Ester 9
Gaelic Scripture (Manx Gaelic) (GLA2) vs ACF
1 Nish ayns y nah vee yeig (ta shen yn vee Adar) er y trass laa yeig jeh'n vee cheddin, myr va'n traa tayrn er-gerrey, dy row sarey as decree yn ree dy ve cooilleenit, er y laa va noidyn ny Hewnyn treishteil dy gheddyn barriaght harrystoo, (ga dy row eh kiarit er aght elley, dy row ec ny Hewnyn laue yn eaghtyr harrish nyn noidyn.)
1 E, no duodécimo mês, que é o mês de Adar, no dia treze do mesmo mês em que chegou a palavra do rei e a sua ordem para se executar, no dia em que os inimigos dos judeus esperavam assenhorear-se deles, sucedeu o contrário, porque os judeus foram os que se assenhorearam dos que os odiavam.
2 Haggil ny Hewnyn ad-hene cooidjagh ayns nyn ard-valjyn, trooid magh ooilley rheamyn ree Ahasuerus, dy gholl laue roosyn va son cur mow ad; as cha dod dooinney erbee shassoo roue: son huitt yn aggle oc er dy chooilley phobble.
2 Porque os judeus nas suas cidades, em todas as províncias do rei Assuero, se ajuntaram para pôr as mãos naqueles que procuravam o seu mal; e ninguém podia resistir-lhes, porque o medo deles caíra sobre todos aqueles povos.
3 As ren ooilley fir-reill ny rheamyn, as ny kiannoortyn, as ny briwnyn, as offishearyn y ree, cooney lesh ny Hewnyn: er-yn-oyr dy row aggle Vordecai er duittym orroo.
3 E todos os líderes das províncias, e os sátrapas, e os governadores, e os que faziam a obra do rei, auxiliavam os judeus; porque tinha caído sobre eles o temor de Mardoqueu.
4 Son va Mordecai pooaral ayns thie yn ree, as hie goo jeh magh trooid ooilley ny cheeraghyn: son daase y chooilley shoh Mordecai ny smoo as ny smoo.
4 Porque Mardoqueu era grande na casa do rei, e a sua fama crescia por todas as províncias, porque o homem Mardoqueu ia sendo engrandecido.
5 Myr shoh woaill ny Hewnyn ooilley nyn noidyn lesh foyr y chliwe, as lesh cragh, as toyrt-mow, as ren ad cre bailloo rish nyn noidyn.
5 Feriram, pois, os judeus a todos os seus inimigos, a golpes de espada, com matança e com destruição; e fizeram dos seus inimigos o que quiseram.
6 As ayns Shushan y phlaase, varr as stroie ny Hewnyn queig cheead dooinney.
6 E na fortaleza de Susã os judeus mataram e destruíram quinhentos homens;
7 As Parshandatha, as Dalphon, as Aspatha,
7 Como também a Parsandata, e a Dalfom e a Aspata,
8 As Poratha, as Adalia, as Aridatha,
8 E a Porata, e a Adalia, e a Aridata,
9 As Parmashta as Arisai as Aridai, as Vejezatha,
9 E a Farmasta, e a Arisai, e a Aridai, e a Vaisata; ú
10 Jeih mec Haman mac Hanmedatha, noid ny Hewnyn, ren ad y varroo; agh er y spooilley cha dug ad nyn laue.
10 Os dez filhos de Hamã, filho de Hamedata, o inimigo dos judeus, mataram, porém ao despojo não estenderam a sua mão.
11 Er y laa shen, va'n earroo ocsyn va stroit ayns Shushan y phlaase, er ny choyrt stiagh gys v ree.
11 No mesmo dia foi comunicado ao rei o número dos mortos na fortaleza de Susã.
12 As dooyrt y ree rish Esther yn ven-rein, Ta ny Hewnyn er varroo as er stroie queig cheead dooinney ayns Shushan y phlaase, as jeih mec Haman; cre t'ad er n'yannoo ayns rheamyn elley yn ree? nish cre ta dty accan? as bee eh ayd: as cre sodjey t'ou dy yeearree? as bee eh cooilleenit.
12 E disse o rei à rainha Ester: Na fortaleza de Susã os judeus mataram e destruíram quinhentos homens, e os dez filhos de Hamã; nas mais províncias do rei que teriam feito? Qual é, pois, a tua petição? E dar-se-te-á. Ou qual é ainda o teu requerimento? E far-se-á.
