2 Crônicas 30
gmvl (GMVL) vs ARIB
1 GODAA Isra7eele Xoossaa Paaziga ba7aale bonchchanaas Isra7eele asay ubbaynne Yuhuda asay ubbay Yerusalaamen de7iza Xoossa Keeth yaana mala Hizqiyaasi kiittides; qasse Efreeme asaassinne Minaase asaas dabdaabbe xaafides.
1 Depois disso Ezequias enviou mensageiros por todo o Israel e Judá, e escreveu cartas a Efraim e a Manassés, para que viessem à casa do Senhor em Jerusalém, a fim de celebrarem a páscoa ao Senhor Deus de Israel.
2 Kawoy, halaqatinne, Yerusalaamen shiiqida asay ubbay Paaziga ba7aale nam7anththo aginan bonchchanaas qofa qachchida.
2 Pois o rei tivera conselho com os príncipes e com toda a congregação em Jerusalém, para celebrarem a páscoa no segundo mês.
3 Qoodan guuththa qeeseti xalla bana geeshshida gishshassinne daro asikka Yerusalaamen shiiqontta gishshas asay Paaziga wodera koyro aginan bonchchanaas dandaybeenna.
3 Pois não a puderam celebrar no tempo próprio porque não se tinham santificado sacerdotes em número suficiente, e porque o povo não se tinha ajuntado em Jerusalém.
4 Kawozinne derezi he qofay lo7o gididayssa be7ides.
4 Isto pareceu bem aos olhos do rei e de toda a congregação.
5 Kase wogaan azazettida mala Paaziga ba7aalezi daro wode daro asatan bonchchetti erontta gishshas Isra7eele GODAA Paaziga ba7aale Yerusalaamen bonchchanaas Bersaabeheppe biidi Daane gakkanaas diza Isra7eele asay ubbay yaana mala awajjanaas qofa qachchida.
5 E decretaram que se fizesse proclamação por todo o Israel, desde Berseba até Dã para que viessem celebrar a páscoa ao Senhor, Deus de Israel, em Jerusalém; porque muitos não a tinham celebrado como está escrito.
6 Kawozinne iza shuumeti azaziin kiitettidayti Isra7eele deraasinne Yuhuda deraas ubbaas, «Isra7eele asawu! Asoore kawota kusheppe kessi ekkidi attida intteko Xoossi simmana mala intteka, GODAA Abrahaame, Yisaaqanne Yaaqoobe Xoossaako simmite!
6 Foram pois, os correios com as cartas, do rei e dos, seus príncipes, por todo o Israel e Judá, segundo a ordem do rei, dizendo: Filhos de Israel, voltai para o Senhor, Deus de Abraão, de Isaque e de Israel, para que ele se volte para o restante de vós que escapastes da mão dos reis da Assíria.
7 Intte eriza mala istti qidhes kezanaashe gakkanaas bantta aawata GODAAS ammanettontta ixxida intte aawata malanne intte ishata mala gidopite.
7 Não sejais como vossos pais e vossos irmãos, que foram infiéis para com o Senhor, Deus de seus pais, de modo que os entregou à desolação como vedes.
8 Intte GODAAS azazettiteppe attiin kase intte aawata mala wozina muume gidopite! Izi mernaas dummasida Keeththaa haa yiite. Keehi yashshiza iza hanqoy inttefe simmana mala GODAAS haggazite.
8 Não endureçais agora a vossa cerviz, como fizeram vossos pais; mas submetei-vos ao Senhor, e entrai no seu santuário que ele santificou para sempre, e servi ao Senhor vosso Deus, para que o ardor da sua ira se desvie de vós.
9 Intte intte GODAAKKO simmiko GODAA intte Xoossay qadhettizaadenne maarizaade gidida gishshas intte ishatanne intte nayta di7i efidayta sinththan istti maaroteth demmidi ha biittaa simmana; intte izakko simmiko izi ba sinth intteko zaarana» giza dabdaabbe efida.
9 Pois, se voltardes para o Senhor, vossos irmãos e vossos filhos acharão misericórdia diante dos que os levaram cativos, e tornarão para esta terra; porque o Senhor vosso Deus é clemente e compassivo, e não desviará de vós o seu rosto, se voltardes para ele.
10 Kiitettidayti Efreeme biittanne Minaase biitta kanththidi Zaabiloone biitta gakkanaas katamappe katama bida; gido attiin he katamatan de7iza asati istta kadhidi istta bolla miiccidanne qilccida.
10 Os correios, pois, foram passando de cidade em cidade, pela terra de Efraím e Manassés, até Zebulom; porém riam-se e zombavam deles.
11 Gidikkoka Aaseere asatappe, Minaase asatappenne Zaabiloone asatappe guuththati banttana kawushshidi Yerusalaame yida.
11 Todavia alguns de Aser, e de Manassés, e de Zebulom, se humilharam e vieram a Jerusalém.
12 Kawozinne iza shuumeti GODAA qaalay gida mala azazidayssa Yuhuda asay issi wozinan azazettana mala Xoossa kushey Yuhuda asaa bolla dees.
12 E a mão de Deus esteve com Judá, dando-lhes um só coração para cumprirem a ordem do rei e dos príncipes conforme a palavra do Senhor.
13 Nam7anththo aginan ukeththa ba7aale bonchchanaas keehi daro asay Yerusalaamen shiiqides.
13 E ajuntou-se em Jerusalém muito povo para celebrar a festa dos pães ázimos no segundo mês, uma congregação mui grande.
14 Istti dendidi Yerusalaamen de7iza yarshizasohota denththidi exaane yarshizasohota ubbaa diggidi Qediroone Zulle efi olida.
