Daniel 6
gmvl (GMVL) vs NTLH
1 Kawo Daariyoosi ba kawoteththa ubbaa giddon baappe garsara biittaa haariza 120 daannata shuumanaas koyides.
1 O rei Dario resolveu dividir o país em cento e vinte províncias e escolher cento e vinte homens para governá-las.
2 Qasse kawozas aykkoyka paccontta mala, he biittaa haarizayta xeellana mala heedzdzu asata halaqa ooththidi doorides; doorettidaytappe issoy Daaneela.
2 A fim de que tudo corresse bem, e não houvesse prejuízo, o rei nomeou três ministros para controlarem os cento e vinte governadores. Um desses ministros era Daniel,
3 Daaneeli hankko dere ayssizaytappenne daannatappe aadho erateththan kumidaade gidi beettida gishshas kawozi iza ba kawoteththaa bolla shuumanaas qoppides.
3 e ele mostrou logo que era mais competente do que os outros ministros e governadores. Ele tinha tanta capacidade, que o rei pensou em colocá-lo como a mais alta autoridade do reino.
4 Hessafe guye hankko dereza ayssizaytinne daannati Daaneeli ooththiza kawo oosoza bolla kasase demmidi mootana koyida; gido attiin Daaneeli keehi bana naagizaade, ammanettidaadenne iza oosoza bolla wosoy baynda gishshas izappe mooro demmanaas dandaybeettenna.
4 Aí os outros ministros e os governadores procuraram achar um motivo para acusar Daniel de ser mau administrador, mas não encontraram. Daniel era honesto e direito, e ninguém podia acusá-lo de ter feito qualquer coisa errada.
5 Hessa gishshas istti ba garsan, «Nu Daaneela mootanaas koykko iza Xoossaa woga gaasonppe attiin hara ogera nu iza mootanaas ay moorokka demmanaas dandayokko» gida.
5 Então eles disseram uns aos outros: — Nunca encontraremos motivo para acusar Daniel, a não ser que seja alguma coisa que tenha a ver com a religião dele.
6 Hessafe guye dere ayssizaytinne daannati issi bolla kawozaakko biidi, «Kawo Daariyoosa! Neni mernaas kawota!
6 Então foram todos juntos falar com o rei e disseram: — Que o rei Dario viva para sempre!
7 Nuni ne kawoteththa garsan deraa ayssanaas uttidayti kawoteththan dhoqqa shuumeti, mokkonneti, daannati, dereza ayssizaytinne zorizayti, nuni issife zore qachchida issi miishshi dees; hessika hachchife biidi heedzdzu tammu gallas gakkanaas ay asikka nenappe attiin hara ay xoossika woykko hara as woossontta mala ne awajja; hessa he awajjaa ooththonttaadey gaammota ollan yegettana mala ne azaza.
7 Todos nós que ocupamos posições de autoridade no reino, isto é, os ministros, os governadores, os prefeitos e as outras autoridades, nos reunimos e concordamos em pedir ao senhor que dê uma ordem que não poderá ser desobedecida. Ordene que durante trinta dias todos façam os seus pedidos somente ao senhor. Se durante esse tempo alguém fizer um pedido a qualquer deus ou a qualquer outro homem, essa pessoa será jogada na cova dos leões.
8 Hessa gishshas kawoo! Hayssi awajjazi Meedoonenne paarise woga mala laamettontta mino gidana mala neni iza bolla ne pirima woththa» gida.
8 Portanto, ó rei, dê a ordem e a assine, a fim de que não possa ser anulada. De acordo com a lei dos medos e dos persas, essa ordem não poderá ser anulada.
9 Hessa gishshas Kawo Daariyoosi awajjoza xaafi paramidi kessides.
9 O rei concordou; assinou a ordem e mandou que fosse publicada.
10 Daaneeli awajjazi paramettidi kezidayssa erida mala baso bides; pooqe bolla maskootey Yerusalaame bagga simmidi doyetti diza kifilezan kase woossizayssaththo gallas gallas heedzdzuto gulbatidi woossides; ba Xoossaaka galatides.
10 Quando Daniel soube que o rei tinha assinado a ordem, voltou para casa. No andar de cima havia um quarto com janelas que davam para Jerusalém. Daniel abriu as janelas, ajoelhou-se e orou, dando graças ao seu Deus. Ele costumava fazer isso três vezes por dia.
11 Heyti zuppetida asati issife biidi Daaneeli ba Xoossa woossishin demmida.
11 Os inimigos de Daniel foram juntos até a casa dele e o encontraram orando ao seu Deus.
12 Ubbayka issife kawozaakko biidi, «Kawoo! Neni hayssafe kase biidi heedzdzu tammu gallas gakkanaas neeppe attiin asi hara ay xoossasikka woykko asaas hokki goynniza asi gaammota ollan yegettana mala awajja parama kessabeekkii?» gi oychchida.
12 Então foram procurar o rei a fim de falar com ele a respeito da ordem. Eles disseram: — Ó rei, o senhor assinou uma ordem que proíbe que durante trinta dias se façam pedidos a qualquer deus ou a qualquer outro homem, a não ser ao senhor. E a ordem diz também que quem desobedecer será jogado na cova dos leões. Não é verdade? O rei respondeu: — É verdade, e a ordem deve ser obedecida. De acordo com a lei dos medos e dos persas, ela não pode ser anulada.
13 Isttika, «Kawoo! Histtiin hekko Yuhudappe di7etti yidaytappe issoy Daaneeli nenanne ne xaafa kessida awajjaza bonchchenna; izi ha7ikka gallas gallas heedzdzuto ba Xoossa woossees» gida.
