Marcos 11

No Tahut na Hininaawas (GFKS) vs BKJ

Sair da comparação
1 — ausente —
1 E, quando eles se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, ao monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
2 — ausente —
2 e disse-lhes: Ide pelo caminho à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis amarrado um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; desprendei-o, e trazei-o.
3 Be tari di na tiri mur be, ‘Mur gil hobi urah?’, mur na hinawase di, ‘No Watong i sip ie ma namur dahine ina tule hawat habaling ie.’”
3 E, se algum homem vos disser: Por que fazeis isso? Dizei-lhe que o Senhor necessita dele, e imediatamente ele o enviará para aqui.
4 — ausente —
4 E eles foram pelo seu caminho, e encontraram o jumentinho amarrado à porta do lado de fora, entre dois caminhos, e o desprenderam.
5 — ausente —
5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: O que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Dur ga balu di hoke iat Jisas gate hinawase ter dur. Io, di ga waak leise ter dur.
6 E eles responderam como Jesus lhes tinha mandado; e eles o deixaram ir.
7 Dur ga sel hawat no sigar donki ukaia hone Jisas, dur gom pulus no tihine no donki ma ari ta ira nudur mol. Io, Jisas ga kawas hut gom kis nalu ine.
7 E eles trouxeram o jumentinho a Jesus, e lançaram sobre ele as suas vestes, e ele assentou-se sobre ele.
8 Jisas ga hana lala Ierusalem hoke no king nong Israel ga kiskis kawase ie.|src="Jesus enters Jerusalem.tif" size="span" ref="11:8" A haleng turadi di ga kap leise ari ta ira kinasi di, di gom palase mur no ngas me. Ari di ga palase ira singara dahe ing di gate kato.
8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Dong ing di ga lilie hanana ma dong ing di ga murmur hanana di bakut di ga kakongane hanane be,
9 E aqueles que iam adiante, e os que seguiam, clamavam, dizendo: Hosana, abençoado é o que vem em nome do Senhor;
10 God te idane nong i hanawat ura kapkap no tamat na kinkinis tano hintubu dait Dawit, no king.
10 abençoado seja o reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas.
11 Io, Jisas ga hana lala ter tano tamat na taman Ierusalem igom hana utuma tano tamat na hala na lotu. Be igate nes bakut ter ira linge kaia, Jisas ma ira nuno sangahul ma iruo di ga hanasur utuma Betani kinong igate matarahien ruruk tuoi um.
11 E Jesus entrou em Jerusalém e no templo; e, olhando ao redor sobre todas as coisas; e chegando a tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Tano bung menamur be di ga hanana leh mekaia Betani, Jisas ga taburungan.
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, ele teve fome;
13 Jisas ga nes metapa tike ina papus ma iga lubungien ter. Io, iga hana hutate igom nes timaan ie kinong iga lik be iga huei ter no ina dahe. Be iga hana hutate iga nes be a papana dahe sene kinong pai gale pana bung baak ta ira papus be na huei.
13 e, avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se talvez pudesse encontrar nela alguma coisa; e, chegando até ela, nada encontrou senão folhas, porque ainda não era tempo de figos.
14 Jisas ga tange tano ina papus, “Pata um tikenong pai nale ian baling tam.” Ma ira nuno bulu na harausur di ga hadade ing iga tangtange.
14 E Jesus, respondendo, disse à figueira: Nenhum homem coma fruto de ti daqui em diante para sempre. E os seus discípulos ouviram isso.
15 Be di ga hanawat Ierusalem, Jisas ga hana lala tano tamat na hala na lotu igom bat hasur dong ing di ga susuhur ma dong ing di ga kukul kaia. Iga pulukane ira hator ta ira turadi ing di ga kikios ira barbarat, ma iga pulukane bileng ira kinkinis nudi ira turadi ing di ga suhsuhurane ira mon na hartabar.
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus entrou no templo, e começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo, e derrubou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 Jisas ga tigel bileng di be pa di nale kap habaling ta linge ukaia naramon tano hala na lotu.
16 e não permitia que nenhum homem carregasse algum vaso pelo templo.
