Ester 9

Gaelic Scripture (Manx Gaelic) (GLA2) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nish ayns y nah vee yeig (ta shen yn vee Adar) er y trass laa yeig jeh'n vee cheddin, myr va'n traa tayrn er-gerrey, dy row sarey as decree yn ree dy ve cooilleenit, er y laa va noidyn ny Hewnyn treishteil dy gheddyn barriaght harrystoo, (ga dy row eh kiarit er aght elley, dy row ec ny Hewnyn laue yn eaghtyr harrish nyn noidyn.)
1 No duodécimo mês, que é o de Adar, no dia treze do mês, data em que entrava em vigor a ordem e o edito do rei, no mesmo dia em que os inimigos dos judeus contavam fazer-lhes mal, aconteceu tudo ao contrário, e os judeus dominaram seus inimigos.
2 Haggil ny Hewnyn ad-hene cooidjagh ayns nyn ard-valjyn, trooid magh ooilley rheamyn ree Ahasuerus, dy gholl laue roosyn va son cur mow ad; as cha dod dooinney erbee shassoo roue: son huitt yn aggle oc er dy chooilley phobble.
2 Estavam reunidos em suas respectivas cidades, em todas as províncias do rei Assuero para levantarem a mão contra aqueles que desejavam sua perda. Ninguém pôde resistir-lhes, porque o terror se tinha apoderado de todos os povos.
3 As ren ooilley fir-reill ny rheamyn, as ny kiannoortyn, as ny briwnyn, as offishearyn y ree, cooney lesh ny Hewnyn: er-yn-oyr dy row aggle Vordecai er duittym orroo.
3 Todos os senhores das províncias, os sátrapas, os governadores, os funcionários do rei tomaram o partido dos judeus, por temor de Mardoqueu.
4 Son va Mordecai pooaral ayns thie yn ree, as hie goo jeh magh trooid ooilley ny cheeraghyn: son daase y chooilley shoh Mordecai ny smoo as ny smoo.
4 Porque este ocupava um alto lugar no palácio real e sua fama se espalhava em todas as províncias, onde sua influência não cessava de crescer.
5 Myr shoh woaill ny Hewnyn ooilley nyn noidyn lesh foyr y chliwe, as lesh cragh, as toyrt-mow, as ren ad cre bailloo rish nyn noidyn.
5 Os judeus, pois, feriram todos os seus inimigos a golpes de espada: massacre e extermínio de seus opressores, aos quais trataram como quiseram.
6 As ayns Shushan y phlaase, varr as stroie ny Hewnyn queig cheead dooinney.
6 Em Susa, na capital, mataram quinhentos homens.
7 As Parshandatha, as Dalphon, as Aspatha,
7 Fizeram igualmente perecer Farsandata, Delfon, Esfata,
8 As Poratha, as Adalia, as Aridatha,
8 Forata, Adalia, Aridata,
9 As Parmashta as Arisai as Aridai, as Vejezatha,
9 Fermesta, Arisai, Aridai e Jesata,
10 Jeih mec Haman mac Hanmedatha, noid ny Hewnyn, ren ad y varroo; agh er y spooilley cha dug ad nyn laue.
10 os dez filhos de Amã, filho de Amedata, o opressor dos judeus. Mas se abstiveram de toda pilhagem.
11 Er y laa shen, va'n earroo ocsyn va stroit ayns Shushan y phlaase, er ny choyrt stiagh gys v ree.
11 Nesse mesmo dia fizeram conhecer ao rei o número das vítimas em Susa, a capital.
12 As dooyrt y ree rish Esther yn ven-rein, Ta ny Hewnyn er varroo as er stroie queig cheead dooinney ayns Shushan y phlaase, as jeih mec Haman; cre t'ad er n'yannoo ayns rheamyn elley yn ree? nish cre ta dty accan? as bee eh ayd: as cre sodjey t'ou dy yeearree? as bee eh cooilleenit.
12 E o rei disse a Ester: Em Susa, na capital, os judeus mataram quinhentos homens e os dez filhos de Amã. Que não terão feito nas outras províncias do rei! {Entretanto}, tens ainda algum pedido? Ser-te-á concedido. Tens algum desejo? Será satisfeito.
