Gênesis 47
gmvl (GMVL) vs BKJ
1 Yooseefey gelidi Gibxe kawos, «Ta aawaynne ta ishati ba dorsatara, ba miizatara baas dizaaz ubbaa ekkidi Kanaane biittafe yiidi, ha7i Geeseme biittan deettes» gi yootides.
1 Então, José veio e contou a Faraó, e disse: Meu pai e meus irmãos, e seus rebanhos, e seu gado, e tudo que eles possuem vieram da terra de Canaã; e eis que eles estão na terra de Gósen.
2 Izi ba ishatappe ichchashata dooridi kawoza sinth aaththides.
2 E ele tomou alguns de seus irmãos, cinco homens, e os apresentou a Faraó.
3 Kawoy he ishata, «Intte oosoy aazee?» gi oychchiin istti kawozas, «Nuni ne aylleti nu aawataththo dorsa heemmoos» gi yootida.
3 E Faraó disse a seus irmãos: Qual é a vossa ocupação? E eles disseram a Faraó: Teus servos são pastores, tanto nós como também nossos pais.
4 Qasse istti izas, «Kanaane biittan koshay darida gishshas nuus ne aylleta mehetas miza miishshi aykkoka baynda gishshas, nuni hayssan imaththateththan daana yidos; shoobbe nuna ne aylleta Geesemen woththarkkii!» gida.
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para peregrinar nesta terra, porque teus servos não têm pastagem para seus rebanhos. Porque a fome é dolorida na terra de Canaã, por isso, suplicamos-te agora, deixa que teus servos habitem na terra de Gósen.
5 Kawoy Yooseefe, «Ne aawaynne ne ishati neekko yida.
5 E Faraó falou a José, dizendo: Teu pai e teus irmãos vieram a ti.
6 Histtiin Gibxe derey ne kushen dees gidennee; ha biittan ubbaafe aadhdhidi lo7izason ne aawaanne ne ishata woththa; istti Geeseme biittan detto. Istta giddofe dumma erateththi dizayta ne erizaa gidikko heyta ta meheta bolla shuuma» gides.
6 A terra do Egito está diante de ti; no melhor da terra faze teu pai e teus irmãos habitar; na terra de Gósen, deixa-os habitar. E se tu conheces algum homem de atividade entre eles, então faze-os responsáveis por meu gado.
7 Hessafe guye Yooseefey ba aawaa Yaaqoobe gelththidi kawo sinth aaththides. Yaaqoobey Gibxe kawo anjjides.
7 E José trouxe Jacó, seu pai, e o colocou diante de Faraó, e Jacó abençoou Faraó.
8 Kawoykka Yaaqoobe, «Nees aappun layththee?» gi oychchides.
8 E Faraó disse a Jacó: Quantos anos tu tens?
9 Yaaqoobey kawozas, «Tani yuuya yuuya deyida layththay 130; ta layththay beni ta aawati yuuyi yuuyi deyida layththatappe guuththanne metoy darida layththa» gides.
9 E Jacó disse a Faraó: Os dias da minha peregrinação são cento e trinta anos. Poucos e maus têm sido os dias dos anos da minha vida, e não alcançaram aos dias dos anos da vida de meus pais nos dias de suas peregrinações.
10 Hessafe guye Yaaqoobey kawoza anjjidi iza sinththafe kare kezides.
10 E Jacó abençoou Faraó, e saiu da presença de Faraó.
11 Yooseefey ba aawaanne ba ishata Gibxe biittan woththides; kawoy azazida mala Gibxe biittan Eraamise achchan diza ubbasoppe aadhdhidi lo7iza gade isttas immides.
11 E José estabeleceu seu pai e seus irmãos, e lhes deu posses na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Yooseefey qasse ba aawaas, ba ishatassinne ba aawa soo asaa ubbaas istta nayta qooda mala kath immides.
12 E José sustentou seu pai, e seus irmãos, e toda a casa de seu pai com pão, de acordo com suas famílias.
13 Gidikkoka koshay darida gishshas biitta ubbaa bolla kaththi dhaydes. He koshaan Gibxe dereynne Kanaane derey nam7ayka qohettida.
13 E não havia pão em toda a terra, porque a fome era muito dolorida, de modo que a terra do Egito e toda a terra de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Yooseefey Gibxe kath bayzidi Gibxeninne Kanaane biittan diza miish ubbaa shiishshidi Gibxe kawo keeth gelththides.
14 E José ajuntou todo o dinheiro que foi encontrado na terra do Egito, e na terra de Canaã, pelo trigo que eles compravam, e José levou o dinheiro para a casa de Faraó.
15 Gibxe miishshaynne Kanaane miishshay ubbay wuriin Gibxe asay wuri Yooseefekko yiidi iza, «Nuus kath imma; nu miishshay wurida gishshas nuni ne dishin ays hayqqizonii?» gida.
15 E quando o dinheiro acabou na terra do Egito, e na terra de Canaã, todos os egípcios vieram a José, e disseram: Dá-nos pão, por que morreremos na tua presença? Pois o dinheiro acabou.
16 Histtiin Yooseefey isttas, «Intte mehe ekki yiite; intte miishshay wuridaa gidikko tani kath inttes mehera laammana» gides.
16 E José disse: Dai o vosso gado, e eu vos darei pelo vosso gado, se não há dinheiro.
17 Hessa gishshas istti ba mehe Yooseefes ehiin Yooseefey istta para, dorsa, deyshe, miizinne hare kaththara laammides; izi he layth istta mehe ubbaara kath laammi laammi mizi shaachchides.
