1 Samuel 30
gmvl (GMVL) vs NAA
1 Heedzdzanththo gallas Dawitinne izara diza asay Xiqilaage gakkida; Amaaleeqe asay Negebenne Xigilaage oli oykkida; histtidi Xiqilaage xuuggida.
1 Aconteceu que, ao terceiro dia, quando Davi e os seus homens chegaram a Ziclague, os amalequitas já tinham invadido o Sul e a cidade de Ziclague. Tomaram Ziclague e a incendiaram.
2 Maccassata, heen diza naateththatanne cimata ubbaa di7i efida attiin isttafe issaadeka wodhibeettenna.
2 Levaram cativas as mulheres que lá estavam, mas não mataram ninguém, nem pequenos nem grandes; tão somente os levaram consigo e foram embora.
3 Dawitinne izara diza asati Xiqilaage gakkida mala katamaya xuugettidayssa, istta machcheti, istta attuma naytinne istta macca nayti di7etti bidayssa erida.
3 Davi e os seus homens chegaram à cidade, e viram que tinha sido queimada, e que as suas mulheres, os seus filhos e as suas filhas haviam sido levados cativos.
4 He wode Dawitinne izara diza asati isttas qaalay shooriqana gakkanaas bantta qaalaa dhoqqu histti yeekkida.
4 Então Davi e o povo que estava com ele ergueram a voz e choraram, até não terem mais forças para chorar.
5 Izra7eele dere as Ahinahoomanne kase Qarmeloose dere as Naabaale machcho Abigaala hayti Dawite machcho nam7atikka di7ettida.
5 Também as duas mulheres de Davi tinham sido levadas: Ainoã, a jezreelita, e Abigail, a viúva de Nabal, o carmelita.
6 Izara diza asay bantta attuma nayta gishshassinne bantta macca nayta gishshas yiillotidi iza shuchchan caddanaas zorettida; histtiin Dawiti keehi ceecides; gido attiin Dawiti GODAA ba Xoossaan minettides.
6 Davi ficou muito angustiado, pois o povo falava de apedrejá-lo, porque todos estavam amargurados, cada um por causa de seus filhos e suas filhas. Mas Davi se reanimou no Senhor , seu Deus.
7 Hessafe guye Dawiti Ahimeleke naa qeese Abiyaataare, «Eefudeza taas haa ekka ya» gides; Abiyaataareykka eefudeza izas ehides.
7 Davi disse a Abiatar, o sacerdote, filho de Aimeleque: — Traga aqui a estola sacerdotal. E Abiatar a trouxe a Davi.
8 Dawiti GODAA, «Hayta di7i efiza olanchchata kaalloo? Ta istta gakka oykkanee?» gi oychchides. GODAY izas, «Ee kaalla! Ne istta gakka oykkana; istti di7i efidayssa ne zaarana» gides.
8 Então Davi consultou o Senhor , dizendo: — Devo perseguir esse bando? Conseguirei alcançá-lo? O — Persiga o bando, porque você certamente o alcançará e libertará os cativos.
9 Histtiin Dawitinne izara diza 600 asay Bosoore shaafa yida; guuththati Bosoore shaafan takkida.
9 Então Davi partiu, ele e os seiscentos homens que com ele estavam, e chegaram ao ribeiro de Besor, onde os retardatários ficaram.
10 Nam7u xeetu asati keehi daaburda gishshas shaafaa pinnana dandaybeettenna. Gido attiin Dawitinne izara attida 400 asay kaalli bides.
10 Davi e quatrocentos homens continuaram a perseguição, mas duzentos ficaram atrás, por não poderem passar o ribeiro de Besor, de tão cansados que estavam.
11 Isttika bazzo biittan Gibxe dere as issaa demmidi iza Dawitekko ekki yida; izas miza kaththinne uyiza haath immida.
11 Encontraram no campo um homem egípcio e o trouxeram a Davi. Deram-lhe pão, e ele comeu, e deram-lhe água para beber.
12 Qasseka balaseppe uukettida qeeri ukeththa menththonne melida nam7u zabibe wurcota izas immida. Heedzdzu gallassinne heedzdzu omars aykko kaththika montta gishshassinne haaththika uyontta gishshas hayta midaappe guye izas shemppoy simmides.
12 Deram-lhe também um pedaço de pasta de figos secos e dois cachos de passas, e ele comeu. Assim, recobrou as forças, pois havia três dias e três noites que não comia pão, nem bebia água.
13 Dawiti iza, «Ne oona oosanchchaa? Ne yiday awappee?» gi oychchides; izikka, «Tani Gibxe asa; tani issi Amaaleeqe dere asas aylle; tani sakettida gishshas heedzdzu gallassafe kase ta goday tana yeggi aggi bides.
13 Então Davi lhe perguntou: — De quem você é e de onde você vem? O moço egípcio respondeu: — Sou servo de um amalequita, e meu senhor me deixou aqui, porque adoeci há três dias.
14 Kelitetas dugeha baggara diza dere, Yuhuday ayssiza derenne Kaalebes dugeha baggara diza biittaa worajjidi Xigilaage katamaa taman xuuggidos» gi zaarides.
14 Nós invadimos o lado sul dos queretitas, o território de Judá e o lado sul de Calebe e pusemos fogo em Ziclague.
15 Dawitikka, «Ha7i ne tana he worajjida olanchchati dizaso kaaleththa gaththanee?» gi oychchides. Izikka Dawites zaaridi, «Ne tana wodhontta malanne ta godaas aaththa immontta mala taas Xoossan caaqqa; histtiko he worajjida olanchchati dizasota ta nena gaththana» gides.