13 Eisht dooyrt Esther, My s'gooidsave lesh y ree, lhig da ve lowit da ny Hewnyn t'ayns Shushan dy yannoo mairagh, cordail rish decree yn laa shoh, as lhig da jeih mec Haman ve croghit er y chriy.
13 Se parecer bem ao rei, respondeu Ester, seja permitido ainda amanhã, aos judeus de Susa, agir conforme ao decreto de hoje, e que se suspendam numa forca os dez filhos de Amã.
14 As doardee yn ree shen dy ve jeant: as haink y decree magh ayns Shushan, as hrogh ad jeih mec Haman.
14 O rei deu ordem para que assim se fizesse. O edito foi publicado em Susa e suspenderam na forca os dez filhos de Amã.
15 As haggil ny Hewnyn v'ayns Shushan ad-hene cooidjagh, er y chiarroo laa yeig myrgeddin jeh'n vee Adar, as varr ad three cheead dooinney ayns Shushan: agh er y spooilley cha dug ad laue.
15 Os judeus de Susa se reuniram de novo no dia quatorze do mês de Adar, e mataram na cidade trezentos homens, sem entretanto dar-se à pilhagem.
16 Agh ny Hewnyn elley v'ayns rheamyn y ree, haggil ad ad-hene cooidjagh, as hass ad seose son nyn mioys, as va fea oc veih nyn noidyn, as varr ad jeh nyn noidyn three-feed as queig thousaneyn jeig; agh cha dug ad laue er y spooilley.
16 Os outros judeus que estavam disseminados pelas províncias do rei se juntaram para defender suas vidas e se pôr a salvo dos ataques de seus inimigos. Massacraram setenta e cinco mil, sem entretanto entregar-se à pilhagem.
17 Er y trass laa yeig jeh'n vee Adar, as er y chiarroo laa yeig jeh'n vee cheddin, ghow ad fea, as ren ad eh laa son cuirraghyn as gien mie.
17 Era o dia treze do mês de Adar. No dia quatorze repousaram e fizeram um dia de banquete de alegria.
18 Agh haggil ny Hewnyn va ec Shushan cooidjagh er y trass laa yeig as er y chiarroo laa yeig jeh'n vee cheddin, as er y wheiggoo laa yeig ghow ad fea, as ren ad eh laa son cuirraghyn as gennallys.
18 Quanto aos judeus de Susa, que se juntaram no dia treze e catorze do mesmo mês, repousaram no dia quinze, fazendo-o um dia de alegre banquete
19 Er shoh ren Hewnyn ny baljyn-cheerey, as cummaltee ny baljyn-foshlit, yn chiarroo laa yeig jeh'n vee Adar, laa son gennallys, as cuirraghyn, as ard feailley, as dy stowal giootyn er y cheilley.
19 Eis por que os judeus do campo, que habitam nas cidades não fortificadas, fazem no dia catorze do mês de Adar, um dia de festa com banquetes de alegria, dia em que mandam presentes uns aos outros.
20 As scrieu Mordecai ny reddyn shoh,as hug eh screeunyn gys ooilley ny Hewnyn v'ayns ooilley rheamyn ree Ahasuerus, chammah foddey as gerrit,
20 Mardoqueu consignou por escrito todos esses acontecimentos. Enviou cartas a todos os judeus das províncias do rei Assuero, próximas ou longínquas,
21 Shoh dy gholl myr leigh ny mast' oc, ad dy reayll yn chiarroo laa yeig jeh'n vee Adar, as y wheiggoo laa yeig jeh'n vee cheddin dy chooilley vlein;
21 para lhes ordenar que celebrassem cada ano o dia catorze e o dia quinze do mês de Adar,
22 Son dy dooar ny Hewnyn er ny laghyn shen fea veih nyn noidyn, as dy row yn vee shen er ny hyndaa veih trimshey gys gennallys, as veih dobberan, gys laa bannee: dy yannoo laghyn dy chuirraghyn as gien mie, as dy choyrt giootyn yn derrey yeh gys y jeh elley, as cooney gys ny boghtyn.
22 como sendo dias em que tinham sido postos a salvo dos ataques de seus inimigos, e mês em que sua angústia tinha sido trocada em alegria e sua dor em felicidade. Deviam, pois, nesses dias oferecer alegres banquetes, dar-se presentes e praticar generosidade com os pobres.
