Atos 10
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs NAA
1 Ujɛ uba là te Sesare ya du ni, bi yih wɔ Kɔrnɛyi. U yé Sojambɛ kobk ya ciɛn nɛ. Bi yih Sojacɛkl nnɔ «Itali ya Sojambɛ nɛ.»
1 Em Cesareia morava um homem chamado Cornélio, que era centurião de uma companhia do exército chamada Italiana.
2 Kɔrnɛyi nin uʼden yaab kɛ pɛ Uwien bo mɔnmɔnm nɛ, ki boh wɔ. U punh bijiinb mipum ki gbiekeh, ki kàareh idaan kɛ.
2 Era piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, fazendo muitas esmolas ao povo e orando sempre a Deus.
3 Lidaali liba ya tajuɔku tikur tuta ya yo, nɛ u cinbe ki laa' Uwien ya tond uba tidɛknt yaam, u kɔn' ní uʼsaan ki yin' wɔ ki ye: «Kɔrnɛyi.»
3 Um dia, por volta das três horas da tarde, durante uma visão, esse homem viu claramente um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 U liike' Uwien ya tond nnɔ, nɛ bujɛwaanbu cuo' wɔ, nɛ u ye: «Yonbdaan, a ye ba?» Nɛ Uwien ya tond nnɔ tɔke' wɔ ki ye: «Aʼkaare nin a punh bijiinb mipum ma nnɔ nɛ cère' Uwien tiɛre' aʼbó.
4 — Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: — O que é, Senhor? E o anjo lhe disse: — As suas orações e as suas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Fɛnfɛnnɔ, sɔn binib bɛ ń jo Yope ya du ni, kí tì yin ujɛ uba ní, bi yih wɔ Simɔn, ki baanh wɔ Piɛr.
5 Agora envie mensageiros a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro.
6 U te ugbɔnjɛbl uba den nɛ, bi yih uʼmɔ Simɔn. Iden nnɔ te miñunciɛnm ya gbaal nɛ.»
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Uwien ya tond wà len' nin Kɔrnɛyi nnɔ bure', nɛ Kɔrnɛyi pɔk ki yin' uʼtonsɔnb ni bile nin uʼsojambɛ bà te uʼsaan idaan kɛ, ki sɔnh wɔ itùon nnɔ ni ya uba, wà pɛ Uwien bo mɔnmɔnm nnɔ,
7 Logo que o anjo que lhe falava se retirou, Cornélio chamou dois dos seus servos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 ki tɔke' bɛ u laa' nà nnɔ kɛ, nɛ ki sɔn' bɛ Yope ya du bó.
8 e, depois de lhes explicar tudo, mandou que fossem a Jope.
9 Kutaaku faa' ki laa' bi te usɛn ni ki nɛke Yope ya du. Kuwensiiku ya yo, nɛ Piɛr don' u te kudulɛkaaku kùa ni nnɔ ya paaki wɔ ń kàare.
9 No dia seguinte, enquanto eles viajavam e já estavam perto da cidade de Jope, Pedro subiu ao terraço, por volta do meio-dia, a fim de orar.
10 Mikònm cuo' wɔ, nɛ u yíe wɔ ń ji. Bi teh tijier bɛ ń de wɔ uyo wà nnɔ, nɛ u laa' tidɛknt yaam,
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase.
11 kutaaku yɛ, ki laa' nibonn niba, nì naan bukpɛlbu ki piɛ, bi co niʼñɔgbɛn inan nì jiinh ní tingi.
11 Viu o céu aberto e um objeto como se fosse um grande lençol, que descia do céu e era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Itàan inan ya wɛnt kɛ ya bol nin tiwɛnt tà fuunh kubenku bo kɛ ya bol nin inuɔn kɛ ya bol te nibonn nnɔ bo.
12 contendo todo tipo de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Nɛ u cii' uniɛke uba bó u ye: «Piɛr, fii kí ku kí ŋmɔn.»