15 Então Davi lhe perguntou: — Você poderia me levar até esse bando? Ele respondeu: — Jure por Deus que não vai me matar, nem me entregar nas mãos de meu senhor, e eu o levarei até esse bando.
16 Hessafe guye izi Dawite kaaleththi efi gaththishin worajjidayti Filisxeemeppenne Yuhudappe di7i ekkida daro miishshafe dendidayssan dumma dummason mishe, uyishe, yexxishenne guppishe deettes.
16 E ele levou Davi até lá. Eis que os amalequitas estavam espalhados por toda a região, comendo, bebendo e fazendo festa por todo aquele grande despojo que tomaram da terra dos filisteus e da terra de Judá.
17 Dawiti he gallassa omarsafe doommidi wonteththa gallassa omars gakkanaas istta olides; gaamella toggidi baqatida 400 naateththatappe attiin isttafe kessi ekki attiday haray deenna.
17 Davi os atacou e lutou contra eles, desde o crepúsculo até a tarde do dia seguinte, e nenhum deles escapou, a não ser quatrocentos moços que montaram em camelos e fugiram.
18 Dawiti Amaaleeqe asay ekki bidayssa ubbaa yegisides; ba machcheta nam7ata woththi ekkides.
18 Assim, Davi salvou tudo o que os amalequitas tinham levado. Também salvou as suas duas mulheres.
19 Dawiti guuththata gidiin gitata, attuma nayta gidiin macca nayta, di7ettidaaz gidiin hara miish, Amaaleeqeti efidayssafe issinakka paccontta zaarides.
19 Não lhes faltou coisa alguma, nem pequena nem grande, nem os filhos, nem as filhas, nem o despojo, nada do que lhes haviam tomado: Davi trouxe tudo de volta.
20 Qasseka Dawiti dorsa wudeta, deysha wudeta, miiza wudeta ubbaa ekkides; asaykka, «Hayssi ubbay Dawiti di7idayssa» gishe he wude meheza hankko mehetappe sinth aaththi laaggida.
20 Davi também tomou todas as ovelhas e o gado. Então levaram esses animais diante de Davi e disseram: — Este é o despojo de Davi.
21 Hessafe guye Dawiti keehi daaburdi kaallanaas dandayontta gishshas Bosoore shaafan isttafe guye attida 200 asataakko simmi yides; isttika Dawitenne izara diza asaa mokkanaas kezida; Dawitinne izara diza asay isttako gakkida mala Dawiti istta sarokkides.
21 Quando Davi se aproximou dos duzentos homens que, de tão cansados que estavam, não o puderam seguir e ficaram no ribeiro de Besor, estes saíram ao encontro de Davi e do povo que vinha com ele. Davi se aproximou deles e os saudou cordialmente.
22 Gido attiin Dawite kaallizayta giddofe iita asatinne shufuro asati ubbay, «Istti nunara olaso bontta aggida gishshas nu di7i ehidayssafe isttas immoko; gido attiin istti issoy issoy ba machchetanne ba nayta ekki baanaas dandayeettes» gida.
22 Então todos os perversos e malignos, dentre os homens que tinham ido com Davi, disseram: — Uma vez que não foram conosco, não lhes daremos nada do despojo que salvamos. Que cada um leve a sua mulher e os seus filhos e se vá embora.
23 Dawiti zaaridi, «Ta ishatoo! Nuna naagiday, nu bolla yida olaa nu kushen aaththi immiday GODAA; izi nuus immida miishshan intte hayssaththo ooththanaas bessenna.
23 Porém Davi disse: — Meus irmãos, não façam isto com o que o
24 Intte gizayssa oonee ekkanay? Ola miishshaa naagizayta gishaynne olaas bidayta gakkiza gishay dummatenna; ubbayka issi gina gishettana» gides.
24 E quem lhes daria ouvidos nisso? Porque a mesma parte que cabe aos que foram à batalha será também a parte dos que ficaram com a bagagem; receberão partes iguais.
25 Dawiti heedeppe doommidi hanno gakkanaas hayssa Isra7eeles woganne maara histti woththides.
25 E assim, desde aquele dia em diante, isso foi estabelecido por estatuto e direito em Israel, até o dia de hoje.
26 Dawiti Xigilaage yida wode izas siiqo lagge gidida Yuhuda cimatas, «Inttes GODAA morkketappe nu di7i ekkidayssa hayssa inttes imota be7ite» giidi di7i ehoyssafe isttas shaakki yeddides.
26 Quando Davi chegou a Ziclague, enviou parte do despojo aos anciãos de Judá, seus amigos, dizendo: — Este é um presente para vocês, tirado do despojo dos inimigos do
27 Hessaka Beetelen, Eramooteppe dugeha baggan dizaytasinne Yetiren dizaytas,
27 Ele enviou esse presente aos anciãos de Betel, de Ramote do Neguebe, de Jatir,
28 Eri7ooren, Sifimooten, Eshttamo7anne
28 de Aroer, de Sifmote, de Estemoa,
29 Erakkalen dizaytas hessaththoka Yerahim7eele qommotinne Qenaaweti diza katamatan dizaytas,
29 de Racal, das cidades dos jerameelitas e dos queneus,
30 Horman, Borasaanen, Ataken
30 de Horma, de Borasã, de Atace,
31 Kebroonen hessaththoka Dawitinne izara dizayti yuuyidason dizayta ubbatas yeddides.
31 de Hebrom e de todos os lugares em que Davi tinha passado, ele e os seus homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.