Mateus 13

glwl (GLWL) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ba daghuvala kwahiin kǝ faciya, kaa sǝgalsǝg nǝ Yesu hǝnyahiina, ngal dagal kǝ iin cǝhuran tǝ ghaiya yuwa haiya.
1 Naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e se assentou à beira-mar.
2 Kaa faɗav kǝ uudah baɗyak sa tǝghǝr kǝ iina, mbakyarvad kwaha kaa daas kǝ iin damma pɛra yuwa cǝhurana. Kaa ghacgaghacǝg kǝ uudah tǝ ghaiya gardza.
2 E grandes multidões se reuniram em volta dele, de modo que entrou num barco e se assentou. E toda a multidão estava em pé na praia.
3 Kaa tagtǝrtag kǝ iin kǝ dǝgitah baɗyak dǝ garava, amaa, “Mǝng dadda riig kwa dal da riiga.
3 E de muitas coisas lhes falou por parábolas, dizendo:
4 Riig nǝ iina, kaa ɓalgalɓalǝg kǝ kyalǝma hulf dat ɗuula, kaa caguucag kǝ ɗiikaha.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e, vindo as aves, a comeram.
5 Kyalǝm ɓalal dat caccahǝlaw vakavaki maay nǝ haay ɗyak biya, kaa laghǝr ba watswatsa aɗaba maay nǝ haay ɗyak biya.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Ghwut ba nǝ faciya, ngal fuug kǝ iitǝra, aɗaba baharabi kǝ tlali vaivai biya, kaa ghulǝg kǝ iitǝra.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Kyalǝm ɓalal damma takka, kaa ghwubararaa nǝ takka, tsarva kǝ ɓǝlauwa.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Kyalm ɓalal dat haay marawa, kaa ya zǝr dǝrmǝkka, kyalǝm kul ǝngkwaha, kyalǝm dlaɓ kul hǝkǝrɗa.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto: a cem, a sessenta e a trinta por um.
9 Dadda kwad hyǝmiya cinngaana aa cinnga.”
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Kaa dagau kǝ mbǝrzah davakaan ar ndavaru taakiya, “Aujibǝg agha tagtǝr bad garav kǝ ǝlbǝg kǝ uudahi?”
10 Então os discípulos se aproximaram de Jesus e lhe perguntaram: — Por que o senhor fala com eles por meio de parábolas?
11 Kaa ngutǝraangug kǝ Yesu, amaa, “Haiyakuranthaig nǝ uud am sǝra kǝ dǝgiti shǝɓashǝɓan ma tlǝkǝsǝra Daadamazhigǝla, kiyava iitǝra vǝlavtǝr biya.
11 Ao que Jesus respondeu:
12 Aɗaba baɗǝm dadda kwad dǝgita, da fǝvarnaafǝga baɗyaka, dlaɓa da jǝguujig tǝ iin ba vaivaiya, dadda kwa maay dǝ vakai biya, da kǝsvarǝvkǝssǝg aanji ba hǝɗikǝni dǝ vakai nǝ iina.
12 Pois ao que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 In wan tagtǝr nai kǝ ǝlbǝg dǝ garavna,
13 Por isso, falo com eles por meio de parábolas: porque, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem entendem.
14 “Righǝtrighǝg nǝ tlayangngǝra Ishaya tǝghǝr kǝ iitǝr taakiya,
14 Assim, neles se cumpre a profecia de Isaías:
15 Aɗaba uudahaan ba dǝkdǝk nǝ ǝrvidmahuɗaatǝra,
15 Porque o coração deste povo
16 “Bark nǝ gyiyaharuwa aɗaba ar nǝghǝganǝghǝga, dlaba hyimmǝyaharu ar cinngacinnga.
16 — Bem-aventurados, porém, são os olhos de vocês, porque veem; e bem-aventurados são os ouvidos de vocês, porque ouvem.
17 Bak jiira ǝn tagkurtaga, tlayangaha ard uudaha jirjira ba ɗyaka, naharnahǝg kǝ vazza dǝgiti nǝghama nǝ uurama, nǝghara biya, ard dǝgiti cinngama nǝ uurama, cinngara biya.
17 Pois em verdade lhes digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e quiseram ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 “Wan nǝ dǝgiti tuuk vakai nǝ garava dadda riigna.
18 — Ouçam, portanto, o que significa a parábola do semeador.