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele:
14 Nɛ Piɛr ye: «Kayi, Yonbdaan, n tì fii' ma, ma ŋmɔn' nibonn nà yé likuɔl, ki yé tijɔknt ya bonn fiebu.»
14 Mas Pedro respondeu: — De modo nenhum, Senhor! Porque nunca comi nada que fosse impuro ou imundo.
15 Nɛ uniɛke nnɔ tí ye: «Uwien mɔnge' nà la, la ye nì yé jɔknt.»
15 Pela segunda vez, a voz lhe falou:
16 Uniɛke nnɔ ye nnɔ bolm mita, nɛ nibonn nnɔ pɔk ki liɛbe' ki don' kutaaku.
16 Isso aconteceu três vezes, e, em seguida, aquele objeto foi levado de volta para o céu.
17 Uyo wà Piɛr te ki maaleh wɔ ń bɛnde u laa' nibonn nà tidɛknt yaam nnɔ ya tingi nnɔ, nɛ binib bà Kɔrnɛyi sɔn' bɛ, bi te ki niireh bɛ ń bɛnde Simɔn den nnɔ baa' niʼsaan, ki lá sere' bunañɔbu ni,
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta.
18 nɛ ki yin' ki niire' ki ye: «Ujɛ wà bi yih wɔ Simɔn, ki baanh wɔ Piɛr nnɔ te iden yà sɔ-ɔɔ?»
18 Chamando, perguntaram se ali estava hospedado Simão, que também é chamado de Pedro.
19 Piɛr laan biɛ ki te ki maaleh u laa' nibonn nà tidɛknt yaam nnɔ ya tingi, nɛ *Mifuoñaanm tɔke' wɔ ki ye: «Liike, bijɛb bita biba nuunh ŋɛ.
19 Enquanto Pedro meditava a respeito da visão, o Espírito lhe disse: — Estão aí três homens à sua procura.
20 Fii kí jiire, kí paan biʼbo, ki la jie, kimɛ min nɛ sɔn' bɛ ní.»
20 Portanto, levante-se, desça e vá com eles, sem hesitar; porque eu os enviei.
21 Nɛ Piɛr jiire', ki tɔke' bijɛb nnɔ ki ye: «Min nɛ yé unil wà ni nuunh wɔ nnɔ. Ni nuunh nni bɛ bo?»
21 Então Pedro desceu e disse àqueles homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. O que os traz até aqui?
22 Nɛ bi tɔke' wɔ ki ye: «Kɔrnɛyi nɛ sɔn' tɛ ní. U yé Sojambɛ kobk ya ciɛn nɛ, ki yé ugbɛmɔ̀ndaan, ki boh Uwien. *Sufmbɛ kɛ pɛ̀keh wɔ ki gbiekeh nɛ. Uwien ya tond uba tɔke' wɔ ki ye wɔ ń yin ŋɛ, á baa uʼden wɔ ń cenge aʼgbɛr.»
22 Então disseram: — O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo a mandar chamar você para a casa dele e ouvir o que você tem a dizer.
23 Piɛr taa' bɛ ki kɔn', ki cère' bi gɔn'.
23 Pedro, então, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, Pedro se aprontou e foi com eles. Também alguns irmãos dos que moravam em Jope foram com ele.
24 Nì tí liɛbe' ki faa' nɛ Piɛr baa' Sesare ya du ni. U baa' ki laa' Kɔrnɛyi yin' uʼden yaab nin uʼjɔtiemɔ̀nb bi taan' ŋɔ, ki kɛ ki gu wɔ.
24 No dia seguinte, Pedro chegou a Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido os seus parentes e os amigos mais íntimos.
25 Piɛr baa' uyo wà nnɔ, nɛ Kɔrnɛyi tuobe' wɔ, ki lá gbaan' uʼnintuɔli, ki puke' wɔ.
25 Quando Pedro estava por entrar, Cornélio foi ao seu encontro e, prostrando-se aos pés dele, o adorou.
26 Nɛ Piɛr tɔke' wɔ ki ye: «Fii», nɛ ki cuo' wɔ ki fin' ki ye: «Nʼmɔ yé unisaal nɛ.»
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: — Levante-se, porque eu também sou apenas um homem.
