2 Crônicas 20
gmvl (GMVL) vs NAA
1 Hessafe guye Mo7aabetinne Amooneti qasse isttara issife Ma7uunetappe amardayti Iyoosaafixe bolla worajjida.
1 Depois disto, os filhos de Moabe e os filhos de Amom, com alguns dos meunitas, vieram para fazer guerra contra Josafá.
2 Amarda asati Iyoosaafixekko yiidi, «Maxine abbafe he pinththan diza Aaraame biittafe daro olanchchati nena olanaas yiidi Haxaxoone Taamaare geetettiza En-Gaaden deettes» gida.
2 Então vieram alguns que avisaram Josafá, dizendo: — Uma grande multidão está vindo contra Judá, do outro lado do mar Morto, da Síria. Eis que eles já estão em Hazazom-Tamar, que é En-Gedi.
3 Histtiin Iyoosaafixey keehi yayyidi GODAA oychchanaas ba qofa qachchidi Yuhuda biittan ubbaan xooma awajjides.
3 Então Josafá teve medo e decidiu buscar o Senhor ; e proclamou um jejum em todo o Judá.
4 Yuhuda asay ubbay GODAAPPE maado koyanaas issi bolla shiiqides; istti GODAAPPE maado koyanaas Yuhuda katamata ubbaafe yida.
4 Judá se congregou para pedir socorro ao Senhor . Também de todas as cidades de Judá veio gente para buscar o Senhor .
5 Iyoosaafixey Yuhuda asaynne Yerusalaame asay shiiqida duulata giddon Xoossa keeththaa sinththan diza ooraththa zagozan eqqidi,
5 Josafá pôs-se em pé, na congregação de Judá e de Jerusalém, na Casa do Senhor , diante do pátio novo,
6 «Abeet GODAA nu Xoossawu! Salon de7iza Xoossay nena! Sa7an de7iza kawoteththata ubbaa haarizay nena! Wolqqaynne maatay nees diza gishshas nenara eqettanaas dandayzay deenna.
6 e disse: — Ó
7 Abeet nu Xoossawu! Kase ha biittan de7izayta ne dere Isra7eele sinththafe yedeththada ne siiqiza Abrahaame zereththatas mernaas immiday nena!
7 Ó nosso Deus, acaso não expulsaste os moradores desta terra de diante do teu povo de Israel e não a deste para sempre à posteridade de Abraão, teu amigo?
8 Istti ha biittan de7ida; istti hayssan ne sunththas Xoossa keeth keexxidi,
8 Eles têm morado nela e nela edificaram um santuário ao teu nome, dizendo:
9 ‹Nu bolla pirda mashshay, woykko iita hargey, woykko koshay nu bolla gakkiko ne sunththay izan xeygettida ha Xoossa Keeththa sinththaninne ne sinththan eqqidi nu metoza gishshas neekko waassana; nekka nu waaso siyada nuna ashshana› gida.
9 “Se algum mal nos sobrevier, espada, juízo, peste ou fome, nós nos apresentaremos diante deste templo e diante de ti, pois o teu nome está neste templo; e clamaremos a ti na nossa angústia, tu nos ouvirás e livrarás.”
10 «Isra7eele derey Gibxeppe kezida wode istti biitta worajjontta mala ne diggiin Isra7eele asay dhayssontta aggiin heen attida Amoone asay, Mo7aabe asaynne Eedoome asay nu bolla worajjida.
10 E agora eis que os filhos de Amom e de Moabe e os do monte Seir, cujas terras não permitiste a Israel invadir, quando vinham da terra do Egito, mas deles se desviaram e não os destruíram,
11 Nuni ooththidayssas istti nuus zaaridayssa be7a; neni nuus immida xinxxo biittaafe istti nuna yedeththanaas yida.
11 eis que eles estão nos recompensando assim: estão vindo para nos expulsar da tua propriedade, que nos deste em herança.
12 Abeet nu Xoossawu, neni istta bolla pirdikii? Ays giikko nuna olanaas yida ha daro olanchchatara olettanaas nuus wolqqay baawa; nuni ooththanayssaka erokko; gido attiin nu ayfeti nena xeelleettes» gides.
12 Ó nosso Deus, acaso não executarás o teu juízo contra eles? Porque em nós não há força para resistirmos a essa grande multidão que vem contra nós. Não sabemos o que fazer, mas os nossos olhos estão postos em ti.
13 Yuhuda asay ubbay bantta machchetara, bantta naytara, bantta yidha naytara issi bolla GODAA sinththan eqqida.
13 Todos os homens de Judá estavam em pé diante do Senhor , com as suas crianças, as suas mulheres e os seus filhos.
14 Hessafe guye Zakaraasa naa Yahazi7eeley duulata giddon eqqi dishin GODAA Ayanay iza bolla wodhdhides; Zakaraasi Bannaya naa; Bannayay Yi7i7eele naa; Yi7i7eeley Maataaniya naa; Maataaniyay Lewe qommo Aasaafe zarkke.
