1 Coríntios 4
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs NTLH
1 Nɛn bo, unil kɛ ń li bɛn kí ye ti yé Kristo ya tonsɔnb nɛ, ki yé binib bà Uwien taa' uʼgbɛbɔlkaar kɛ ya bol ki ŋukn' tɛ tí taa tù kí tɔke binib.
1 Vocês nos devem tratar como servidores de Cristo, que foram encarregados de administrar a realização dos planos secretos de Deus.
2 Tɔ, ni bɛn ki ye bi de' unil lituonl la, nì kpɛ wɔ ń sɔn lɛ̀ niʼdonbó nɛ.
2 O que se exige de quem tem essa responsabilidade é que seja fiel ao seu Senhor.
3 Min wɔn, ninbi nɛ li biin nni bii tibuur ya nib mɔnɔn nɛ li biin nni la, nʼbaka ŋa kpe len. Min nin nʼyul ŋa biindeh nʼba.
3 Mas para mim não tem a menor importância ser julgado por vocês ou por um tribunal humano. Eu não julgo nem a mim mesmo.
4 Imɔ̀n, nʼyɛnmaale ŋa jɛ̀ndeh nni niba bo, ama na yé nɛn nɛ wɔngeh ki teh n cuube Uwien ya nun bó. Yonbdaan nɛ yé wà buh nni tibuur.
4 A minha consciência está limpa, mas isso não prova que sou, de fato, inocente. Quem me julga é o Senhor.
5 Nɛn bo, la ci mɛn kí bu buur tuʼdaali ŋa laan baa. Guure mɛn Yonbdaan ń baa kí bu tibuur. Wɔn nɛ li ñɛn tibont tà buɔ licinñunl ni upaan bo, kí kpiire iyɛnmaale yà te unil kɛ ya fɛ̀l bo kí wuɔn. Nɛn saan nɛ unil kɛ li lɛ u kpɛ kupɛnpɛku kùa Uwien saan.
5 Portanto, não julguem ninguém antes da hora; esperem o julgamento final, quando o Senhor vier. Ele trará para a luz os segredos escondidos no escuro e mostrará as intenções que estão no coração das pessoas. Então cada um receberá de Deus os elogios que merece.
6 Nʼyaabɛ, n len' nà nɔ, n taa' min nin Apolos ya gbɛr nɛ kunɛnnɛnku ń gbiere nɛ, ní tɛkn ti ya taal ni ŋɔ ki la teh niba ki tì gɛ̀breh nà kɛle'. Ni la li ŋmɔbe gbengt ki teh ni pɛ uba bo nɛ, ki nɛn utɔ.
6 Meus irmãos, é para instruir vocês que eu tenho aplicado essas lições a mim mesmo e a Apolo. Usei nós dois como um exemplo, para que vocês aprendam o que quer dizer o ditado: “Obedeça ao que está escrito.” Ninguém deve se orgulhar de uma pessoa e desprezar outra.
7 Bɛ wuɔn' ki ye a cɛn' bitɔb-i? A ŋmɔbe ba ŋɔ Uwien ŋa de' ŋɛ nɛ̀? Uwien nɛ de' ŋɛ nɛ̀ la, bɛ tien' a ji ŋmɔbe tigbengt tɛn uba ŋa de' ŋɛ nɛ̀?
7 Quem é que fez você superior aos outros? Por acaso não foi Deus quem lhe deu tudo o que você tem? Então por que é que você fica todo orgulhoso como se o que você tem não fosse dado por Deus?
8 Ni laa' ni yíe nà kɛ ŋɔ-a! Ni ji yé bifàadɛnb nɛ-a, ki kpɛnde' biʼbɛrb nɛ tinbi juore' fɛnm-a! Imɔ̀n, n bi yíe ní mɔnbe kí li yé bibɛrb nɛ, ŋɔ tiʼmɔ ń tɛbn nɛ kí li yé bibɛrb.
8 Pelo que parece, vocês já têm tudo o que precisam! Já são ricos! Vocês já se tornaram reis, e nós, não! Que bom se vocês fossem reis de verdade, para que nós pudéssemos reinar junto com vocês!
9 Kimɛ, min bo, nì naan Uwien tien' tinbi Yesu ya tondb, binigbaarkaab nɛ. Ti te tɛn binib bà bi bun' bɛ tibuur ki ye bi kpɛ mikuum nɛ. Imɔ̀n, ti yé tilaar ya bonn nɛ uŋɛndun wuu ni. Uwien ya tondb nin binib kɛ lɛh tɛ nɛ.
9 Porque me parece que Deus pôs a nós, os apóstolos , no último lugar. Somos como as pessoas condenadas a morrer em público, como espetáculo para o mundo inteiro, tanto para os anjos como para os seres humanos.