27 U lienh nin wɔ ki tì kɔn', nɛ ki laa' binib taan' ki yɛbe.
27 Falando com ele, Pedro entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 Nɛ u tɔke' bɛ ki ye: «Ninbi, ni bɛn ki ye unil wà kɛ yé Suf ŋa ŋmɔbe sɛn wɔ ń kɔ wà ŋa yé Suf den bii wɔ ń taan nin udaan. Ama min wɔn Uwien wuɔn' nni ki ye n la ye uba yé jɔknt ka kpɛ ń nɛkn wɔ.
28 a quem se dirigiu, dizendo: — Vocês bem sabem que um judeu está proibido de se juntar a um gentio ou de entrar na casa dele. Mas Deus me mostrou que não devo considerar ninguém impuro ou imundo.
29 Nɛn bo nɛ ni yin' nni ma nnɔ, n baa', ka yìe'. N ji niireh nɛ nɛ, ni cinbe ki yin' nni bɛ bo?»
29 Por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. E agora pergunto: Por que motivo vocês mandaram me chamar?
30 Nɛ Kɔrnɛyi tɔke' wɔ ki ye: «Dɛtɔlbó ya tajuɔku tikur tuta ya yo, tɛn wu ya yo, n là te nʼden ki kàareh, nɛ ki laa' ujɛ uba i ya tàan bo, u se nʼnun bó ki guo tikpɛlcɛr tù windeh teen.
30 Cornélio respondeu: — Faz hoje quatro dias que, mais ou menos por esta hora, às três da tarde, eu estava orando em minha casa. De repente, se apresentou diante de mim um homem vestido com roupas resplandecentes
31 Nɛ u tɔke' nni ki ye: ‹Kɔrnɛyi, Uwien teke' aʼkaare, ki tiɛre' a punh bijiinb mipum ma nnɔ bó.
31 que disse: “Cornélio, a sua oração foi ouvida e as suas esmolas foram lembradas na presença de Deus.
32 Nɛn bo, sɔn binib bɛ ń jo Yope ya du ni, kí tì yin ujɛ wà te niʼbó, bi yih wɔ Simɔn, ki baanh wɔ Piɛr nnɔ ní. U te ugbɔnjɛbl uba den nɛ, bi yih uʼmɔ Simɔn, uʼden te miñunciɛnm ya gbaal.›
32 Envie, pois, alguém a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro; ele está hospedado na casa de Simão, curtidor, à beira-mar.”
33 U tɔke' nni ma nnɔ, i ya tàan bo, nɛ n sɔn' bɛ ń tì yin ŋɛ ní. A baa' ma nɔ, nì mɔn. Fɛnfɛnnɔ, tiʼkɛ te niɛ saan Uwien ya nun bó nɛ, ki yíe tí cii tigbɛr tà kɛ u tɔke' ŋɛ á lá tɔke tɛ nnɔ.»
33 Portanto, sem demora, mandei chamá-lo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que o Senhor ordenou a você.
