Romanos 7
No Tahut na Hininaawas (GFKS) vs VC
1 Bar hinsaagu tane Krais, mu na palai tutuno iat ta ing iou ura tangtange kinong mu bakut mu nunure ter ira harkurai, be ira harkurai i kaser sene mon baak tikenong be i lon ter.
1 Ignorais, irmãos {falo aos que têm conhecimentos jurídicos}, que a lei só tem domínio sobre o homem durante o tempo que vive?
2 Hokakarek, no harkurai i kure ter be tike tinolen na haine i kukubus tikai ter ma no nuno tunana ing baak no tunana i lon ter. Iesene be no nuno tunana i mat, no haine te langalanga sukun no harkurai na tinolen hobi.
2 Assim, a mulher casada está sujeita ao marido pela lei enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, fica desobrigada da lei que a ligava ao marido.
3 Io kaie, ing be no haine i tole tike mes na tunana ing baak no nuno luaina tunana i lon ter, io, da tange be no haine te gil sasana ma tike mes na tunana paile nuno ie. Iesene be no nuno tunana ite mat, no haine te langalanga sukun ikino harkurai, ma pa dale tange be ite gil sasana ma tike mes paile nuno ie. A linge bia be ite tole tike mes na tunana.
3 Por isso, enquanto viver o marido, se se tornar mulher de outro homem, será chamada adúltera. Porém, morrendo o marido, fica desligada da lei, de maneira que, sem se tornar adúltera, poderá casar-se com outro homem.
4 Ma hobi bileng ta mu bar hinsaagu. Tano ninaas ta ira harkurai tane Moses, mu te mat sukun um ra hena kakarek ra harkurai kinong mu naramon tano palatamaine Krais. Io kaie, mu ira turadi gar ta tike mes. Mu kukubus ter ta ikino nong God ga hatut haut ie sukun ra minat ma mu kukubus ter hobi waing mu nage huei hawat no puspusno utane God.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei, pelo sacrifício do corpo de Cristo, para pertencerdes a outrem, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos frutos para Deus.
5 Hokakarek, ing no sana palpal naramon ta dait ga kure dait be dait na murmur ie, ira sana sinisip ing ira harkurai tane Moses ga hatatik, di ga papalim naramon ta ira palatamai dait, io kaie, dait gom huei ra puspusno haruat tano minat.
5 De fato, quando estávamos na carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarmos para a morte.
6 Iesene kakarek um dait te langalanga sukun ra hena ira harkurai tane Moses kinong dait te mat talur kike ing iga hiis kawase dait. Io kaie, no nudait gingilaan na tultule i kis naramon tike sigar mangana ngas nong i kis ra hena no Halhaaliena Tanuo. Pa dait le kis na tultule baling um naramon tano tuarena ngas na tartaram ira kaba not no harkurai bakut.
6 Agora, mortos para essa lei que nos mantinha sujeitos, dela nos temos libertado, e nosso serviço realiza-se conforme a renovação do Espírito e não mais sob a autoridade envelhecida da letra.
7 Io kaie, dait na tange hohaam um? Ira harkurai tane Moses i sana? Pata tutuno iat! Aiou pai gorle nunure balik no sasana ing be ira harkurai pai gorle hamanis ter tagu. Kinong urah, iou paile tale be iou ni nes kilam no tintalen na nes kalak ira linge gar na mes ing be no harkurai pai gorle tange be, “Waak u nes kalak ira linge gar na mes.”
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo algum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei. Porque não teria idéia da concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás {Ex 20,17}.
8 Iesene, no sana tintalen ga nes kilam no harkurai be no harkurai te papos no ngas tano sasana be na papalim. Io kaie, no sana tintalen ga hatawat ira humangana nesnes kalak ira linge gar na mes naramon tagu. Ma i ngan hobi kinong no sana tintalen paile tale be na papalim ing be pata ta harkurai.
8 Foi o pecado, portanto, que, aproveitando-se da ocasião que lhe foi dada pelo preceito, excitou em mim todas as concupiscências; porque, sem a lei, o pecado estava morto.
9 Tike pana bung baak iga nanaas be iou ga lon ter ing iou pai gale nunure ter ira harkurai tane Moses. Iesene be ira harkurai ga hanawat palai tagu, no sana tintalen ga tur huat ma no dades ma iou ga mat um.
9 Quando eu estava sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, o pecado recobrou vida,
10 Ma kike ra harkurai ing God ga sip be na ter no nilon, io, iga ter no minat balik tagu.
10 e eu morri. Assim o mandamento, que me devia dar a vida, conduziu-me à morte.
11 Kinong urah, no sana tintalen ga nes kilam ira harkurai be ira harkurai te papos no ngas tano sasana, kaie igom hakale iou, ma mekaia tano dades ta ira harkurai iga ubu bing iou.
