Tiago 3
Ooratha Caaqo Maxaafa Gamoththo (GMVRNT) vs ARA
1 Ta ishato! Intefe daroti astamareta gidoppetto; gaasoyka nu astamare gididayti aadhetha pirda ekkanayssa inte ereeta.
1 Meus irmãos, não vos torneis, muitos de vós, mestres, sabendo que havemos de receber maior juízo.
2 Nu wurikka daro miishan dhuphetos. Haasayan dhuphetontadey diikko izi ba asateth lo7ethi naaganas dandayiza kumeththa asa.
2 Porque todos tropeçamos em muitas coisas. Se alguém não tropeça no falar, é perfeito varão, capaz de refrear também todo o corpo.
3 Nuni parata azazanas bixala barsidi nu koyda mala ista azazoos.
3 Ora, se pomos freio na boca dos cavalos, para nos obedecerem, também lhes dirigimos o corpo inteiro.
4 Woykko ane markabeta xeellite. Isti ay gitatanne carkon sugeti bizayta gidikkokka markabe laagizadey qeeri laafa laagiza miishara ba koyizaso efees.
4 Observai, igualmente, os navios que, sendo tão grandes e batidos de rijos ventos, por um pequeníssimo leme são dirigidos para onde queira o impulso do timoneiro.
5 Hessathoka asatetha garsan inxarsi guuth gida uttada gita wolqama otoro otoretawus; qeeri tamay gita wora wosti xuugi dhayssizakkonne ane yuushi qoppite.
5 Assim, também a língua, pequeno órgão, se gaba de grandes coisas. Vede como uma fagulha põe em brasas tão grande selva!
6 Inxarasika ba baggara tama mala; Nu asatetha giddon diza iita alame. Asatetha wursa tunisawussinne asatetha bolla tama gujawus; baska gaanname taman xuugettana.
6 Ora, a língua é fogo; é mundo de iniquidade; a língua está situada entre os membros de nosso corpo, e contamina o corpo inteiro, e não só põe em chamas toda a carreira da existência humana, como também é posta ela mesma em chamas pelo inferno.
7 Mehey, do7ay, kafoti hayssathoka biitta bolla gooshetizaytanne abba giddon diza medhetethata wursi asi haarana dandayees; istika haarettida.
7 Pois toda espécie de feras, de aves, de répteis e de seres marinhos se doma e tem sido domada pelo gênero humano;
8 Gido attin inxars haaranas dandayidadey oonikka deenna. Wodhiza mardzey izin kumidaronne iza shempa ekkonta iita miisha.
8 a língua, porém, nenhum dos homens é capaz de domar; é mal incontido, carregado de veneno mortífero.
9 Nuni nu inxarsayra Godanne Aawa anjjoos. Izinka Xoossa leemison medhetida asa nayta zaaridi qangoos.
9 Com ela, bendizemos ao Senhor e Pai; também, com ela, amaldiçoamos os homens, feitos à semelhança de Deus.
10 Anjoynne qangethi issi duunara kezees. Ta ishato! Hessi hessatho hananas bessenna.
10 De uma só boca procede bênção e maldição. Meus irmãos, não é conveniente que estas coisas sejam assim.
11 Issi pulto ollafe mal7o haaththinne camo haaththi pulti erizee?
11 Acaso, pode a fonte jorrar do mesmo lugar o que é doce e o que é amargoso?
12 Ta ishato! Balase geetettiza mithi wogara ayfe woykko woyne mithi balase mitha ayfe ayfanas dandayizee? Hessathoka cammiza haaththafe mal7iza haaththi bettana dandayenna.
12 Acaso, meus irmãos, pode a figueira produzir azeitonas ou a videira, figos? Tampouco fonte de água salgada pode dar água doce.
13 Inte garasafe akeekara diza era asi oonee? Eray diza gidikko ane ba ooso ashketethaninne aadhdho eratethara ba lo7o dussan besso.
13 Quem entre vós é sábio e inteligente? Mostre em mansidão de sabedoria, mediante condigno proceder, as suas obras.
14 Qasse camonne qanatey, intena xalala dosiza hanoy inte woznan diza gidikko otoreteth intes siyetofo. Tumakka kadofite.
14 Se, pelo contrário, tendes em vosso coração inveja amargurada e sentimento faccioso, nem vos glorieis disso, nem mintais contra a verdade.
15 Hinni mala eratethaya saloppe gidikku. Hinna qasse biittafe, ashoppenne Xala7eppekko!
15 Esta não é a sabedoria que desce lá do alto; antes, é terrena, animal e demoníaca.
16 Qanateynne barka bana siiqoy dizason waasoynne iita oosoy wuri dees.
16 Pois, onde há inveja e sentimento faccioso, aí há confusão e toda espécie de coisas ruins.
17 Saloppe gidida eratethaya gidikko koyro geeshsha, guyeppekka saroteth dosizaaro, dandayizaaro, ero gizaaro, maarotethinne lo7o ayfey kumidaaro; qasse wordo maadontaaronne ulon geney bayndaaro.
17 A sabedoria, porém, lá do alto é, primeiramente, pura; depois, pacífica, indulgente, tratável, plena de misericórdia e de bons frutos, imparcial, sem fingimento.
18 Saroteth dosiza asati sarotethan zeridi xillotetha ayfe maxeettes.
18 Ora, é em paz que se semeia o fruto da justiça, para os que promovem a paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.