Gênesis 44
gmvl (GMVL) vs NVT
1 Yooseefey ba keeththaa halaqazas, «Neni ha asata ogoroy ekkiza keena kath isttas kunththa; istta bira ubbaa istta ogoro ogoro doonan woththa;
1 Então José deu a seguinte ordem ao administrador do palácio: “Coloque nos sacos que eles trouxeram todo o cereal que puderem carregar, e coloque o dinheiro de cada um de volta no saco.
2 Histtada wurseththa kaaloza ogoro doonan ta bira wancanne iza kaththa biraa woththa» gi azaziin izi Yooseefey gida mala ooththides.
2 Depois, coloque meu copo de prata na boca do saco de mantimento do mais novo, junto com o dinheiro dele”. O administrador fez tudo conforme José ordenou.
3 Gadey wontishin he asati ba hareta ekkidi baana mala moyzida.
3 Assim que amanheceu, os irmãos se levantaram e partiram com os jumentos carregados.
4 Istti he katamappe kezidi haakki biichchontta dishin Yooseefey ba keeththaa halaqaas, «Denda! Ha asata guye kaalla; neni ba istta gakkada, ‹Intte ays kiya gishshas iita zaaridetii?›
4 Quando haviam percorrido apenas uma distância curta e mal haviam saído da cidade, José disse ao administrador do palácio: “Vá atrás deles e detenha-os. Quando os alcançar, diga-lhes: ‘Por que retribuíram o bem com o mal?
5 ‹Ays ta godaa bira wanca kaysidetii? Hayssi ta goday uyizayssanne qasse xuura miish demmiza wanca gidennee? Hayssi intte ooththidayssi gita qoho› ga» gides. He wode Gibxe biitta asati wanca garsan diza ushshaa be7idi sinththafe aazi hananaakko ereettes.
5 Por que roubaram o copo de prata do meu senhor, que ele usa para prever o futuro? Vocês agiram muito mal!’”.
6 Histtiin izi istta guyera gakkidi izi gida malakka isttas yootides.
6 Quando o administrador do palácio alcançou os homens, repetiu para eles as palavras de José.
7 Gido attiin istti, «Nu goday aazas hayssa mala qaala nu bolla haasayzee? Hessa mala miish oosoy nuuppe ne aylletappe haakko!
7 “Do que o senhor está falando?”, disseram os irmãos. “Somos seus servos e jamais faríamos uma coisa dessas!
8 Haray attoshin hayssafe kase nu ogoro doonappe demmida biraa Kanaane biittafe guye nees nu zaari ehidayssa ne eraasa. Histtiin ha7i nuni ne godaa sooppe wosttidi bira woykko worqqa kaysizonii?
8 Por acaso não devolvemos o dinheiro que encontramos nos sacos? Nós o trouxemos de volta da terra de Canaã. Por que roubaríamos ouro ou prata da casa do seu senhor?
9 Ne aylleta nu giddofe he wancay izakkon beettidaadey hayqqo; qasse attida nuni nu godaas aylle gidana» gida.
9 Se encontrar o copo de prata com um de nós, que morra quem estiver com ele! E nós, os restantes, seremos seus escravos.”
10 Izi isttas, «Hessa mala gidikko lo7o; intte gida mala gido; wancaza ekkida uray oonikka ta aylle gidana; hankko attida intte gidikko sarora baana» gides.
10 “Sua proposta é justa”, respondeu ele. “Mas apenas aquele que roubou o copo de prata se tornará meu escravo. Os outros estarão livres.”
11 Hessafe guye istti eeson ba ogoro ogoro woththi birshida.
11 Sem demora, eles descarregaram os sacos e os abriram.
12 Halaqazikka ubbaafe bayratizayssa ogoroppe doommidi wurseththa kaalozayssa gakkanaas koyides; he wancazakka Biniyaame ogoro giddofe demmides.
12 O administrador do palácio examinou a bagagem de cada um, começando pelo mais velho até o mais novo. E o copo foi encontrado no saco de mantimento de Benjamim.
13 Histtiin istti muuzottidi ba may7o daakkida; ba ogoro ogoro ba haretan caanidi guye katamaa simmida.
13 Quando os irmãos viram isso, rasgaram as roupas. Depois, colocaram a carga de volta sobre os jumentos e retornaram à cidade.
14 Yuhuday ba ishatara Yooseefekko geliza wode Yooseefey soon dizayssa demmidi istti iza sinththan gufannida.
14 José ainda estava em seu palácio quando Judá e seus irmãos chegaram, e eles se curvaram até o chão diante dele.
15 Yooseefey isttas, «Intte ay pala miish ooththidetii? Ta mala asi xuura miishshi hessaththo demmizayssa erekketiyee?» gides.
15 “O que vocês fizeram?”, exigiu ele. “Não sabem que um homem como eu é capaz de prever o que vai acontecer?”
16 Histtiin Yuhuday, «Nu godaas nu ay gaanee? Nuni ay haasayanee? Woykko nuni xilloteth wostti bessanee? Xoossi ne aylleta mooro qonccisides. Histtiin nunakka gidiin he wancay izappe beettidayssika gidiin ta godaas aylle gidana» gides.
16 Judá respondeu: “Meu senhor, o que podemos dizer? Que explicação podemos dar? Como podemos provar nossa inocência? Deus está nos castigando por causa de nossa maldade. Todos nós voltamos para ser seus escravos, todos nós, e não apenas nosso irmão com quem foi encontrado o copo de prata”.
