1 Samuel 1
gmvl (GMVL) vs BKJ
1 Efreeme deren Eramaate-Zufime geetettiza shaara menththon diza Hilqaana geetettizaadey dees; izikka Efreeme dere asa; izi Yirohaame naa, Eelihu naa, Toohu naa, Zuufe naa.
1 Ora, havia um certo homem de Ramataim-Zofim, do monte Efraim, e o seu nome era Elcana, o filho de Jeroão, o filho de Eliú, o filho de Toú, o filho de Zufe, um efrateu.
2 Izas Haannanne Finaana geetettiza nam7u machcheti deettes; Finaanas nayti deettes; Haannas gidikko aykko naykka deenna.
2 E ele tinha duas esposas; o nome de uma era Ana, e o nome da outra Penina; e Penina tinha filhos, mas Ana não tinha filhos.
3 Hilqaanay Ubbaa Dandayza GODAA goynnanaassinne izas yarsho shiishshanaas layththan layththan ba diza katamappe pude Seelo kezees; heen Eele naa nam7ati Afineynne Finihaasi GODAA qeeseta.
3 E esse homem subia de sua cidade anualmente para adorar e sacrificar ao SENHOR dos Exércitos em Siló. E os dois filhos de Eli, Hofni e Fineias, os sacerdotes do SENHOR, estavam lá.
4 Hilqaanay Seelo biidi yarsho yarshiza wodey gakkida wode ubbaan ba machcho Finaanas, izi attuma naytassinne macca naytas ubbaas ashozappe istta gakkiza gisha isttas immees.
4 E quando o tempo de Elcana ofertar chegava, ele dava a Penina, sua esposa, e a todos os filhos e filhas dela, porções;
5 Gido attiin izi Haanna siiqiza gishshas ashozappe izis nam7u kushe immees; gidikkoka GODAY izo maynissi woththides.
5 mas para Ana ele dava uma porção digna; pois ele amava Ana; mas o SENHOR havia fechado o seu ventre.
6 GODAY izo maynissi woththida gishshas izi dawuththaya izo hanqeththawussinne yiillochchawus.
6 E a sua adversária também a provocava severamente, para afligi-la, porque o SENHOR havia fechado o seu ventre.
7 Hessika layththan layththan pacey baynda hanees; Haannay GODAA keeth yiza wode ubbaan iza yeekkanaashenne kaththa muussi izo xoonanaashe gakkanaas dawuththaya izo yiillochchawus.
7 E como ele assim fazia ano a ano, quando ela subia à casa do SENHOR, deste modo ela a provocava; por isso ela chorava, e não comia.
8 Hessa geedon izi azina Hilqaanay izo, «Haannee! Ays yeekkay? Ays kath miikkii? Ne wozinay ays ceecizee? Tani nees tammu attuma naytappe aadhdhikinaa?» gishe takkides.
8 Então, disse Elcana, seu marido, a ela: Ana, por que choras tu? E por que não comes? E por que o teu coração está entristecido? Não sou eu melhor para ti do que dez filhos?
9 Issi gallas istti Seelon dishe miidinne uyidaappe guye Haannay denda eqqadus. He wode qeese Eeley Xoossa Keeththa pengen qosilaththa achchan oyde bolla uteththan dees.
9 Assim, Ana se levantou após eles haverem comido em Siló, e depois de eles haverem bebido. Ora, Eli, o sacerdote, assentou-se num assento junto a uma coluna do templo do SENHOR.
10 Haannay izi wozinay meqqida gishshas hiqima yeekkashe GODAA woossadus.
10 E ela estava em amargura de alma, e orava ao SENHOR, e chorava sobejamente.
11 Izakka, «Ubbaafe Wolqqama GODAWU tana ne aylley kawushshateththaa ne haa xeellada tana ne qoppikonne tana ne aylleyo balontta ne taas attuma naa immiko izi ba de7o layth ubbaan nees gidana mala tani iza GODAAS immana; magallaykka iza hu7e binana bochchenna» gawus.
11 E ela fez um voto, e disse: Ó SENHOR dos Exércitos, se tu, verdadeiramente, atentares para a aflição da tua serva, e de mim te lembrares, e não te esqueceres da tua serva, mas desejares conceder à tua serva um menino, então eu o darei ao SENHOR todos os dias da sua vida, e nenhuma navalha virá sobre a sua cabeça.
12 Haannay GODAA aggontta woossashe takkiin Eeley izi doona xeellides.
12 E sucedeu que, enquanto ela continuava a orar diante do SENHOR, Eli observava a sua boca.
13 Haannay aykkoka qaala sissontta wozinan woossiza gishshas izis metershay xalla qaaxxees. Hessa gishshas Eeley izo maththottida asa mala qoodides.
13 Ora, Ana falava em seu coração; somente os seus lábios se moviam, mas a sua voz não era ouvida; por isso Eli pensou que ela estivesse ébria.
14 Izikka izo, «Hanne ne ayde gakkanaas hayssaththo maththottanee? Neni hessa woyne ushshaa neeppe digga!» gides.
14 E Eli disse a ela: Por quanto tempo ficarás ébria? Afasta de ti o teu vinho.
15 Haannayka izas, «Ta godawu ta maththottabeekke; tani keehippe wozinay meqqida maccassa; hessa gishshas tani ta wozina GODAA sinththan miccayssife attiin woyne ushshu gidiin woykko hara maththosiza ushshu ta uyabeekke.