19 Badǝm dadda kwa cinnghacinng kǝ ǝlbǝg tǝghǝr kǝ tlǝksǝra, dlaɓa nǝghaaka biya. Kaa sagau kǝ shatanaha ghǝldan kǝ ǝlbǝgǝn sagal ma ǝrviɗmahuɗaana, kwanǝn kǝ hulfa iin wa ɓalal dat ɗuula.
19 A todos os que ouvem a palavra do Reino e não a compreendem, vem o Maligno e arrebata o que lhes foi semeado no coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Hulfǝn ɓalal dat caccahǝlawna, iin garava uudahanǝn cinngaracinng kǝ ǝlbǝgna, dlaɓa dlǝgharadlǝghǝg bad hwaɗǝga.
20 O que foi semeado em solo rochoso, esse é o que ouve a palavra e logo a recebe com alegria.
21 Aɗaba baabi kǝ tlali biya, fadghǝraan ba dǝga sart hǝɗiikǝna, sǝghǝv ba dlaɗ kwakyarvad ǝlbǝgiina, kaa tagwzhatagw kǝ iin dǝ fadghǝrana.
21 Mas ele não tem raiz em si mesmo, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Hulfǝn kwa ɓalal damma takkǝna, iin garava uudi cinnghacinnga kǝ ǝlbǝga Daadamazhigǝla, dzama kadlannga duniya ard hyahǝra, tsǝgharvatsǝg kǝ ɓǝlauwa yaa bi kǝ zǝr biya.
22 O que foi semeado entre os espinhos é o que ouve a palavra, porém as preocupações deste mundo e a fascinação das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Hulfǝn riyava tǝ haay marwna iin garava dadda kwa cinnghacinnga kǝ ǝlbǝga Daadamazhigǝla dlaɓa nǝghǝghaakanǝghǝga, ngal yaa kǝ zǝra, kwana dǝrmǝkka, kwana kul unkwaha, kwana kul hǝkǝrɗa.”
23 Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve a palavra e a compreende; este frutifica e produz a cem, a sessenta e a trinta por um.
24 Vǝlatǝrvǝlǝg nǝ Yesu kǝ kwatlǝrn ke garava, amaa, “Da gǝrav nǝ tlǝksǝra ghǝrazhigǝl dǝ uudi riiya hulf maraw ma guhaana.
24 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
25 Ma sartǝn hǝnna haar nǝ uudah baɗǝmma, kaa dagal kǝ dadda tlǝghuman riiyars kǝ dlǝgh miizhangyil hǝiyina, ngal dasaana.
25 Mas, enquanto todos estavam dormindo, veio o inimigo dele, semeou o joio no meio do trigo e foi embora.
26 Ghubara ba nǝ hǝiya yaak kǝ zǝra, dlǝgh ndakwani ghubaraghubarga.
26 E, quando as plantas cresceram e produziram fruto, apareceu também o joio.
27 “Kaa sagau kǝ kwatnahahaan ar tagar kǝ dadda hǝnyahaatǝr taakiya, ‘Dadda hǝnyaha, mbats hulf maraw bi wa riigha nǝng ma guhaghǝn biya? Aa sǝga ndar ka ci nǝ dlǝghi?’
27 Então os servos do dono da casa chegaram e disseram: “Patrão, o senhor não semeou boa semente no seu campo? De onde, então, vem o joio?”
28 “Aiyama taa kǝ iitǝra, ‘Dadda tlǝghum wa ɓagaa kwaha.’
28 Ele, porém, lhes respondeu: “Um inimigo fez isso.” Mas os servos lhe perguntaram: “O senhor quer que a gente vá e arranque o joio?”
29 “Amaa taa kǝ iitǝra, ‘Taɗam biya, aa nali vaka taɗa dlǝgh kǝskuram am taɗdan baz hǝi biya.
29 O dono da casa respondeu: “Não! Porque, ao separar o joio, vocês poderão arrancar também com ele o trigo.
30 Aɗuwamtǝrɗuug aa ghubararghubarg ba ǝmtaɗ tangw damma sarta ghuda hǝiya, ma kwah kǝ sarta ǝn da tagtǝrtag nai kǝ lii ghuda hǝiya ar da farzha aghwa dlǝgha ar ngwaɗant aɗagwal aɗagwala hǝvars kaara, dzahvant nǝ hǝiya ɗiivǝdǝm damma kuvǝra.’ ”
30 Deixem que cresçam juntos até a colheita. E, no tempo da colheita, direi aos ceifeiros: ‘Ajuntem primeiro o joio e amarrem-no em feixes para ser queimado; mas recolham o trigo no meu celeiro.’”
