Juízes 6
gmvl (GMVL) vs NTLH
1 Isra7eele asay GODAA sinththan zaareththidi iita miish ooththides; hessa gishshas GODAY istta Midiyaame asas aaththi immides; isttika laappun layth kumeth haarettida.
1 O povo de Israel pecou contra Deus, o Senhor , e por isso ele deixou que o povo de Midiã os dominasse durante sete anos.
2 Midiyaame asay Isra7eele asaa bolla minnida gishshas Isra7eele asay isttafe qotetti attanaaso gongolonne miixa giigsides.
2 Os israelitas se escondiam dos midianitas em cavernas e em outros lugares seguros nas montanhas porque os midianitas eram mais fortes do que eles.
3 Isra7eele asay kath zeriza wode ubbaan Midiyaame asay, Amaaleeqe asaynne arshey mokkiza baggara diza asay istta bolla worajji worajji meto gaththeettes.
3 Todas as vezes que os israelitas semeavam, os midianitas vinham com os amalequitas e os povos do deserto e os atacavam.
4 Istti he biittaan dunkaanidi Gaaza katama gakkanaas biitta ubbaa bollan mokkidayssa dhaysseettes; dorsata, miizatanne hare wudeta di7i efiza gishshas Isra7eele asaas aykkoka ashshi erettenna.
4 Acampavam na terra e destruíam as suas colheitas até o sul, perto de Gaza. Não deixavam nada para os israelitas viverem — nem ao menos uma ovelha, uma vaca ou um jumento.
5 Bantta mehetanne bantta dunkaaneta ekkidi booley yiza mala daridi yeettes; isttanne istta gaamellata qoodanaas dandayettenna; istta yuussayka biitta dhayssanaassa.
5 Chegavam com o seu gado e as suas barracas e eram tão numerosos como gafanhotos. Eles e os seus camelos eram tantos, que nem dava para contar. Vinham para destruir a terra,
6 Midiyaame asay Isra7eele asaa bolla meto gaththida gishshas Isra7eele asay maado demmanaas GODAAKKO waassides.
6 e o povo de Israel não podia com eles. Então os israelitas pediram socorro a Deus, o Senhor .
7 Midiyaame asay gaththida qohoza gaason Isra7eele asay GODAAKKO waassiin,
7 Quando eles oraram ao Senhor por causa dos midianitas,
8 GODAY isttako issi nabe kiittides; he nabezi isttas GODAA Isra7eele Xoossaafe ehida kiitay, «Ta inttena Gibxe aylleteththafe kessadis.
8 ele mandou um profeta , que lhes disse: — Assim diz o
9 Tani inttena Gibxe asaa kusheppenne waayisiza asaa ubbaa kusheppe ashshadis; intte sinththafekka istta goodda kessada istta biittaa inttes immadis.
9 Eu os livrei dos egípcios e dos que lutaram contra vocês aqui, nesta terra. Expulsei os seus inimigos e dei a vocês a terra deles.
10 Tani inttena, ‹Tani GODAA intte Xoossaa; intte istta biittaa laattida Amooreta xoossatas goynnofte› gaada yootadis; gido attiin intte ta qaala siyontta ixxideta» gees.
10 Eu disse que sou o Senhor , o Deus de vocês, e que vocês não deviam adorar os deuses dos amorreus, que viviam nesta terra. Mas vocês não quiseram me ouvir.”
11 Hessafe guye GODAA kiitanchchay Oofira geetettizason diza Abi7eezere zereththafe Iyo7aasa wolaa garsan yi uttides; he wode Iyo7aasa naa Geedooni Midiyaame asaappe qotettanaas woyne gum7izasohon gistte bukkees.
11 Então o Anjo do Senhor veio e sentou-se debaixo de um carvalho que havia perto do povoado de Ofra. Esse carvalho pertencia a Joás, que era da família de Abiezer. O seu filho, Gideão, estava malhando trigo no tanque de pisar uvas, escondido, para que os midianitas não o encontrassem.