23 As chiare ny Hewnyn dy yannoo myr v'ad er n'ghoaill toshiaght, as myr va Mordecai er scrieu huc.
23 Os judeus erigiram em costume o que tinham feito na primeira vez e o que Mardoqueu lhes tinha mandado.
24 Er-yn-oyr dy row Haman, mac Hammedatha yn Agagite, ard noid ooilley ny Hewnyn, er chiarail olk noi ny Hewnyn dy stroie ad, as dy row eh er cheau Pur (ta shen yn lot) dy chur mow as dy yiarey ad jeh.
24 Porque Amã, filho de Amedata, o agagita, o opressor dos judeus, tinha resolvido perdê-los, e lançado {contra eles} o pur, isto é, a sorte, para exterminá-los e destruí-los.
25 Agh tra haink Esther fenish y ree, doardee eh liorish screeunyn, dy beagh yn olk v'eh er chiarail noi ny Hewnyn chyndait er e chione hene, as dy beagh eh-hene as e vec croghit er y chriy.
25 Mas quando Ester se apresentou diante do rei, este ordenou por escrito que a perversa maquinação, tramada contra os judeus, recaísse sobre a cabeça de seu autor e que este e seus filhos fossem suspensos à forca.
26 Er-y-fa shen, denmys ad ny laghyn shen Purim, lurg ennym Pur, er coontey ooilley focklyn y screeuyn shoh, as shen ny v'ad er n'akin mychione y chooish shoh, as ny va er jeet orroo,
26 É por isso que se chamam esses dias Purim, da palavra pur. Assim, conforme o conteúdo dessa carta, conforme o que eles mesmos tinham visto e o que lhes tinha acontecido,
27 Doardee ny Hewnyn, as ghow ad orroo hene, as er nyn sluight, as er ooilley ny ren lhiantyn huc; nagh lhiggagh ad sheese yn daa laa shoh, dy reayll ad feailley cordail rish yn order, as cordail rish yn traa pointit dy chooilley vlein;
27 os judeus instituíram e estabeleceram para si, para sua posteridade e para seus adeptos, o costume irrevogável de celebrar anualmente esses dois dias, segundo a forma prescrita e no tempo marcado.
28 As dy beagh ny laghyn shoh er nyn vreayll ayns imraa as cooinaghtyn, trooid dy chooilley heeloghe, ayns dy chooilley lught-thie, as dy chooilley rheam, as dy chooilley ard-valley: as nagh row ny laghyn shoh jeh Purim dy ve lhiggit sheese mastey ny Hewnyn, ny yn chooinaghtyn jeu dy herraghtyn veih nyn sluight.
28 Esses dias deviam ser recordados e celebrados de geração em geração, em cada família, em cada província e em cada cidade. Jamais poderiam ser abolidos esses dias dos Purim entre os judeus, nem sua recordação se apagar entre seus descendentes.
29 Eisht scrieu Esther yn ven-rein, inneen Abihail, as Mordecai yn Ew, lesh slane pooar, dy choyrt ayns bree yn screeuyn elley shoh son Purim.
29 A rainha Ester, filha de Abigail, e o judeu Mardoqueu escreveram uma segunda vez com insistência para confirmar a carta sobre os Purim.
30 As hug eh ny screeunyn magh gys ooilley ny Hewnyn v'ayns ny shey-feed as shiaght rheamyn jeh reeriaght Ahasuerus, lesh goan dy hee as dy hickyrys;
30 Depois enviaram a todos os judeus das cento e vinte e sete províncias do rei Assuero cartas com palavras de paz,
31 Dy reayll ny laghyn shoh jeh Purim, ayns nyn imbagh cooie, myr va Mordecai yn Ew, as Esther yn ven-rein er choyrt currym orroo, as myr v'ad er n'oardaghey er nyn son hene, as son nyn sluight er coontey yn trostey as y dobberan oc.
31 e a recomendação de celebrarem fielmente esses dias dos Purim no tempo marcado, como o judeu Mardoqueu e a rainha Ester os tinham instituído, e como eles tinham estabelecido, tanto para si mesmos, como para seus descendentes, com os jejuns e as lamentações.
32 As va ny cooishyn shoh mychione Purim jeant mie liorish decree Esther: as ve currit er recort.
32 Desse modo, a ordem de Ester confirmou a instituição dos Purim, e tudo isso foi consignado num livro.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ester 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.