14 Então, no meio da congregação, o Espírito do Senhor veio sobre Jaaziel, filho de Zacarias, filho de Benaia, filho de Jeiel, filho de Matanias, levita, dos filhos de Asafe.
15 GODAA Ayanay Yahazi7eele bolla wodhdhiin, «Kawo Iyoosaafixe, Yuhudaninne Yerusalaamen diza asay ubbay siyite! GODAY inttena, ‹Olaa olettanay Xoossa attiin inttena gidontta gishshas ha daro olanchchata gaason yayyoftenne dagammofte.
15 Jaaziel disse: — Escutem com atenção, todo o Judá, moradores de Jerusalém e rei Josafá! Assim diz o
16 Wonto intte istta olanaas duge wodhdhite; isttika inttenara olettanaas Ziize pudunththaa kezana; intte istta Yiru7eele Bazzon diza zulleza wurseththan demmana.
16 Amanhã vocês irão ao encontro deles. Eis que eles virão pela ladeira de Ziz, e vocês os encontrarão no fim do vale, em frente do deserto de Jeruel.
17 Ha olaa olettanay inttena gidekketa; intte soho soho oykki eqqidi GODAY inttena ashshizayssa be7ite; Yuhudaninne Yerusalaamen diza asawu yayyoftenne dagammofte! Isttara olettanaas wonto kezite; GODAY inttenara gidana› gees» gides.
17 Neste encontro, vocês não precisarão lutar. Tomem posição, fiquem parados e vejam a salvação que o Senhor lhes dará, ó Judá e Jerusalém. Não tenham medo nem se assustem. Amanhã, saiam ao encontro deles, porque o Senhor está com vocês.”
18 Iyoosaafixey gaden gufanni goynnides; Yuhuda asaynne Yerusalaame asay ubbay GODAA sinththan gufanni goynnides.
18 Então Josafá se prostrou com o rosto em terra, e todo o Judá e os moradores de Jerusalém também se prostraram diante do Senhor e o adoraram.
19 Qa7aate zarkketappenne Qoore zarkketappe amarda Leweti eqqidi bantta qaala dhoqqu histtidi GODAA Isra7eele Xoossaa galatida.
19 Os levitas dos filhos dos coatitas e dos coraítas se levantaram para louvar o Senhor , Deus de Israel, em voz bem alta.
20 Istti maalado wonttara dendidi Tequhe bazzo baana kezida; istti oge kezida mala Iyoosaafixey dendi eqqidi, «Yuhudanne Yerusalaame asawu tani gizayssa ezgi siyite; GODAAN intte Xoossan ammanettite; intte minnana; qasse nabeta qaalan ammanettite; yo7o ubbay inttes injjetana» gides.
20 Na manhã seguinte, levantaram cedo e foram para o deserto de Tecoa. Ao saírem, Josafá se pôs em pé e disse: — Escutem, povo de Judá e moradores de Jerusalém! Creiam no
21 Iyoosaafixey asaara zorettidaappe guyen mazamure yexxizaytanne GODAA geeshshateththaa bonchchoza sabbizayti bantta seelo may7o may7idi olanchchata sinththara bishe,
21 Depois de se aconselhar com o povo, Josafá designou os que deveriam cantar ao Senhor . Vestidos de ornamentos sagrados e marchando à frente do exército, deveriam louvar a Deus, dizendo: “Deem graças ao porque a sua misericórdia dura para sempre.”
22 Istti mazamure yeththinne saba doommida mala Yuhuda olanaas yida Amooneta bolla, Mo7aabeta bollanne Eedoometa bolla GODAY qoppontta ola denththides.
22 No momento em que eles começaram a cantar e a dar louvores, o Senhor pôs emboscadas contra os filhos de Amom e de Moabe e os do monte Seir que vieram contra Judá, e foram derrotados.
23 Amoonetinne Mo7aabeti Eedoometa bolla dendidi istta mulera dhayssidaappe guyen bantta giddon issoy issaa dhayssanaas dendida.
23 Porque os filhos de Amom e de Moabe se levantaram contra os moradores do monte Seir, para os destruir e exterminar. E, quando eles tinham acabado com os moradores de Seir, atacaram e destruíram-se uns aos outros.
24 Yuhuda asay duge bazzoza qonccen bessizaso yiidi cora olanchchata be7ishin biittay gadey aha xalla gididayssa be7ida; isttafe issi asikka attibeenna.
24 Quando os homens de Judá chegaram a um lugar alto de onde se pode olhar para o deserto, procuraram ver a multidão, e eis que somente avistaram cadáveres estendidos no chão; não havia nenhum sobrevivente.