11 Porque o pecado, aproveitando da ocasião do mandamento, seduziu-me, e por ele me levou à morte.
12 Io kaie um, ira harkurai i halhaalien tano sasana. Ma ira bar notnot na hartule bileng i halhaalien hobi ma i takados ma i bilai.
12 Por conseguinte, a lei é santa e o mandamento é santo, e justo, e bom...
13 Hohaam, kike ing i bilai ga hatawat no minat ter tagu? Pata tutuno iat! Iesene no sana tintalen balik nong ga hatawat ie ter tagu hobi. Ma no sana tintalen ga papapalim ma kike ra bilai na harkurai ura hatawat no minat ter tagu waing inage manga palai be ikino mangana tintalen i sana iat. Ma iga ngan hobi waing nige hapupuo ira harkurai ma no sana tintalen ma be nige nes kilam be ikino mangana tintalen i manga sana tutuno iat.
13 Então o que é bom tornou-se causa de morte para mim? De certo que não. Foi o pecado que, para se mostrar realmente pecado, acarretou para mim a morte por meio do que é bom, a fim de que, pelo mandamento, o pecado se fizesse excessivamente pecaminoso.
14 Ma dait nunure be ira harkurai tane Moses i hanawat metuma hone God iesene iou tike turadi mekira napu mon. I hoke be di te suhurane leise iou hoke tike maris na tultule be ni kis ra kunubus tano sana tintalen.
14 Sabemos, de fato, que a lei é espiritual, mas eu sou carnal, vendido ao pecado.
15 Hokakarek, iou paile palai tano burwana be iou gil ira linge ing iou la gilgil. Ma iou paile palai kinong ira linge iou sip be ni gil, iou pai lale gilgil haruatne, iesene ira linge balik ing iou malentakuane, iou gil.
15 Não entendo, absolutamente, o que faço, pois não faço o que quero; faço o que aborreço.
16 Ma be iou gil ikino linge iat ing iou paile sip be ni gil, io, iou suro haut be ira harkurai i tahut.
16 E, se faço o que não quero, reconheço que a lei é boa.
17 Io kaie, pata be iou tuno ing iou gil kakarek ra tintalen. Pata. No sana tintalen nong ila kis ter naramon tagu, aie iat nong i gil hobi.
17 Mas, então, não sou eu que o faço, mas o pecado que em mim habita.
18 Ikin i tutuno kinong iou nunure be pata ta tahut paile lon ter tagu. Paile lon ter tano sana palpal tagu. Ma ikin i palai kinong iou sip be ni gil no tahut ma sene iou paile petlaar be ni gil hobi.
18 Eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita o bem, porque o querer o bem está em mim, mas não sou capaz de efetuá-lo.
19 Ikino linge ing iou gil, a mes na linge ie tano tahut na linge ing iou sip be ni gil. Iesene iou la gilgil ikino sana iat ing iou paile sip be ni gil.
19 Não faço o bem que quereria, mas o mal que não quero.
20 Io kaie um, ing be iou gil no linge ing iou paile sip be ni gil, i hamanis be pata be iou tutuno um ikinong i gilgil no linge. Pata. No sana tintalen nong ila kis ter naramon tagu, aie ikinong i gilgil no linge.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu que faço, mas sim o pecado que em mim habita.
21 Io kaie, iou nes leh ikin ra tutuno be tano pana bung be iou sip be ni gil no tahut, no sana tintalen i kis tikai ma iou.
21 Encontro, pois, em mim esta lei: quando quero fazer o bem, o que se me depara é o mal.
22 I hokakarek. Tuma naramon tutuno iat tagu iou manga laro be ni gil haruatne ira harkurai tane God.
22 Deleito-me na lei de Deus, no íntimo do meu ser.
23 Iesene iou te silihe leh tike mes na harkurai nong i gilgil pinapalim tuma naramon ta ira katano tano palatamaigu, nong ila haruburubu ma no mangana harkurai iou mur ma no nugu lilik. Ma i hiis kawase iou ra hena no dades ta ira sana tintalen ing i harkurai ter ta ira katano tano tamaigu.
23 Sinto, porém, nos meus membros outra lei, que luta contra a lei do meu espírito e me prende à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 Maris! No nugu nilon te manga harubaal um! Nesi um na halangalanga leise iou sukun ra hena ikin ra palatamaigu nong i kis ter tano minat?
24 Homem infeliz que sou! Quem me livrará deste corpo que me acarreta a morte?...
25 Iou tanga tahut tupas God be no harharahut i hanawat mekaia hone Jisas Krais no nudait Watong!
25 Graças sejam dadas a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! Assim, pois, de um lado, pelo meu espírito, sou submisso à lei de Deus; de outro lado, por minha carne, sou escravo da lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.