Lucas 15
gmvl (GMVL) vs ACF
1 Issi gallas qaraxa shiishshizaytinne nagaranchchati wuri Yesusappe siyanaas iza achchi shiiqida.
1 E Chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Farsaawetinne Xaafeti, «Hayssi addezi nagaranchchata ixxenna; isttarakka mees» giidi ba giddon zuuzumettida.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Yesusikka isttas leemiso hizgi yootides;
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 «Intte giddofe issaades xeetu dorsi diikko he xeetu dorsatappe issina dhaykko attida uddufun tammanne uddufunata demban yeggidi dhaydayssa demmana gakkanaas koyana bonttay oonee?
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Demmidi ufayssara hashen tookki ekkidi,
5 E achando-a, a põe sobre os seus ombros, jubiloso;
6 baso simmees; ba laggetanne guta asata issi bolla xeygidi, ‹Dhayda ta dorsayo demmadis; tanara issife ufayettite› gaana.
6 E, chegando a casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Ta inttes yootays, ‹Hessaththoka maaroteth koshshontta uddufun tammanne uddufun xillotappe maareteththan geliza issi nagaranchchan salon ufays gidana.›
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 «Woykko issi tammu bira santey diza maccassaya he tammaafe issineya dhaykko xomppe oyththada demmana gakkanaas keeththa gars pittada lo7eththa koyontta maccassi oonee?
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até a achar?
9 Izakka demmida wode ba laggetanne ba gutata issife xeygada, ‹Taappe dhayda bira santiyo demmida gishshas tanara issife ufayettite› gaandus.
9 E achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Ta inttes yootays; ‹Hessaththoka maarotan geliza issi nagaranchcha asan Xoossa kiitanchchata achchan ufays gidana.›
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 «Issaades nam7u nayti deettes.
11 E disse: Um certo homem tinha dois filhos;
12 Isttafekka kaalo naazi ba aawaa, ‹Aabboo! Nees diza miishshaafe ta gishaa taas imma› gides. Aawaykka baas diza miishshaa ba naytas gishides.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me pertence. E ele repartiu por eles a fazenda.
13 «Daro wode gam7ontta dishe kaalo naazi ba miishshaa ubbaa shiishshi ekkidi haaho biitta bides; heenkka baas diza miishshaa go7ay baynda coo mela dhayssides.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Izikka baas dizayssa ubbaa dhayssidaappe guye he biittan iita koshay dendiin daro waayettides.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Hessa gishshas he deren diza asaappe issaadeko shiiqides; izaadeyka ba guddunth heemmana mala guddunth heemmizasoho yeddides.
15 E foi, e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos, a apascentar porcos.
16 Naazikka guddunththati miza harqqozappe maanaas amottides shin hessaka immizaadey beettibeenna.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 «Gido attiin iza wozinay simmida wode, ‹Ta aawa ashkarata aappunatappe kaththi palahizee shin tani hayssan gafan hayqqana matadinaa?
17 E, tornando em si, disse: Quantos jornaleiros de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Dendada ta aawa soo baada aabboo! Salon Xoossaa, sa7an ta nena qohadis.›
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti;
19 Hayssafe guye, ‹Tani ne naa geetettada xeygettanaas taas bessenna; ne ashkaratappe issaa mala tana qooda› gides.
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus jornaleiros.
20 Hessa gishshas dendidi ba aawaakko bides; gido attiin buro izi haahora yishin aaway beyi mishettidinne izakko woxxi biidi idimmi oykkidi yeerides.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 «Naazikka, ‹Aabboo! Salon Xoossaa, sa7an ta nena qohadis; hayssafe guye ta ne naa geetettada xeygettanaas taas bessenna› gides.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti, e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 «Gido attiin aaway ashkaratas, ‹Eesotidi ubbaafe doorettida may7o ehidi mayzite; iza biradhdhen migido, iza tohonkka caamma aaththite.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa; e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão, e alparcas nos pés;
23 Modhdho mirgo boora ehidi shukkite; ane miidi ufayettoos.
23 E trazei o bezerro cevado, e matai-o; e comamos, e alegremo-nos;
24 Hayssi ta naazi hayqqides shin paxides; dhaydes shin beettides› gides; hessafe guye ufayeteth oykkida.
24 Porque este meu filho estava morto, e reviveu, tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 «Hessi haniza wode bayra naazi goshshason dees; heeppeka simmidi soo matida wode diiththa duris siyides.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e quando veio, e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Izikka ashkaratappe issaa xeygidi, ‹Hessi aazee?› gi oychchides.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Ashkarazikka, ‹Ne ishay yides; izi saroninne lo7on simmida gishshas ne aaway modhdho mirgo boora shukkides› gides.
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 «Bayra ishazikka hanqettidi soo gelanaaska koyibeenna. Aawaykka kare kezidi izi soo gelana mala woossides.
28 Mas ele se indignou, e não queria entrar.
29 Gido attiin izikka zaaridi aawaas, ‹Hekko tani hayssa gakkanaas nees aylle mala ooththadis; ne azazoppe issinokka pacisabeekke; gido attiin tani ta laggetara ufayettana mala ne taas issi deysha laaqqaka immabeekka.
29 E saindo o pai, instava com ele. Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo há tantos anos, sem nunca transgredir o teu mandamento, e nunca me deste um cabrito para alegrar-me com os meus amigos;
30 Gido attiin hayssi ne naazi nees dizayssa ubbaa laymatizaytara wursidi yishin modhdho mirgo boora izas shukkadasa› gides.
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 «Aawaykka, ‹Ta naazoo ne ubba wode tanara daasa; taas gididay wurikka neessa.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas coisas são tuas;
32 Hayssi ne ishay hayqqides shin paxides; dhaydes shin beettides; hessa gishshas nuni ufayettanaas bessees› gides.»
32 Mas era justo alegrarmo-nos e folgarmos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; e tinha-se perdido, e achou-se.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.