Rute 2
gmvl (GMVL) vs NAA
1 Nuhaamis izi azina Abimelekke baggara dabbotiza Boo7eeze geetettiza issi erettida dure asi dees.
1 Noemi tinha um parente de seu marido, dono de muitos bens, da família de Elimeleque, o qual se chamava Boaz.
2 Issi gallas Mo7aabe dere as Uruta Nuhaamo, «Ta iza sinththan puulattiin tana piixe shiishshisana as demmiko ane tani iza kaththi maxettizaso bays» gadus. Nuhaamakka zaarada izis, «Ee ta nayee ba» gadus.
2 Rute, a moabita, disse a Noemi: — Deixe-me ir ao campo para apanhar espigas atrás daquele que me permitir fazer isso. Noemi respondeu: — Vá, minha filha!
3 Histtiin Uruta baada kath maxiza asaa guyeppe piixe shiisho doommadus; iza piixeza shiishshiza gadey Abimelekke dabbo Boo7eeze gade.
3 Ela se foi, chegou ao campo e apanhava espigas atrás dos ceifeiros. Por casualidade entrou na parte do campo que pertencia a Boaz, que era da família de Elimeleque.
4 He wodekka Boo7eezey Beeteliheeme katamappe gakki wodhdhidi kath maxiza asaa, «GODAY inttes wolqqa immo» gides. Isttika zaaridi, «GODAY anjjo» gida.
4 Eis que Boaz veio de Belém e disse aos ceifeiros: — Que o E eles responderam: — Que o
5 Histtiin Boo7eezey kath maxizaytas kaabboza, «Hanna naateththa naya oonaarii?» gi oychchides.
5 Depois, Boaz perguntou ao servo encarregado dos ceifeiros: — De quem é essa moça?
6 Kaabbozi zaaridi, «Hanna Nuhaamira yida Mo7aabe dere macca naa.
6 O servo respondeu: — Essa é a moça moabita que veio com Noemi da terra de Moabe.
7 Iza tana, ‹Kath maxizayta geedo kaallada mirqqe giddofe wodhdhida piixe shiishshoo?› gaada oychchadus. Histtada guuththa wode kuwattana shempoorippe attiin maaladoppe doommada ha7i gakkanaas piixashe gam7adus» gides.
7 Ela me pediu que a deixasse recolher espigas e ajuntá-las entre os feixes após os ceifeiros. Assim, ela veio e ficou aqui desde a manhã até agora. Só parou um pouco para descansar no abrigo.
8 Histtiin Boo7eezey Uruto, «Ta nayee siya; piixe shiishshanaas hara asa gade booppa; qasse hayssafe awakka qaaxxofa; taas ooththiza macca naytara hayssan pe7a.
8 Então Boaz disse a Rute: — Escute, minha filha, você não precisa ir colher em outro campo, nem se afastar daqui. Fique aqui com as minhas servas.
9 Attuma asati maxizaso xeellada macca nayta kaalla; addeti nena bochchontta mala tani isttas yootadis; nena saamizaa gidikko addeti ehi woththida haaththaafe duuqqa duuqqa uya» gides.
9 Fique atenta ao campo onde forem colher e vá atrás delas. Eu dei ordem aos servos para que não toquem em você. Quando você ficar com sede, vá até as vasilhas e beba da água que os servos tiraram.
10 Uruta ba hu7e biitta gaththa ziggada, «Tani asa dere as gidikkinaa? Ne taas mishettana mala ta waana ne sinththan saba demmadinaa?» gadus.
10 Então Rute se inclinou e, encostando o rosto no chão, disse a Boaz: — Por que o senhor está me favorecendo e se importa comigo, se eu sou uma estrangeira?
11 Boo7eezey zaaridi, «Ne azinay hayqqoosoppe neni ne bolloteys ooththida miish ubbaa ta siyadis. Qasse neni ne aayo, ne aawaanne ne yelettida biitta aggada hayssafe kase ne erontta deraara daanaas yidayssi taas yootettides.
11 Boaz respondeu: — Já me contaram tudo o que você fez pela sua sogra, depois que você perdeu o marido. Sei que você deixou pai, mãe e a terra onde nasceu e veio para um povo que antes disso você não conhecia.
12 Neni ooththidayssa kushe GODAY nees zaaro. Neni iza qefe garsan attanaas yida GODAA Isra7eele Xoossay nees dakko immo» gides.
