Juízes 6

gmvl (GMVL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Isra7eele asay GODAA sinththan zaareththidi iita miish ooththides; hessa gishshas GODAY istta Midiyaame asas aaththi immides; isttika laappun layth kumeth haarettida.
1 Os israelitas fizeram o que era mau aos olhos do S enhor . Por isso, o S enhor os entregou nas mãos dos midianitas durante sete anos.
2 Midiyaame asay Isra7eele asaa bolla minnida gishshas Isra7eele asay isttafe qotetti attanaaso gongolonne miixa giigsides.
2 Os midianitas eram tão cruéis que os israelitas fizeram para si esconderijos nas montanhas, nas cavernas e nas fortalezas.
3 Isra7eele asay kath zeriza wode ubbaan Midiyaame asay, Amaaleeqe asaynne arshey mokkiza baggara diza asay istta bolla worajji worajji meto gaththeettes.
3 Sempre que os israelitas faziam o plantio, saqueadores de Midiã, de Amaleque e de outros povos do leste atacavam Israel,
4 Istti he biittaan dunkaanidi Gaaza katama gakkanaas biitta ubbaa bollan mokkidayssa dhaysseettes; dorsata, miizatanne hare wudeta di7i efiza gishshas Isra7eele asaas aykkoka ashshi erettenna.
4 acampavam na terra e destruíam as plantações até Gaza. Levavam ovelhas, bois e jumentos, e não deixavam coisa alguma para Israel comer.
5 Bantta mehetanne bantta dunkaaneta ekkidi booley yiza mala daridi yeettes; isttanne istta gaamellata qoodanaas dandayettenna; istta yuussayka biitta dhayssanaassa.
5 Esses bandos inimigos, que vinham com seus rebanhos e tendas, eram como uma praga de gafanhotos. Chegavam em camelos, tão numerosos que era impossível contá-los, e só partiam quando a terra estava devastada.
6 Midiyaame asay Isra7eele asaa bolla meto gaththida gishshas Isra7eele asay maado demmanaas GODAAKKO waassides.
6 Os midianitas reduziram Israel à mais absoluta pobreza, e o povo pediu socorro ao S enhor .
7 Midiyaame asay gaththida qohoza gaason Isra7eele asay GODAAKKO waassiin,
7 Quando os israelitas clamaram ao S enhor por causa de Midiã,
8 GODAY isttako issi nabe kiittides; he nabezi isttas GODAA Isra7eele Xoossaafe ehida kiitay, «Ta inttena Gibxe aylleteththafe kessadis.
8 o S enhor lhes enviou um profeta, que disse: “Assim diz o S enhor , Deus de Israel: Eu os tirei da escravidão no Egito.
9 Tani inttena Gibxe asaa kusheppenne waayisiza asaa ubbaa kusheppe ashshadis; intte sinththafekka istta goodda kessada istta biittaa inttes immadis.
9 Eu os livrei dos egípcios e de todos que os oprimiam. Expulsei seus inimigos e dei a vocês a terra deles.
10 Tani inttena, ‹Tani GODAA intte Xoossaa; intte istta biittaa laattida Amooreta xoossatas goynnofte› gaada yootadis; gido attiin intte ta qaala siyontta ixxideta» gees.
10 Disse a vocês: ‘Eu sou o S enhor , seu Deus. Não adorem os deuses dos amorreus, em cujas terras agora vivem’. Mas vocês não me deram ouvidos”.
11 Hessafe guye GODAA kiitanchchay Oofira geetettizason diza Abi7eezere zereththafe Iyo7aasa wolaa garsan yi uttides; he wode Iyo7aasa naa Geedooni Midiyaame asaappe qotettanaas woyne gum7izasohon gistte bukkees.
11 Então o anjo do S enhor veio e sentou-se debaixo do grande carvalho em Ofra que pertencia a Joás, do clã de Abiezer. Gideão, filho de Joás, estava debulhando trigo no fundo de uma prensa de uvas, a fim de não ser descoberto pelos midianitas.
