Daniel 6
gmvl (GMVL) vs NAA
1 Kawo Daariyoosi ba kawoteththa ubbaa giddon baappe garsara biittaa haariza 120 daannata shuumanaas koyides.
1 Dario decidiu constituir cento e vinte sátrapas, para que administrassem todo o seu reino.
2 Qasse kawozas aykkoyka paccontta mala, he biittaa haarizayta xeellana mala heedzdzu asata halaqa ooththidi doorides; doorettidaytappe issoy Daaneela.
2 Sobre eles colocou três presidentes, dos quais Daniel era um, aos quais esses sátrapas deveriam prestar contas, para que o rei não tivesse nenhum prejuízo.
3 Daaneeli hankko dere ayssizaytappenne daannatappe aadho erateththan kumidaade gidi beettida gishshas kawozi iza ba kawoteththaa bolla shuumanaas qoppides.
3 Então o mesmo Daniel se destacou entre os demais presidentes e sátrapas, porque nele havia um espírito excelente. O rei até pensava em colocá-lo sobre todo o reino.
4 Hessafe guye hankko dereza ayssizaytinne daannati Daaneeli ooththiza kawo oosoza bolla kasase demmidi mootana koyida; gido attiin Daaneeli keehi bana naagizaade, ammanettidaadenne iza oosoza bolla wosoy baynda gishshas izappe mooro demmanaas dandaybeettenna.
4 Então os presidentes e os sátrapas começaram a procurar um pretexto relacionado com a administração do reino, para poderem acusar Daniel. Mas não conseguiram encontrar esse pretexto, nem culpa alguma, porque ele era fiel, e não se achava nele nenhum erro nem culpa.
5 Hessa gishshas istti ba garsan, «Nu Daaneela mootanaas koykko iza Xoossaa woga gaasonppe attiin hara ogera nu iza mootanaas ay moorokka demmanaas dandayokko» gida.
5 Então esses homens disseram: — Nunca acharemos um pretexto para acusar esse Daniel, a menos que procuremos algo relacionado com a lei do Deus que ele adora.
6 Hessafe guye dere ayssizaytinne daannati issi bolla kawozaakko biidi, «Kawo Daariyoosa! Neni mernaas kawota!
6 Então esses presidentes e sátrapas foram juntos falar com o rei e disseram: — Que o rei Dario viva eternamente!
7 Nuni ne kawoteththa garsan deraa ayssanaas uttidayti kawoteththan dhoqqa shuumeti, mokkonneti, daannati, dereza ayssizaytinne zorizayti, nuni issife zore qachchida issi miishshi dees; hessika hachchife biidi heedzdzu tammu gallas gakkanaas ay asikka nenappe attiin hara ay xoossika woykko hara as woossontta mala ne awajja; hessa he awajjaa ooththonttaadey gaammota ollan yegettana mala ne azaza.
7 Todos os presidentes do reino, os prefeitos e sátrapas, conselheiros e governadores concordaram em que o rei baixe um decreto e sancione um interdito, ordenando que todo aquele que, nos próximos trinta dias, fizer um pedido a qualquer deus ou a qualquer homem e não ao senhor, ó rei, seja jogado na cova dos leões.
8 Hessa gishshas kawoo! Hayssi awajjazi Meedoonenne paarise woga mala laamettontta mino gidana mala neni iza bolla ne pirima woththa» gida.
8 Portanto, ó rei, sancione o interdito e assine o documento, para que não seja mudado, segundo a lei dos medos e dos persas, que não pode ser revogada.
9 Hessa gishshas Kawo Daariyoosi awajjoza xaafi paramidi kessides.
9 E assim o rei Dario assinou o documento e o interdito.
10 Daaneeli awajjazi paramettidi kezidayssa erida mala baso bides; pooqe bolla maskootey Yerusalaame bagga simmidi doyetti diza kifilezan kase woossizayssaththo gallas gallas heedzdzuto gulbatidi woossides; ba Xoossaaka galatides.
10 Quando Daniel soube que o documento tinha sido assinado, voltou para casa. Em seu quarto, no andar de cima, as janelas abriam para o lado de Jerusalém. Três vezes por dia, ele se punha de joelhos, orava, e dava graças diante do seu Deus, como era o seu costume.
11 Heyti zuppetida asati issife biidi Daaneeli ba Xoossa woossishin demmida.
11 Então aqueles homens foram juntos até a casa de Daniel e o encontraram orando e fazendo súplicas diante do seu Deus.
12 Ubbayka issife kawozaakko biidi, «Kawoo! Neni hayssafe kase biidi heedzdzu tammu gallas gakkanaas neeppe attiin asi hara ay xoossasikka woykko asaas hokki goynniza asi gaammota ollan yegettana mala awajja parama kessabeekkii?» gi oychchida.
12 Depois, se apresentaram ao rei, para falar a respeito do interdito real. Perguntaram ao rei: — Não é verdade que o senhor assinou um interdito ordenando, no espaço de trinta dias, que todo homem que fizesse um pedido a qualquer deus ou a qualquer homem e não ao senhor, ó rei, fosse jogado na cova dos leões? O rei respondeu: — Sim, o interdito está em vigor, segundo a lei dos medos e dos persas, que não pode ser revogada.
13 Isttika, «Kawoo! Histtiin hekko Yuhudappe di7etti yidaytappe issoy Daaneeli nenanne ne xaafa kessida awajjaza bonchchenna; izi ha7ikka gallas gallas heedzdzuto ba Xoossa woossees» gida.