13 Eisht dooyrt Esther, My s'gooidsave lesh y ree, lhig da ve lowit da ny Hewnyn t'ayns Shushan dy yannoo mairagh, cordail rish decree yn laa shoh, as lhig da jeih mec Haman ve croghit er y chriy.
13 Então disse Ester: Se bem parecer ao rei, conceda-se aos judeus que se acham em Susã que também façam amanhã conforme ao mandado de hoje; e pendurem numa forca os dez filhos de Hamã.
14 As doardee yn ree shen dy ve jeant: as haink y decree magh ayns Shushan, as hrogh ad jeih mec Haman.
14 Então disse o rei que assim se fizesse; e publicou-se um edito em Susã, e enforcaram os dez filhos de Hamã.
15 As haggil ny Hewnyn v'ayns Shushan ad-hene cooidjagh, er y chiarroo laa yeig myrgeddin jeh'n vee Adar, as varr ad three cheead dooinney ayns Shushan: agh er y spooilley cha dug ad laue.
15 E reuniram-se os judeus que se achavam em Susã também no dia catorze do mês de Adar, e mataram em Susã trezentos homens; porém ao despojo não estenderam a sua mão.
16 Agh ny Hewnyn elley v'ayns rheamyn y ree, haggil ad ad-hene cooidjagh, as hass ad seose son nyn mioys, as va fea oc veih nyn noidyn, as varr ad jeh nyn noidyn three-feed as queig thousaneyn jeig; agh cha dug ad laue er y spooilley.
16 Também os demais judeus que se achavam nas províncias do rei se reuniram e se dispuseram em defesa das suas vidas, e tiveram descanso dos seus inimigos; e mataram dos seus inimigos setenta e cinco mil; porém ao despojo não estenderam a sua mão.
17 Er y trass laa yeig jeh'n vee Adar, as er y chiarroo laa yeig jeh'n vee cheddin, ghow ad fea, as ren ad eh laa son cuirraghyn as gien mie.
17 Sucedeu isto no dia treze do mês de Adar; e descansaram no dia catorze, e fizeram, daquele dia, dia de banquetes e de alegria.
18 Agh haggil ny Hewnyn va ec Shushan cooidjagh er y trass laa yeig as er y chiarroo laa yeig jeh'n vee cheddin, as er y wheiggoo laa yeig ghow ad fea, as ren ad eh laa son cuirraghyn as gennallys.
18 Também os judeus, que se achavam em Susã se ajuntaram nos dias treze e catorze do mesmo; e descansaram no dia quinze, e fizeram, daquele dia, dia de banquetes e de alegria.
19 Er shoh ren Hewnyn ny baljyn-cheerey, as cummaltee ny baljyn-foshlit, yn chiarroo laa yeig jeh'n vee Adar, laa son gennallys, as cuirraghyn, as ard feailley, as dy stowal giootyn er y cheilley.
19 Os judeus, porém, das aldeias, que habitavam nas vilas, fizeram do dia catorze do mês de Adar dia de alegria e de banquetes, e dia de folguedo, e de mandarem presentes uns aos outros.
20 As scrieu Mordecai ny reddyn shoh,as hug eh screeunyn gys ooilley ny Hewnyn v'ayns ooilley rheamyn ree Ahasuerus, chammah foddey as gerrit,
20 E Mardoqueu escreveu estas coisas, e enviou cartas a todos os judeus que se achavam em todas as províncias do rei Assuero, aos de perto, e aos de longe,
21 Shoh dy gholl myr leigh ny mast' oc, ad dy reayll yn chiarroo laa yeig jeh'n vee Adar, as y wheiggoo laa yeig jeh'n vee cheddin dy chooilley vlein;
21 Ordenando-lhes que guardassem o dia catorze do mês de Adar, e o dia quinze do mesmo, todos os anos,
22 Son dy dooar ny Hewnyn er ny laghyn shen fea veih nyn noidyn, as dy row yn vee shen er ny hyndaa veih trimshey gys gennallys, as veih dobberan, gys laa bannee: dy yannoo laghyn dy chuirraghyn as gien mie, as dy choyrt giootyn yn derrey yeh gys y jeh elley, as cooney gys ny boghtyn.
22 Como os dias em que os judeus tiveram repouso dos seus inimigos, e o mês que se lhes mudou de tristeza em alegria, e de luto em dia de festa, para que os fizessem dias de banquetes e de alegria, e de mandarem presentes uns aos outros, e dádivas aos pobres.
