Mateus 13
glwl (GLWL) vs NTLH
1 Ba daghuvala kwahiin kǝ faciya, kaa sǝgalsǝg nǝ Yesu hǝnyahiina, ngal dagal kǝ iin cǝhuran tǝ ghaiya yuwa haiya.
1 Naquele mesmo dia Jesus saiu de casa, foi para a beira do lago da Galileia, sentou-se ali e começou a ensinar.
2 Kaa faɗav kǝ uudah baɗyak sa tǝghǝr kǝ iina, mbakyarvad kwaha kaa daas kǝ iin damma pɛra yuwa cǝhurana. Kaa ghacgaghacǝg kǝ uudah tǝ ghaiya gardza.
2 A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou num barco e sentou-se; e o povo ficou em pé na praia.
3 Kaa tagtǝrtag kǝ iin kǝ dǝgitah baɗyak dǝ garava, amaa, “Mǝng dadda riig kwa dal da riiga.
3 Jesus usou parábolas para ensinar muitas coisas. Ele disse:
4 Riig nǝ iina, kaa ɓalgalɓalǝg kǝ kyalǝma hulf dat ɗuula, kaa caguucag kǝ ɗiikaha.
4 Quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Kyalǝm ɓalal dat caccahǝlaw vakavaki maay nǝ haay ɗyak biya, kaa laghǝr ba watswatsa aɗaba maay nǝ haay ɗyak biya.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 Ghwut ba nǝ faciya, ngal fuug kǝ iitǝra, aɗaba baharabi kǝ tlali vaivai biya, kaa ghulǝg kǝ iitǝra.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Kyalǝm ɓalal damma takka, kaa ghwubararaa nǝ takka, tsarva kǝ ɓǝlauwa.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas.
8 Kyalm ɓalal dat haay marawa, kaa ya zǝr dǝrmǝkka, kyalǝm kul ǝngkwaha, kyalǝm dlaɓ kul hǝkǝrɗa.
8 Mas as sementes que caíram em terra boa produziram na base de cem, de sessenta e de trinta grãos por um.
9 Dadda kwad hyǝmiya cinngaana aa cinnga.”
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Kaa dagau kǝ mbǝrzah davakaan ar ndavaru taakiya, “Aujibǝg agha tagtǝr bad garav kǝ ǝlbǝg kǝ uudahi?”
10 Então os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Por que é que o senhor usa
11 Kaa ngutǝraangug kǝ Yesu, amaa, “Haiyakuranthaig nǝ uud am sǝra kǝ dǝgiti shǝɓashǝɓan ma tlǝkǝsǝra Daadamazhigǝla, kiyava iitǝra vǝlavtǝr biya.
11 Jesus respondeu:
12 Aɗaba baɗǝm dadda kwad dǝgita, da fǝvarnaafǝga baɗyaka, dlaɓa da jǝguujig tǝ iin ba vaivaiya, dadda kwa maay dǝ vakai biya, da kǝsvarǝvkǝssǝg aanji ba hǝɗikǝni dǝ vakai nǝ iina.
12 Pois quem tem receberá mais, para que tenha mais ainda. Mas quem não tem, até o pouco que tem lhe será tirado.
13 In wan tagtǝr nai kǝ ǝlbǝg dǝ garavna,
13 É por isso que eu uso parábolas para falar com essas pessoas. Porque elas olham e não enxergam; escutam e não ouvem, nem entendem.
14 “Righǝtrighǝg nǝ tlayangngǝra Ishaya tǝghǝr kǝ iitǝr taakiya,
14 E assim acontece com essas pessoas o que disse o
15 Aɗaba uudahaan ba dǝkdǝk nǝ ǝrvidmahuɗaatǝra,
15 Pois a mente deste povo está fechada:
16 “Bark nǝ gyiyaharuwa aɗaba ar nǝghǝganǝghǝga, dlaba hyimmǝyaharu ar cinngacinnga.
16 Jesus continuou, dizendo:
17 Bak jiira ǝn tagkurtaga, tlayangaha ard uudaha jirjira ba ɗyaka, naharnahǝg kǝ vazza dǝgiti nǝghama nǝ uurama, nǝghara biya, ard dǝgiti cinngama nǝ uurama, cinngara biya.
17 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: muitos profetas e muitas outras pessoas do povo de Deus gostariam de ver o que vocês estão vendo, mas não puderam; e gostariam de ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 “Wan nǝ dǝgiti tuuk vakai nǝ garava dadda riigna.
