Rute 2
gmvl (GMVL) vs NVT
1 Nuhaamis izi azina Abimelekke baggara dabbotiza Boo7eeze geetettiza issi erettida dure asi dees.
1 Havia em Belém um homem rico e respeitado chamado Boaz. Ele era parente de Elimeleque, o marido de Noemi.
2 Issi gallas Mo7aabe dere as Uruta Nuhaamo, «Ta iza sinththan puulattiin tana piixe shiishshisana as demmiko ane tani iza kaththi maxettizaso bays» gadus. Nuhaamakka zaarada izis, «Ee ta nayee ba» gadus.
2 Certo dia, Rute, a moabita, disse a Noemi: “Deixe-me ir ao campo ver se alguém, em sua bondade, me permite recolher as espigas de cereal que sobrarem”. Noemi respondeu: “Está bem, minha filha, pode ir”.
3 Histtiin Uruta baada kath maxiza asaa guyeppe piixe shiisho doommadus; iza piixeza shiishshiza gadey Abimelekke dabbo Boo7eeze gade.
3 Rute saiu para colher espigas após os ceifeiros. Aconteceu de ela ir trabalhar num campo que pertencia a Boaz, parente de seu sogro, Elimeleque.
4 He wodekka Boo7eezey Beeteliheeme katamappe gakki wodhdhidi kath maxiza asaa, «GODAY inttes wolqqa immo» gides. Isttika zaaridi, «GODAY anjjo» gida.
4 Enquanto Rute estava ali, Boaz chegou de Belém e saudou os ceifeiros: “O S enhor esteja com vocês!”. “O S
5 Histtiin Boo7eezey kath maxizaytas kaabboza, «Hanna naateththa naya oonaarii?» gi oychchides.
5 Então Boaz perguntou a seu capataz: “Quem é aquela moça? A quem ela pertence?”.
6 Kaabbozi zaaridi, «Hanna Nuhaamira yida Mo7aabe dere macca naa.
6 O capataz respondeu: “É a moça que veio de Moabe com Noemi.
7 Iza tana, ‹Kath maxizayta geedo kaallada mirqqe giddofe wodhdhida piixe shiishshoo?› gaada oychchadus. Histtada guuththa wode kuwattana shempoorippe attiin maaladoppe doommada ha7i gakkanaas piixashe gam7adus» gides.
7 Hoje de manhã ela me pediu permissão para colher espigas após os ceifeiros. Desde que chegou, não parou de trabalhar um instante sequer, a não ser por alguns minutos de descanso no abrigo”.
8 Histtiin Boo7eezey Uruto, «Ta nayee siya; piixe shiishshanaas hara asa gade booppa; qasse hayssafe awakka qaaxxofa; taas ooththiza macca naytara hayssan pe7a.
8 Boaz foi até Rute e disse: “Ouça, minha filha. Quando for colher espigas, fique conosco; não vá a nenhum outro campo. Acompanhe as moças que trabalham para mim.
9 Attuma asati maxizaso xeellada macca nayta kaalla; addeti nena bochchontta mala tani isttas yootadis; nena saamizaa gidikko addeti ehi woththida haaththaafe duuqqa duuqqa uya» gides.
9 Observe em que parte do campo estão colhendo e vá atrás delas. Avisei os homens para não a tratarem mal. E, quando tiver sede, sirva-se da água que os servos tiram do poço”.
10 Uruta ba hu7e biitta gaththa ziggada, «Tani asa dere as gidikkinaa? Ne taas mishettana mala ta waana ne sinththan saba demmadinaa?» gadus.
10 Rute se curvou diante dele, com o rosto no chão, e disse: “O que fiz para merecer tanta bondade? Sou apenas uma estrangeira!”.
11 Boo7eezey zaaridi, «Ne azinay hayqqoosoppe neni ne bolloteys ooththida miish ubbaa ta siyadis. Qasse neni ne aayo, ne aawaanne ne yelettida biitta aggada hayssafe kase ne erontta deraara daanaas yidayssi taas yootettides.
11 “Eu sei”, respondeu Boaz. “Mas também sei de tudo que você fez por sua sogra desde a morte de seu marido. Ouvi falar de como você deixou seu pai, sua mãe e sua própria terra para viver aqui no meio de desconhecidos.
12 Neni ooththidayssa kushe GODAY nees zaaro. Neni iza qefe garsan attanaas yida GODAA Isra7eele Xoossay nees dakko immo» gides.
