Atos 22
Ooratha Caaqo Maxaafa Gamoththo (GMVRNT) vs NTLH
1 “Ta ishato! Ta aawato! Ta bolla wordo woththidayssas ta intes immiza zaaro siyite!”
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Izi Ayhudata qaalara haasayishin siydi kaseppe asay co7u gides; Phawuloosikka haasaya gujjidi hizgides.
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 “Tani Kilqiya giddon diza Xarseese kataman yeeletida Ayhuda asa; tani dicciday gidikko hannin Yerusalamena; ta nu aawata woga wursa Gamalyaaleppe lo7etha tamaradissenne inte hach ooththizayssatho Xoossas suure woznappe ooththashe de7adis.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Hayssa ha ogeza kaalliza asata ubba wodhana gakkanaas goodaththiza asakkoshin; macatanne addeta qacha qacha qasho keeththe yeddizadekkoshin.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Hayssi wuri tumu gididayssa Qeeseta halaqatinne dere cimatikka wuri taas markattana; haray attoshin Damasqon diza ammaniza asa qacha Yerusalame ehada qaxayssanas Damasqon dizaytas xaafetida dabdaabe Qeeseta halaqataappenne dere cimatappe ekkadis.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 “Tani Damasqo bishininne katama gelana matishin seeta gallas ta qopponta dishin saloppe wolqama poo7oy tana yuuy aadhdhi poo7ides.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 He wode tani biitta bolla kundada Sawule! Sawule! Ne tana aazas goodday? giza qaala siyadis.
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Takka ‘Godo ne oonee?’ gadis; izikka ‘Ta neni gooddiza Naazirete Yesusa’ gides.
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Tanara issife diza asati poo7oza beyida attin izi tanara haasayishin qaala siybetenna.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Takka ‘Godo ta ayy ooththoo?’ gadis. Godayka ‘Dendada Damasqo ba, ne ooththanayssa isti nees heen yootana’ gides.
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Poo7oza xolqetetha daroppe dendidayssan ta xeellanas dandayabekke; tanara diza asati ta kushe oykki goochchidi tana Damasqo gaththida.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 “Hananiya geetettiza issadey heen dees; Hananiyay Damasqon diza Ayhudata achchan daro galattettidayssanne woga bonchiza asa.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Izi ta ach shiiqi eqqidi ‘Ta isha Sawule ne ayfey qasseka xeello’ gides; heerakka ta ayfey iza xeellides.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Izikka tana ‘Nu aawanta Xoossi ne iza shene erana mala, iza xilloza ne beyana malanne izi gizayssa ne siyana mala nena kaseti doorides.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Izi hessa ooththiday ne beyidayssanne siyidayssa asa ubba sinthan izas ne markattanassa.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Histin ha7i aazas gam7ay? Dendada iza sunth xeeygada xammaqeta; ne nagarappekka meeceta’ gides.
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 Hessafe guye ta Yerusalame simmada Xoossa keeththan woossishin ajjutay taas beettides.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Godayka taas qoncidi ‘Ne ta gish immana markateth isti ekkonta gish ne gam7onta dashe Yerusalameppe ellela keza!’ gides.
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Takka izas ‘Godo ta Ayhudata Woosa Keeththati dizaso baada nena ammanizayta ubba qachada ista bukkidayssa ba baggara istika eretes.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Ne gish markatiza Istifanoose asay wodhiza wode takka he wodhiza asata achchan eqqada isti wodhizayssa takka dosadissenne wodhizayta may7okka naagadis’ gides.
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Godayka ‘Hahon diza Ayzaabetakko ta nena kiittiza gish dendada ba!’ ” gides.
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Asay hinno gakkanaas Phawuloosa haasaya woznappe lo7ethi siyishe aggidi ba qaala dhoqu histidi “Hayssa mala asi nu biittafe dhayo; hayssa mala asi nu biittan shempora daanas bessena” gishe waassides.
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Asay waassishe ba may7o qaari qaari wuxxishenne biitta pude salo dharcides.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Mato halaqazi hessa beyidi Phawuloosa wotadarati dizaso gelthana mala azazides; dereyka iza bolla aazas hessa mala waassizakko erana mala iza garafidi paaxisana mala azazides.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Gido attin dafon waaxi qachidi iza garafana giigetishin Phawuloosi ba achchan eqqida issi mato halaqas “Oroome as pirday baynda garafanas intes fiiqadey dizee?” gides.
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Mato halaqay hessa siyida mala gede halaqata azazizayssakko biidi “Ay ooththana gay? hayssi addezi Oroome asakko!” gides.
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Hessa gish halaqata azazizayssi Phawuloosakko shiiqidi “Ane taas yoota, ne Oroome asee?” gides; izikka “Ee ta Oroome asa” gides.
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Azazizaysikka “Ta Oroome asa gidanas daro miishe qanxada shaamadis” giin Phawuloosi “Tani gidikko Oroomen yelettadis” gides.
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Hessa gish iza maramaranas giigettida asati heerakka iza achchafe haakkida; azazizaysikka izi Oroome as sansalatan qachidayssa yuush qoppidi babbides.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Wontetha gallas azazizayssi Ayhudati Phawuloosa mootiza ayfe yo7oy azakkonne eranas koyides; Qeeseta halaqatinne Ayhudata shango duulata asay wuri issadeykka attonta kumeth shiiqana mala azazides; Phawuloosakka qashoppe birshidi shiiqida asa sinth shiishshi essides.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.