13 Aí eles disseram ao rei: — Mas Daniel, um dos prisioneiros que vieram da terra de Judá, não respeita o senhor, nem se importa com a ordem, pois ora ao Deus dele três vezes por dia.
14 Kawozikka hessa siyidi keehi ceecides; Daaneela ashshanaas qofa qachchides; arshey wullana gakkanaas iza ashshana oge medhdhanaas dafettides.
14 Ao ouvir isso, o rei ficou muito triste e resolveu salvar Daniel. Até o pôr do sol daquele dia, ele fez tudo o que pôde para salvá-lo.
15 Asatikka issife kawozaakko biidi «Kawoo! Meedoonenne paarise wogan issi kawoy ba awajjida awajja woykko ba azazida azazo laammanaas dandayonttayssa ne era!» gida.
15 Os inimigos de Daniel foram falar de novo com o rei e disseram: — O senhor sabe muito bem que, de acordo com a lei dos medos e dos persas, nenhuma ordem ou lei assinada pelo rei pode ser anulada.
16 Hessa gishshas Daaneeli oyketti yiidi gaammota ollan yegettana mala kawozi azazides. Kawozikka Daaneela, «Neni ubba wode ammaneteththan izas goynniza ne GODAY nena ashsho» gides.
16 Então o rei mandou que trouxessem Daniel e o jogassem na cova dos leões. E o rei disse a Daniel: — Espero que o seu Deus, a quem você serve com tanta dedicação, o salve.
17 Ollaza doona shuchchara gordidi Daaneela bolla oosettoyssi laamettontta mala kawozi ba midiga maatameninne shuumeta midiga maatamen shocides.
17 Trouxeram uma pedra e com ela taparam a boca da cova. O rei selou a pedra com o seu próprio anel e com o anel das altas autoridades do reino, para que, mesmo no caso de Daniel, a lei fosse cumprida ao pé da letra.
18 Hessafe guye Kawozi gede baso kawo keeth simmides; kawokka mibeenna; iza ufayssiza miishshi izakko shiiqontta mala ixxidi dhiskoy baynda aqides.
18 O rei voltou para o palácio, mas não comeu nada, nem se divertiu como de costume. E naquela noite não pôde dormir.
19 Maalado wonttara buro bazzoy zo7ishin kawozi dendidi eeson gaammota ollaako bides.
19 De manhã, cedinho, ele se levantou e foi depressa até a cova dos leões.
20 Izi hee gakkida mala ceecishe, «De7o Xoossaa oosanchcha Daaneela! Neni izas ammaneteththan ooththiza ne Xoossay nena gaammotappe ashshanaas dandaydee?» giidi xeygides.
20 Ali, com voz muito triste, ele disse: — Daniel,
21 Daaneelikka izas, «Kawoo! Neni mernaas kawota!
21 Daniel respondeu: — Que o rei viva para sempre!
22 Gaammoti tana qohontta mala Xoossi ba kiitanchcha taakko kiittidi istta doona gordides; izi hessaththo ooththiday tani iza achchan xillonne nenakka tani qohonttayssa izi eriza gishshassa» gi zaarides.
22 O meu Deus mandou o seu Anjo, e este fechou a boca dos leões para que não me ferissem. Pois Deus sabe que não fiz nada contra ele. E também não cometi nenhum crime contra o senhor.
23 Kawozi keehi ufayettides; Daaneelakka gaammo olla giddofe kessana mala azazides. Daaneeli ba Xoossan ammanettida gishshas izi ollafe kezida wode iza bolla issi qohoykka gakkibeenna.
23 O rei, muito alegre, mandou que tirassem Daniel da cova. Assim ele foi tirado, e viram que nenhum mal havia acontecido com ele, pois havia confiado em Deus.
24 Hessafe guye kase Daaneela wordora mootida asati ba machchetara, ba naytara oyketti yiidi gaammota ollan yegettana mala kawozi azaziin gaammota ollan istta yeggida; istti ollaan duge gakkontta dishin gaammoti puuzi yeggidi istta meqeththata nififi histti menththereththida.
24 Em seguida, o rei mandou que trouxessem os homens que tinham acusado Daniel. Todos eles, junto com as suas mulheres e os seus filhos, foram jogados na cova. E, antes mesmo de chegarem ao fundo, os leões os atacaram e os despedaçaram.
25 Hessafe guye kawo Daariyoosi alame bolla diza deraas, kawoteththatassinne dumma dumma qaalan haasayza as ubbaas hayssafe kaalliza kiitaa xaafi kiittides;
25 Então o rei Dario escreveu uma carta para os povos de todas as nações, raças e línguas do mundo. A carta dizia o seguinte: “Felicidade e paz para todos!
26 Ta kawoteththan diza derey wurikka Daaneela Xoossas yayyana malanne
26 Eu ordeno que todas as pessoas do meu reino respeitem e honrem o Deus que Daniel adora. Pois ele é o Deus vivo, que vive para sempre. O seu reino nunca será destruído; o seu poder nunca terá fim.
27 Izi ashsheessinne maaddees;
27 Ele socorre e salva; no céu e na terra, ele faz milagres e maravilhas. Foi ele quem salvou Daniel, livrando-o das garras dos leões.”
28 Hessa gishshas Daaneeli kawo Daariyoosa kawoteththa wodeninne Paarise dere as Qiroosa kawoteththa layth ubbaan izas de7oy injjetides.
28 E Daniel continuou a ser uma alta autoridade no governo durante o reinado de Dario e depois durante o reinado de Ciro, da Pérsia .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.