2 Crônicas 20

gmvl (GMVL) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Hessafe guye Mo7aabetinne Amooneti qasse isttara issife Ma7uunetappe amardayti Iyoosaafixe bolla worajjida.
1 Algum tempo depois, os exércitos dos moabitas e dos amonitas, junto com os meunitas, invadiram o país de Judá.
2 Amarda asati Iyoosaafixekko yiidi, «Maxine abbafe he pinththan diza Aaraame biittafe daro olanchchati nena olanaas yiidi Haxaxoone Taamaare geetettiza En-Gaaden deettes» gida.
2 Alguns homens vieram e disseram a Josafá: — Um exército enorme do país de Edom veio do outro lado do mar Morto para atacar o senhor. Eles já conquistaram a cidade de Hazazão-Tamar. (Hazazão-Tamar e Fonte de Gedi são o mesmo lugar.)
3 Histtiin Iyoosaafixey keehi yayyidi GODAA oychchanaas ba qofa qachchidi Yuhuda biittan ubbaan xooma awajjides.
3 Josafá ficou com medo e orou a Deus, o Senhor , pedindo socorro. Depois deu ordem para que todo o povo de Judá jejuasse.
4 Yuhuda asay ubbay GODAAPPE maado koyanaas issi bolla shiiqides; istti GODAAPPE maado koyanaas Yuhuda katamata ubbaafe yida.
4 Todos se reuniram para pedir socorro ao Senhor ; de todas as cidades do país o povo veio a Jerusalém.
5 Iyoosaafixey Yuhuda asaynne Yerusalaame asay shiiqida duulata giddon Xoossa keeththaa sinththan diza ooraththa zagozan eqqidi,
5 A gente de Judá e de Jerusalém se reuniu no pátio novo do Templo, e Josafá se pôs de pé no meio deles
6 «Abeet GODAA nu Xoossawu! Salon de7iza Xoossay nena! Sa7an de7iza kawoteththata ubbaa haarizay nena! Wolqqaynne maatay nees diza gishshas nenara eqettanaas dandayzay deenna.
6 e orou assim: — Ó
7 Abeet nu Xoossawu! Kase ha biittan de7izayta ne dere Isra7eele sinththafe yedeththada ne siiqiza Abrahaame zereththatas mernaas immiday nena!
7 Tu és o nosso Deus; expulsaste os moradores desta terra de diante do teu povo de Israel e deste a terra deles para sempre a nós, os descendentes de Abraão, teu amigo.
8 Istti ha biittan de7ida; istti hayssan ne sunththas Xoossa keeth keexxidi,
8 O teu povo tem morado nesta terra, e aqui construímos um Templo em tua honra. Nós dissemos assim:
9 ‹Nu bolla pirda mashshay, woykko iita hargey, woykko koshay nu bolla gakkiko ne sunththay izan xeygettida ha Xoossa Keeththa sinththaninne ne sinththan eqqidi nu metoza gishshas neekko waassana; nekka nu waaso siyada nuna ashshana› gida.
9 “Se alguma desgraça cair sobre nós como castigo, seja guerra, ou doenças, ou falta de alimentos, então nos ajuntaremos em frente deste Templo, onde tu moras, e no nosso sofrimento clamaremos a ti pedindo socorro, e tu atenderás o nosso pedido.”
10 «Isra7eele derey Gibxeppe kezida wode istti biitta worajjontta mala ne diggiin Isra7eele asay dhayssontta aggiin heen attida Amoone asay, Mo7aabe asaynne Eedoome asay nu bolla worajjida.
10 — Agora os amonitas e os moabitas, junto com os edomitas, invadiram o nosso país. Quando os nossos antepassados estavam vindo do Egito, tu não os deixaste invadir as terras daqueles povos. Por isso, os nossos antepassados se desviaram delas e não destruíram aqueles povos.
11 Nuni ooththidayssas istti nuus zaaridayssa be7a; neni nuus immida xinxxo biittaafe istti nuna yedeththanaas yida.
11 Mas agora eles nos pagam assim: estão nos atacando para nos expulsar da terra que nos deste para sempre.
12 Abeet nu Xoossawu, neni istta bolla pirdikii? Ays giikko nuna olanaas yida ha daro olanchchatara olettanaas nuus wolqqay baawa; nuni ooththanayssaka erokko; gido attiin nu ayfeti nena xeelleettes» gides.
12 Ó nosso Deus, castiga essa gente, pois não somos bastante fortes para resistir a esse enorme exército que está avançando contra nós. Não sabemos o que fazer e olhamos para ti, pedindo socorro!
13 Yuhuda asay ubbay bantta machchetara, bantta naytara, bantta yidha naytara issi bolla GODAA sinththan eqqida.
13 Todos os homens de Judá estavam ali de pé em frente do Templo, junto com as suas mulheres e os seus filhos e até as crianças de colo.
