Atos 10

Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ujɛ uba là te Sesare ya du ni, bi yih wɔ Kɔrnɛyi. U yé Sojambɛ kobk ya ciɛn nɛ. Bi yih Sojacɛkl nnɔ «Itali ya Sojambɛ nɛ.»
1 E havia em Cesaréia um homem por nome Cornélio, centurião da coorte chamada italiana,
2 Kɔrnɛyi nin uʼden yaab kɛ pɛ Uwien bo mɔnmɔnm nɛ, ki boh wɔ. U punh bijiinb mipum ki gbiekeh, ki kàareh idaan kɛ.
2 Piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo, e de contínuo orava a Deus.
3 Lidaali liba ya tajuɔku tikur tuta ya yo, nɛ u cinbe ki laa' Uwien ya tond uba tidɛknt yaam, u kɔn' ní uʼsaan ki yin' wɔ ki ye: «Kɔrnɛyi.»
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio.
4 U liike' Uwien ya tond nnɔ, nɛ bujɛwaanbu cuo' wɔ, nɛ u ye: «Yonbdaan, a ye ba?» Nɛ Uwien ya tond nnɔ tɔke' wɔ ki ye: «Aʼkaare nin a punh bijiinb mipum ma nnɔ nɛ cère' Uwien tiɛre' aʼbó.
4 O qual, fixando os olhos nele, e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E disse-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Fɛnfɛnnɔ, sɔn binib bɛ ń jo Yope ya du ni, kí tì yin ujɛ uba ní, bi yih wɔ Simɔn, ki baanh wɔ Piɛr.
5 Agora, pois, envia homens a Jope, e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 U te ugbɔnjɛbl uba den nɛ, bi yih uʼmɔ Simɔn. Iden nnɔ te miñunciɛnm ya gbaal nɛ.»
6 Este está hospedado com um certo Simão curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 Uwien ya tond wà len' nin Kɔrnɛyi nnɔ bure', nɛ Kɔrnɛyi pɔk ki yin' uʼtonsɔnb ni bile nin uʼsojambɛ bà te uʼsaan idaan kɛ, ki sɔnh wɔ itùon nnɔ ni ya uba, wà pɛ Uwien bo mɔnmɔnm nnɔ,
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados, e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 ki tɔke' bɛ u laa' nà nnɔ kɛ, nɛ ki sɔn' bɛ Yope ya du bó.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Kutaaku faa' ki laa' bi te usɛn ni ki nɛke Yope ya du. Kuwensiiku ya yo, nɛ Piɛr don' u te kudulɛkaaku kùa ni nnɔ ya paaki wɔ ń kàare.
9 E no dia seguinte, indo eles seu caminho, e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 Mikònm cuo' wɔ, nɛ u yíe wɔ ń ji. Bi teh tijier bɛ ń de wɔ uyo wà nnɔ, nɛ u laa' tidɛknt yaam,
10 E tendo fome, quis comer; e, enquanto lho preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 kutaaku yɛ, ki laa' nibonn niba, nì naan bukpɛlbu ki piɛ, bi co niʼñɔgbɛn inan nì jiinh ní tingi.
11 E viu o céu aberto, e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, e vindo para a terra.
12 Itàan inan ya wɛnt kɛ ya bol nin tiwɛnt tà fuunh kubenku bo kɛ ya bol nin inuɔn kɛ ya bol te nibonn nnɔ bo.
12 No qual havia de todos os animais quadrúpedes e feras e répteis da terra, e aves do céu.
13 Nɛ u cii' uniɛke uba bó u ye: «Piɛr, fii kí ku kí ŋmɔn.»
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Nɛ Piɛr ye: «Kayi, Yonbdaan, n tì fii' ma, ma ŋmɔn' nibonn nà yé likuɔl, ki yé tijɔknt ya bonn fiebu.»
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Nɛ uniɛke nnɔ tí ye: «Uwien mɔnge' nà la, la ye nì yé jɔknt.»
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 Uniɛke nnɔ ye nnɔ bolm mita, nɛ nibonn nnɔ pɔk ki liɛbe' ki don' kutaaku.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se ao céu.
17 Uyo wà Piɛr te ki maaleh wɔ ń bɛnde u laa' nibonn nà tidɛknt yaam nnɔ ya tingi nnɔ, nɛ binib bà Kɔrnɛyi sɔn' bɛ, bi te ki niireh bɛ ń bɛnde Simɔn den nnɔ baa' niʼsaan, ki lá sere' bunañɔbu ni,
17 E estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os homens que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 nɛ ki yin' ki niire' ki ye: «Ujɛ wà bi yih wɔ Simɔn, ki baanh wɔ Piɛr nnɔ te iden yà sɔ-ɔɔ?»
