Jonas 1
gmvl (GMVL) vs ARIB
1 Amaate naa Yoonaasakko GODAA qaalay,
1 Ora veio a palavra do Senhor a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 «Dendada he gita katamaa Nannawe ba; he katamaa asaa iitateth ta be7idayssa isttas yoota» gishe yides.
2 Levanta-te, vai à grande cidade de Nínive, e clama contra ela, porque a sua malícia subiu até mim.
3 Gido attiin Yoonaasi GODAA sinththafe baqatidi Tarseese biitta baanaas dendides; izi Yoophphe katamaa wodhidi Tarseese biza markabe demmides; GODAA sinththafe baqatidi isttara Tarseese baanaas miish qanxxidi markabezan gelides.
3 Jonas, porém, levantou-se para fugir da presença do Senhor para Társis. E, descendo a Jope, achou um navio que ia para Társis; pagou, pois, a sua passagem, e desceu para dentro dele, para ir com eles para Társis, da presença do Senhor.
4 Markabezi bishin GODAY abba bolla gote carko denththiin abba dambalay keehi darida gishshas markabezi meqqana gakkides.
4 Mas o Senhor lançou sobre o mar um grande vento, e fez-se no mar uma grande tempestade, de modo que o navio estava a ponto de se despedaçar.
5 Histtiin markabezan diza asay babbida gishshas wurikka ba xoossaako waassides; qasse markabezi kawuyana mala iza giddon diza caanaa denththidi abbaan olida; gidikkoka Yoonaasi markabezas garsa kifile wodhidi heen deexo dhisko wodhides.
5 Então os marinheiros tiveram medo, e clamavam cada um ao seu deus, e alijaram ao mar a carga que estava no navio, para o aliviarem; Jonas, porém, descera ao porão do navio; e, tendo-se deitado, dormia um profundo sono.
6 Markabeza halaqay izakko biidi, «Ays dhiskadii? Dendada ne xoossaa woossa! Izi ba lo7o ayfen xeellidi nuna ashshanaakko ooni erizee!» gides.
6 O mestre do navio, pois, chegou-se a ele, e disse-lhe: Que estás fazendo, ó tu que dormes? Levanta-te, clama ao teu deus; talvez assim ele se lembre de nós, para que não pereçamos.
7 Markabezan diza asay issoy issaa, «Haa yiite! Hayssi iita miishshi oona gaason nuna gakkidaakko eranaas ane saama yeggoos» gida; histtiin istti saama yeggiin saamay Yoonaasa bolla wodhdhides.
7 E dizia cada um ao seu companheiro: Vinde, e lancemos sortes, para sabermos por causa de quem nos sobreveio este mal. E lançaram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Hessafe guye istti Yoonaasa, «Hayssi iita miishshi oona gaason nu bolla gakkidaakko ane nuus yoota! Ne oosoy aazee? Awappe yadii? Ne derey awa? Neni oona zereththee?» gi oychchida.
8 Então lhe disseram: Declara-nos tu agora, por causa de quem nos sobreveio este mal. Que ocupação é a tua? Donde vens? Qual é a tua terra? E de que povo és tu?
9 Histtiin Yoonaasi zaaridi, «Tani Ibraawe asa; abbaanne biittaa medhdhida salo GODAA goynnays» gides.
9 Respondeu-lhes ele: Eu sou hebreu, e temo ao Senhor, o Deus do céu, que fez o mar e a terra seca.
10 Hessa gishshas Xoossa sinththafe izi baqatizayssa izi isttas yootidayssafe asay erida gishshas keehi Babbidi, «Haysso ay pala miish ooththadii?» gida.
10 Então estes homens se encheram de grande temor, e lhe disseram: Que é isso que fizeste? pois sabiam os homens que fugia da presença do Senhor, porque ele lho tinha declarado.
11 Qasse abba dambalay kaseyssafe haa darida gishshas asay Yoonaasa, «Nuus abbay co7u gaana mala nena nuni wosttinoo?» giidi oychchida.
11 Ainda lhe perguntaram: Que te faremos nós, para que o mar se nos acalme? Pois o mar se ia tornando cada vez mais tempestuoso.
12 Izikka isttas, «Hayssi wolqqama dambalay intte bollan dendiday ta gaason gididayssa ta erays; hessa gishshas tana denththidi abban olite; histtiko abbay inttes co7u gaana» gides.
12 Respondeu-lhes ele: Levantai-me, e lançai-me ao mar, e o mar se vos aquietará; porque eu sei que por minha causa vos sobreveio esta grande tempestade.
13 Gido attiin markabezan diza asay markabeza guye abba lanqe kessanaas minththi laaggida shin abba dambalay keehi darida gishshas kessanaas dandaybeettenna.
13 Entretanto os homens se esforçavam com os remos para tornar a alcançar a terra; mas não podiam, porquanto o mar se ia embravecendo cada vez mais contra eles.
14 Hessa gishshas isttas, «Abeet GODAWU! Hayssa addeza shemppo gishshas neni nuna dhayssontta malanne hayssa geeshsha suuththa acozakka neni nuuppe oychchontta mala nuni nena keehi woossoos. Ays giikko GODAWU neni ne koyida mala ooththadasa» giidi GODAAKKO waassida.
14 Por isso clamaram ao Senhor, e disseram: Nós te rogamos, ó Senhor, que não pereçamos por causa da vida deste homem, e que não ponhas sobre nós o sangue inocente; porque tu, Senhor, fizeste como te aprouve.
15 Hessafe guye Yoonaasa denththidi abban oliin abba dambalay co7u gides.
15 Então levantaram a Jonas, e o lançaram ao mar; e cessou o mar da sua fúria.
16 Histtiin asay GODAAS keehi babbides; GODAAS yarsho yarshida; adinakka adinettida.
16 Temeram, pois, os homens ao Senhor com grande temor; e ofereceram sacrifícios ao Senhor, e fizeram votos.
17 Yoonaasa mittana mala issi gita mole GODAY giigsiin he moleza ulon Yoonaasi heedzdzu gallassinne heedzdzu omars aqides.
17 Então o Senhor deparou um grande peixe, para que tragasse a Jonas; e esteve Jonas três dias e três noites nas entranhas do peixe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.