Gênesis 31

gmvl (GMVL) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Laaba attuma nayti ba giddon, «Yaaqoobey nu aawa haaro ubbaa ekkides; hayssi ubbay izi shiishshida aqotay nu aawappe beettidaaza» gi haasayshin Yaaqoobey siyides.
1 Jacó ficou sabendo que os filhos de Labão andavam dizendo o seguinte: — Jacó está tirando tudo o que é do nosso pai. É às custas do nosso pai que ele está ficando rico.
2 Yaaqoobey Laaba ayfesoy izas kase mala gidonttayssa be7ides.
2 Jacó também notou que Labão já não se mostrava tão amigo como antes.
3 He wode GODAY Yaaqoobe, «Neni ne aawata biitta ne dabbotakko guye simma; tani nenara gidana» gides.
3 Então o Senhor Deus disse a Jacó: — Volte para a terra dos seus pais, onde estão os seus parentes. Eu estarei com você.
4 Hessa gishshas Yaaqoobey Eraheelonne Liya ba mehey dizaso yaana mala kiittidi xeygisides.
4 Aí Jacó mandou chamar Raquel e Leia para que viessem ao campo, onde ele estava com as suas ovelhas e cabras.
5 Izi isttas, «Intte aawa ayfesoy taas kaseyssa mala gidonttayssa tani be7adis; gido attiin ta aawa Xoossi tanara dees.
5 Quando chegaram, ele disse: — Tenho reparado que o pai de vocês já não se mostra tão meu amigo como antes; mas o Deus do meu pai tem estado comigo.
6 Tani ta kumeththa wolqqafe intte aawaas ooththidayssa intte ereeta.
6 Vocês sabem muito bem que tenho me esforçado muito, trabalhando para o pai de vocês.
7 Gido attiin intte aaway tana cimmidi ta damoza tammuto laammi laammi yeggides; gidikkoka izi tana qohontta mala Xoossi iza diggides.
7 Mas ele me tem enganado e já mudou o meu salário umas dez vezes. Porém Deus não deixou que ele me prejudicasse.
8 Izi, ‹Masara dorsatinne deyshati ne damoza gidana› giin wude meheti wuri masara xalla yelida; qasse izi, ‹Xalaqa dorsatinne deyshatikka ne damoza gidana› giin mehey wuri xalaqa yelides.
8 Quando ele dizia: “Os cabritos com manchas serão o seu salário”, aí as fêmeas tinham crias manchadas. E, quando ele dizia: “Os cabritos listados serão o seu salário”, aí as crias saíam todas listadas.
9 Xoossi hayssaththo intte aawappe woththi ekkidi intte aawa mehe taas immides.
9 Foi assim que Deus tirou os rebanhos do pai de vocês e os deu a mim.
10 «Meheti meheteth keziza aginan agumora meheta mehessiza deysha orgeti masara, xalaqanne battaka gididayssa beyadis.
10 — Um dia, quando os animais estavam no tempo do cruzamento, eu tive um sonho. Eu vi que os bodes que cobriam as fêmeas eram listados, malhados e manchados.
11 Xoossa kiitanchchay agumon tana, ‹Yaaqoobee!› gi xeygiin tani, ‹Yee!› gaada koyadis.
11 O Anjo de Deus me chamou pelo nome, e eu respondi: “Aqui estou.”
12 Izikka tana, ‹Dhoqqu gaada meheta mehetissiza deysha orgeti wuri masaranne xalaqa gididayssa beya; gaasoykka Laabay ne bolla ooththizayssa ubbaa ta beyadis.
12 Então ele continuou: “Veja! Todos os bodes que estão cruzando são listados, malhados e manchados. Eu estou fazendo com que isso aconteça porque tenho visto o que Labão está fazendo com você.
13 Neni shuch essada zayte iza bolla tigada adinida Beetele Xoossi tana; ha7i dendada ha biittafe kezada elelada guye ne yelettida biitta simma› » gides.
13 Eu sou o Deus que apareceu a você em Betel, onde você me dedicou uma pedra, derramando azeite sobre ela, e onde você me fez uma promessa. Agora prepare-se, saia desta terra e volte para a terra onde você nasceu.”
14 Hessafe guye Eraheelanne Liyay izas, «Nu aawayssafe nuna gakkanay aazee?
14 Então Raquel e Leia responderam: — Não sobrou nada para herdarmos do nosso pai.
15 Izi nuna allaga mala xeellees deennee? Izi nuna bayzi ekkides; bayzidi ekkida mishakka baas mi dhayssides.
15 Ele nos trata como se fôssemos estrangeiras. Ele até nos vendeu e depois gastou todo o dinheiro que recebeu como pagamento.