17 E eles levaram seu gado a José, e José lhes deu pão em troca pelos cavalos, e pelos rebanhos, e pelo gado dos rebanhos, e pelos jumentos. E durante aquele ano ele os alimentou em troca de todo o seu gado.
18 He layththay wuriin nam7anththo layththan istti izakko yiidi izas, «Nuni nu godaappe qottiza miishshi deenna; nu miishshay wurides; nuus diza mehekka ubbaa nees sheedhdhidos; nu godaas nees nunateththafenne nu gadeppe attiin nu immana miishshi haray deenna.
18 Quando aquele ano terminou, vieram a ele no segundo ano, e lhe disseram: Não ocultaremos a meu senhor que o nosso dinheiro acabou. Meu senhor também tem nossos rebanhos de gado. Nada nos sobrou diante da vista do meu senhor, exceto nossos corpos e nossas terras.
19 Ne dishin nu ays hayqqizonii? Nu gadeykka ays dhayzee? Nunakka nu gadezakka kaththara laamma; nuni kawos aylletana; nu gadeykka izas gido; nuni hayqqontta de7on daana malanne nu gadeykka oxxontta mala zereth nuus imma» gida.
19 Por que morreremos diante dos teus olhos, tanto nós, como a nossa terra? Compra a nós e a nossa terra por pão, e nós e nossa terra seremos servos de Faraó, e dá-nos semente, para que possamos viver, e não morrer, para que a terra não seja desolada.
20 Yooseefey Gibxe biitta ubbaa kawos shammides. Gibxeti wuri koshay minnida gishshas ba gadeza bayziin gadezi kawos gidides.
20 E José comprou toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam, cada homem, o seu campo, porque a fome prevalecia sobre eles. Assim, a terra passou a ser de Faraó.
21 Yooseefey Gibxe asa ubbaa ha gaxappe doommidi he gaxa gakkanaas kawos aylle kessides.
21 E quanto ao povo, ele os removeu para as cidades, desde uma extremidade das fronteiras do Egito até a outra extremidade.
22 Gidikkoka kawoy qeesetas kath immiza gishshas qeeseta gade shammibeenna. Hessa gishshas qeeseti ba gade bayzibeettenna.
22 Somente a terra dos sacerdotes ele não comprou, pois os sacerdotes possuíam uma porção atribuída por Faraó, e comiam a sua porção que Faraó lhes dava; por isso, eles não venderam suas terras.
23 Yooseefey asaa, «Histtiin hach tani inttenanne intte gade kawos shammida gishshas zereth ekkidi intte gaden gaden zerite.
23 Então José disse a seu povo: Eis que neste dia comprei a vós e a vossa terra para Faraó. Vede, aqui há semente para vós, e semeareis a terra.
24 Gido attiin kath maxi gelththiza wode kaththaafe ichchashu kusheppe issi kushe kawos immite. Ichchash kusheppe attida oyddu kushezi intte gades zereth, intteso asaassinne intte naytas quma gido» gides.
24 E acontecerá que, das colheitas, dareis uma quinta parte a Faraó, e quatro partes serão vossas, para semear o campo, e para vosso alimento, e para os da vossa família, e para alimento para os vossos pequenos.
25 Histtiin istti, «Neni nuna ashshadasa! Nu godaa sinththan nuni nashettidaa gidikko nu kawos aylle gidana» gida.
25 E eles disseram: Tu salvaste as nossas vidas. Que encontremos graça à vista de meu senhor, e nós seremos servos de Faraó.
26 Hessa gishshas Yooseefey Gibxe biittan kaxxida kaththaas ichchash kusheppe issi kushe kawos immizayssi woga gidana mala ooththides. He wogazikka hach gakkanaas eqqi dees. Kawos gidontta gadey qeeseta gade xalla.
26 E José fez esta lei sobre a terra do Egito até este dia, que Faraó deveria ter a quinta parte, exceto a terra dos sacerdotes, que não se tornou de Faraó.
27 Isra7eeleti Gibxe biittan Geeseme geetettizason uttida; istti heen aqota demmida; istti yelettidanne daro corattida.
27 E Israel habitou na terra do Egito, na região de Gósen; e eles tinham posses ali, e cresceram, e se multiplicaram grandemente.
28 Yaaqoobey Gibxe biittan 17 layth de7ides. Yaaqoobey de7ida layththay issi xeetanne oyddu tammanne laappuna.
28 E Jacó viveu na terra do Egito por dezessete anos. Assim, toda a idade de Jacó foi cento e quarenta e sete anos.
29 Yaaqoobes hayqo wodey matiin ba naa Yooseefe xeygisidi, «Tani ne sinththan sabettidaa gidikko ne kushe ta gulbate bolla woththada neni taas kiyattanaassinne ammanettanaas ane caaqqa. Tana Gibxen moogoppa.
29 E chegando-se o tempo que Israel devia morrer. Ele chamou seu filho José, e lhe disse: Se agora eu encontrei graça à tua vista, rogo-te que ponhas tua mão debaixo da minha coxa, e age com bondade e verdade para comigo: Não me enterres, rogo-te, no Egito,
30 Gido attiin tani ta aawatan gaaggiza wode tana Gibxeppe efada istti moogettidason mooga» gides.
30 mas quando eu descansar com meus pais, tu me levarás para fora do Egito, e me enterrarás no lugar de sepultamento deles. E ele disse: Eu farei como tu disseste.
31 Yaaqoobey iza, «Ane taas caaqqa» gides. Yooseefeykka izas caaqqides; hessafe guye Yaaqoobey ba hiixan gufannidi Xoossas goynnides.
31 E ele disse: Jura-me. E ele lhe jurou. E Israel se curvou sobre a cabeceira da cama.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.