17 Gido attiin Yooseefey, «Hessa mala miish oosoy taappe haakko; ta bira wancazi izappe beettida addezi xalla ta aylle gidana. Histtiko intte intte aawaakko guye saron simmite» gides.
17 José, no entanto, disse: “Eu jamais faria uma coisa dessas! Apenas o homem que roubou o copo será meu escravo. Os outros podem voltar em paz para a casa de seu pai”.
18 Histtiin Yuhuday izakko shiiqidi iza, «Ta godoo! Tani issi qaala haasayana mala nena woossays; ne kawo Paaroone mala gidikkoka tana ne aylleza bolla hanqettofa.
18 Então Judá deu um passo à frente e disse: “Por favor, meu senhor, permita que seu servo lhe diga apenas uma palavra. Peço que não perca a paciência comigo, embora o senhor seja tão poderoso quanto o próprio faraó.
19 Neni ta goday nuna ne aylleta, ‹Inttes aaway dizee woykko ishay dizee?› ga oychchadasa.
19 “Meu senhor perguntou a nós, seus servos: ‘Vocês têm pai ou irmão?’.
20 Nunikka, ‹Nuus cimmida aaway dees; izi cimmidi yelida kaalo naykka dees; he naaza ishay hayqqides; ba aayeeys issi iza xallay attides; aawaykka iza keehi siiqees› gi nees yootidos.
20 E nós respondemos: ‘Sim, meu senhor, nosso pai é idoso e tem um filho mais novo, nascido em sua velhice. O irmão desse filho, por parte de pai e mãe, morreu. Ele é o único filho de sua mãe, e nosso pai o ama muito’.
21 «Nekka ne aylletas nuus, ‹Tani iza beyana mala taas ekki yiite› gadasa.
21 “O senhor nos disse: ‘Tragam-no aqui para que eu possa vê-lo com os próprios olhos’.
22 Nuni nu godaas nees, ‹Ee naazi ba aawappe shaakettanaas dandayenna; shaakettiko iza aaway hayqqana› gidos.
22 E nós respondemos: ‘Meu senhor, o rapaz não pode deixar o pai, pois, se o fizesse, o pai morreria’.
23 Gido attiin neni ne aylleta, ‹Intte kaalo ishay inttenara duge yontta ixxiko nam7anththo ta ayfeso beyekketa› gadasa.
23 Mas o senhor nos disse: ‘Vocês não me verão novamente se não trouxerem seu irmão’.
24 Nuni ne aylleti nu aawaakko simmi bida wode ne nu goday nuus gidayssa izas yootidos.
24 “Assim, voltamos para seu servo, nosso pai, e contamos a ele o que o senhor tinha dito.
25 «Nu aaway, ‹Ha7ikka simmi guye biidi guuththa kath gujji shammite› giin,
25 Passado algum tempo, quando ele disse: ‘Voltem e comprem mais mantimentos’,
26 Nuni izas, ‹Nuus kaalo ishay nunara biikkofe attiin guye baanaas dandayokko; ays giikko nu kaalo ishay nunara bontta gidikko nuni he addeza ayfeso beyanaas dandayokko› gidos.
26 nós respondemos: ‘Só poderemos voltar se nosso irmão mais novo nos acompanhar. Não temos como ver o homem outra vez, a menos que nosso irmão mais novo esteja conosco’.
27 «Histtiin nu aaway ne aylleta nuna, ‹Ta machcha Eraheela taas nam7u attuma nayta yelidayssa intte ereeta;
27 “Então meu pai nos disse: ‘Como vocês sabem, minha mulher teve dois filhos,
28 Isttafe issoy taappe shaaketti biin tumu iza do7ay puuzereththi mides; hach gakkanaaska tani iza beyabeekke.
28 e um deles foi embora e nunca mais voltou. Sem dúvida, foi despedaçado por algum animal selvagem, e eu nunca mais o vi.
29 Hayssa qasse intte taappe shaakki efiin iita miishshi iza gakkiko intte cimateththan ta bolla ehiza mishay tana wodhana› » gides.
29 Se agora vocês levarem de mim o irmão dele e lhe acontecer algum mal, vocês me mandarão velho e infeliz para a sepultura’.
30 — ausente —
30 “E agora, meu senhor, não posso voltar para a casa de meu pai sem o rapaz. A vida de nosso pai está ligada à vida do rapaz.
31 — ausente —
31 Quando ele vir que o rapaz não está conosco, morrerá. Nós, seus servos, seremos, de fato, responsáveis por mandar para a sepultura seu servo, nosso pai, em profunda tristeza.
32 Tani ne aylley naaza ta waaseteththan ekka yadis; tani iza, ‹Aabboo, tani iza nees saron zaarada ehontta aggiko ta layththa kumeththan ta oyshettana!› ga yoota woththadis.
32 Meu senhor, garanti a meu pai que levaria o rapaz de volta. Disse-lhe: ‘Se não o trouxer de volta, carregarei a culpa para sempre’.
33 «Hessa gishshas tani ne aylley ta godaas naaza gishshas aylletada haan attiin naazi ba ishatara guye simmo.
33 “Por isso, peço ao senhor que me permita ficar aqui como escravo no lugar do rapaz e que o deixe voltar com os irmãos dele.
34 Naazi baynda tani waanada guye ta aawaakko simma boo? Hanenna; ta aaway mishettana miishshaa tana bessofa» gides.
34 Pois, como poderei voltar a meu pai sem o rapaz? Não suportaria ver a angústia que isso lhe causaria!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.