16 Xoossi nu aawappe woththi ekkidi nees immida mehey wuri tumukka nuussanne nu naytayssa; hessa gishshas Xoossi nees yootidayssa ubbaa ooththa» gida.
16 Toda a riqueza que Deus tirou do nosso pai é nossa e dos nossos filhos. Portanto, faça tudo o que Deus mandou.
19 Laabay ba dorsata iskeza qanxxanaas bichchidaashe Eraheela ba aawa eeqa misleta kaysadus.
19 Labão, o pai de Raquel, havia ido para outro lugar a fim de cortar a lã das suas ovelhas; e, enquanto ele estava fora, Raquel roubou as imagens dos deuses da casa dele.
20 Yaaqoobeykka ba baqatizayssa Aaraame dere asi gidida Laabas yootontta baleththi bides.
20 Foi assim que Jacó, sem avisar que ia embora, enganou Labão, o arameu,
21 Izi baas dizaaz ubbaa shiishshi ekki baqatidi Efiraaxise Shaafaa pinnidi Gala7aade geetettiza gezze biitta bides.
21 fugindo com tudo o que tinha. Atravessou o rio Eufrates e foi na direção da região montanhosa de Gileade.
22 Yaaqoobey baqati bidayssa Laabay heedzdzanththo gallas siyides.
22 Três dias depois Labão ficou sabendo que Jacó havia fugido.
23 Ba dabbota banara ekkidi laappun gallassa oge Yaaqoobe guye kaallidi kaallidi Gala7aade geetettiza gezze biittan iza gakki oykkides.
23 Ele reuniu os seus parentes e foi atrás de Jacó. Sete dias depois, Labão alcançou Jacó na região montanhosa de Gileade.
24 He gallassa omars Xoossi Aaraame Laabakko agumora yiidi, «Neni Yaaqoobe bolla iita gidiin kiya gidiinkka haasayontta mala naageeta!» gides.
24 Naquela noite Deus apareceu num sonho a Labão, o arameu, e disse: — Cuidado! Não faça nada a Jacó.
25 Laabay gakkiza wode Yaaqoobey Gala7aade gezzen dunkaani uttides; qasse Laabaynne iza dabboti heen dunkaane tokkida.
25 Labão alcançou Jacó na região montanhosa de Gileade, onde ele estava acampado. E Labão e os seus parentes acamparam no mesmo lugar.
26 Hessafe guye Laabay Yaaqoobe, «Neni hayssaththo ays ooththadii? Neni tana cimmada ta macca nayta olan di7ettida mala laaggada kessadasa.
26 Aí Labão disse a Jacó: — Por que foi que você me enganou, levando as minhas filhas como se fossem prisioneiras de guerra?
27 Neni ays qotan taappe kessa ekkada tana cimmadii? Tani karabeninne diiththan ufayssa yeththan nena moyzana mala taas ays yootabeekkii?
27 Por que você me enganou, fugindo desse jeito, sem me dizer nada? Se você tivesse falado comigo, eu teria preparado uma festa alegre de despedida, com canções acompanhadas de pandeiros e de liras .
28 Neni haray atto ta nayta naytanne ta macca nayta tani yeera ekkontta mala diggadasa; neni balla ooso ooththadasa.
28 Você nem me deixou beijar os meus netos e as minhas filhas. O que você fez foi coisa de gente sem juízo.
29 Tani nena qohanaas taas wolqqay dees; gido attiin ne aawa Xoossi qamma omars tana, ‹Yaaqoobe bolla iita gidiin kiya gidiinkka issi miish ne haasayontta mala naagetta!› giidi taas yootides.
29 Eu poderia ter feito muito mal a vocês, mas na noite passada o Deus do seu pai me disse assim: “Cuidado! Não faça nada a Jacó.”
30 Ha7i gidikkoka neni ne aawa soo baanaas keeha laamotida gishshas ke7adasa; gido attiin taso eeqa misleta aazas kaysadii?» gides.
30 Eu sei que você foi embora porque tinha saudades de casa. Mas por que foi que você roubou as imagens dos deuses da minha casa?