14 Hessafe guye Zakaraasa naa Yahazi7eeley duulata giddon eqqi dishin GODAA Ayanay iza bolla wodhdhides; Zakaraasi Bannaya naa; Bannayay Yi7i7eele naa; Yi7i7eeley Maataaniya naa; Maataaniyay Lewe qommo Aasaafe zarkke.
14 De repente, o Espírito de Deus desceu sobre um levita que estava ali no meio do povo. Chamava-se Jaaziel e era descendente de Asafe. Jaaziel era filho de Zacarias, neto de Benaías, bisneto de Jeiel e trineto de Matanias.
15 GODAA Ayanay Yahazi7eele bolla wodhdhiin, «Kawo Iyoosaafixe, Yuhudaninne Yerusalaamen diza asay ubbay siyite! GODAY inttena, ‹Olaa olettanay Xoossa attiin inttena gidontta gishshas ha daro olanchchata gaason yayyoftenne dagammofte.
15 Jaaziel disse: — Povo de Judá, moradores de Jerusalém e rei Josafá, prestem atenção! Escutem isto que o
16 Wonto intte istta olanaas duge wodhdhite; isttika inttenara olettanaas Ziize pudunththaa kezana; intte istta Yiru7eele Bazzon diza zulleza wurseththan demmana.
16 Amanhã vocês os atacarão quando eles vierem pela subida de Zis. Vocês se encontrarão com eles no fim do vale que dá para o deserto de Jeruel.
17 Ha olaa olettanay inttena gidekketa; intte soho soho oykki eqqidi GODAY inttena ashshizayssa be7ite; Yuhudaninne Yerusalaamen diza asawu yayyoftenne dagammofte! Isttara olettanaas wonto kezite; GODAY inttenara gidana› gees» gides.
17 Quando os encontrarem, vocês não precisarão lutar. Fiquem parados ali e verão como o Senhor Deus salvará vocês. Povo de Judá e moradores de Jerusalém, não se assustem, nem fiquem com medo; marchem contra os inimigos amanhã, pois eu, o Senhor , estarei com vocês.”
18 Iyoosaafixey gaden gufanni goynnides; Yuhuda asaynne Yerusalaame asay ubbay GODAA sinththan gufanni goynnides.
18 Então o rei Josafá se ajoelhou e encostou o rosto no chão; e todo o povo de Judá e os moradores de Jerusalém também se ajoelharam na presença de Deus, o Senhor , e o adoraram.
19 Qa7aate zarkketappenne Qoore zarkketappe amarda Leweti eqqidi bantta qaala dhoqqu histtidi GODAA Isra7eele Xoossaa galatida.
19 Aí os levitas que eram descendentes de Coate e de Corá começaram a louvar o Senhor , o Deus de Israel, em voz bem alta.
20 Istti maalado wonttara dendidi Tequhe bazzo baana kezida; istti oge kezida mala Iyoosaafixey dendi eqqidi, «Yuhudanne Yerusalaame asawu tani gizayssa ezgi siyite; GODAAN intte Xoossan ammanettite; intte minnana; qasse nabeta qaalan ammanettite; yo7o ubbay inttes injjetana» gides.
20 Na manhã seguinte, todos se levantaram cedo e foram para o deserto de Tecoa. Ao saírem, Josafá ficou de pé e disse: — Povo de Judá e moradores de Jerusalém, escutem! Confiem no
21 Iyoosaafixey asaara zorettidaappe guyen mazamure yexxizaytanne GODAA geeshshateththaa bonchchoza sabbizayti bantta seelo may7o may7idi olanchchata sinththara bishe,
21 Depois de consultar o povo, Josafá ordenou que alguns cantores vestissem roupas sagradas e marchassem à frente do exército, louvando a Deus e cantando assim: “Louvem a Deus, o porque o seu amor dura para sempre.”
22 Istti mazamure yeththinne saba doommida mala Yuhuda olanaas yida Amooneta bolla, Mo7aabeta bollanne Eedoometa bolla GODAY qoppontta ola denththides.
22 Logo que começaram a cantar, o Senhor Deus causou confusão entre os moabitas, os amonitas e os edomitas, e eles foram derrotados.
23 Amoonetinne Mo7aabeti Eedoometa bolla dendidi istta mulera dhayssidaappe guyen bantta giddon issoy issaa dhayssanaas dendida.
23 Os amonitas e os moabitas atacaram os edomitas e os destruíram completamente; depois os amonitas lutaram contra os moabitas, e os dois lados também acabaram se destruindo.
24 Yuhuda asay duge bazzoza qonccen bessizaso yiidi cora olanchchata be7ishin biittay gadey aha xalla gididayssa be7ida; isttafe issi asikka attibeenna.