12 Heen GODAA kiitanchchay izas qonccidi, «Haysso nenoo, mino olanchchazoo! GODAY nenara dees» gides.
12 O anjo do S enhor apareceu a Gideão e disse: “O S enhor está com você, guerreiro corajoso!”.
13 Geedoonikka iza, «Ta godoo! GODAY nunara dizaa gidikko ha meto ubbay nuna ays gakkidee? Nu aawati, ‹GODAY nuna Gibxe biittafe kessides› giidi nuus yootida malalisiza iza oosoti ubbay awan dizoo? Ha7i gidikko GODAY nuna mulekka aggides; Midiyaame asaa kushenkka aaththi immides» gides.
13 Gideão respondeu: “Meu senhor, se o S enhor está conosco, por que nos aconteceu tudo isso? E onde estão os milagres de que nossos antepassados nos falaram? Acaso não disseram: ‘O S enhor nos tirou do Egito’? Agora, porém, o S enhor nos abandonou e nos entregou nas mãos dos midianitas!”.
14 Hessafe guye GODAY izakko simmidi, «Nees diza gita wolqqan baada Isra7eele asaa Midiyaame asaa kusheppe ashshada kessa ekka; nena kiittiday tana» gides.
14 Então o S enhor se voltou para ele e disse: “Vá com a força que você tem e liberte Israel dos midianitas. Sou eu quem o envia!”.
15 Geedooni, «Ta Godawu, Ta zarey Minaase zare ubbaafe aadhdhida laafa; tanikka nuso asaa ubbaafe guuththa; histtiin tani Isra7eele asaa wosttada ashshanaas dandayazinaa?» gides.
15 “Mas, Senhor, como posso libertar Israel?”, perguntou Gideão. “Meu clã é o mais fraco de toda a tribo de Manassés, e eu sou o menos importante de minha família!”
16 GODAYKKA, «Tumappe tani nenara gidana; issi as shociza mala neni Midiyaame asaa shocada xoonana» gides.
16 “Certamente estarei com você”, disse o S enhor . “E você destruirá os midianitas como se estivesse lutando contra um só homem.”
17 Geedoonikka «Neni tanan ufayettidaa gidikko tanara haasayzay nena gididayssa erisiza malata tana bessa.
17 Gideão respondeu: “Se, de fato, posso contar com tua ajuda, dá-me um sinal de que é mesmo o S enhor quem fala comigo.
18 Tani guye simma baada nees yarsho miish ekka yaana gakkanaas hannife haraso booppa» gides.
18 Por favor, não vás embora até que eu te traga a minha oferta”. Ele respondeu: “Ficarei aqui até você voltar”.
19 Geedooni baso biidi deysha laaqqa shukkidi kaththides; issi tammu kilo giraame gidiza dhiille ekkidi irshoy izan gelontta uketh uukkides; ashoza leematen woththidi cambaza keren tigides; ubbaaka ekki efidi wola garsan uttida GODAA kiitanchchazas shiishshides.
19 Gideão foi depressa para casa. Cozinhou um cabrito e, com cerca de vinte litros de farinha, preparou pães sem fermento. Depois, colocou a carne num cesto e o caldo numa panela, os levou para fora e os ofereceu ao anjo que estava debaixo da grande árvore.
20 Xoossa kiitanchchay iza, «Ashozanne irshoy izan gelontta ukeththaza ekkada ha shuchchaa bolla woththa; cambazakka iza bolla tiga» gides; Geedoonikka izi azazida mala ooththides.
20 O anjo de Deus lhe disse: “Coloque a carne e os pães sem fermento sobre esta pedra e derrame neles o caldo”. Gideão obedeceu.
21 GODAA kiitanchchay ba kushen oykkida guufe xeeran ashozanne ukeththaza bochchides; histtiin tamay shuchchaa giddofe kezidi ashozanne ukeththaza mides; hessafe guye GODAA kiitanchchay iza sinththafe geemmides.
21 Então o anjo do S enhor tocou na carne e nos pães com a ponta da vara que estava em sua mão, e fogo subiu da pedra e consumiu tudo que Gideão havia trazido. E o anjo do S enhor desapareceu.