14 E, levantando-se, tiraram os altares que havia em Jerusalém; também tiraram todos os altares de incenso, e os lançaram no ribeiro de Cedrom.
15 Hessafe guye nam7anththo aginan tammanne oydanththo gallas Paaziga dors shukkida; bana geeshshontta qeesetinne Leweti yeellatidi bana geeshshida; histtidi xuugettiza yarsho Xoossa Keeththa ehida.
15 Então imolaram a páscoa no décimo quarto dia do segundo mês; e os sacerdotes e levitas, envergonhados, santificaram-se e trouxeram holocaustos à casa do Senhor.
16 Hessafe guye Xoossaa as Muse wogaa mala Xoossa Keeththaa giddon bantta sohon sohon eqqida; histtidi qeeseti Leweta kusheppe ekkida suuththaa wuxxida.
16 Tomaram os seus lugares, segundo a sua ordem, conforme a lei de Moisés, homem de Deus; e os sacerdotes espargiram o sangue, que recebiam da mão dos levitas.
17 He duulata giddon bana geeshshontta daro asati diza gishshas kase diza wogaa mala bana geeshshonttaytassinne bantta yarsho dorsa laaqqa Xoossas shiishshanaas dandayontta ubbatas Paaziga dorsaa Leweti shukkanaas bessees.
17 Pois havia muitos na congregação que não se tinham santificado; pelo que os levitas tiveram que imolar os cordeiros da páscoa por todo aquele que não estava limpo, para o santificarem ao Senhor.
18 Efreeme, Minaase, Yisakoore, Zaabiloone qommotappe daro asati wogay azaziza mala bana geeshshonttayssa gidikkoka, Paaziga ba7aale gibira mida; hessa gishshas kawo Hizqiyaasi,
18 Porque uma multidão do povo, muitos de Efraím e Manassés, Issacar e Zebulom, não se tinham purificado, contudo comeram a páscoa, ainda que não segundo o que está escrito; pois Ezequias tinha orado por eles, dizendo: O Senhor, que é bom, perdoe todo aquele
19 «Abeet asa ubbaas kiya GODAWU, hayti kase wogay giza mala bana geeshshonttayta gidikkoka istti GODAA bantta aawata Xoossaa koyanaas ba wozina giigsida asatas ne atto ga» giidi woossides.
19 que dispõe o seu coração para buscar a Deus, o Senhor, o Deus de seus pais, ainda que não esteja purificado segundo a purificação do santuário.
20 GODAY Hizqiyaasa woosa siyidi isttas atto gides.
20 E o Senhor ouviu Ezequias, e sarou o povo.
21 Yerusalaamen shiiqida Isra7eele asay ukeththa ba7aaleza gita ufayssan laappun gallas bonchchides; Lewetinne qeeseti yeththa miishshatan yexxishe gallas gallas GODAA galatida.
21 E os filhos de Israel que se acharam em Jerusalém celebraram a festa dos pães ázimos por sete dias com grande alegria; e os levitas e os sacerdotes louvaram ao Senhor de dia em dia com instrumentos fortemente retinintes, cantando ao Senhor.
22 Hessafe guye Hizqiyaasi GODAA ooson akeekara diza Leweta ubbaa minththeththides.
22 E Ezequias falou benignamente a todos os levitas que tinham bom entendimento no serviço do Senhor. Assim comeram as ofertas da festa por sete dias, sacrificando ofertas pacíficas, e dando graças ao Senhor, Deus de seus pais.
23 Duulata shiiqida asay ubbay kaalliza laappun gallassatan ba7aaleza zaari bonchchanaas qofa qachchida; hessa gishshas asay ba7aaleza hara laappun gallas ufayettishe bonchchides.
23 E, tendo toda a congregação resolvido celebrar outros sete dias, celebraram por mais sete dias com alegria.
24 Yuhuda Kawo Hizqiyaasi shiiqida deraas 1,000 korma boorata, 7,000 dorsatanne deyshata immides; qasse iza shuumeti 1,000 korma boorata, 10,000 dorsatanne deysh immida; keehippe daro qeesetikka banttana geeshshida.
24 Pois Ezequias, rei de Judá, apresentou à congregação para os sacrifícios mil novilhos e sete mil ovelhas; e os príncipes apresentaram à congregação mil novilhos e dez mil ovelhas; e os sacerdotes se santificaram em grande número.
25 Kumeththa Yuhuda asay, qeeseti, Leweti, Isra7eeleppe duulata yida asay ubbaynne kase Isra7eele biittafe yiidi Yuhuda biittan diza asay ubbay ufayettida.
25 E regozijaram-se toda a congregação de Judá, juntamente com os sacerdotes e levitas, e toda a congregação dos que vieram de Israel, como também os estrangeiros que vieram da terra de Israel e os que habitavam em Judá.
26 Isra7eele kawo Dawite naa Solomoone kawoteththa wodeppe haa simmiin hach gakkanaas Yerusalaamen hayssa mala ba7aaley bonchchetti erontta gishshas Yerusalaamen asay keehippe ufayettides.
26 Assim houve grande alegria em Jerusalém, pois desde os dias de Salomão, filho de Davi, rei de Israel, não tinha havido coisa semelhante em Jerusalém.
27 Hessafe guye qeesetinne Leweti dendi eqqidi deraa anjjida; Xoossay istti gizayssa siyides; istta woosaykka salo keeth Xoossako gakkides.
27 Então os levitas sacerdotes se levantaram e abençoaram o povo; e a sua voz foi ouvida, porque a sua oração chegou até a santa habitação de Deus, até o céu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.