34 Nɛ Piɛr len' ki ye: «Imɔ̀n nɛ, fɛnfɛnnɔ n bɛnde' ki ye Uwien ŋa yíe uba ki cɛn' utɔ.
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Reconheço por verdade que Deus não trata as pessoas com parcialidade;
35 Inibol kɛ ni, unil te ki boh Uwien, ki teh nà cuube la, Uwien ya yɛnm sɔnge uʼbo nɛ.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Ni bɛn tigbɛmɔnmɔnt tà Uwien cère' Israyɛl yaab cii' tù nnɔ. Tù yé tigbɛr tà cère' Uwien nin binib taan' buñɔbu kí ñɛ *Yesu Kristo wà yé unil kɛ ya Yonbdaan nnɔ bo nɛ.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Ki bɛn San là kpaandeh uyo wà ki teh binib ń lèbre biʼtetem wɔ ń sìi bɛ Uwien ya ñunm nnɔ gɛ̀bre' ma nnɔ, nibonn nà tien', ki cin' Galile ya tinfɛnm ni ki tì baa' Sude ya tinfɛnm kɛ ni.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, tendo começado na Galileia depois do batismo que João pregou,
38 Ki bɛn mɔ ki ye Uwien cère' *Mifuoñaanm te Nasarɛt ya *Yesu bo, ki de' wɔ mituɔm. U là cuonh niʼkɛ saan nɛ ki teh nà mɔn, ki cèreh binib bà kɛ usɛnpol jɛ̀ndeh bɛ nnɔ faakreh, kimɛ Uwien là te nin wɔ.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Jesus andou por toda parte, fazendo o bem e curando todos os oprimidos do diabo, porque Deus estava com ele.
39 U tien' tibont tà kɛ *Sufmbɛ ya du ni nin Yerusalɛm ni nnɔ, tinbi nɛ yé tuʼmɔ̀nkunb. U ya *Yesu nɛ bi kpɛ' wɔ udɔpɔnpɔn bo, ki ku' wɔ.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Depois eles o mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Ama wɔn nɛ, Uwien mɛkre' wɔ wienta daali bitɛnkpiib ni, ki cère' binib laa' wɔ.
40 Mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Wa cère' udu ya nib kɛ laa' wɔ, ama Uwien gɛ̀nde' tinbi bà uyoyo ti yé bimɔ̀nkunb nnɔ, u cère' tinbi nɛ laa' wɔ. U mɛkre' bitɛnkpiib ni ma nnɔ, tinbi nin wɔn nɛ taan' ki jin', ki ñun'.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 U tɔke' tinbi nɛ ki ye tí li kpaandeh ki tɔkeh udu ya nib uʼgbɛr, kí li yé uʼmɔ̀nkunb ki ye Uwien gɛ̀nde' wɔn nɛ, wɔ ń bu binifuob nin bitɛnkpiib kɛ tibuur.
42 Jesus nos mandou pregar ao povo e testemunhar que ele foi constituído por Deus como Juiz de vivos e de mortos.
43 *Uwien ya ñɔbonsɔknb kɛ là kun' wɔn *Yesu bo imɔ̀n ki ye wà kɛ teke' wɔ ki jin' la, Uwien li fère udaan uʼbiɛre uʼyel bo.»
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio do seu nome, todo o que nele crê recebe remissão dos pecados.
44 Piɛr laan biɛ ki lienh, nɛ *Mifuoñaanm jiire' ní binib bà kɛ cengeh u lienh tigbɛr tà nnɔ bo.
44 Enquanto Pedro falava estas palavras, o Espírito Santo caiu sobre todos os que ouviam a mensagem.
45 Nɛ *Sufmbɛ bà teke' *Yesu ki jin' ki pìɛre' Piɛr nnɔ, laa' Uwien de' bà ŋa yé *Sufmbɛ nnɔ mɔ *Mifuoñaanm nɛ nì cuo' bɛ miyɔkm.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo.
46 Bi cii' bi lienh ilenbol ki pɛ̀kɛh Uwien. Nɛn saan nɛ Piɛr len' ki ye:
46 Pois eles os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então Pedro disse:
47 «Uwien de' binib biɛ mɔ *Mifuoñaanm tɛn tinbi ma nɔ, ŋmɛ ji li fre kí ye bi la sìi bɛ Uwien ya ñunm-i?»
47 — Será que alguém poderia recusar a água e impedir que sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Nɛ ki de' usɛn bi sìi' biʼkɛ Uwien ya ñunm, *Yesu Kristo ya yel bo. Nɛn saan nɛ bi gbáan' Piɛr ki ye wɔ ń tien biʼsaan iwenkàankɛ kí pukn.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.