12 Que o S enhor , o Deus de Israel, sob cujas asas você veio se refugiar, a recompense ricamente pelo que você fez.”
13 Uruta, «Ta godoo, ta puulateththi ne sinththan gujetti gujetti bides; tani ne oosanchchatappe issiney mala gidikke shin ne taas lo7o haasayada tana keeha minththeththadasa» gadus.
13 Ela respondeu: “Espero que eu continue a receber sua bondade, meu senhor, pois me animou com suas palavras gentis, embora eu nem seja uma de suas servas”.
14 Quma mishin Boo7eezey izo, «Haa shiiqa; ukeththaa ekkada usttara ma» gides; histtiin iza kath maxizaytara shiiqa uttadus; histtidi izis tiya hallahas immides; iza kallanaashe gakkanaas madus; qumazikka palahides.
14 Na hora da refeição, Boaz lhe disse: “Venha cá e sirva-se de comida; também pode molhar o pão no vinagre”. Rute sentou-se junto aos ceifeiros, e Boaz lhe deu grãos tostados. Ela comeu até ficar satisfeita, e ainda sobrou alimento.
15 Qasseka iza piixeza shiishshanaas dendiza wode Boo7eezey ba oosanchchata, «Mirqqeza garsafekka iza qorikko izo yeellachchofte.
15 Quando Rute voltou ao trabalho, Boaz ordenou a seus servos: “Permitam que ela colha espigas entre os feixes e não a incomodem.
16 Mirqqezappeka shoddidi izis yeggiko iza qoru; izo hanqofte» gides.
16 Tirem dos feixes algumas espigas de cevada e deixem-nas cair para que ela as recolha. Não a atrapalhem!”.
17 Heen Uruta omars gakkanaas piixeza zam7iin tammu kilo gidanaazi kezides.
17 Assim, Rute colheu cevada o dia todo e, à tarde, quando debulhou o cereal, encheu quase um cesto inteiro.
18 Iza he kaththaa ba7a ekkada katama simmadus; ay gina kath shiishshidaakko izi bolloteya be7adus; qasseka Uruta kase mishin tirpi attidayssa izis kessa immadus.
18 Carregou tudo para a cidade e mostrou à sua sogra. Também lhe deu o que havia sobrado da refeição.
19 Histtiin izi bolloteya izo, «Hach awan piixa pe7adii? Awan ooththa pe7adii? Nees hayssa kiya ooththidayssi anjjetto» gadus.
19 “Onde você colheu todo esse cereal?”, perguntou Noemi. “Onde você trabalhou hoje? Que seja abençoado quem a ajudou!” Então Rute contou à sogra com quem havia trabalhado: “O homem com quem trabalhei hoje se chama Boaz”.
20 Nuhaama ba naaza machcheys ba lo7eteththaa, «Hayqqidayta bollanne paxa dizayta bolla lo7o ooso aggontta GODAY iza anjjo» gadus. Kaaleththadakka, «He addezi nuus asho dabbo; nuna laatti ayssanaas bessiza asaappe issoy iza» gadus.
20 “O S enhor o abençoe!”, disse Noemi à nora. “O S enhor não deixou de lado sua bondade tanto pelos vivos como pelos mortos. Esse homem é um de nossos parentes mais próximos, o resgatador de nossa família.”
21 Qasseka Mo7aabe dere as Uruta, «Izi tana, ‹Ta kaththaa maxi wursanaashe gakkanaas ta oosanchchatappe shaakettontta piixa› gides» gadus.
21 Rute, a moabita, acrescentou: “Boaz disse que devo voltar e trabalhar com seus ceifeiros até que terminem toda a colheita”.
22 Nuhaama ba naaza machcho Uruto, «Ta nayee, hessi nees lo7o; macca oosanchcha izaytara buussi nees lo7o; gaasoykka hara asa gade ne biikko addeti nena bochchana» gadus.
22 “Muito bom!”, exclamou Noemi. “Faça o que ele disse, minha filha. Fique com as servas dele até o final da colheita. Em outros campos, poderiam maltratá-la.”
23 Hessa gishshas Uruta Boo7eeze macca oosanchchatakko shiiqada banggaynne gisttey maxetti wurana gakkanaas piixashe gam7adus. Qasse ba bolloteyra issife de7adus.
23 Assim, Rute trabalhou com as servas nos campos de Boaz e recolheu espigas com elas até o final das colheitas da cevada e do trigo. Nesse tempo, ficou morando com sua sogra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.