31 Vǝlatǝrvǝlǝg nǝ Yesu kǝ kwatlǝrn kǝ garava, amaa, “Tlǝksǝra ghǝrazhigǝla band hulfa zǝra mastad kwa riiya nǝ uudan ma guhaana.
31 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
32 Iin wa mishish ma hulfah badǝmma, akwama ghubaraghubarga, juguujig kǝ dǝgitahi riiva ma ɗyaghar baɗǝmma kaa nǝg kǝ uufa, kaa ɓa vǝgyahaatǝr kǝ ɗiikah tǝ dǝvahaana.”
32 Esse grão é, na verdade, a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, é maior do que as hortaliças, e chega a ser uma árvore, de modo que as aves do céu vêm se aninhar nos seus ramos.
33 Gwiya vǝlatǝrvǝlǝg nǝ Yesu kǝ kwatlǝrn kǝ garava amaa, “Tlǝksǝra ghǝrazhigǝla band yista kwa kǝɗghant nǝ uusiin dǝ taasa ahupi hǝkǝrɗa, kaa uushigǝtuushig kǝ ahupiyin baɗǝm dǝ yistina.”
33 Jesus lhes contou ainda outra parábola:
34 Tagatǝrtag nǝ Yesu kǝ dzahava uudah baɗǝm kǝ dǝgitah dǝ garava. Maay nǝ dǝgiti tagatǝr nǝ iin kwal garav biya.
34 Jesus disse todas estas coisas às multidões por parábolas e sem parábolas nada lhes dizia.
35 Tǝdvad kwan wa rǝghvant nǝ dǝgiti tagada nǝ tlayang Ishaya taakiya,
35 Isso aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta: “Abrirei a minha boca em parábolas; publicarei coisas ocultas desde a criação do mundo.”
36 Kaa ɗutǝrǝsɗuug nǝ Yesu kǝ dzahava uudaha, kaa daas kǝ iin da hǝnyaha. Ngal tlǝgaraatlǝg kǝ mbǝrzahaana, am nǝ iitǝr taa kǝ iina, “Tagkǝmndtag kǝ dǝgiti tuuk vakai nǝ garava dlǝgh ma guhna.”
36 Então, despedindo as multidões, Jesus foi para casa. E, aproximando-se dele os seus discípulos, disseram: — Explique-nos a parábola do joio do campo.
37 Kaa ngutǝrangug nǝ Yesu amaa, “Dadda kwa riiya hulf marawa, iin Zǝra Uuda.
37 E Jesus respondeu:
38 Guhna iin nǝ duniya, hulf marawna, iin zarha tlǝksǝra Daadamazhigǝla. Dlǝghna iitǝr zarha shatanah.
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino; o joio são os filhos do Maligno.
39 Dadda tlǝghumǝn riiya dlǝghna, iin shatanaha. Sarta ghwuda hǝina, iin ghyǝnnga duniya, lii ghuda hǝiya iitǝr nǝ zarhaɓǝlga Daadamazhigǝla.
39 O inimigo que o semeou é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os ceifeiros são os anjos.
40 “Bandkwa dzahav nǝ dlǝgh hǝvars nǝ kaara, da band kwah daghuvala ghyǝnnga duniya.
40 Pois, assim como o joio é colhido e jogado no fogo, assim será no fim dos tempos.
41 Da ɓǝlgaan Zǝra Uud kǝ zarhaɓǝlgaana, ar da dzahaant baɗǝm kǝ dǝgitahi fǝgara uudah kǝ ɓa haipa, baz lii ɓa tlǝra kǝlaɗǝr baɗǝmma, ar da lagwtǝrda dagal ma tlǝksǝraana.
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, que ajuntarão do seu Reino todos os que servem de pedra de tropeço e os que praticam o mal
42 Ar da ɗiitǝrdǝm damma kaara faaya, vakwaha ar da tuuga ar da ghwada dǝv dǝ tlǝrɗa.
42 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Tǝhalakwaha ar da mbiig band faciya nǝ uudaha jiirjiira ma tlǝksǝra daddaatǝra. Dadda kwa dǝ hyǝmiya cinngaana aa cinnga.
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no Reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 “Tlǝksǝra ghǝrazhigǝla band almani kwa shiɓavǝna ma guuha, kwa tlǝkǝna nǝ uudana ngal gwiya shiɓnanna, mbakyarvad ɗyakǝra hwaɗaga kaa valǝt kǝ dǝgahaani dǝvakai nǝ iin baɗǝmma, ngal sǝgwa kǝ guuhiina.