22 Geedooni beyday GODAA kiitanchcha gididayssa akeekida wode, «Ubbaa haariza GODAWU! Tani GODAA kiitanchcha ta ayfen be7ida gishshas taas aayye ana!» gides.
22 Quando Gideão percebeu que era o anjo do S enhor , exclamou: “Ó Soberano S enhor , estou perdido! Vi o anjo do S enhor face a face!”.
23 Gido attiin GODAY, «Saroy nees gido! Yayyofa! Ne hayqqaka» gides.
23 “Fique em paz”, respondeu o S enhor . “Não tenha medo; você não morrerá.”
24 Geedoonikka GODAAS yarsho yarshizaso heen giigsidi he sohoza, «GODAY Saro Xoossa» giidi sunththides; he yarsho yarshizasoy Abi7eezere zereththatas gidida Oofiran hach gakkanaas eqqi dees.
24 Então Gideão construiu um altar para o S enhor naquele local e o chamou de Javé-Shalom. Até hoje o altar está em Ofra, no território do clã de Abiezer.
25 He gallassa omars GODAY Geedoone, «Ne aawa miizata giddofe hara laappun layththa korma boora ekka; ne aaway Ba7aale geetettiza eeqaas yarsho yarshizasoza laalla; iza lanqen diza Asheero geetettiza macca xoossay mislezakka tiifa menththereththa yegga.
25 Naquela noite, o S enhor disse a Gideão: “Tome o segundo touro do rebanho de seu pai, aquele de sete anos. Derrube o altar que seu pai fez para Baal e corte o poste de Aserá que fica ao lado do altar.
26 He tiifetti doorettida misleza bolla GODAA ne Xoossaas, yarsho yarshizaso lo7eththa giigsa; hessafe guye neni menththereththida Asheero geetettiza xoossay misleza qera eeththada nam7anththo booraza mulera xuuggiza yarsho ooththada yarsha» gides.
26 Depois, construa um altar para o S enhor , seu Deus, no alto desta colina, arrumando as pedras com cuidado. Sacrifique o touro sobre o altar como holocausto e use como lenha a madeira do poste de Aserá que você cortará”.
27 Geedoonikka ba aylletappe tammata ekkidi GODAY izas yootida mala ooththides; gido attiin izi ba aawa soo asaassinne katamaan diza asaas yayyida gishshas hessa gallas ooththanayssa aggidi omars ooththides.
27 Gideão levou dez de seus servos e fez o que o S enhor mandou. Porém, fez tudo de noite, com medo de sua família e do povo da cidade.
28 Maalado wonttan katamaa asay dendida mala Ba7aale geetettiza eeqas yarsho yarshizasoy laalettichchidayssanne iza lanqen diza Asheeri misley meqeretti wodhdhidayssa be7ides; qasse istti yarsho yarshizasoy giigidayssanne iza bolla nam7anththo booray yarshettidayssa beyda.
28 Logo cedo no dia seguinte, quando os habitantes da cidade começaram a despertar, alguém descobriu que o altar de Baal havia sido derrubado e que o poste de Aserá ao lado dele tinha sido cortado. Em seu lugar, havia um novo altar, sobre o qual estavam os restos do touro sacrificado.
29 Bantta giddon, «Haysso hayssa ooththiday oonee?» giidi issoy issaa oychchida; istti yuuyi yuuyi oychchidi hessa ooththiday Iyo7aasa naa Geedoone gididayssa erida.
29 Os habitantes perguntaram uns aos outros: “Quem fez isso?”. Depois de uma investigação cuidadosa, descobriram que tinha sido Gideão, filho de Joás.
30 Hessafe guye katama asay Iyo7aasa, «Ba7aale geetettiza eeqaas yarsho yarshizasoza laallida gishshassinne iza lanqen diza Asheeri misleza menththereththi yeggida gishshas nuni iza wodhana mala ne naaza haa kessa» gides.
30 “Traga seu filho para fora”, os homens da cidade exigiram de Joás. “Ele deve morrer, pois derrubou o altar de Baal e cortou o poste de Aserá!”
