2 Crônicas 30

gmvl (GMVL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 GODAA Isra7eele Xoossaa Paaziga ba7aale bonchchanaas Isra7eele asay ubbaynne Yuhuda asay ubbay Yerusalaamen de7iza Xoossa Keeth yaana mala Hizqiyaasi kiittides; qasse Efreeme asaassinne Minaase asaas dabdaabbe xaafides.
1 Ezequias enviou mensageiros a todo o Israel e a todo o Judá; escreveu também cartas a Efraim e a Manassés para convidá-los a vir ao templo de Jerusalém, a fim de celebrarem a Páscoa em honra do Senhor, Deus de Israel.
2 Kawoy, halaqatinne, Yerusalaamen shiiqida asay ubbay Paaziga ba7aale nam7anththo aginan bonchchanaas qofa qachchida.
2 O rei, seus chefes e toda a multidão de Jerusalém, tinham resolvido celebrar a Páscoa no segundo mês;
3 Qoodan guuththa qeeseti xalla bana geeshshida gishshassinne daro asikka Yerusalaamen shiiqontta gishshas asay Paaziga wodera koyro aginan bonchchanaas dandaybeenna.
3 não puderam fazê-lo em tempo, porque não estavam santificados sacerdotes em número suficiente, e o povo não se tinha ainda reunido em Jerusalém.
4 Kawozinne derezi he qofay lo7o gididayssa be7ides.
4 Tendo isto agradado ao rei e à assembléia,
5 Kase wogaan azazettida mala Paaziga ba7aalezi daro wode daro asatan bonchchetti erontta gishshas Isra7eele GODAA Paaziga ba7aale Yerusalaamen bonchchanaas Bersaabeheppe biidi Daane gakkanaas diza Isra7eele asay ubbay yaana mala awajjanaas qofa qachchida.
5 decidiram publicar em todo o Israel, desde Bersabéia até Dã, a ordem de vir a Jerusalém para celebrar a Páscoa em honra do Senhor, Deus de Israel, pois desde muito tempo não mais fora celebrada como estava prescrito.
6 Kawozinne iza shuumeti azaziin kiitettidayti Isra7eele deraasinne Yuhuda deraas ubbaas, «Isra7eele asawu! Asoore kawota kusheppe kessi ekkidi attida intteko Xoossi simmana mala intteka, GODAA Abrahaame, Yisaaqanne Yaaqoobe Xoossaako simmite!
6 Partiram, então, os correios com as cartas do rei e dos chefes, para todo o Israel e Judá. Por ordem do rei, eles diziam: Israelitas, voltai ao Senhor, o Deus de Abraão, de Isaac e de Israel, a fim de que ele se volte àqueles dentre vós que conseguiram escapar das mãos do rei da Assíria.
7 Intte eriza mala istti qidhes kezanaashe gakkanaas bantta aawata GODAAS ammanettontta ixxida intte aawata malanne intte ishata mala gidopite.
7 Não sejais como vossos pais e vossos irmãos que prevaricaram contra o Senhor, Deus de seus pais, o qual os entregou à desolação, como vedes.
8 Intte GODAAS azazettiteppe attiin kase intte aawata mala wozina muume gidopite! Izi mernaas dummasida Keeththaa haa yiite. Keehi yashshiza iza hanqoy inttefe simmana mala GODAAS haggazite.
8 Não endureçais vossa cerviz como fizeram vossos pais. Dai a mão ao Senhor, vinde a seu santuário que ele consagrou para sempre, e servi ao Senhor, vosso Deus, a fim de que ele afaste de vós o ardor de sua cólera.
9 Intte intte GODAAKKO simmiko GODAA intte Xoossay qadhettizaadenne maarizaade gidida gishshas intte ishatanne intte nayta di7i efidayta sinththan istti maaroteth demmidi ha biittaa simmana; intte izakko simmiko izi ba sinth intteko zaarana» giza dabdaabbe efida.
9 Se voltardes para o Senhor, vossos irmãos e vossos filhos acharão misericórdia diante daqueles que os levaram para o cativeiro e voltarão à sua terra, pois o Senhor Deus é generoso e misericordioso e não desviará os olhos de vós, se voltardes para ele.
10 Kiitettidayti Efreeme biittanne Minaase biitta kanththidi Zaabiloone biitta gakkanaas katamappe katama bida; gido attiin he katamatan de7iza asati istta kadhidi istta bolla miiccidanne qilccida.
10 Assim os correios passaram de cidade em cidade, na terra de Efraim, de Manassés e até de Zabulon. Zombaram deles e os escarneceram.
11 Gidikkoka Aaseere asatappe, Minaase asatappenne Zaabiloone asatappe guuththati banttana kawushshidi Yerusalaame yida.
11 Contudo, alguns homem de Aser, de Manassés e de Zabulon humilharam-se e dirigiram-se a Jerusalém.
12 Kawozinne iza shuumeti GODAA qaalay gida mala azazidayssa Yuhuda asay issi wozinan azazettana mala Xoossa kushey Yuhuda asaa bolla dees.
12 Também em Judá, a mão de Deus operou sobre os habitantes para dar-lhes um mesmo desejo de executar o mandato do rei e de seus chefes, conforme a palavra do Senhor.
13 Nam7anththo aginan ukeththa ba7aale bonchchanaas keehi daro asay Yerusalaamen shiiqides.
13 Grandes multidões afluíram a Jerusalém para celebrar a festa dos Ázimos, no segundo mês. Foi uma imensa afluência de povo.