18 — Então escutem e aprendam o que a
19 Badǝm dadda kwa cinnghacinng kǝ ǝlbǝg tǝghǝr kǝ tlǝksǝra, dlaɓa nǝghaaka biya. Kaa sagau kǝ shatanaha ghǝldan kǝ ǝlbǝgǝn sagal ma ǝrviɗmahuɗaana, kwanǝn kǝ hulfa iin wa ɓalal dat ɗuula.
19 As pessoas que ouvem a mensagem do vem e tira o que foi semeado no coração delas.
20 Hulfǝn ɓalal dat caccahǝlawna, iin garava uudahanǝn cinngaracinng kǝ ǝlbǝgna, dlaɓa dlǝgharadlǝghǝg bad hwaɗǝga.
20 As sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a aceitam logo com alegria,
21 Aɗaba baabi kǝ tlali biya, fadghǝraan ba dǝga sart hǝɗiikǝna, sǝghǝv ba dlaɗ kwakyarvad ǝlbǝgiina, kaa tagwzhatagw kǝ iin dǝ fadghǝrana.
21 mas duram pouco porque não têm raiz. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
22 Hulfǝn kwa ɓalal damma takkǝna, iin garava uudi cinnghacinnga kǝ ǝlbǝga Daadamazhigǝla, dzama kadlannga duniya ard hyahǝra, tsǝgharvatsǝg kǝ ɓǝlauwa yaa bi kǝ zǝr biya.
22 Outras pessoas são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem, mas as preocupações deste mundo e a ilusão das riquezas sufocam a mensagem, e essas pessoas não produzem frutos.
23 Hulfǝn riyava tǝ haay marwna iin garava dadda kwa cinnghacinnga kǝ ǝlbǝga Daadamazhigǝla dlaɓa nǝghǝghaakanǝghǝga, ngal yaa kǝ zǝra, kwana dǝrmǝkka, kwana kul unkwaha, kwana kul hǝkǝrɗa.”
23 E as sementes que foram semeadas em terra boa são aquelas pessoas que ouvem, e entendem a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, cem; outras, sessenta; e ainda outras, trinta vezes mais do que foi semeado.
24 Vǝlatǝrvǝlǝg nǝ Yesu kǝ kwatlǝrn ke garava, amaa, “Da gǝrav nǝ tlǝksǝra ghǝrazhigǝl dǝ uudi riiya hulf maraw ma guhaana.
24 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
25 Ma sartǝn hǝnna haar nǝ uudah baɗǝmma, kaa dagal kǝ dadda tlǝghuman riiyars kǝ dlǝgh miizhangyil hǝiyina, ngal dasaana.
25 Certa noite, quando todos estavam dormindo, veio um inimigo, semeou no meio do trigo uma erva ruim, chamada joio, e depois foi embora.
26 Ghubara ba nǝ hǝiya yaak kǝ zǝra, dlǝgh ndakwani ghubaraghubarga.
26 Quando as plantas cresceram, e se formaram as espigas, o joio apareceu.
27 “Kaa sagau kǝ kwatnahahaan ar tagar kǝ dadda hǝnyahaatǝr taakiya, ‘Dadda hǝnyaha, mbats hulf maraw bi wa riigha nǝng ma guhaghǝn biya? Aa sǝga ndar ka ci nǝ dlǝghi?’
27 Aí os empregados do dono das terras chegaram e disseram: “Patrão, o senhor semeou sementes boas nas suas terras. De onde será que veio este joio?”
28 “Aiyama taa kǝ iitǝra, ‘Dadda tlǝghum wa ɓagaa kwaha.’
28 — “Foi algum inimigo que fez isso!”, respondeu ele.
29 “Amaa taa kǝ iitǝra, ‘Taɗam biya, aa nali vaka taɗa dlǝgh kǝskuram am taɗdan baz hǝi biya.
29 — “Não”, respondeu ele, “porque, quando vocês forem tirar o joio, poderão arrancar também o trigo.
30 Aɗuwamtǝrɗuug aa ghubararghubarg ba ǝmtaɗ tangw damma sarta ghuda hǝiya, ma kwah kǝ sarta ǝn da tagtǝrtag nai kǝ lii ghuda hǝiya ar da farzha aghwa dlǝgha ar ngwaɗant aɗagwal aɗagwala hǝvars kaara, dzahvant nǝ hǝiya ɗiivǝdǝm damma kuvǝra.’ ”
30 Deixem o trigo e o joio crescerem juntos até o tempo da colheita. Então eu direi aos trabalhadores que vão fazer a colheita: ‘Arranquem primeiro o joio e amarrem em feixes para ser queimado. Depois colham o trigo e ponham no meu depósito.’ ”
31 Vǝlatǝrvǝlǝg nǝ Yesu kǝ kwatlǝrn kǝ garava, amaa, “Tlǝksǝra ghǝrazhigǝla band hulfa zǝra mastad kwa riiya nǝ uudan ma guhaana.
