Mateus 20
No Tahut na Hininaawas (GFKS) vs BKJ
1 “No kingdom tane God i haruat ma ikin. Tike turadi, a nuno tike lalong. Ma iga hana ra malane iat ura kuukule ari turadi ura pinapalim tano nuno lalong.
1 Porque o reino do céu é semelhante a um homem que é um chefe de família, que saiu de manhã cedo para contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 Ma iga kukubus tikai ma ira ut na pinapalim be na kul mon di ma tike barbarat tano kudulena bung. Io, igom tule leise ter di ukaia tano lalong.
2 E, tendo acordado com os trabalhadores um denário por dia, mandou-os para a sua vinha.
3 “Ma be iga hutate ra liman ma ihet na pana bung, iga hana bileng, igom nes leh ari turadi di ga tur bia ter tano katano di la hananawat hulungan kaia.
3 E ele saindo perto da hora terceira, viu outros que estavam ociosos no mercado,
4 Ma iga tange ta di be, ‘Mu bileng, mu na hana utuma tano nugu lalong ma mu na papalim. Ma iou ni kul hatakadosne mu.’
4 e disse-lhes: Ide vós também para a vinha, e dar-vos-ei o que for justo. E eles foram pelo caminho.
5 Kaie, di gom hana.
5 Ele saindo outra vez, cerca da hora sexta e da nona, fez da mesma forma.
6 Ma be igate hutate ra liman na pana bung ra matarahien, iga hana leh, igom nes leh ari mes bileng kanaia, di ga tutur hanana. Igom tiri di be, ‘Urah tutuno iat mu tutur bia hanana ta ikin ra kudulena bung? Paile tahut be mu gil hobi.’
6 E, ele saindo cerca da hora undécima, encontrou outros que estavam ociosos, e disse-lhes: Por que estais ociosos todo o dia?
7 “Di ga balu ie be, ‘Kinong pata tikenong paile kukule mem.’
7 Eles disseram-lhe: Porque nenhum homem nos contratou. Ele disse-lhes: Ide vós também para a vinha, e tudo quanto for justo, vós recebereis.
8 “Ma be igate hutate be na bung, no nong a nuno no lalong ga tange tano nuno ut na harbalaurai na lalong horek: ‘Tato ira ut na pinapalim ma nu kul di. Nu hatahun ta dong ing di hanawat namur. Ma nu hapatam um ta dong di huna hanawat.’
8 Assim, vindo a tarde, o senhor da vinha disse ao seu mordomo: Chama os trabalhadores, e paga-lhes o salário, começando pelos últimos até aos primeiros.
9 “Io, ira ut na pinapalim ing iga kukule di ra liman na pana bung ra matarahien, di ga hanawat, di gom kap leh tike barbarat tiketike.
9 E, vindo os que foram cerca da hora undécima, receberam cada homem um denário.
10 Ma be ira ut na pinapalim ing di ga huna kukule di ga hanawat, di ga lik be di na kap ta tamat. Iesene di bileng, di ga kap tike barbarat tiketike.
10 Vindo, então, os primeiros, eles pensaram que haviam de receber mais; mas do mesmo modo recebeu cada homem um denário.
11 Ma be di ga kap leh, di ga ngurungur ter tano tunana a nuno no lalong.
11 E, recebendo-o, murmuravam contra o dono da casa,
12 Di gom tange horek, ‘Kike ra tunana ing u kukule di namur tutuno, di papalim mon mekatika ra liman tuk ter kakarek ra liman ma tike. Ma u kul haruatne mon mem bakut. Iesene mem ing mem lie, mem kap no ngunngutaan tano pinapalim bakut ma no mamahien bileng tano kasasa.’
12 dizendo: Estes últimos trabalharam somente uma hora, e os fizestes iguais a nós, que suportamos o fardo e o calor do dia.
13 “Iesene iga balu tikenong ta di, igom tange, ‘Tasigu, iou paile sana haine maugo. U nunure be der haut tikai baak be nu kap tike barbarat mon.
13 Mas ele, respondendo, disse a um deles: Amigo, eu não te faço injustiça; tu não combinastes comigo um denário?
14 Kap leh no num kunkulaan, ma nu hana. Aiou sip be ni kul no nong iou kukule ie menamur tutuno haruat mon ma ugo.
14 Toma o que é teu, e vai-te pelo caminho; eu quero dar a este último tanto como a ti.
15 I tutuno sakit be aiou iat, iou kure ter be ni gil hohaam ta ira nugu barbarat. U lilik saasa ter ta dong ing di mur kinong aiou tike tena harbala?’”
15 Não me é lícito fazer o que eu quero do que é meu? Ou é mau o teu olho porque eu sou bom?
16 Ma ne Jisas ga tange horek, “Io, dong ing di mur, di na lie. Ma ira lilie, di na mur.”
16 Assim os últimos serão os primeiros, e os primeiros os últimos; porque muitos são chamados, mas poucos os escolhidos.
17 — ausente —
17 E, subindo Jesus para Jerusalém, tomou à parte os seus doze discípulos no caminho, e disse-lhes:
18 — ausente —
18 Eis que nós subimos para Jerusalém, e o Filho do homem será traído aos principais sacerdotes e aos escribas, e eles o condenarão à morte,
19 Kaie, di na ter leise ie ta ira lumadi ing pa dile Iudeia. Ma di na hasakit saasa tana, di na hadakdak ie, ma di na tut ie tano ula kabai. Ma ta itul a bung na sakit, na tut hut baling.”
