Lucas 15
gmvl (GMVL) vs ARIB
1 Issi gallas qaraxa shiishshizaytinne nagaranchchati wuri Yesusappe siyanaas iza achchi shiiqida.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Farsaawetinne Xaafeti, «Hayssi addezi nagaranchchata ixxenna; isttarakka mees» giidi ba giddon zuuzumettida.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Yesusikka isttas leemiso hizgi yootides;
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 «Intte giddofe issaades xeetu dorsi diikko he xeetu dorsatappe issina dhaykko attida uddufun tammanne uddufunata demban yeggidi dhaydayssa demmana gakkanaas koyana bonttay oonee?
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Demmidi ufayssara hashen tookki ekkidi,
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 baso simmees; ba laggetanne guta asata issi bolla xeygidi, ‹Dhayda ta dorsayo demmadis; tanara issife ufayettite› gaana.
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Ta inttes yootays, ‹Hessaththoka maaroteth koshshontta uddufun tammanne uddufun xillotappe maareteththan geliza issi nagaranchchan salon ufays gidana.›
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 «Woykko issi tammu bira santey diza maccassaya he tammaafe issineya dhaykko xomppe oyththada demmana gakkanaas keeththa gars pittada lo7eththa koyontta maccassi oonee?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Izakka demmida wode ba laggetanne ba gutata issife xeygada, ‹Taappe dhayda bira santiyo demmida gishshas tanara issife ufayettite› gaandus.
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Ta inttes yootays; ‹Hessaththoka maarotan geliza issi nagaranchcha asan Xoossa kiitanchchata achchan ufays gidana.›
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 «Issaades nam7u nayti deettes.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Isttafekka kaalo naazi ba aawaa, ‹Aabboo! Nees diza miishshaafe ta gishaa taas imma› gides. Aawaykka baas diza miishshaa ba naytas gishides.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 «Daro wode gam7ontta dishe kaalo naazi ba miishshaa ubbaa shiishshi ekkidi haaho biitta bides; heenkka baas diza miishshaa go7ay baynda coo mela dhayssides.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Izikka baas dizayssa ubbaa dhayssidaappe guye he biittan iita koshay dendiin daro waayettides.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Hessa gishshas he deren diza asaappe issaadeko shiiqides; izaadeyka ba guddunth heemmana mala guddunth heemmizasoho yeddides.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Naazikka guddunththati miza harqqozappe maanaas amottides shin hessaka immizaadey beettibeenna.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 «Gido attiin iza wozinay simmida wode, ‹Ta aawa ashkarata aappunatappe kaththi palahizee shin tani hayssan gafan hayqqana matadinaa?
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Dendada ta aawa soo baada aabboo! Salon Xoossaa, sa7an ta nena qohadis.›
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Hayssafe guye, ‹Tani ne naa geetettada xeygettanaas taas bessenna; ne ashkaratappe issaa mala tana qooda› gides.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Hessa gishshas dendidi ba aawaakko bides; gido attiin buro izi haahora yishin aaway beyi mishettidinne izakko woxxi biidi idimmi oykkidi yeerides.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 «Naazikka, ‹Aabboo! Salon Xoossaa, sa7an ta nena qohadis; hayssafe guye ta ne naa geetettada xeygettanaas taas bessenna› gides.
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 «Gido attiin aaway ashkaratas, ‹Eesotidi ubbaafe doorettida may7o ehidi mayzite; iza biradhdhen migido, iza tohonkka caamma aaththite.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Modhdho mirgo boora ehidi shukkite; ane miidi ufayettoos.
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Hayssi ta naazi hayqqides shin paxides; dhaydes shin beettides› gides; hessafe guye ufayeteth oykkida.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 «Hessi haniza wode bayra naazi goshshason dees; heeppeka simmidi soo matida wode diiththa duris siyides.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Izikka ashkaratappe issaa xeygidi, ‹Hessi aazee?› gi oychchides.
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Ashkarazikka, ‹Ne ishay yides; izi saroninne lo7on simmida gishshas ne aaway modhdho mirgo boora shukkides› gides.
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 «Bayra ishazikka hanqettidi soo gelanaaska koyibeenna. Aawaykka kare kezidi izi soo gelana mala woossides.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Gido attiin izikka zaaridi aawaas, ‹Hekko tani hayssa gakkanaas nees aylle mala ooththadis; ne azazoppe issinokka pacisabeekke; gido attiin tani ta laggetara ufayettana mala ne taas issi deysha laaqqaka immabeekka.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Gido attiin hayssi ne naazi nees dizayssa ubbaa laymatizaytara wursidi yishin modhdho mirgo boora izas shukkadasa› gides.
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 «Aawaykka, ‹Ta naazoo ne ubba wode tanara daasa; taas gididay wurikka neessa.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Hayssi ne ishay hayqqides shin paxides; dhaydes shin beettides; hessa gishshas nuni ufayettanaas bessees› gides.»
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.