12 Heen GODAA kiitanchchay izas qonccidi, «Haysso nenoo, mino olanchchazoo! GODAY nenara dees» gides.
12 Então o Anjo do Senhor apareceu a ele e disse: — Você é corajoso, e o
13 Geedoonikka iza, «Ta godoo! GODAY nunara dizaa gidikko ha meto ubbay nuna ays gakkidee? Nu aawati, ‹GODAY nuna Gibxe biittafe kessides› giidi nuus yootida malalisiza iza oosoti ubbay awan dizoo? Ha7i gidikko GODAY nuna mulekka aggides; Midiyaame asaa kushenkka aaththi immides» gides.
13 Gideão respondeu: — Se o
14 Hessafe guye GODAY izakko simmidi, «Nees diza gita wolqqan baada Isra7eele asaa Midiyaame asaa kusheppe ashshada kessa ekka; nena kiittiday tana» gides.
14 Então o Senhor Deus ordenou a Gideão: — Vá com toda a sua força e livre o povo de Israel dos midianitas. Sou eu quem está mandando que você vá.
15 Geedooni, «Ta Godawu, Ta zarey Minaase zare ubbaafe aadhdhida laafa; tanikka nuso asaa ubbaafe guuththa; histtiin tani Isra7eele asaa wosttada ashshanaas dandayazinaa?» gides.
15 Gideão respondeu: — Senhor, como posso libertar Israel? A minha família é a mais pobre da
16 GODAYKKA, «Tumappe tani nenara gidana; issi as shociza mala neni Midiyaame asaa shocada xoonana» gides.
16 Mas o Senhor disse: — Você pode fazer isso porque eu o ajudarei. Você esmagará todos os midianitas como se eles fossem um só homem.
17 Geedoonikka «Neni tanan ufayettidaa gidikko tanara haasayzay nena gididayssa erisiza malata tana bessa.
17 Gideão respondeu: — Se tu estás contente comigo, então dá-me uma prova de que és tu mesmo que estás falando.
18 Tani guye simma baada nees yarsho miish ekka yaana gakkanaas hannife haraso booppa» gides.
18 E, por favor, não vás embora até que eu te traga uma oferta. — Eu ficarei aqui até você voltar! — disse Deus.
19 Geedooni baso biidi deysha laaqqa shukkidi kaththides; issi tammu kilo giraame gidiza dhiille ekkidi irshoy izan gelontta uketh uukkides; ashoza leematen woththidi cambaza keren tigides; ubbaaka ekki efidi wola garsan uttida GODAA kiitanchchazas shiishshides.
19 Então Gideão entrou, cozinhou um cabrito e fez pão sem fermento com mais ou menos dez quilos de farinha. Pôs a comida numa cesta e pôs o caldo numa panela. Levou tudo e entregou ao Anjo do Senhor , que estava debaixo do carvalho.
20 Xoossa kiitanchchay iza, «Ashozanne irshoy izan gelontta ukeththaza ekkada ha shuchchaa bolla woththa; cambazakka iza bolla tiga» gides; Geedoonikka izi azazida mala ooththides.
20 Então o Anjo ordenou: — Ponha a carne e o pão nesta pedra e derrame o caldo em cima. Gideão fez o que ele mandou.
21 GODAA kiitanchchay ba kushen oykkida guufe xeeran ashozanne ukeththaza bochchides; histtiin tamay shuchchaa giddofe kezidi ashozanne ukeththaza mides; hessafe guye GODAA kiitanchchay iza sinththafe geemmides.
21 Em seguida o Anjo estendeu o bastão que tinha na mão e tocou com a sua ponta a carne e o pão. Então saiu fogo da pedra e queimou a carne e o pão. E o Anjo desapareceu.
22 Geedooni beyday GODAA kiitanchcha gididayssa akeekida wode, «Ubbaa haariza GODAWU! Tani GODAA kiitanchcha ta ayfen be7ida gishshas taas aayye ana!» gides.