19 e o entregarão aos gentios para que dele zombem, e o açoitem e crucifiquem, e ao terceiro dia ele ressuscitará.
20 Namur, no makai ta dur ira iruo natine Sebedi ga hanawat ukaia hone Jisas ma ira iruo natine. Io, iga saga bukunkek menalalie tana ura sarsaring Jisas tike linge.
20 Então se aproximou dele a mãe dos filhos de Zebedeu, com seus filhos, adorando-o, e desejando uma certa coisa.
21 Io, Jisas ga tiri ie, “U sip ra so?”
21 E ele disse para ela: O que tu queres? Ela disse: Concede que estes meus dois filhos se assentem, um à tua direita e outro à tua esquerda, no teu reino.
22 Ma ne Jisas ga tange ta duhat horek, “Mohot paile palai tano linge mohot tirtiri tana. Mur tale be mur na kap no ngunungut nong iou ni kap ie?”
22 Mas Jesus respondendo disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu hei de beber, e ser batizados com o batismo com que eu sou batizado? Dizem-lhe eles: Nós podemos.
23 Ma ne Jisas ga tange ta dur, “I tutuno be mur na kap no ngunungut nong iou ni kap ie. Sene be tano kinkinis tano kata na lumagu be no kesa na lumagu, pata be a nugu linge ura terter. Ikino linge tano nugu Mama. Ma ina ter ie ta di ing igate tagure haruatne ra nudi kinkinis.”
23 E diz-lhes ele: Na verdade bebereis o meu cálice e sereis batizados com o batismo com que eu sou batizado, mas o assentar-se à minha direita ou à minha esquerda não me pertence dá-lo, mas o será dado àqueles para quem meu Pai o tem preparado.
24 Be ira sangahul na bulu na harausur di ga hadade hobi, di ga ngalngaluan ter ta dur tesne.
24 E, quando os dez ouviram isso, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Io, Jisas ga tato hulungan di ma igom tange, “Mu palai ta dong ing pa dile Iudeia. Ira nudi lilie, di la hatamat habaling di ma di la hanapu ira mes. Ma ira nudi watong la manga kurkure di.
25 Mas Jesus chamando-os, disse: Sabeis que os príncipes dos gentios exercem domínio sobre eles, e os seus grandes exercem autoridade sobre eles.
26 Iesene be pai nale haruat hokike ta mu. Be tikenong i sip be na tamat nalamin ta mu, na tultule ta mu.
26 Mas não será assim entre vós; mas quem dentre vós deseja ser grande, seja o vosso servidor;
27 Ma be tikenong i sip be na tur lie nalamin ta mu, na manga tultule ta mu.
27 e, quem deseja ser o primeiro, seja o vosso servo.
28 Mu na gil hobi kinong Nong a Turadi ie ga hanawat be na gil hobi bileng. Pai gale hanawat be di nage tultule tana. Iga hanawat be nage tultule ta di, ma ina ter no nuno nilon haruat tike but na kunkulaan ura kulkul halangalanga ra haleng.”
28 Assim como o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
29 Ma be Jisas ma ira nuno bulu na harausur di ga hanana sukun no taman Ieriko, a haleng na matanabar sakit di ga mur ie.
29 E, partindo eles de Jericó, uma grande multidão o seguia.
30 Ma airuo pulo dur ga kis ter tano gagena ngas. Ma be dur ga hadade be Jisas ga hanana sakit, dur ga kakongane be, “No Watong, augo no tubune Dawit, nu marse mir!”
30 E eis que dois homens cegos, assentados junto do caminho, ouvindo que Jesus passava, clamaram, dizendo: Tem misericórdia de nós, ó Senhor, Filho de Davi!
31 Io, no tamat na matanabar di ga bor dur be dur na kis matien. Iesene ikinong ra pana, dur ga manga kakongane nalu balik, dur gom tange, “No Watong, no tubune Dawit, nu marse mir!”
31 E a multidão os repreendia, para que se calassem; mas eles gritavam ainda mais, dizendo: Tem misericórdia de nós, ó Senhor, Filho de Davi.
32 Ma ne Jisas ga tur, igom tato dur, ma igom tiri dur be, “Mur sip be iou ni gil hohaam ta mur?”
32 E Jesus, parando, chamou-os, e disse: O que quereis que eu vos faça?
33 Dur ga tange tana, “No Watong, mir sip be mir na nanaas.”
33 Disseram-lhe eles: Senhor, que os nossos olhos possam ser abertos.
34 Ma ne Jisas ga manga marmaris uta dur, igom palim ira mata dur. Kaie iat mon dur ga nanaas, io, dur gom mur ie.
34 Então Jesus teve compaixão deles, e tocou seus olhos; e imediatamente seus olhos receberam visão, e eles o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.