17 Io, iga hausur ira turadi gom tange, “Mu nunure timaan ter no nianga tane God di ga pakat ie i tange horek: ‘No nugu hala na lotu, da kilam ie be a hala na sinsaring ta ira kaba huntunana bakut ta ikin ra ula hanuo.’ Sene be mu te gil balik ie hoke tike munmun ta di ira holmatau.”
17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada por todas as nações casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 Io, ira tamat na pris ma ira tena harausur ta ira harkurai tane Moses, di ga hadade ikin. Io, di ga tur leh ura sisilih be di na ubu bing Jisas hohaam kinong di ga burte ie. Ma di ga burte ie kinong ira matanabar bakut di ga karup ma di ga urur tano nuno harausur.
18 E os escribas e principais sacerdotes ouviram isso, e buscavam de que modo o destruiriam, pois o temiam, porque todo o povo estava admirado da sua doutrina.
19 Io, be igate matmatarahien Jisas ma ira nuno bulu na harausur di ga hana sukun um no tamat na taman.
19 E, vindo a tarde, ele saiu da cidade.
20 Ra malane be di ga hanana tano ngas, di ga nes no ina papus ma igate maranga bakut.
20 E de manhã, enquanto passavam, eles viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Io, Pita ga lik leh ira nianga Jisas ga tange ter tano ina dahe, io, iga tange tane Jisas, “Tena harausur, nes baak! No ina papus nong u tibe bing ie, ite maranga.”
21 E Pedro, chamando à lembrança, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira, que tu amaldiçoaste, secou-se.
22 — ausente —
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus.
23 — ausente —
23 Porque na verdade eu vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 A burwana kaie iou nige hinawase mu kakarek, be ta mangana linge so mu saring, mu na nurnur at be mu te kap no puspusno, io, ina ter ie ta mu.
24 Portanto eu vos digo que todas as coisas que desejais, quando orardes, crede que as recebereis, e tê-las-eis.
25 Ma be u sasaring ma u mon bala ngungut ter tikenong, nu lik luban leise ing ikinong ga gil ter tam waing no num mama kununuma ra mawe na lik luban leise bileng ira num sana tintalen.
25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai, que está no céu, possa perdoar as vossas transgressões.
26 [Iesene be paule lik luban leise ing ikinong ga gil ter tam, no num mama kununuma ra mawe pai nale lik luban leise bileng ira num sana tintalen.]”
26 Mas, se vós não perdoardes, nem o vosso Pai que está no céu, perdoará as vossas transgressões.
27 Io, di ga hanawat baling ter tuma Ierusalem. Ma be di ga hanana hanana naramon tano tamat na hala na lotu ari ta ira tamat na pris, ma ari tena harausur ta ira harkurai tane Moses, ma ari tamat ta ira huntunana di ga hana huat ter tana.
27 E eles foram novamente para Jerusalém; e, andando ele pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 Io, di ga tiri Jisas “U te kap ra tamat na dades na harkurai meha kaie uge gil kike ra linge, ma nesi i bul hatamat ugo kaie uge gil hobi?”
28 e lhe disseram: Com que autoridade tu fazes estas coisas? E quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 Jisas ga balu di, “Aiou ni tiri mu tike tiniri ma be mu na balu iou, io, iou ni hinawase mu be nesi i ter ra dades tagu kakarek iou ge ngan horek.
29 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta, e respondei-me, e então vos direi com que autoridade eu faço estas coisas.
30 Mu lik be Jon ga kap no nuno pinapalim na baptais metuma ra mawe be mekaia ta ira turadi mon? Mu balu iou!”
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei-me.
31 Di ga wowor nalamin ta di at horek: “Be dait na tange be Jon ga kap no nuno pinapalim metuma ra mawe, Jisas na tange ta dait be, ‘Mu gorte nurnur mon ta ira nianga tane Jon.’
31 E eles argumentavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Por que então não acreditaste nele?
32 Ma pa dait nale tange bileng be Jon ga kap no nuno dades ta ira turadi mon.” (Di ga tange hobi kinong di ga burte ira turadi, urah a haleng ta di ga nurnur be Jon ga tike tangetus tutuno.)
32 Mas se dissermos: Dos homens; eles temeriam o povo; porque todos os homens verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Io, di ga balu Jisas be, “Mem paile nunure.”
33 E, eles respondendo, disseram a Jesus: Nós não podemos dizer. E Jesus lhes respondeu: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.