22 Aí Gideão compreendeu que era mesmo o Anjo do Senhor que ele tinha visto. E disse, apavorado: — Ai de mim,
23 Gido attiin GODAY, «Saroy nees gido! Yayyofa! Ne hayqqaka» gides.
23 Mas o Senhor respondeu: — Não fique com medo. Tudo está bem. Você não morrerá.
24 Geedoonikka GODAAS yarsho yarshizaso heen giigsidi he sohoza, «GODAY Saro Xoossa» giidi sunththides; he yarsho yarshizasoy Abi7eezere zereththatas gidida Oofiran hach gakkanaas eqqi dees.
24 Gideão construiu ali um altar para Deus, o Senhor , e o chamou de “O Senhor é paz”. E até hoje esse altar está em Ofra, cidade que pertence às famílias de Abiezer.
25 He gallassa omars GODAY Geedoone, «Ne aawa miizata giddofe hara laappun layththa korma boora ekka; ne aaway Ba7aale geetettiza eeqaas yarsho yarshizasoza laalla; iza lanqen diza Asheero geetettiza macca xoossay mislezakka tiifa menththereththa yegga.
25 Naquela noite o Senhor disse a Gideão: — Leve o touro que pertence a seu pai e outro touro de sete anos e derrube o altar do deus
26 He tiifetti doorettida misleza bolla GODAA ne Xoossaas, yarsho yarshizaso lo7eththa giigsa; hessafe guye neni menththereththida Asheero geetettiza xoossay misleza qera eeththada nam7anththo booraza mulera xuuggiza yarsho ooththada yarsha» gides.
26 Nesse lugar alto e seguro, faça para o Senhor , seu Deus, um altar de pedras bem-arrumadas. Depois pegue o segundo touro e a madeira do poste de Aserá arrancado e queime tudo no altar como sacrifício .
27 Geedoonikka ba aylletappe tammata ekkidi GODAY izas yootida mala ooththides; gido attiin izi ba aawa soo asaassinne katamaan diza asaas yayyida gishshas hessa gallas ooththanayssa aggidi omars ooththides.
27 Gideão levou dez dos seus empregados e fez o que o Senhor tinha dito. Porém, como estava com medo da sua família e do povo da cidade, em vez de fazer isso de dia, fez de noite.
28 Maalado wonttan katamaa asay dendida mala Ba7aale geetettiza eeqas yarsho yarshizasoy laalettichchidayssanne iza lanqen diza Asheeri misley meqeretti wodhdhidayssa be7ides; qasse istti yarsho yarshizasoy giigidayssanne iza bolla nam7anththo booray yarshettidayssa beyda.
28 De madrugada, quando os homens da cidade se levantaram, acharam o altar de Baal e o poste da deusa Aserá derrubados e o segundo touro queimado no altar que tinha sido construído ali.
29 Bantta giddon, «Haysso hayssa ooththiday oonee?» giidi issoy issaa oychchida; istti yuuyi yuuyi oychchidi hessa ooththiday Iyo7aasa naa Geedoone gididayssa erida.
29 E perguntavam: — Quem será que fez isso? Procuraram saber e descobriram que tinha sido Gideão, filho de Joás.
30 Hessafe guye katama asay Iyo7aasa, «Ba7aale geetettiza eeqaas yarsho yarshizasoza laallida gishshassinne iza lanqen diza Asheeri misleza menththereththi yeggida gishshas nuni iza wodhana mala ne naaza haa kessa» gides.
30 Então disseram a Joás: — Traga o seu filho aqui para ser morto, porque ele derrubou o altar de Baal e o poste da deusa Aserá.
31 Iyo7aasi ba bollan dendida asaa ubbaa, «Intte Ba7aales mootetteetii? Woykko intte iza ashshanee? Iza gishshas mootettiza asi diikko sa7ay wonttanaashin izaadey hayqqo! Ba7aaley Xoossa gidikko izas yarsho yarshizasoza laallidaadera izi barkka mootetto» gides.