25 Hessafe guye Iyoosaafixeynne iza asay di7o miish shiishshanaas biidi daro aqota, dumma ola massarata, may7otanne hara al7o miishshata demmida; istti di7oyssa ubbaa tookki efanaas dandaybeettenna; di7ettida miishshay keehippe daro gidida gishshas hessa shiishshanaas heedzdzu gallas ekkides.
25 Josafá e o seu povo foram saquear os despojos e acharam entre os cadáveres riquezas em abundância e objetos preciosos. Pegaram para si mais do que podiam levar e gastaram três dias para saquear o despojo, de tanto que havia.
26 Istti oydanththo gallas kase GODAA galatida zullen shiiqida; hessafe dendoyssan he sohozi galata zulle geetettides.
26 No quarto dia eles se reuniram no vale de Beraca, onde louvaram o Senhor . Por isso, aquele lugar é chamado de vale de Beraca até o dia de hoje.
27 Hessafe guye GODAY istti ba morkketa bolla ufayettana mala ooththida gishshas Yuhuda asaynne Yerusalaame asay ubbay Iyoosaafixey kaaleththiin ufayettishe Yerusalaame simmida.
27 Então todos os homens de Judá e de Jerusalém voltaram, com Josafá à frente deles. Voltaram para Jerusalém com alegria, porque o Senhor lhes tinha dado uma grande alegria com a vitória sobre os seus inimigos.
28 Istti Yerusalaame gakkida mala diith diixxishe, maasinqo shocishenne zaye punnishe Xoossa keeth bida.
28 Entraram em Jerusalém ao som de liras, harpas e trombetas, e foram para a Casa do Senhor .
29 GODAY Isra7eele morkketa olidayssa biitta bolla de7iza kawoteththati ubbay siyida wode istti Xoossas yayyida.
29 O terror da parte de Deus veio sobre todos os reinos daquelas terras, quando ouviram que o Senhor havia lutado contra os inimigos de Israel.
30 Xoossay Iyoosaafixes ubbaa baggara shemppo immida gishshas iza kawoteththay woppa demmides.
30 Assim, o reino de Josafá teve paz, porque Deus lhe deu repouso por todos os lados.
31 Iyoosaafixey Yuhudan kawotiza wode iza layththay 35; izi Yerusalaamen nam7u tamman ichchash layth kawotides; iza aayeya Shilihe biyo Azubbo geetettawus.
31 Josafá reinou sobre Judá. Ele tinha trinta e cinco anos de idade quando começou a reinar e reinou vinte e cinco anos em Jerusalém. A mãe dele se chamava Azuba e era filha de Sili.
32 Iyoosaafixey ba aawa Aasa ogen hemettides; izi he ogeppe sher7i gibeenna; GODAA sinththan izi suure miish ooththides.
32 Ele andou no caminho de Asa, seu pai; não se desviou dele e fez o que era reto aos olhos do Senhor .
33 Gido attiin goynniza dhoqqasohota ubbaa dhayssibeenna; asaykka buro ba kumeththa wozinappe ba aawata Xoossaako simmibeenna.
33 Os lugares altos, porém, não foram destruídos; porque o povo ainda não tinha disposto o coração para com o Deus de seus pais.
34 Iyoosaafixey hanida haray koyroppe wurseth gakkanaas Isra7eele kawota Taarike Maxaafan, Hanaaniya naa Iyu Taarike maxaafan xaafetti uttides.
34 Quanto aos demais atos de Josafá, tanto os primeiros como os últimos, está tudo escrito nas Crônicas de Jeú, filho de Hanani, que as inseriu na História dos Reis de Israel.
35 Issi wode Yuhuda Kawo Iyoosaafixey iita miish ooththida Isra7eele kawo Akaziyaasara issife ooththanaas caaqettides.
35 Depois disto, Josafá, rei de Judá, se aliou com Acazias, rei de Israel, cuja conduta era ímpia.
36 Histtidi Iyoosaafixey izara zal7iza gita markabeta oosisanaas haasayetti giigides; he markabeta Eexiyoon-Gaabiren oosisida.
36 Aliou-se com ele, para construir navios que fossem a Társis; os navios foram construídos em Eziom-Geber.
37 Hessafe guye Mareeshappe yida Dodawe naa El7ezeerey, «Neni Akaziyaasara issife ooththana caaqettida gishshas GODAY ne oosoza dhayssana» giidi Iyoosaafixes tinbite yootides; markabetikka meqerettida; hessafe dendoyssan zal7es Tarseese baanaas dandaybeettenna.
37 Então Eliézer, filho de Dodavá, de Maressa, profetizou contra Josafá, dizendo: — Porque você se aliou com Acazias, o E os navios se quebraram e não puderam ir a Társis.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.