Jonas 1
gmvl (GMVL) vs ACF
1 Amaate naa Yoonaasakko GODAA qaalay,
1 E veio a palavra do SENHOR a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 «Dendada he gita katamaa Nannawe ba; he katamaa asaa iitateth ta be7idayssa isttas yoota» gishe yides.
2 Levanta-te, vai à grande cidade de Nínive, e clama contra ela, porque a sua malícia subiu até à minha presença.
3 Gido attiin Yoonaasi GODAA sinththafe baqatidi Tarseese biitta baanaas dendides; izi Yoophphe katamaa wodhidi Tarseese biza markabe demmides; GODAA sinththafe baqatidi isttara Tarseese baanaas miish qanxxidi markabezan gelides.
3 Porém, Jonas se levantou para fugir da presença do Senhor para Társis. E descendo a Jope, achou um navio que ia para Társis; pagou, pois, a sua passagem, e desceu para dentro dele, para ir com eles para Társis, para longe da presença do Senhor.
4 Markabezi bishin GODAY abba bolla gote carko denththiin abba dambalay keehi darida gishshas markabezi meqqana gakkides.
4 Mas o Senhor mandou ao mar um grande vento, e fez-se no mar uma forte tempestade, e o navio estava a ponto de quebrar-se.
5 Histtiin markabezan diza asay babbida gishshas wurikka ba xoossaako waassides; qasse markabezi kawuyana mala iza giddon diza caanaa denththidi abbaan olida; gidikkoka Yoonaasi markabezas garsa kifile wodhidi heen deexo dhisko wodhides.
5 Então temeram os marinheiros, e clamavam cada um ao seu deus, e lançaram ao mar as cargas, que estavam no navio, para o aliviarem do seu peso; Jonas, porém, desceu ao porão do navio, e, tendo-se deitado, dormia um profundo sono.
6 Markabeza halaqay izakko biidi, «Ays dhiskadii? Dendada ne xoossaa woossa! Izi ba lo7o ayfen xeellidi nuna ashshanaakko ooni erizee!» gides.
6 E o mestre do navio chegou- se a ele, e disse-lhe: Que tens, dorminhoco? Levanta-te, clama ao teu Deus; talvez assim ele se lembre de nós para que não pereçamos.
7 Markabezan diza asay issoy issaa, «Haa yiite! Hayssi iita miishshi oona gaason nuna gakkidaakko eranaas ane saama yeggoos» gida; histtiin istti saama yeggiin saamay Yoonaasa bolla wodhdhides.
7 E diziam cada um ao seu companheiro: Vinde, e lancemos sortes, para que saibamos por que causa nos sobreveio este mal. E lançaram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Hessafe guye istti Yoonaasa, «Hayssi iita miishshi oona gaason nu bolla gakkidaakko ane nuus yoota! Ne oosoy aazee? Awappe yadii? Ne derey awa? Neni oona zereththee?» gi oychchida.
8 Então lhe disseram: Declara-nos tu agora, por causa de quem nos sobreveio este mal. Que ocupação é a tua? Donde vens? Qual é a tua terra? E de que povo és tu?
9 Histtiin Yoonaasi zaaridi, «Tani Ibraawe asa; abbaanne biittaa medhdhida salo GODAA goynnays» gides.
9 E ele lhes disse: Eu sou hebreu, e temo ao Senhor, o Deus do céu, que fez o mar e a terra seca.
10 Hessa gishshas Xoossa sinththafe izi baqatizayssa izi isttas yootidayssafe asay erida gishshas keehi Babbidi, «Haysso ay pala miish ooththadii?» gida.
10 Então estes homens se enche-ram de grande temor, e disseram-lhe: Por que fizeste tu isto? Pois sabiam os homens que fugia da presença do Senhor, porque ele lho tinha declarado.
11 Qasse abba dambalay kaseyssafe haa darida gishshas asay Yoonaasa, «Nuus abbay co7u gaana mala nena nuni wosttinoo?» giidi oychchida.
11 E disseram-lhe: Que te faremos nós, para que o mar se nos acalme? Porque o mar ia se tornando cada vez mais tempestuoso.
12 Izikka isttas, «Hayssi wolqqama dambalay intte bollan dendiday ta gaason gididayssa ta erays; hessa gishshas tana denththidi abban olite; histtiko abbay inttes co7u gaana» gides.
12 E ele lhes disse: Levantai-me, e lançai-me ao mar, e o mar se vos aquietará; porque eu sei que por minha causa vos sobreveio esta grande tempestade.
13 Gido attiin markabezan diza asay markabeza guye abba lanqe kessanaas minththi laaggida shin abba dambalay keehi darida gishshas kessanaas dandaybeettenna.
13 Entretanto, os homens remavam, para fazer voltar o navio à terra, mas não podiam, porquanto o mar se ia embravecendo cada vez mais contra eles.
14 Hessa gishshas isttas, «Abeet GODAWU! Hayssa addeza shemppo gishshas neni nuna dhayssontta malanne hayssa geeshsha suuththa acozakka neni nuuppe oychchontta mala nuni nena keehi woossoos. Ays giikko GODAWU neni ne koyida mala ooththadasa» giidi GODAAKKO waassida.
14 Então clamaram ao Senhor, e disseram: Ah, Senhor! Nós te rogamos, que não pereçamos por causa da alma deste homem, e que não ponhas sobre nós o sangue inocente; porque tu, Senhor, fizeste como te aprouve.
15 Hessafe guye Yoonaasa denththidi abban oliin abba dambalay co7u gides.
15 E levantaram a Jonas, e o lançaram ao mar, e cessou o mar da sua fúria.
16 Histtiin asay GODAAS keehi babbides; GODAAS yarsho yarshida; adinakka adinettida.
16 Temeram, pois, estes homens ao Senhor com grande temor; e ofereceram sacrifício ao Senhor, e fizeram votos.
17 Yoonaasa mittana mala issi gita mole GODAY giigsiin he moleza ulon Yoonaasi heedzdzu gallassinne heedzdzu omars aqides.
17 Preparou, pois, o Senhor um grande peixe, para que tragasse a Jonas; e esteve Jonas três dias e três noites nas entranhas do peixe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.