31 Mas Joás disse a todos os que estavam ali reunidos contra ele: — Vocês estão defendendo Baal? Quem o defender será morto antes do amanhecer. Se Baal é deus, que ele mesmo se defenda. O altar dele é que foi derrubado.
32 Hessa gishshas he gallas asay Geedoone sunththaa Yeruba7aale gi sunththida; birsheththay ba7aaley ba gishshas mootetto guussa; gaasoykka laalettoyssi izas yarsho yarshizaso gidida gishshassa.
32 Daquele dia em diante, Gideão passou a ser chamado de Jerubaal , pois Joás tinha dito: “Que Baal mesmo se defenda. O altar dele é que foi derrubado.”
33 Hessafe guye Midiyaame biitta asay, Amaaleeqe biitta asaynne arshey mokkiza baggara diza asay ubbay issife shiiqidi Yordaanoose shaafaa pinnida; Izra7eele geetettiza shoobban dunkaanida.
33 Então todos os midianitas, os amalequitas e os povos do deserto se juntaram, e atravessaram o rio Jordão, e acamparam no vale de Jezreel.
34 Hessafe guye GODAA Ayanay Geedoone bolla wodhdhides; Abi7eezere zareti ubbay bana kaallana mala istta shiishshanaas zaye punnides.
34 E o Espírito do Senhor dominou Gideão. Ele tocou uma corneta feita de chifre de carneiro, e os homens do grupo de famílias de Abiezer foram juntar-se a ele.
35 Minaase zare ubbaas as kiittidi bana kaallana mala isttaka xeyssides; hessaththoka Aaseere zaretas, Zaabiloone zaretasinne Niftaaleme zaretas as kiittides; isttika izara olaso baanaas kezida.
35 Gideão enviou também mensageiros para chamar os homens das tribos de Manassés, de Aser, de Zebulom e de Naftali. E eles também foram se juntar a ele.
36 Hessafe guye Geedooni Xoossaa, «Tani Isra7eele asaa ashshana mala neni tana dooridayssa taas yootadasa.
36 Então Gideão disse: — Ó Deus, tu disseste que queres me usar para libertar o povo de Israel.
37 Beya, gistte bukkiza balen dorsa iske tani woththana; xaazay he dorsaa iske bolla xalla diidi biitta bolla dontta aggiko neni yootida mala, Isra7eele asaa ta kushen ne ashshanayssa ta erana» gides.
37 Pois bem. Vou pôr um pouco de lã no lugar onde malhamos o trigo. Se de manhã o orvalho tiver molhado somente a lã, e o chão em volta dela estiver seco, então poderei ficar certo de que tu realmente me usarás para libertar Israel.
38 Izikka gida mala hanides; wonteththa gallas maalado wonttara dendidi dorsa iske gum7ida wode issi saane gidiza haaththi izappe kezides.
38 O que ele disse aconteceu. Na manhã seguinte Gideão se levantou, espremeu a lã, e dela saiu água que deu para encher uma tigela.
39 Geedooni qasseka Xoossaa, «Woze nena zay! Tana hanqettofa! Issito ta nena zaara oychchays; dorsa agoza bolla hara malata bessana mala; hessika dorsa agozay mela gidiin biittay haaxxidi xaazatana mala ooththarkkii!» gides.
39 Então ele pediu a Deus: — Não fiques zangado comigo. Mas deixa que eu fale só mais uma vez. Deixa, por favor, que eu faça mais uma prova com a lã. Que desta vez a lã fique seca, e que haja orvalho somente no chão em volta dela!
40 He gallassa omars Xoossi he malataza ooththides; wonteththa gallas maalado dorsa agozay mela gidiin biitta ubbay haaxxides.
40 E Deus fez isso naquela noite. A lã ficou seca, e o chão em volta ficou coberto de orvalho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.