos açoites. A seguir, foi ele batizado, e todos os seus.
34 Nɛ u taa' Pɔl nin Silas ki jon' uʼden, ki tì de' bɛ tijier. U teke' Uwien ki jin' ma nnɔ nɛ wɔn nin uʼden yaab te uyɛnsɔnge ni.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, lhes pôs a mesa; e, com todos os seus, manifestava grande alegria, por terem crido em Deus.
35 Kutaaku faa' nɛ Erom ya buur yaab nnɔ sɔn' biʼsojambɛ bɛ ń jo kí tì tɔke wà gu lipɛkl nnɔ wɔ ń taa bijɛb nnɔ kí wiɛ.
35 Quando amanheceu, os pretores enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem: Põe aqueles homens em liberdade.
36 Wà gu lipɛkl nnɔ tɔke' Pɔl ki ye tibuur yaab sɔn' ki tɔke' nni ki ye ń taa nɛ kí wiɛ. Nɛn bo, ñɛ mɛn kí li joh nin uyɛnduɔn.
36 Então, o carcereiro comunicou a Paulo estas palavras: Os pretores ordenaram que fôsseis postos em liberdade. Agora, pois, saí e ide em paz.
37 Nɛ Pɔl ye: «Tibuur yaab cère' bi ñiñi' tinbi Erom yaab binib ya nun bó ka bun' tɛ buur, nɛ ki pɛkn' tɛ. Fɛnfɛnnɔ bi ji yíe bɛ ń bɔle kí wiɛ tɛ ma nɔ, ta ń tuo. Cère tibuur yaab bugbɛn ń baa kí ñɛn tɛ.»
37 Paulo, porém, lhes replicou: Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos recolheram ao cárcere, sendo nós cidadãos romanos; querem agora, às ocultas, lançar-nos fora? Não será assim; pelo contrário, venham eles e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Sojambɛ nnɔ liɛbe' ki tì tɔke' tibuur yaab nnɔ Pɔl len' nà nnɔ. Bi cii' Pɔl nin Silas yé Erom yaab ma nnɔ nɛ bujɛwaanbu cuo' bɛ.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos pretores; e estes ficaram possuídos de temor, quando souberam que se tratava de cidadãos romanos.
39 Nɛ bi baa' Pɔl nin Silas saan ki tien' bɛ kafala, nɛ ki ñɛn' bɛ lipɛkl ni, ki gbáan' bɛ bɛ ń siere udu nnɔ ni.
39 Então, foram ter com eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, rogaram que se retirassem da cidade.
40 Pɔl nin Silas ñɛn' kupɛnpɛkndu nnɔ ni, nɛ ki jon' Lidi den, ki laa' binib bà teke' *Yesu ki jin' nnɔ, ki saake' biʼgbɛnɛnt, nɛ ki bure'. |src="Paul2-BW.ai" size="Span" loc="Acts 16:40" copy="SIL" ref="Itùon 16:40"
40 Tendo-se retirado do cárcere, dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os confortaram. Então, partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.