44 — O Reino dos Céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu. Então, transbordante de alegria, vai, vende tudo o que tem e compra aquele campo.
45 “Gwastǝna, tlǝksǝra ghǝrazhigǝla band zǝra kasǝkwa, kwa gata akura ndannga.
45 — O Reino dos Céus é também semelhante a um homem que negocia e procura boas pérolas.
46 Tlǝkǝna ba nǝ iin kǝ akurǝn ndanng pal ba vaivaina, ngal valǝt kǝ dǝgahaan baɗǝm sǝgwa kǝ iina.
46 Quando encontrou uma pérola de grande valor, ele foi, vendeu tudo o que tinha e comprou a pérola.
47 “Gwastǝna dlaɓa, tlǝksǝra ghǝrazhigǝla band amshiya vaiya kilfa kwa ɓǝlavdǝm damma yuwahaiya, vaiyitvaig kilfah shahshaha.
47 — O Reino dos Céus é ainda semelhante a uma rede que foi lançada ao mar e apanhou peixes de toda espécie.
48 Righǝt ba nǝ iina, ngal tǝɗdatǝɗǝg kǝ yaa dadda vaiya kilf dat ghaiya gardza, ar dzǝraakan kǝ kilfahi marawa, ar ɗiivǝdǝm damma alghwa ɗiivǝdan nǝ wa maraw biya.
48 E, quando já estava cheia, os pescadores a arrastaram para a praia e, assentados, escolheram os bons para os cestos e jogaram fora os ruins.
49 Da band kwah daghuvala ghyǝnnga duniya, ar da sagau nǝ zarhaɓǝlga Daadamazhigǝla, ar da tagwtǝrzha kǝ kǝlaadah sagal ma uudaha jiirjiira.
49 Assim será no fim dos tempos: os anjos sairão, separarão os maus dentre os justos
50 Ar da ɗiitǝrdǝm kǝ kǝlaadah damma kaara faiya, vakavaki ar da tuug nǝ iitǝra ar ghwada dǝv dǝ tlǝrɗa.”
50 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Am nǝ Yesu taa kǝ iitǝra, “Nǝghamaakanǝghǝg kǝ kwanahaan baɗǝmma?” Kaa ngug kǝ iitǝra takiya, “Aana.”
51 Então Jesus perguntou: Eles responderam: — Sim!
52 Aiyama taa kǝ iitǝra, “Mbakyarvad kwaha baɗǝm dadda tsaga adzahadzaha kwa nalnǝg kǝ mbǝrz ma tlǝksǝra ghǝrazhigǝla, band dadda hǝnyaha kwa sadda daala almana ard ǝnghura alman vaka fǝgaana.”
52 Então Jesus lhes disse:
53 Ghyǝnng ba nǝ Yesu tagtǝr dǝgitah dǝ garava, kaa dagalaan kǝ iina.
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas, retirou-se dali.
54 Dagha ba nǝ Yesu damma kǝssana, kaa fǝgarzhafǝg kǝ iin tsagtǝr dǝgit kǝ uudah ma guda dzǝgwazhigǝlaatǝra, kaa ɓa jappǝr kǝ iitǝra, ar taakiya, “Aa tlǝkǝna mǝr nǝ uudanǝn kǝ hulfa kwan kǝ dabari ard dǝ ndzǝɗa ɓa tlǝraha jappǝrni?
54 E, chegando à sua terra, ensinava-os na sinagoga, de modo que se maravilhavam e diziam: — De onde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 Zǝra kafintini wan kwan biya? Babbaani wa ɗahav dǝ Maryam biya? Zarhaababani nǝ Yakuba, Isuvu, Siman ard Yahud biya?
55 Não é este o filho do carpinteiro? A sua mãe não se chama Maria, e seus irmãos não são Tiago, José, Simão e Judas?
56 Dughwaha babbaan bi wa ǝmtaɗ dǝ kǝmyamǝn biya? Tlakǝnamǝr kaci nǝ iin kǝ kwanahaan baɗǝmmi?”
56 Todas as suas irmãs não vivem entre nós? Então, de onde lhe vem tudo isto?
57 Kaa badzǝg kǝ ǝrvidmahuɗatǝra.
57 E escandalizavam-se por causa dele. Jesus, porém, lhes disse:
58 Ɓagaa bi nǝ iin kǝ dǝgaha jappǝr ɗyak vakwah biya, adaba ar maay dǝ fadghǝr biya.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.