1 Samuel 30

gmvl (GMVL) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Heedzdzanththo gallas Dawitinne izara diza asay Xiqilaage gakkida; Amaaleeqe asay Negebenne Xigilaage oli oykkida; histtidi Xiqilaage xuuggida.
1 Sucedeu, pois, que, chegando Davi e os seus homens ao terceiro dia a Ziclague, os amalequitas tinham feito uma incursão sobre o Negebe, e sobre Ziclague, e tinham ferido a Ziclague e a tinham queimado a fogo;
2 Maccassata, heen diza naateththatanne cimata ubbaa di7i efida attiin isttafe issaadeka wodhibeettenna.
2 e tinham levado cativas as mulheres, e todos os que estavam nela, tanto pequenos como grandes; a ninguém, porém, mataram, tão-somente os levaram consigo, e foram o seu caminho.
3 Dawitinne izara diza asati Xiqilaage gakkida mala katamaya xuugettidayssa, istta machcheti, istta attuma naytinne istta macca nayti di7etti bidayssa erida.
3 Quando Davi e os seus homens chegaram à cidade, eis que estava queimada a fogo, e suas mulheres, seus filhos e suas filhas tinham sido levados cativos.
4 He wode Dawitinne izara diza asati isttas qaalay shooriqana gakkanaas bantta qaalaa dhoqqu histti yeekkida.
4 Então Davi e o povo que se achava com ele alçaram a sua voz, e choraram, até que não ouve neles mais forças para chorar.
5 Izra7eele dere as Ahinahoomanne kase Qarmeloose dere as Naabaale machcho Abigaala hayti Dawite machcho nam7atikka di7ettida.
5 Também as duas mulheres de Davi foram levadas cativas: Ainoã, a jizreelita, e Abigail, que fora mulher de Nabal, o carmelita.
6 Izara diza asay bantta attuma nayta gishshassinne bantta macca nayta gishshas yiillotidi iza shuchchan caddanaas zorettida; histtiin Dawiti keehi ceecides; gido attiin Dawiti GODAA ba Xoossaan minettides.
6 Também Davi se angustiou; pois o povo falava em apedrejá-lo, porquanto a alma de todo o povo estava amargurada por causa de seus filhos e de suas filhas. Mas Davi se fortaleceu no Senhor seu Deus.
7 Hessafe guye Dawiti Ahimeleke naa qeese Abiyaataare, «Eefudeza taas haa ekka ya» gides; Abiyaataareykka eefudeza izas ehides.
7 Disse Davi a Abiatar, o sacerdote, filho de Aimeleque: Traze-me aqui o éfode. E Abiatar trouxe o éfode a Davi.
8 Dawiti GODAA, «Hayta di7i efiza olanchchata kaalloo? Ta istta gakka oykkanee?» gi oychchides. GODAY izas, «Ee kaalla! Ne istta gakka oykkana; istti di7i efidayssa ne zaarana» gides.
8 Então consultou Davi ao Senhor, dizendo: Perseguirei eu a esta tropa? alcançá-la-ei? Respondeu-lhe o Senhor: Persegue-a; porque de certo a alcançarás e tudo recobrarás.
9 Histtiin Dawitinne izara diza 600 asay Bosoore shaafa yida; guuththati Bosoore shaafan takkida.
9 Ao que partiu Davi, ele e os seiscentos homens que com ele se achavam, e chegaram ao ribeiro de Besor, onde pararam os que tinham ficado para trás.
10 Nam7u xeetu asati keehi daaburda gishshas shaafaa pinnana dandaybeettenna. Gido attiin Dawitinne izara attida 400 asay kaalli bides.
10 Mas Davi ainda os perseguia, com quatrocentos homens, enquanto que duzentos ficaram atrás, por não poderem, de cansados que estavam, passar o ribeiro de Besor.
11 Isttika bazzo biittan Gibxe dere as issaa demmidi iza Dawitekko ekki yida; izas miza kaththinne uyiza haath immida.
11 Ora, acharam no campo um egípcio, e o trouxeram a Davi; deram-lhe pão a comer, e água a beber;
12 Qasseka balaseppe uukettida qeeri ukeththa menththonne melida nam7u zabibe wurcota izas immida. Heedzdzu gallassinne heedzdzu omars aykko kaththika montta gishshassinne haaththika uyontta gishshas hayta midaappe guye izas shemppoy simmides.
12 deram-lhe também um pedaço de massa de figos secos e dois cachos de passas. Tendo ele comido, voltou-lhe o ânimo; pois havia três dias e três noites que não tinha comido pão nem bebido água.
13 Dawiti iza, «Ne oona oosanchchaa? Ne yiday awappee?» gi oychchides; izikka, «Tani Gibxe asa; tani issi Amaaleeqe dere asas aylle; tani sakettida gishshas heedzdzu gallassafe kase ta goday tana yeggi aggi bides.
13 Então Davi lhe perguntou: De quem és tu, e donde vens? Respondeu ele: Sou um moço egípcio, servo dum amalequita; e o meu senhor me abandonou, porque adoeci há três dias.
14 Kelitetas dugeha baggara diza dere, Yuhuday ayssiza derenne Kaalebes dugeha baggara diza biittaa worajjidi Xigilaage katamaa taman xuuggidos» gi zaarides.
14 Nós fizemos uma incursão sobre o Negebe dos queretitas, sobre o de Judá e sobre o de Calebe, e pusemos fogo a Ziclague.
15 Dawitikka, «Ha7i ne tana he worajjida olanchchati dizaso kaaleththa gaththanee?» gi oychchides. Izikka Dawites zaaridi, «Ne tana wodhontta malanne ta godaas aaththa immontta mala taas Xoossan caaqqa; histtiko he worajjida olanchchati dizasota ta nena gaththana» gides.