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Piɛr laan biɛ ki te ki maaleh u laa' nibonn nà tidɛknt yaam nnɔ ya tingi, nɛ *Mifuoñaanm tɔke' wɔ ki ye: «Liike, bijɛb bita biba nuunh ŋɛ.
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três homens te buscam.
20 Fii kí jiire, kí paan biʼbo, ki la jie, kimɛ min nɛ sɔn' bɛ ní.»
20 Levanta-te pois, desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 Nɛ Piɛr jiire', ki tɔke' bijɛb nnɔ ki ye: «Min nɛ yé unil wà ni nuunh wɔ nnɔ. Ni nuunh nni bɛ bo?»
21 E, descendo Pedro para junto dos homens que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Eis que sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 Nɛ bi tɔke' wɔ ki ye: «Kɔrnɛyi nɛ sɔn' tɛ ní. U yé Sojambɛ kobk ya ciɛn nɛ, ki yé ugbɛmɔ̀ndaan, ki boh Uwien. *Sufmbɛ kɛ pɛ̀keh wɔ ki gbiekeh nɛ. Uwien ya tond uba tɔke' wɔ ki ye wɔ ń yin ŋɛ, á baa uʼden wɔ ń cenge aʼgbɛr.»
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, homem justo e temente a Deus, e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa, e ouvisse as tuas palavras.
23 Piɛr taa' bɛ ki kɔn', ki cère' bi gɔn'.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. E no dia seguinte foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Nì tí liɛbe' ki faa' nɛ Piɛr baa' Sesare ya du ni. U baa' ki laa' Kɔrnɛyi yin' uʼden yaab nin uʼjɔtiemɔ̀nb bi taan' ŋɔ, ki kɛ ki gu wɔ.
24 E no dia imediato chegaram a Cesaréia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Piɛr baa' uyo wà nnɔ, nɛ Kɔrnɛyi tuobe' wɔ, ki lá gbaan' uʼnintuɔli, ki puke' wɔ.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo, e, prostrando-se a seus pés o adorou.
26 Nɛ Piɛr tɔke' wɔ ki ye: «Fii», nɛ ki cuo' wɔ ki fin' ki ye: «Nʼmɔ yé unisaal nɛ.»
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 U lienh nin wɔ ki tì kɔn', nɛ ki laa' binib taan' ki yɛbe.
27 E, falando com ele, entrou, e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Nɛ u tɔke' bɛ ki ye: «Ninbi, ni bɛn ki ye unil wà kɛ yé Suf ŋa ŋmɔbe sɛn wɔ ń kɔ wà ŋa yé Suf den bii wɔ ń taan nin udaan. Ama min wɔn Uwien wuɔn' nni ki ye n la ye uba yé jɔknt ka kpɛ ń nɛkn wɔ.
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um homem judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 Nɛn bo nɛ ni yin' nni ma nnɔ, n baa', ka yìe'. N ji niireh nɛ nɛ, ni cinbe ki yin' nni bɛ bo?»
29 Por isso, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois, por que razão mandastes chamar-me?
30 Nɛ Kɔrnɛyi tɔke' wɔ ki ye: «Dɛtɔlbó ya tajuɔku tikur tuta ya yo, tɛn wu ya yo, n là te nʼden ki kàareh, nɛ ki laa' ujɛ uba i ya tàan bo, u se nʼnun bó ki guo tikpɛlcɛr tù windeh teen.
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 Nɛ u tɔke' nni ki ye: ‹Kɔrnɛyi, Uwien teke' aʼkaare, ki tiɛre' a punh bijiinb mipum ma nnɔ bó.
31 E eis que diante de mim se apresentou um homem com vestes resplandecentes, e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Nɛn bo, sɔn binib bɛ ń jo Yope ya du ni, kí tì yin ujɛ wà te niʼbó, bi yih wɔ Simɔn, ki baanh wɔ Piɛr nnɔ ní. U te ugbɔnjɛbl uba den nɛ, bi yih uʼmɔ Simɔn, uʼden te miñunciɛnm ya gbaal.›
32 Envia, pois, a Jope, e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está hospedado em casa de Simão o curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 U tɔke' nni ma nnɔ, i ya tàan bo, nɛ n sɔn' bɛ ń tì yin ŋɛ ní. A baa' ma nɔ, nì mɔn. Fɛnfɛnnɔ, tiʼkɛ te niɛ saan Uwien ya nun bó nɛ, ki yíe tí cii tigbɛr tà kɛ u tɔke' ŋɛ á lá tɔke tɛ nnɔ.»