31 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
32 Iin wa mishish ma hulfah badǝmma, akwama ghubaraghubarga, juguujig kǝ dǝgitahi riiva ma ɗyaghar baɗǝmma kaa nǝg kǝ uufa, kaa ɓa vǝgyahaatǝr kǝ ɗiikah tǝ dǝvahaana.”
32 Ela é a menor de todas as sementes; mas, quando cresce, torna-se a maior de todas as plantas. Ela até chega a ser uma árvore, de modo que os passarinhos vêm e fazem ninhos nos seus ramos.
33 Gwiya vǝlatǝrvǝlǝg nǝ Yesu kǝ kwatlǝrn kǝ garava amaa, “Tlǝksǝra ghǝrazhigǝla band yista kwa kǝɗghant nǝ uusiin dǝ taasa ahupi hǝkǝrɗa, kaa uushigǝtuushig kǝ ahupiyin baɗǝm dǝ yistina.”
33 Jesus contou mais esta parábola para o povo:
34 Tagatǝrtag nǝ Yesu kǝ dzahava uudah baɗǝm kǝ dǝgitah dǝ garava. Maay nǝ dǝgiti tagatǝr nǝ iin kwal garav biya.
34 Jesus usava parábolas para dizer tudo isso ao povo. Ele não dizia nada a eles sem ser por meio de parábolas.
35 Tǝdvad kwan wa rǝghvant nǝ dǝgiti tagada nǝ tlayang Ishaya taakiya,
35 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito: “Usarei parábolas quando falar com esse povo e explicarei coisas desconhecidas desde a criação do mundo.”
36 Kaa ɗutǝrǝsɗuug nǝ Yesu kǝ dzahava uudaha, kaa daas kǝ iin da hǝnyaha. Ngal tlǝgaraatlǝg kǝ mbǝrzahaana, am nǝ iitǝr taa kǝ iina, “Tagkǝmndtag kǝ dǝgiti tuuk vakai nǝ garava dlǝgh ma guhna.”
36 Então Jesus deixou a multidão e voltou para casa. Os discípulos chegaram perto dele e perguntaram: — Conte para nós o que quer dizer a
37 Kaa ngutǝrangug nǝ Yesu amaa, “Dadda kwa riiya hulf marawa, iin Zǝra Uuda.
37 Jesus respondeu:
38 Guhna iin nǝ duniya, hulf marawna, iin zarha tlǝksǝra Daadamazhigǝla. Dlǝghna iitǝr zarha shatanah.
38 O terreno é o mundo. As sementes boas são as pessoas que pertencem ao .
39 Dadda tlǝghumǝn riiya dlǝghna, iin shatanaha. Sarta ghwuda hǝina, iin ghyǝnnga duniya, lii ghuda hǝiya iitǝr nǝ zarhaɓǝlga Daadamazhigǝla.
39 O inimigo que semeia o joio é o próprio Diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.
40 “Bandkwa dzahav nǝ dlǝgh hǝvars nǝ kaara, da band kwah daghuvala ghyǝnnga duniya.
40 Assim como o joio é ajuntado e jogado no fogo, assim também será no fim dos tempos.
41 Da ɓǝlgaan Zǝra Uud kǝ zarhaɓǝlgaana, ar da dzahaant baɗǝm kǝ dǝgitahi fǝgara uudah kǝ ɓa haipa, baz lii ɓa tlǝra kǝlaɗǝr baɗǝmma, ar da lagwtǝrda dagal ma tlǝksǝraana.
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, e eles ajuntarão e tirarão do seu Reino todos os que fazem com que os outros pequem e também todos os que praticam o mal.
42 Ar da ɗiitǝrdǝm damma kaara faaya, vakwaha ar da tuuga ar da ghwada dǝv dǝ tlǝrɗa.
42 Depois os anjos jogarão essas pessoas na fornalha de fogo, onde vão chorar e ranger os dentes de desespero.
43 Tǝhalakwaha ar da mbiig band faciya nǝ uudaha jiirjiira ma tlǝksǝra daddaatǝra. Dadda kwa dǝ hyǝmiya cinngaana aa cinnga.
43 Então o povo de Deus brilhará como o sol no Reino do seu Pai. Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
44 “Tlǝksǝra ghǝrazhigǝla band almani kwa shiɓavǝna ma guuha, kwa tlǝkǝna nǝ uudana ngal gwiya shiɓnanna, mbakyarvad ɗyakǝra hwaɗaga kaa valǝt kǝ dǝgahaani dǝvakai nǝ iin baɗǝmma, ngal sǝgwa kǝ guuhiina.