12 O Senhor lhe pague pelo bem que você fez. Que você receba uma grande recompensa do Senhor , Deus de Israel, sob cujas asas você veio buscar refúgio.
13 Uruta, «Ta godoo, ta puulateththi ne sinththan gujetti gujetti bides; tani ne oosanchchatappe issiney mala gidikke shin ne taas lo7o haasayada tana keeha minththeththadasa» gadus.
13 Então Rute disse: — Meu caro senhor, você está me favorecendo muito, pois me consolou e falou ao coração desta sua serva, e eu nem mesmo sou como uma das suas servas.
14 Quma mishin Boo7eezey izo, «Haa shiiqa; ukeththaa ekkada usttara ma» gides; histtiin iza kath maxizaytara shiiqa uttadus; histtidi izis tiya hallahas immides; iza kallanaashe gakkanaas madus; qumazikka palahides.
14 Na hora de comer, Boaz disse a Rute: — Venha para cá e coma do pão. Molhe o seu bocado no vinho. Ela se sentou ao lado dos ceifeiros, e Boaz lhe deu grãos tostados de cereais. Ela comeu até ficar satisfeita, e ainda sobrou.
15 Qasseka iza piixeza shiishshanaas dendiza wode Boo7eezey ba oosanchchata, «Mirqqeza garsafekka iza qorikko izo yeellachchofte.
15 Quando ela se levantou para ir apanhar espigas, Boaz deu esta ordem aos seus servos: — Deixem que ela apanhe espigas até no meio dos feixes e não sejam rudes com ela.
16 Mirqqezappeka shoddidi izis yeggiko iza qoru; izo hanqofte» gides.
16 Tirem também algumas espigas dos feixes e deixem cair, para que ela as apanhe, e não a repreendam.
17 Heen Uruta omars gakkanaas piixeza zam7iin tammu kilo gidanaazi kezides.
17 E assim Rute esteve apanhando espigas naquele campo até de tarde. Depois debulhou o que havia apanhado, e foi quase vinte litros de cevada.
18 Iza he kaththaa ba7a ekkada katama simmadus; ay gina kath shiishshidaakko izi bolloteya be7adus; qasseka Uruta kase mishin tirpi attidayssa izis kessa immadus.
18 Ela pegou o cereal e voltou para a cidade. E a sogra viu o quanto de cereal ela havia conseguido apanhar. Rute também deu para a sogra a comida que lhe havia sobrado, depois que ela comeu até ficar satisfeita.
19 Histtiin izi bolloteya izo, «Hach awan piixa pe7adii? Awan ooththa pe7adii? Nees hayssa kiya ooththidayssi anjjetto» gadus.
19 Então Noemi perguntou: — Onde você foi colher hoje? Onde trabalhou? Bendito seja aquele que acolheu você com tanta generosidade! E Rute contou à sua sogra onde havia trabalhado. E acrescentou: — O nome do homem com quem trabalhei hoje é Boaz.
20 Nuhaama ba naaza machcheys ba lo7eteththaa, «Hayqqidayta bollanne paxa dizayta bolla lo7o ooso aggontta GODAY iza anjjo» gadus. Kaaleththadakka, «He addezi nuus asho dabbo; nuna laatti ayssanaas bessiza asaappe issoy iza» gadus.
20 Então Noemi disse à sua nora: — Que ele seja abençoado pelo E Noemi acrescentou: — Esse homem é nosso parente chegado e um dos nossos resgatadores.
21 Qasseka Mo7aabe dere as Uruta, «Izi tana, ‹Ta kaththaa maxi wursanaashe gakkanaas ta oosanchchatappe shaakettontta piixa› gides» gadus.
21 Então Rute, a moabita, disse: — Ele também me disse que eu posso continuar com os servos dele, até que eles terminem de fazer a colheita.
22 Nuhaama ba naaza machcho Uruto, «Ta nayee, hessi nees lo7o; macca oosanchcha izaytara buussi nees lo7o; gaasoykka hara asa gade ne biikko addeti nena bochchana» gadus.
22 Noemi respondeu: — É melhor mesmo que você vá com as servas dele, minha filha. Noutro campo, poderiam maltratar você.
23 Hessa gishshas Uruta Boo7eeze macca oosanchchatakko shiiqada banggaynne gisttey maxetti wurana gakkanaas piixashe gam7adus. Qasse ba bolloteyra issife de7adus.
23 Assim Rute ficou na companhia das servas de Boaz, para apanhar espigas, até que a colheita da cevada e do trigo se acabou. E continuou morando com a sua sogra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.