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 Nɛ Piɛr len' ki ye: «Imɔ̀n nɛ, fɛnfɛnnɔ n bɛnde' ki ye Uwien ŋa yíe uba ki cɛn' utɔ.
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço por verdade que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Inibol kɛ ni, unil te ki boh Uwien, ki teh nà cuube la, Uwien ya yɛnm sɔnge uʼbo nɛ.
35 Mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 Ni bɛn tigbɛmɔnmɔnt tà Uwien cère' Israyɛl yaab cii' tù nnɔ. Tù yé tigbɛr tà cère' Uwien nin binib taan' buñɔbu kí ñɛ *Yesu Kristo wà yé unil kɛ ya Yonbdaan nnɔ bo nɛ.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos);
37 Ki bɛn San là kpaandeh uyo wà ki teh binib ń lèbre biʼtetem wɔ ń sìi bɛ Uwien ya ñunm nnɔ gɛ̀bre' ma nnɔ, nibonn nà tien', ki cin' Galile ya tinfɛnm ni ki tì baa' Sude ya tinfɛnm kɛ ni.
37 Esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou;
38 Ki bɛn mɔ ki ye Uwien cère' *Mifuoñaanm te Nasarɛt ya *Yesu bo, ki de' wɔ mituɔm. U là cuonh niʼkɛ saan nɛ ki teh nà mɔn, ki cèreh binib bà kɛ usɛnpol jɛ̀ndeh bɛ nnɔ faakreh, kimɛ Uwien là te nin wɔ.
38 Como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo bem, e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 U tien' tibont tà kɛ *Sufmbɛ ya du ni nin Yerusalɛm ni nnɔ, tinbi nɛ yé tuʼmɔ̀nkunb. U ya *Yesu nɛ bi kpɛ' wɔ udɔpɔnpɔn bo, ki ku' wɔ.
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judéia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Ama wɔn nɛ, Uwien mɛkre' wɔ wienta daali bitɛnkpiib ni, ki cère' binib laa' wɔ.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia, e fez que se manifestasse,
41 Wa cère' udu ya nib kɛ laa' wɔ, ama Uwien gɛ̀nde' tinbi bà uyoyo ti yé bimɔ̀nkunb nnɔ, u cère' tinbi nɛ laa' wɔ. U mɛkre' bitɛnkpiib ni ma nnɔ, tinbi nin wɔn nɛ taan' ki jin', ki ñun'.
41 Não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dentre os mortos.
42 U tɔke' tinbi nɛ ki ye tí li kpaandeh ki tɔkeh udu ya nib uʼgbɛr, kí li yé uʼmɔ̀nkunb ki ye Uwien gɛ̀nde' wɔn nɛ, wɔ ń bu binifuob nin bitɛnkpiib kɛ tibuur.
42 E nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 *Uwien ya ñɔbonsɔknb kɛ là kun' wɔn *Yesu bo imɔ̀n ki ye wà kɛ teke' wɔ ki jin' la, Uwien li fère udaan uʼbiɛre uʼyel bo.»
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele crêem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Piɛr laan biɛ ki lienh, nɛ *Mifuoñaanm jiire' ní binib bà kɛ cengeh u lienh tigbɛr tà nnɔ bo.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Nɛ *Sufmbɛ bà teke' *Yesu ki jin' ki pìɛre' Piɛr nnɔ, laa' Uwien de' bà ŋa yé *Sufmbɛ nnɔ mɔ *Mifuoñaanm nɛ nì cuo' bɛ miyɔkm.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 Bi cii' bi lienh ilenbol ki pɛ̀kɛh Uwien. Nɛn saan nɛ Piɛr len' ki ye:
46 Porque os ouviam falar línguas, e magnificar a Deus.
47 «Uwien de' binib biɛ mɔ *Mifuoñaanm tɛn tinbi ma nɔ, ŋmɛ ji li fre kí ye bi la sìi bɛ Uwien ya ñunm-i?»
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém porventura recusar a água, para que não sejam batizados estes, que também receberam como nós o Espírito Santo?
48 Nɛ ki de' usɛn bi sìi' biʼkɛ Uwien ya ñunm, *Yesu Kristo ya yel bo. Nɛn saan nɛ bi gbáan' Piɛr ki ye wɔ ń tien biʼsaan iwenkàankɛ kí pukn.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.