31 Iyo7aasi ba bollan dendida asaa ubbaa, «Intte Ba7aales mootetteetii? Woykko intte iza ashshanee? Iza gishshas mootettiza asi diikko sa7ay wonttanaashin izaadey hayqqo! Ba7aaley Xoossa gidikko izas yarsho yarshizasoza laallidaadera izi barkka mootetto» gides.
31 Joás, porém, gritou para a multidão que o confrontava: “Por que vocês defendem Baal? Acaso pretendem salvá-lo? Quem lutar pela causa dele será morto pela manhã! Se Baal é realmente um deus, que ele próprio se defenda e destrua quem derrubou seu altar!”.
32 Hessa gishshas he gallas asay Geedoone sunththaa Yeruba7aale gi sunththida; birsheththay ba7aaley ba gishshas mootetto guussa; gaasoykka laalettoyssi izas yarsho yarshizaso gidida gishshassa.
32 Dali em diante, Gideão foi chamado de Jerubaal (isto é, “Que Baal lute com ele”), pois derrubou o altar de Baal.
33 Hessafe guye Midiyaame biitta asay, Amaaleeqe biitta asaynne arshey mokkiza baggara diza asay ubbay issife shiiqidi Yordaanoose shaafaa pinnida; Izra7eele geetettiza shoobban dunkaanida.
33 Pouco tempo depois, os exércitos de Midiã, de Amaleque e de outros povos do leste se uniram. Eles atravessaram o Jordão e acamparam no vale de Jezreel.
34 Hessafe guye GODAA Ayanay Geedoone bolla wodhdhides; Abi7eezere zareti ubbay bana kaallana mala istta shiishshanaas zaye punnides.
34 Então o Espírito do S enhor veio sobre Gideão, que tocou a trombeta de chifre de carneiro, convocando para a batalha, e os homens do clã de Abiezer o seguiram.
35 Minaase zare ubbaas as kiittidi bana kaallana mala isttaka xeyssides; hessaththoka Aaseere zaretas, Zaabiloone zaretasinne Niftaaleme zaretas as kiittides; isttika izara olaso baanaas kezida.
35 Também enviou mensageiros às tribos de Manassés, Aser, Zebulom e Naftali, convocando seus guerreiros, e todos atenderam ao chamado.
36 Hessafe guye Geedooni Xoossaa, «Tani Isra7eele asaa ashshana mala neni tana dooridayssa taas yootadasa.
36 Então Gideão disse a Deus: “Se de fato vais me usar para salvar Israel, como prometeste,
37 Beya, gistte bukkiza balen dorsa iske tani woththana; xaazay he dorsaa iske bolla xalla diidi biitta bolla dontta aggiko neni yootida mala, Isra7eele asaa ta kushen ne ashshanayssa ta erana» gides.
37 dá-me uma prova da seguinte forma. Hoje à noite, deixarei um pouco de lã na eira, onde se peneiram os grãos. Se pela manhã a lã estiver molhada de orvalho, mas o chão estiver seco, saberei que vais me ajudar a salvar Israel, como prometeste”.
38 Izikka gida mala hanides; wonteththa gallas maalado wonttara dendidi dorsa iske gum7ida wode issi saane gidiza haaththi izappe kezides.
38 E foi exatamente o que aconteceu. Na manhã seguinte, bem cedo, Gideão se levantou, espremeu a lã e recolheu uma tigela cheia de água.
39 Geedooni qasseka Xoossaa, «Woze nena zay! Tana hanqettofa! Issito ta nena zaara oychchays; dorsa agoza bolla hara malata bessana mala; hessika dorsa agozay mela gidiin biittay haaxxidi xaazatana mala ooththarkkii!» gides.
39 Então Gideão disse a Deus: “Peço que não fiques irado comigo, mas que me permitas fazer mais um pedido. Deixa-me usar esta lã para mais uma prova. Desta vez, que a lã fique seca e o chão ao redor dela fique coberto de orvalho”.
40 He gallassa omars Xoossi he malataza ooththides; wonteththa gallas maalado dorsa agozay mela gidiin biitta ubbay haaxxides.
40 Naquela noite, Deus fez o que Gideão havia pedido. Pela manhã, a lã estava seca, mas o chão estava coberto de orvalho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.