23 As chiare ny Hewnyn dy yannoo myr v'ad er n'ghoaill toshiaght, as myr va Mordecai er scrieu huc.
23 E os judeus encarregaram-se de fazer o que já tinham começado, como também o que Mardoqueu lhes tinha escrito.
24 Er-yn-oyr dy row Haman, mac Hammedatha yn Agagite, ard noid ooilley ny Hewnyn, er chiarail olk noi ny Hewnyn dy stroie ad, as dy row eh er cheau Pur (ta shen yn lot) dy chur mow as dy yiarey ad jeh.
24 Porque Hamã, filho de Hamedata, o agagita, inimigo de todos os judeus, tinha intentado destruir os judeus, e tinha lançado Pur, isto é, a sorte, para os assolar e destruir.
25 Agh tra haink Esther fenish y ree, doardee eh liorish screeunyn, dy beagh yn olk v'eh er chiarail noi ny Hewnyn chyndait er e chione hene, as dy beagh eh-hene as e vec croghit er y chriy.
25 Mas, vindo isto perante o rei, mandou ele por cartas que o mau intento que Hamã formara contra os judeus, se tornasse sobre a sua cabeça; pelo que penduraram a ele e a seus filhos numa forca.
26 Er-y-fa shen, denmys ad ny laghyn shen Purim, lurg ennym Pur, er coontey ooilley focklyn y screeuyn shoh, as shen ny v'ad er n'akin mychione y chooish shoh, as ny va er jeet orroo,
26 Por isso àqueles dias chamam Purim, do nome Pur; assim também por causa de todas as palavras daquela carta, e do que viram sobre isso, e do que lhes tinha sucedido,
27 Doardee ny Hewnyn, as ghow ad orroo hene, as er nyn sluight, as er ooilley ny ren lhiantyn huc; nagh lhiggagh ad sheese yn daa laa shoh, dy reayll ad feailley cordail rish yn order, as cordail rish yn traa pointit dy chooilley vlein;
27 Confirmaram os judeus, e tomaram sobre si, e sobre a sua descendência, e sobre todos os que se achegassem a eles, que não se deixaria de guardar estes dois dias conforme ao que se escrevera deles, e segundo o seu tempo determinado, todos os anos.
28 As dy beagh ny laghyn shoh er nyn vreayll ayns imraa as cooinaghtyn, trooid dy chooilley heeloghe, ayns dy chooilley lught-thie, as dy chooilley rheam, as dy chooilley ard-valley: as nagh row ny laghyn shoh jeh Purim dy ve lhiggit sheese mastey ny Hewnyn, ny yn chooinaghtyn jeu dy herraghtyn veih nyn sluight.
28 E que estes dias seriam lembrados e guardados em cada geração, família, província e cidade, e que esses dias de Purim não fossem revogados entre os judeus, e que a memória deles nunca teria fim entre os de sua descendência.
29 Eisht scrieu Esther yn ven-rein, inneen Abihail, as Mordecai yn Ew, lesh slane pooar, dy choyrt ayns bree yn screeuyn elley shoh son Purim.
29 Então a rainha Ester, filha de Abiail, e Mardoqueu, o judeu, escreveram com toda autoridade uma segunda vez, para confirmar a carta a respeito de Purim.
30 As hug eh ny screeunyn magh gys ooilley ny Hewnyn v'ayns ny shey-feed as shiaght rheamyn jeh reeriaght Ahasuerus, lesh goan dy hee as dy hickyrys;
30 E mandaram cartas a todos os judeus, às cento e vinte e sete províncias do reino de Assuero, com palavras de paz e verdade.
31 Dy reayll ny laghyn shoh jeh Purim, ayns nyn imbagh cooie, myr va Mordecai yn Ew, as Esther yn ven-rein er choyrt currym orroo, as myr v'ad er n'oardaghey er nyn son hene, as son nyn sluight er coontey yn trostey as y dobberan oc.
31 Para confirmarem estes dias de Purim nos seus tempos determinados, como Mardoqueu, o judeu, e a rainha Ester lhes tinham estabelecido, e como eles mesmos já o tinham estabelecido sobre si e sobre a sua descendência, acerca do jejum e do seu clamor.
32 As va ny cooishyn shoh mychione Purim jeant mie liorish decree Esther: as ve currit er recort.
32 E o mandado de Ester estabeleceu os sucessos daquele Purim; e escreveu-se no livro.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ester 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.