14 Istti dendidi Yerusalaamen de7iza yarshizasohota denththidi exaane yarshizasohota ubbaa diggidi Qediroone Zulle efi olida.
14 Eles puseram-se a destruir os altares que se encontravam em Jerusalém, a destruir todos os altares dos perfumes, e os atiraram na torrente do Cedron.
15 Hessafe guye nam7anththo aginan tammanne oydanththo gallas Paaziga dors shukkida; bana geeshshontta qeesetinne Leweti yeellatidi bana geeshshida; histtidi xuugettiza yarsho Xoossa Keeththa ehida.
15 Imolaram a Páscoa no décimo quarto dia do segundo mês. Os sacerdotes e os levitas, cheios de confusão, tinham-se santificado e ofereceram holocaustos no templo.
16 Hessafe guye Xoossaa as Muse wogaa mala Xoossa Keeththaa giddon bantta sohon sohon eqqida; histtidi qeeseti Leweta kusheppe ekkida suuththaa wuxxida.
16 Ocupavam seu lugar normal, como o prescreve a lei de Moisés, homem de Deus. Os sacerdotes esparziam o sangue que lhes davam os levitas.
17 He duulata giddon bana geeshshontta daro asati diza gishshas kase diza wogaa mala bana geeshshonttaytassinne bantta yarsho dorsa laaqqa Xoossas shiishshanaas dandayontta ubbatas Paaziga dorsaa Leweti shukkanaas bessees.
17 Como houvesse na assistência muitos que não se tinham purificado, os levitas encarregaram-se de imolar a Páscoa, para todos os que não estavam puros, a fim de consagrá-los ao Senhor.
18 Efreeme, Minaase, Yisakoore, Zaabiloone qommotappe daro asati wogay azaziza mala bana geeshshonttayssa gidikkoka, Paaziga ba7aale gibira mida; hessa gishshas kawo Hizqiyaasi,
18 Grande parte do povo, com efeito, muitos de Efraim, de Manassés, de Issacar e de Zabulon, comeu a Páscoa, contrariamente à prescrição, sem se ter purificado. Mas Ezequias fez por eles esta prece: Digne-se o Senhor, na sua bondade,
19 «Abeet asa ubbaas kiya GODAWU, hayti kase wogay giza mala bana geeshshonttayta gidikkoka istti GODAA bantta aawata Xoossaa koyanaas ba wozina giigsida asatas ne atto ga» giidi woossides.
19 perdoar todos os que aplicaram seu coração à procura de Deus, o Senhor, Deus de seus pais, conquanto não tivessem a purificação exigida para o santuário!
20 GODAY Hizqiyaasa woosa siyidi isttas atto gides.
20 O Senhor escutou Ezequias e perdoou o povo.
21 Yerusalaamen shiiqida Isra7eele asay ukeththa ba7aaleza gita ufayssan laappun gallas bonchchides; Lewetinne qeeseti yeththa miishshatan yexxishe gallas gallas GODAA galatida.
21 Os israelitas que se encontravam em Jerusalém celebraram alegremente a festa dos Ázimos durante uma semana: e cada dia os levitas e os sacerdotes louvaram o Senhor com instrumentos possantes em honra do Senhor.
22 Hessafe guye Hizqiyaasi GODAA ooson akeekara diza Leweta ubbaa minththeththides.
22 Ezequias dirigiu palavras de encorajamento a todos os levitas que se tinham mostrado compreensivos no serviço do Senhor. Durante sete dias comeram as vítimas da festa, ofereceram sacrifícios pacíficos e glorificaram o Senhor, Deus de seus pais.
23 Duulata shiiqida asay ubbay kaalliza laappun gallassatan ba7aaleza zaari bonchchanaas qofa qachchida; hessa gishshas asay ba7aaleza hara laappun gallas ufayettishe bonchchides.
23 Mas a opinião de toda a multidão era de prolongar a festa por mais uma semana, e esses sete dias {suplementares} foram celebrados com alegria.
24 Yuhuda Kawo Hizqiyaasi shiiqida deraas 1,000 korma boorata, 7,000 dorsatanne deyshata immides; qasse iza shuumeti 1,000 korma boorata, 10,000 dorsatanne deysh immida; keehippe daro qeesetikka banttana geeshshida.
24 Ezequias tinha dado à multidão mil touros e sete mil ovelhas; os chefes ajuntaram a isso mil touros e dez mil ovelhas; os sacerdotes, em grande número, se tinham purificado.
25 Kumeththa Yuhuda asay, qeeseti, Leweti, Isra7eeleppe duulata yida asay ubbaynne kase Isra7eele biittafe yiidi Yuhuda biittan diza asay ubbay ufayettida.
25 A alegria reinava em toda a multidão dos homens de Judá, entre os sacerdotes e levitas, a multidão vinda de Israel e os estrangeiros vindos de Israel ou estabelecidos em Judá.
26 Isra7eele kawo Dawite naa Solomoone kawoteththa wodeppe haa simmiin hach gakkanaas Yerusalaamen hayssa mala ba7aaley bonchchetti erontta gishshas Yerusalaamen asay keehippe ufayettides.
26 Em Jerusalém houve grande júbilo, tanto que nada de semelhante se tinha visto na cidade desde o tempo de Salomão, filho de Davi, rei de Israel.
27 Hessafe guye qeesetinne Leweti dendi eqqidi deraa anjjida; Xoossay istti gizayssa siyides; istta woosaykka salo keeth Xoossako gakkides.
27 Finalmente os sacerdotes e os levitas levantaram-se para abençoar a multidão. A voz deles foi ouvida e a prece deles chegou até a morada santa do Senhor, no céu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.