31 Yaaqoobey Laaba, «Neni ne nayta taappe wolqqan woththa ekkanaakko gaada babbida gishshas hayssaththo ooththadis.
31 Jacó respondeu: — Eu fiquei com medo, pois pensei que o senhor ia me tirar as suas filhas à força.
32 Gido attiin ne misleta oykkida as oonakka neni demmiko he uray hayqqo! Nees gidida miishshi ta achchan beettiko nu dabboti beyishin koyada demmiko nees ekka» gides; gaasoykka Yaaqoobey Eraheela eeqa misleta kaysidayssa eribeenna.
32 Mas, se o senhor achar as suas imagens com alguém aqui, essa pessoa será morta. Os nossos parentes são testemunhas: se o senhor encontrar aqui qualquer coisa que seja sua, pode levar. Acontece que Jacó não sabia que Raquel havia roubado as imagens.
33 Hessa gishshas Laabay Yaaqoobe dunkaane giddo, Liya dunkaane giddonne nam7u aylleta dunkaane giddo gelides; gido attiin aykkoka demmibeenna; Liya dunkaanaappe kezidi Eraheeli dunkaane giddo gelides.
33 Labão entrou na barraca de Jacó, depois na de Leia e depois na das duas escravas, porém não encontrou as suas imagens. Então foi para a barraca de Raquel.
34 Eraheela ba aawa eeqa misleta ekkada gaamella koora garsan qottada, iza bolla uttadus. Laabay dunkaanan dizayssa ubbaa pilggidi koyides; gido attiin aykkoka demmibeenna.
34 Aí ele procurou em toda parte, porém não achou nada, pois Raquel havia posto as imagens numa sela de camelo e estava sentada em cima.
35 Eraheela ba aawa, «Ta aawawu! Tana hanqettofa; tani nees eqqana dandaykke; taas maccassa wogay yides» gadus. Izi ubbason koyides; gido attiin eeqa misleta demmibeenna.
35 Ela disse ao pai: — O senhor não fique zangado comigo por eu não me levantar, mas é que estou menstruada. Foi assim que Labão procurou as suas imagens, sem as encontrar.
36 Yaaqoobey Laaba bolla hanqettidi, «Tani ay mooradinaa? Hessa sire ne tana kaallanaas tani ooththida nagaray aazee?
36 Aí Jacó ficou zangado. Ele disse a Labão: — O que foi que eu fiz de errado? Qual foi a
37 Ha7i neni ta miishshaa ubbaa pilggada koyadasashin ay demmadii? Istti neeppenne taappe ooni wordoko pirdana mala ha yo7oza ta dabbota sinththaninne ne dabbota sinththan woththa.
37 Agora que mexeu em todas as minhas coisas, será que encontrou alguns objetos que são seus? Pois ponha esses objetos aqui, na frente dos meus parentes e dos seus, para que eles julguem qual de nós dois está com a razão.
38 «Tani nenara nam7u tammu layth kumeth de7adis; ne dorsinne deysha gidiin awucaybeenna; woykko ne meheppe galth mabeekke.
38 Durante os vinte anos que trabalhei para o senhor, as suas ovelhas e as suas cabras nunca tiveram abortos, e eu não comi um só carneiro do seu rebanho.
39 Do7ay wodhidayssaka ubbaa ta bolla qoodadis attiin nees ehabeekke; gallas gidiin omars kaysoy ekkidayssa tana qanxxisadasa.
39 Nunca lhe trouxe os animais que as feras mataram, mas eu mesmo pagava o prejuízo. O senhor me cobrava qualquer animal que fosse roubado de dia ou de noite.
40 Gallas awa seelay, omars kenchchoy tana qohides; dhiskoyka ta ayfeppe dhaydes.
40 A minha vida era assim: de dia o calor me castigava, e de noite eu morria de frio. E quantas noites eu passei sem dormir!
41 Tani hayssaththo ne soon nam7u tammu layth de7adis; ne macca naa nam7ata gishshas 14 layth, attida usuppun layth ne immida meheta gishshas nees ooththashe de7adis; gido attiin neni ta damoza tammuto laamma laamma yeggadasa.
41 Fiquei vinte anos na sua casa. Trabalhei catorze anos para conseguir as suas duas filhas e seis anos para conseguir os seus animais. E, ainda por cima, o senhor mudou o meu salário umas dez vezes.
42 Ta aawati Abrahaameynne Yisaaqi goynnida Xoossi tanara gidonttaakko ne tana mela kushe kessa yeddanakoshin Xoossi ta waayenne ta daabura be7idi qamma omars nena hanqides» gides.