15 Perguntou-lhe Davi: Poderias descer e guiar-me a essa tropa? Respondeu ele: Jura-me tu por Deus que não me matarás, nem me entregarás na mão de meu senhor, e eu descerei e te guiarei a essa tropa.
16 Hessafe guye izi Dawite kaaleththi efi gaththishin worajjidayti Filisxeemeppenne Yuhudappe di7i ekkida daro miishshafe dendidayssan dumma dummason mishe, uyishe, yexxishenne guppishe deettes.
16 Desceu, pois, e o guiou; e eis que eles estavam espalhados sobre a face de toda a terra, comendo, bebendo e dançando, por causa de todo aquele grande despojo que haviam tomado da terra dos filisteus e a terra de Judá.
17 Dawiti he gallassa omarsafe doommidi wonteththa gallassa omars gakkanaas istta olides; gaamella toggidi baqatida 400 naateththatappe attiin isttafe kessi ekki attiday haray deenna.
17 Então Davi os feriu, desde o crepúsculo até a tarde do dia seguinte, e nenhum deles escapou, senão só quatrocentos mancebos que, montados sobre camelos, fugiram.
18 Dawiti Amaaleeqe asay ekki bidayssa ubbaa yegisides; ba machcheta nam7ata woththi ekkides.
18 Assim recobrou Davi tudo quanto os amalequitas haviam tomado; também libertou as suas duas mulheres.
19 Dawiti guuththata gidiin gitata, attuma nayta gidiin macca nayta, di7ettidaaz gidiin hara miish, Amaaleeqeti efidayssafe issinakka paccontta zaarides.
19 De modo que não lhes faltou coisa alguma, nem pequena nem grande, nem filhos nem filhas, nem qualquer coisa de tudo quanto os amalequitas lhes haviam tomado; tudo Davi tornou a trazer.
20 Qasseka Dawiti dorsa wudeta, deysha wudeta, miiza wudeta ubbaa ekkides; asaykka, «Hayssi ubbay Dawiti di7idayssa» gishe he wude meheza hankko mehetappe sinth aaththi laaggida.
20 Davi lhes tomou também todos os seus rebanhos e manadas; e o povo os levava adiante do outro gado, e dizia: Este é o despojo de Davi.
21 Hessafe guye Dawiti keehi daaburdi kaallanaas dandayontta gishshas Bosoore shaafan isttafe guye attida 200 asataakko simmi yides; isttika Dawitenne izara diza asaa mokkanaas kezida; Dawitinne izara diza asay isttako gakkida mala Dawiti istta sarokkides.
21 Quando Davi chegou aos duzentos homens que, de cansados que estavam, não tinham podido segui-los, e que foram obrigados a ficar ao pé do ribeiro de Besor, estes saíram ao encontro de Davi e do povo que com ele vinha; e Davi, aproximando-se deles, os saudou em paz.
22 Gido attiin Dawite kaallizayta giddofe iita asatinne shufuro asati ubbay, «Istti nunara olaso bontta aggida gishshas nu di7i ehidayssafe isttas immoko; gido attiin istti issoy issoy ba machchetanne ba nayta ekki baanaas dandayeettes» gida.
22 Então todos os malvados e perversos, dentre os homens que tinham ido com Davi, disseram: Visto que não foram conosco, nada lhes daremos do despojo que recobramos, senão a cada um sua mulher e seus filhos, para que os levem e se retirem.
23 Dawiti zaaridi, «Ta ishatoo! Nuna naagiday, nu bolla yida olaa nu kushen aaththi immiday GODAA; izi nuus immida miishshan intte hayssaththo ooththanaas bessenna.
23 Mas Davi disse: Não fareis assim, irmãos meus, com o que nos deu o Senhor, que nos guardou e entregou nas nossas mãos a tropa que vinha contra nós.
24 Intte gizayssa oonee ekkanay? Ola miishshaa naagizayta gishaynne olaas bidayta gakkiza gishay dummatenna; ubbayka issi gina gishettana» gides.
24 E quem vos daria ouvidos nisso? pois qual é a parte dos que desceram à batalha, tal será também a parte dos que ficaram com a bagagem; receberão partes.
25 Dawiti heedeppe doommidi hanno gakkanaas hayssa Isra7eeles woganne maara histti woththides.
25 E assim foi daquele dia em diante, ficando estabelecido por estatuto e direito em Israel até o dia de hoje.
26 Dawiti Xigilaage yida wode izas siiqo lagge gidida Yuhuda cimatas, «Inttes GODAA morkketappe nu di7i ekkidayssa hayssa inttes imota be7ite» giidi di7i ehoyssafe isttas shaakki yeddides.
26 Quando Davi chegou a Ziclague, enviou do despojo presente aos anciãos de Judá, seus amigos, dizendo: Eis aí para vós um presente do despojo dos inimigos do Senhor;
27 Hessaka Beetelen, Eramooteppe dugeha baggan dizaytasinne Yetiren dizaytas,
27 aos de Betel, aos de Ramote do Sul, e aos de Jatir;
28 Eri7ooren, Sifimooten, Eshttamo7anne
28 aos de Aroer, aos de Sifmote, e aos de Estemoa;
29 Erakkalen dizaytas hessaththoka Yerahim7eele qommotinne Qenaaweti diza katamatan dizaytas,
29 aos de Racal, aos das cidades dos jerameelitas, e aos das cidades dos queneus;
30 Horman, Borasaanen, Ataken
30 aos de Horma, aos de Corasã, e aos de Atace;
31 Kebroonen hessaththoka Dawitinne izara dizayti yuuyidason dizayta ubbatas yeddides.
31 e aos de Hebrom, e aos de todos os lugares que Davi e os seus homens costumavam freqüentar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.