10 Kristo bo, tinbi te tɛn iwaar nɛ, nɛ ninbi yé biyɛnfodɛnb kí ñɛ ni yé Kristo yaab ma nnɔ bo-a! Tinbi yé ijiin nɛ, nɛ ninbi yé bifɛfaab. Bi kpiɛkreh ninbi nɛ ki yuɔndeh tinbi.
10 Por causa de Cristo nós somos loucos, mas vocês são sábios por estarem unidos com ele. Nós somos fracos, e vocês são fortes; vocês são respeitados, e nós somos desprezados.
11 Mikònm nin uñuñun ŋmɔbe tɛ, haali nin fɛnfɛnnɔ wuɔ. Ta ŋmɔbe wɛngolkaar. Binib ñih tɛ, ta ŋmɔbe ti kɔ nà.
11 Até agora temos passado fome e sede. Temos nos vestido com trapos, temos recebido bofetadas e não temos lugar certo para morar.
12 Ti jɛ̀ndeh ki sɔnh itùon nɛ ki jinh tiʼnɔjɛ bo. Bi sukreh tɛ, nɛ ti teh «Uwien ń tien bɛ uʼmɔnm.» Bi jɛ̀ndeh tɛ, nɛ ti tuonh ijɛnd nnɔ.
12 Temos nos cansado de trabalhar para nos sustentar. Quando somos amaldiçoados, nós abençoamos. Quando somos perseguidos, aguentamos com paciência.
13 Bi lienh ki saah tɛ, nɛ ti duɔndeh biʼyɛnm. Bi likeh tɛ tɛn ti yé tinagbokmuɔr nɛ uŋɛndun wuu ni, ki likeh tɛ tɛn ti yé tijɔknt ya bonn nɛ unil kɛ bo haali nin fɛnfɛnnɔ.
13 Quando somos insultados, respondemos com palavras delicadas. Somos considerados como lixo, e até agora somos tratados como a imundície deste mundo.
14 Ma kɛle' tigbɛr bugbɛn ń jin nɛ ifɛ, ama n nuunh ń pekre nɛ ní kpìen usɛn nɛ, kimɛ ni te tɛn nʼtiɛma bumu nɛ, nɛ n yíe nɛ.
14 Não estou escrevendo essas coisas para envergonhar vocês, mas para ensiná-los como se vocês fossem meus próprios filhos queridos.
15 Kimɛ ni ŋmɔbe biwɔnwɔknb itur piik mɔnɔn Kristo ya sɛn ni la, niʼbaa te uba nɛ. Min nɛ yé niʼbaa, kimɛ min nɛ tɔke' nɛ tigbɛmɔnmɔnt nɛ ni teke' *Yesu Kristo ki jin'.
15 Mesmo que vocês tivessem milhares de mestres na fé cristã, não poderiam ter mais de um pai. Pois, quando levei a vocês o evangelho , eu me tornei o pai de vocês na vida que vivem em união com Cristo Jesus.
16 Nɛn bo nɛ n gbáanh nɛ, ní tɛkn nʼtaal ni Kristo ya sɛn ni.
16 Portanto, eu peço que sigam o meu exemplo.
17 Nɛn bo nɛ n sɔn' Timote niʼsaan. U sɔnh Yonbdaan ya tuonl niʼdonbó nɛ. N yíe wɔ tɛn nʼtiɛma buk nɛ. U li tiɛre nɛ n fuobe ma bo Kristo ya sɛn ni. N wɔknh nɛn nɛ niʼkɛ saan Kristo ya táan kɛ ni.
17 Por isso estou enviando para vocês Timóteo, que é meu querido e fiel filho no Senhor. Ele vai ajudá-los a lembrarem dos caminhos que sigo na nova vida que tenho em união com Cristo Jesus, caminhos esses que ensino em todas as igrejas.
18 Niʼni biba là maaleh ki teh ma ji li baa niʼsaan nɛ. Nɛn nɛ cère' bi gbengreh biʼba.
18 Alguns de vocês ficaram orgulhosos, certos de que eu não iria visitá-los.
19 Ama Yonbdaan tuo' la, n li baa niʼsaan na ń taande. Binib bà gbengreh biʼba nnɔ n lá baa' la, na yé n li tukn biʼlenm baba bo nɛ, n li tukn kí liike biʼtuɔm mɔ kpɛ ma bo nɛ.
19 Porém, se o Senhor quiser, eu vou visitá-los logo. Então vou saber o que esses orgulhosos são capazes de fazer e não somente o que eles são capazes de dizer.
20 Kimɛ Uwien ya bɛl ŋa yé lenm ya gbɛr, lì yé mituɔm ya gbɛr nɛ.
20 Pois o Reino de Deus não é coisa de palavras, mas de poder.
21 Tɔ, ni cinbe ki yíe ba? Ni yíe ń baa niʼsaan nin iningbɛn nɛ bii ń baa kí li ŋmɔbe miyíem nin uyɛnduɔn nɛ?
21 O que é que vocês preferem: que eu vá até vocês com um chicote ou com o coração cheio de amor e bondade?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.