15 E Ana respondeu e disse: Não, meu senhor, sou uma mulher de espírito pesaroso; não bebi nem vinho, nem bebida forte, mas tenho derramado a minha alma diante do SENHOR.
16 Tani hayssa keena adussa woosa woossiday deexo metoynne ceecey tana gakkidayssafe dendidayssan gidida gishshas tana ne oosanchchayo issi go7ay baynda shufuro maccassa mala qoodoppa» gadus.
16 Não consideres tua serva como uma filha de Belial; pois da profusão da minha queixa e angústia tenho falado até aqui.
17 Eeleykka izo, «Saron ba, Isra7eele Xoossi ne woossoyssa nees immo» gides.
17 Então, Eli respondeu e disse: Vai em paz; e o Deus de Israel te conceda a tua petição que lhe fizeste.
18 Izakka izas, «Ne aylleya ne sinththan teema demmu!» gadus. Iza dendada ba oge badus; kaththika madus; hessafe guye izi bolla ceecey beettibeenna.
18 E ela disse: Que a tua serva ache graça à tua vista. Assim, a mulher tomou o seu caminho, e comeu, e o seu semblante não estava triste.
19 Wonteththa gallas Hilqaanaynne izaso asay maalado wonttara dendidi GODAA goynnidaappe guye banttaso gede Eraama bida; Hilqaanay ba machcho Haannara aqides; GODAYKKA izo qoppides.
19 E eles se levantaram cedo pela manhã, e adoraram diante do SENHOR, e retornaram, e chegaram à sua casa em Ramá; e Elcana conheceu Ana, sua esposa; e o SENHOR se lembrou dela.
20 Histtiin Haannay qanththatadus; izis wodey wuriin attuma naa yeladus; naaza sunththaaka, «GODAAPPE woossada demmadis gashe Sameela» ga sunththadus.
20 Portanto sucedeu que, quando chegou o tempo, depois de Ana ter concebido, ela deu à luz um filho, e chamou o seu nome Samuel, dizendo: Porque eu o pedi ao SENHOR.
21 Hilqaanay GODAAS layththan layththan shiishshiza yarshoza yarshanaassinne ba adinettida adinaa gaththanaas baso asaa ubbaa ekkidi Seelo kezides.
21 E o homem Elcana, e toda a sua casa, subiu para oferecer ao SENHOR o sacrifício anual, e o seu voto.
22 Gido attiin Haannay isttara babeekku; iza ba azinaas, «Yidhazi dhanth duuththidaappe guye tani efada GODAA sinth shiishshana; izikka ba de7o layth ubbaan heen de7ana» ga yootadus.
22 Porém, Ana não subiu; pois ela disse ao seu marido: Não subirei até que o menino esteja desmamado e, então, eu o trarei, para que ele possa aparecer diante do SENHOR, e lá habitar para sempre.
23 Izi azina Hilqaanaykka izis, «Nees lo7o misati beettidayssa ooththa; ne dhanththi duuththanaashe gakkanaas hayssan takka; Xoossi nees immida hidota qaalaa xalla polo» gides; hessa gishshas Haannay yidhaza dhanth duuththanaashe gakkanaas bason uttadus.
23 E Elcana, seu marido, disse-lhe: Faz o que te parecer bem; espera até que o tenhas desmamado; somente o SENHOR estabeleça a sua palavra. Assim, a mulher ficou, e amamentou seu filho até que o desmamou.
24 Naazi dhanth duuththidaappe guye izara heedzdzu layththa wofano, tammu kilo dhiillenne issi lukkamo kumeth woyne ushshu ekkada gede Seelon diza Xoossa keeth efadus; naazikka buro yidha.
24 E quando ela já o tinha desmamado, ela o fez subir consigo, com três novilhos, e um efa de farinha, e uma garrafa de vinho, e o trouxe à casa do SENHOR em Siló; e a criança era pequena.
25 Kormaza shukkidaappe guye yidhaza ekkidi Eelekko shiishshida.
25 E eles mataram um novilho, e trouxeram a criança até Eli.
26 Haannayka Eele, «Ta godawu, shemppo gam7a; hayssan ne sinththan eqqada GODAA woossida maccassaya tanakko!
26 E ela disse: Ó meu senhor, como vive a tua alma, meu senhor, sou eu a mulher que aqui se pôs de pé diante de ti, orando ao SENHOR.
27 He wode hayssa ha naaza immana mala woossadis; GODAYKKA ta woossidayssa taas immides.
27 Por esta criança eu orei; e o SENHOR concedeu a minha petição que a ele eu fiz;
28 Hessa gishshas tanikka ha7i zaarada GODAAS iza immays; izi ba de7o layth ubbaan GODAAS imettidayssa gidana» gadus; hessafe guye heen GODAAS goynnida.
28 portanto eu também o concedi ao SENHOR, enquanto viver, ele será emprestado ao SENHOR. E ali ele adorou o SENHOR.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.