44 — O
45 “Gwastǝna, tlǝksǝra ghǝrazhigǝla band zǝra kasǝkwa, kwa gata akura ndannga.
45 — O
46 Tlǝkǝna ba nǝ iin kǝ akurǝn ndanng pal ba vaivaina, ngal valǝt kǝ dǝgahaan baɗǝm sǝgwa kǝ iina.
46 Quando encontra uma pérola que é mesmo de grande valor, ele vai, vende tudo o que tem e compra a pérola.
47 “Gwastǝna dlaɓa, tlǝksǝra ghǝrazhigǝla band amshiya vaiya kilfa kwa ɓǝlavdǝm damma yuwahaiya, vaiyitvaig kilfah shahshaha.
47 — O
48 Righǝt ba nǝ iina, ngal tǝɗdatǝɗǝg kǝ yaa dadda vaiya kilf dat ghaiya gardza, ar dzǝraakan kǝ kilfahi marawa, ar ɗiivǝdǝm damma alghwa ɗiivǝdan nǝ wa maraw biya.
48 E, quando está cheia, os pescadores a arrastam para a praia e sentam para separar os peixes: os que prestam são postos dentro dos cestos, e os que não prestam são jogados fora.
49 Da band kwah daghuvala ghyǝnnga duniya, ar da sagau nǝ zarhaɓǝlga Daadamazhigǝla, ar da tagwtǝrzha kǝ kǝlaadah sagal ma uudaha jiirjiira.
49 No fim dos tempos também será assim: os anjos sairão, e separarão as pessoas más das boas,
50 Ar da ɗiitǝrdǝm kǝ kǝlaadah damma kaara faiya, vakavaki ar da tuug nǝ iitǝra ar ghwada dǝv dǝ tlǝrɗa.”
50 e jogarão as pessoas más na fornalha de fogo. E ali elas vão chorar e ranger os dentes de desespero.
51 Am nǝ Yesu taa kǝ iitǝra, “Nǝghamaakanǝghǝg kǝ kwanahaan baɗǝmma?” Kaa ngug kǝ iitǝra takiya, “Aana.”
51 Então Jesus perguntou aos discípulos: — Sim! — responderam eles.
52 Aiyama taa kǝ iitǝra, “Mbakyarvad kwaha baɗǝm dadda tsaga adzahadzaha kwa nalnǝg kǝ mbǝrz ma tlǝksǝra ghǝrazhigǝla, band dadda hǝnyaha kwa sadda daala almana ard ǝnghura alman vaka fǝgaana.”
52 Jesus disse:
53 Ghyǝnng ba nǝ Yesu tagtǝr dǝgitah dǝ garava, kaa dagalaan kǝ iina.
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas , saiu dali
54 Dagha ba nǝ Yesu damma kǝssana, kaa fǝgarzhafǝg kǝ iin tsagtǝr dǝgit kǝ uudah ma guda dzǝgwazhigǝlaatǝra, kaa ɓa jappǝr kǝ iitǝra, ar taakiya, “Aa tlǝkǝna mǝr nǝ uudanǝn kǝ hulfa kwan kǝ dabari ard dǝ ndzǝɗa ɓa tlǝraha jappǝrni?
54 e voltou para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado. Ele ensinava na sinagoga , e os que o ouviam ficavam admirados e perguntavam: — De onde vêm a sabedoria dele e o poder que ele tem para fazer milagres?
55 Zǝra kafintini wan kwan biya? Babbaani wa ɗahav dǝ Maryam biya? Zarhaababani nǝ Yakuba, Isuvu, Siman ard Yahud biya?
55 Por acaso ele não é o filho do carpinteiro? A sua mãe não é Maria? Ele não é irmão de Tiago, José, Simão e Judas?
56 Dughwaha babbaan bi wa ǝmtaɗ dǝ kǝmyamǝn biya? Tlakǝnamǝr kaci nǝ iin kǝ kwanahaan baɗǝmmi?”
56 Todas as suas irmãs não moram aqui? De onde é que ele consegue tudo isso?
57 Kaa badzǝg kǝ ǝrvidmahuɗatǝra.
57 Por isso ficaram desiludidos com ele. Mas Jesus disse:
58 Ɓagaa bi nǝ iin kǝ dǝgaha jappǝr ɗyak vakwah biya, adaba ar maay dǝ fadghǝr biya.
58 Jesus não pôde fazer muitos milagres ali porque eles não tinham fé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.