13 Então eles disseram ao rei: — Esse Daniel, que é dos exilados de Judá, faz pouco caso do senhor, ó rei, e do interdito que o senhor assinou. Três vezes por dia, ele faz a sua oração.
14 Kawozikka hessa siyidi keehi ceecides; Daaneela ashshanaas qofa qachchides; arshey wullana gakkanaas iza ashshana oge medhdhanaas dafettides.
14 Ao ouvir isso, o rei ficou muito triste e decidiu livrar Daniel. Até o pôr do sol, se empenhou por salvá-lo.
15 Asatikka issife kawozaakko biidi «Kawoo! Meedoonenne paarise wogan issi kawoy ba awajjida awajja woykko ba azazida azazo laammanaas dandayonttayssa ne era!» gida.
15 Então aqueles homens foram juntos até o rei e lhe disseram: — Lembre-se, ó rei, que é uma lei dos medos e dos persas que nenhum interdito ou decreto que o rei sancionou pode ser mudado.
16 Hessa gishshas Daaneeli oyketti yiidi gaammota ollan yegettana mala kawozi azazides. Kawozikka Daaneela, «Neni ubba wode ammaneteththan izas goynniza ne GODAY nena ashsho» gides.
16 Então o rei ordenou que trouxessem Daniel e o jogassem na cova dos leões. O rei disse a Daniel: — O seu Deus, a quem você serve continuamente, que ele o livre.
17 Ollaza doona shuchchara gordidi Daaneela bolla oosettoyssi laamettontta mala kawozi ba midiga maatameninne shuumeta midiga maatamen shocides.
17 Foi trazida uma pedra e ela foi colocada sobre a boca da cova. O rei selou a pedra com o seu próprio anel e com o anel dos homens importantes do reino, para que nada se mudasse a respeito de Daniel.
18 Hessafe guye Kawozi gede baso kawo keeth simmides; kawokka mibeenna; iza ufayssiza miishshi izakko shiiqontta mala ixxidi dhiskoy baynda aqides.
18 Então o rei se dirigiu para o seu palácio, passou a noite em jejum e não deixou trazer à sua presença instrumentos de música; e o sono fugiu dele.
19 Maalado wonttara buro bazzoy zo7ishin kawozi dendidi eeson gaammota ollaako bides.
19 Pela manhã, ao romper o dia, o rei se levantou e foi depressa à cova dos leões.
20 Izi hee gakkida mala ceecishe, «De7o Xoossaa oosanchcha Daaneela! Neni izas ammaneteththan ooththiza ne Xoossay nena gaammotappe ashshanaas dandaydee?» giidi xeygides.
20 Ao se aproximar da cova, chamou Daniel com voz triste. O rei disse a Daniel: — Daniel, servo do Deus vivo! Será que o seu Deus, a quem você serve continuamente, conseguiu livrá-lo dos leões?
21 Daaneelikka izas, «Kawoo! Neni mernaas kawota!
21 Daniel respondeu: — Que o rei viva eternamente!
22 Gaammoti tana qohontta mala Xoossi ba kiitanchcha taakko kiittidi istta doona gordides; izi hessaththo ooththiday tani iza achchan xillonne nenakka tani qohonttayssa izi eriza gishshassa» gi zaarides.
22 O meu Deus enviou o seu anjo e fechou a boca dos leões, para que não me fizessem mal algum. Porque fui considerado inocente diante dele. E também não cometi nenhum delito contra o senhor, ó rei.
23 Kawozi keehi ufayettides; Daaneelakka gaammo olla giddofe kessana mala azazides. Daaneeli ba Xoossan ammanettida gishshas izi ollafe kezida wode iza bolla issi qohoykka gakkibeenna.
23 Então o rei, com muita alegria, mandou que tirassem Daniel da cova. Assim, Daniel foi tirado da cova, e não se achou nele ferimento algum, porque havia confiado em seu Deus.
24 Hessafe guye kase Daaneela wordora mootida asati ba machchetara, ba naytara oyketti yiidi gaammota ollan yegettana mala kawozi azaziin gaammota ollan istta yeggida; istti ollaan duge gakkontta dishin gaammoti puuzi yeggidi istta meqeththata nififi histti menththereththida.
24 O rei deu uma ordem, e foram trazidos aqueles homens que tinham acusado Daniel. Foram jogados na cova dos leões, eles, os seus filhos e as suas mulheres. Ainda não tinham chegado ao fundo da cova, e já os leões se apoderaram deles, e lhes esmigalharam todos os ossos.
25 Hessafe guye kawo Daariyoosi alame bolla diza deraas, kawoteththatassinne dumma dumma qaalan haasayza as ubbaas hayssafe kaalliza kiitaa xaafi kiittides;
25 Então o rei Dario escreveu às pessoas de todos os povos, nações e línguas que habitam em toda a terra: “Que a paz lhes seja multiplicada!
26 Ta kawoteththan diza derey wurikka Daaneela Xoossas yayyana malanne
26 Faço um decreto pelo qual, em todo o domínio do meu reino, todos tremam e temam diante do Deus de Daniel.” “Porque ele é o Deus vivo e que permanece para sempre. O seu reino não será destruído, e o seu domínio não terá fim.
27 Izi ashsheessinne maaddees;
27 Ele livra, salva, e faz sinais e maravilhas no céu e na terra. Foi ele quem livrou Daniel do poder dos leões.”
28 Hessa gishshas Daaneeli kawo Daariyoosa kawoteththa wodeninne Paarise dere as Qiroosa kawoteththa layth ubbaan izas de7oy injjetides.
28 Daniel prosperou no reinado de Dario e no reinado de Ciro, o persa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.