42 Se o Deus dos meus antepassados — o Deus de Abraão, o Deus a quem Isaque temia — não tivesse estado comigo, o senhor teria me mandado embora com as mãos vazias. Mas Deus viu o meu sofrimento e o trabalho que tive e ontem à noite ele resolveu a questão.
43 Laabay Yaaqoobe, «Ne machcheti ta macca nayta; istti yelida naytikka ta nayta; mehezikka ta mehe; nees dizaazi wurikka tayssa; hach ha macca nayta tayta bollanne istti yelida nayta bolla ay ooththanaas dandayazinaa?
43 Labão respondeu a Jacó assim: — Estas filhas são minhas, os netos são meus, estes animais são meus, e tudo o que você está vendo é meu. Agora, como não posso fazer nada para ficar com as minhas filhas e com os filhos que elas tiveram,
44 Ane ha7i haa ya; neninne tani caaqettoos; hayssi neeppenne taappe giddon markka gido» gides.
44 estou disposto a fazer um trato com você. Vamos fazer aqui um montão de pedras para que lembremos desse trato.
45 Hessa gishshas Yaaqoobey issi shuch ekkidi tuussa mala essides.
45 Então Jacó pegou uma pedra e a pôs de pé como se fosse um pilar.
46 Izi ba dabbotakka, «Shuch shiishshite» gides; histtiin istti shuch shiishshidi korida; he shuchcha koraa achchanka kath mida.
46 Depois disse aos seus parentes que ajuntassem e amontoassem pedras. Eles fizeram um montão de pedras e depois tomaram uma refeição ali do lado dele.
47 Laabay he shuchcha koraa, Yigaar-Sahaaduta gi sunththides; qasse Yaaqoobey iza Gal7eede gi sunththides.
47 Labão pôs naquele lugar o nome de Jegar-Saaduta , e Jacó o chamou de Galeede .
48 Laabay, «Ha keelay neeppenne taappe giddon hach markka» gides; hessa gishshas iza sunththay Gal7eede geetettides.
48 Depois Labão disse: — Este montão de pedras servirá para que nós dois lembremos desse trato. Foi por isso que aquele lugar recebeu o nome de Galeede.
49 Qasse izi he shuchcha tuussaa Mixiphpha gi sunththides; ays giikko Laabay, «Nuni issay issaafe haakkidi diza wode GODAY ne giddoninne ta giddon gididi naago.
49 E também teve o nome de Mispa porque Labão disse: — Que o
50 Neni ta macca nayta qohiko, woykko neni ta macca nayta bolla hara maccassata ekkiko nunara ha7i oonikka baynda aggikokka ne giddoninne ta giddon Xoossay markka gididayssa era» gides.
50 Se você maltratar as minhas filhas ou se você casar com outras mulheres, mesmo que eu não saiba o que está acontecendo, lembre que Deus está nos vigiando.
51 Laabay qasseka Yaaqoobes, «Keelettida shuchchaa hayssa beya; qasse tani neeppenne taappe giddon essida shuchcha tuussa hayssa beya.
51 Aqui estão as pedras e o pilar que coloquei entre nós dois.
52 Tani ne bolla gene ooththanaas ha keelappe neekko kanththontta mala nenikka ta bolla gene ooththanaas ha keelappenne ha shuchchaa tuussaafe kanththontta mala ha shuchcha koraynne ha shuchcha tuussay markka.
52 O montão de pedras e o pilar são para lembrarmos desse trato. Eu nunca passarei para lá deste pilar para atacá-lo, e você não passará para cá deste montão de pedras e deste pilar para me atacar.
53 Abrahaame Xoossi, Naakoore Xoossi, istta aawa Xoossi, izi nu giddon pirdo» gides. Yaaqoobey ba aawa Yisaaqi goynnida Xoossa sunththan caaqqides.
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor será juiz entre nós. Então Jacó fez um juramento em nome do Deus a quem Isaque, o seu pai,
54 Yaaqoobey zumaa bollan yarsho yarshides; ba dabbotakka quma maanaas xeygides; istti miidi heen zuma bollan aqida.
54 Ele ofereceu um animal em sacrifício ali na montanha e convidou os seus parentes para uma refeição. Naquela noite eles comeram e dormiram ali na montanha.
55 Wonteththa gallas maalado wonttara Laabay dendidi ba nayta naytanne ba macca nayta anjjidinne yeeri ekkidi guye ba soo simmides.
55 Na manhã seguinte Labão se levantou bem cedo, beijou as suas filhas e os seus netos e os abençoou. E depois foi embora, voltando para a sua terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.