24 Quando o exército de Judá chegou a um lugar alto no deserto, eles viram o chão coberto de mortos; ninguém tinha escapado com vida.
25 Hessafe guye Iyoosaafixeynne iza asay di7o miish shiishshanaas biidi daro aqota, dumma ola massarata, may7otanne hara al7o miishshata demmida; istti di7oyssa ubbaa tookki efanaas dandaybeettenna; di7ettida miishshay keehippe daro gidida gishshas hessa shiishshanaas heedzdzu gallas ekkides.
25 Aí Josafá e os seus soldados avançaram e começaram a pegar tudo o que havia no acampamento inimigo. Encontraram muitos animais de carga, armas, roupas e objetos de valor. Levaram três dias pegando as coisas, mas havia tanto, que não puderam levar tudo.
26 Istti oydanththo gallas kase GODAA galatida zullen shiiqida; hessafe dendoyssan he sohozi galata zulle geetettides.
26 No quarto dia, todos se reuniram no vale de Beraca e louvaram o Senhor . É por isso que aquele lugar se chama vale de Beraca até hoje .
27 Hessafe guye GODAY istti ba morkketa bolla ufayettana mala ooththida gishshas Yuhuda asaynne Yerusalaame asay ubbay Iyoosaafixey kaaleththiin ufayettishe Yerusalaame simmida.
27 Depois os soldados de Judá e de Jerusalém, com Josafá à frente, voltaram alegres para Jerusalém. Estavam contentes porque o Senhor Deus lhes tinha dado a vitória na luta contra os seus inimigos.
28 Istti Yerusalaame gakkida mala diith diixxishe, maasinqo shocishenne zaye punnishe Xoossa keeth bida.
28 Quando chegaram a Jerusalém, foram até o Templo, ao som de música de harpas , liras e trombetas.
29 GODAY Isra7eele morkketa olidayssa biitta bolla de7iza kawoteththati ubbay siyida wode istti Xoossas yayyida.
29 Quando os outros povos souberam que o Senhor havia derrotado os inimigos de Israel, ficaram todos com medo.
30 Xoossay Iyoosaafixes ubbaa baggara shemppo immida gishshas iza kawoteththay woppa demmides.
30 Assim o reinado de Josafá continuou tranquilo, pois Deus lhe deu paz com todas as nações vizinhas.
31 Iyoosaafixey Yuhudan kawotiza wode iza layththay 35; izi Yerusalaamen nam7u tamman ichchash layth kawotides; iza aayeya Shilihe biyo Azubbo geetettawus.
31 Josafá tinha trinta e cinco anos de idade quando se tornou rei de Judá. Ele governou em Jerusalém vinte e cinco anos. A sua mãe se chamava Azuba e era filha de Sili.
32 Iyoosaafixey ba aawa Aasa ogen hemettides; izi he ogeppe sher7i gibeenna; GODAA sinththan izi suure miish ooththides.
32 Como Asa, o seu pai, havia feito antes dele, Josafá fez o que o Senhor Deus considera certo.
33 Gido attiin goynniza dhoqqasohota ubbaa dhayssibeenna; asaykka buro ba kumeththa wozinappe ba aawata Xoossaako simmibeenna.
33 Mas os lugares pagãos de adoração não foram destruídos, pois o povo ainda não tinha resolvido adorar somente o Deus dos seus antepassados.
34 Iyoosaafixey hanida haray koyroppe wurseth gakkanaas Isra7eele kawota Taarike Maxaafan, Hanaaniya naa Iyu Taarike maxaafan xaafetti uttides.
34 Todas as outras coisas que Josafá fez, desde o começo até o fim do seu reinado, estão escritas na História de Jeú, filho de Hanani , que faz parte da História dos Reis de Israel .
35 Issi wode Yuhuda Kawo Iyoosaafixey iita miish ooththida Isra7eele kawo Akaziyaasara issife ooththanaas caaqettides.
35 Mais tarde, o rei Josafá se tornou aliado de Acazias, rei de Israel, que vivia uma vida cheia de maldade.
36 Histtidi Iyoosaafixey izara zal7iza gita markabeta oosisanaas haasayetti giigides; he markabeta Eexiyoon-Gaabiren oosisida.
36 Eles fizeram um acordo para construírem navios que fossem até a Espanha; os navios foram construídos em Eziom-Geber.
37 Hessafe guye Mareeshappe yida Dodawe naa El7ezeerey, «Neni Akaziyaasara issife ooththana caaqettida gishshas GODAY ne oosoza dhayssana» giidi Iyoosaafixes tinbite yootides; markabetikka meqerettida; hessafe dendoyssan zal7es Tarseese baanaas dandaybeettenna.
37 Mas Eliézer, filho de Dodavá, profetizou contra Josafá o seguinte: — O Os navios se quebraram e não puderam ir até a Espanha.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.